Tea Party

Η ιστορία με την αφίσα κατά των αμβλώσεων στο μετρό άνοιξε μια έντονη συζήτηση για το δικαίωμα της γυναίκας σε επιλογές που σχετίζονται με το σώμα της και με ολόκληρη τη ζωή της.

Αυτή είναι η μία πλευρά του ζητήματος. Υπάρχουν κι άλλες. Η άμβλωση δεν είναι επιθυμητή κατάσταση. Είναι αναγκαστική.

Ένας καλός τρόπος να περιορίσουμε τις αμβλώσεις είναι η εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία και η ενημέρωση των παιδιών για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν για να προστατεύουν τον εαυτό τους. Αντ’ αυτού, εισάγουμε μια ημέρα κατήχησης στη θέση της αργίας των Τριών Ιεραρχών.

Είναι προφανές ότι στην Ελλάδα συγκροτείται ένα Τea Party, στα πρότυπα του αμερικανικού συντηρητικού ρεύματος που διαμορφώθηκε στις ΗΠΑ μέσα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Αυτό το ρεύμα άνοιξε τον δρόμο στον Τραμπ και τον τραμπισμό.

Στην Ελλάδα δεν ξέρουμε σε ποιον θα ανοίξει τον δρόμο, ξέρουμε όμως ποιοι το εκφράζουν στον δημόσιο χώρο. Είναι αυτοί που δίνουν μάχη για τις παραδοσιακές μας αξίες, ενάντια στους ξένους, την ιδεοληψία της Αριστεράς, τη μάστιγα των «δικαιωματικών». Αυτοί που επιτέθηκαν στον Ινδαρέ επειδή ζήτησε εισαγγελέα για να μπει η αστυνομία στο σπίτι του.

Στα χρόνια του Μνημονίου η Αριστερά εστίασε στα θέματα της εργασίας και της κοινωνικής συνοχής. Τώρα πρέπει να ασχοληθεί ξανά και με την υπεράσπιση των προοδευτικών ιδεών.

Είναι ανεπίτρεπτο να αφεθεί αμαχητί η ιδεολογική ηγεμονία στους νεοσυντηρητικούς, στα λαϊκιστικά ΜΜΕ και σε κάτι ρασοφόρους αρνητές του Δαρβίνου. Δεν είναι εύκολη μάχη. Αλλά, αν δεν το κάνει η Αριστερά, δεν θα το κάνει κανείς.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2020

Θερίζουν ό,τι έσπειραν

Η Περιφέρεια Βόρειου Αιγαίου πρωτοστατεί στον αντιπροσφυγικό αγώνα, πιέζοντας την κυβέρνηση και οργανώνοντας απεργίες και κινητοποιήσεις. Στην ηπειρωτική Ελλάδα διάφοροι προσπαθούν να ξεσηκώσουν τις τοπικές κοινωνίες κατά της δημιουργίας δομών φιλοξενίας προσφύγων. Στη Χίο «αγανακτισμένοι» προπηλάκισαν τον βουλευτή της Ν.Δ. Ν. Μηταράκη.

Ως αντιπολίτευση η Ν.Δ. θα μπορούσε να κινηθεί σε μια γραμμή συναίνεσης στη διαχείριση του προσφυγικού γνωρίζοντας ότι υπερβαίνει τις δυνατότητες της χώρας. Επέλεξε να μην το κάνει.

Σπεκουλάρισε όσο μπορούσε για τον ΣΥΡΙΖΑ που έκανε την χώρα ξέφραγο αμπέλι, για την Τασία που φέρνει τους ξένους να λιάζονται, για τους Αυστριακούς και την ομάδα Βίσεγκραντ που έχουν τα χίλια δίκια να μας κλείνουν τα σύνορα. Συμμάχησε με ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία για να ξεσηκώσει τις τοπικές κοινωνίες εναντίον της κυβέρνησης της Αριστεράς.

Και λίγο πριν τις εκλογές, υποσχέθηκε στον κόσμο της ότι θα διαχειριστεί το προσφυγικό με σιδηρά πυγμή. Ότι όλοι αυτοί «που έρχονται να αλλοιώσουν τη χώρα μας» θα παίρνανε πόδι. Ότι όσοι δεν έπαιρναν πόδι θα μπαίνανε «στο σύρμα». Ακόμα και ότι θα βουλιάζανε τις βάρκες με τους πρόσφυγες υπαινίχθηκαν, γιατί «άμα το Λιμενικό κάνει τη δουλειά του, θα συμβούν και τέτοια»…

Τώρα η Ν.Δ. διαπιστώνει ότι όλοι αυτοί τους οποίους ξεσήκωνε για τη βοηθήσουν να έρθει στην εξουσία έχουν στραφεί εναντίον της. Όσο προσπαθεί να συμβιβαστεί μαζί τους τόσο χάνει τον έλεγχο της κατάστασης.

Η γκρίνια στο εσωτερικό της φουντώνει.

Τα χέρια της κυβέρνησης είναι δεμένα. Και τα έδεσε μόνη της, με την άθλια ακροδεξιά λαϊκιστική πολιτική που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια. Θερίζει ό,τι έσπειρε.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020