Η πολιτική της κυβέρνησης και η άλλη λογική

Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στη σοβαρή οικονομική κρίση του κορωνοϊού έχει συγκεκριμένο πρόσημο. Δεν είναι μια πολιτική που επιδιώκει τη στήριξη της κοινωνίας, αλλά μια πολιτική που επιδιώκει τη στήριξη των ισχυρών συμφερόντων.

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της πολιτικής αυτής είναι η επιδότηση των εργοδοτών με χρήματα των εργαζομένων. Πουθενά αλλού δεν έγινε αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, να ανακοινωθεί δηλαδή, ως μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης, η οριζόντια μείωση των μισθών κατά 20%.

Ένα μέτρο που μπορεί τελικά, μετά την κατακραυγή, να μη θίγει το ύψος του κατώτατου, τσακίζει όμως όσους έπαιρναν λίγο περισσότερα χρήματα. Δηλαδή την περίφημη μεσαία τάξη, στο όνομα της οποίας έκανε η Ν.Δ. αντιπολίτευση.

Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι κανένα εξειδικευμένο μέτρο δεν έχει ανακοινωθεί για τη στήριξη των μικρών και των πολύ μικρών επιχειρήσεων. Απλώς τις παραδίδει στον ανταγωνισμό των ισχυρών.

Τις οξύτατες αντιδράσεις των μικροεμπόρων, των μικροεπιχειρηματιών και των επαγγελματικών τους φορέων στα μέτρα που ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες ο Κ. Μητσοτάκης απλώς τις απέκρυψαν τα κανάλια.

Και σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε τον εμπαιγμό των επιστημόνων με την κατάρτιση, τις απαξιωτικές εκφράσεις του υπουργού Ανάπτυξης για τους μακροχρόνια άνεργους, την εξώθηση των εργαζομένων του πολιτισμού στην εξαθλίωση και, φυσικά, τη σταθερή άρνηση για οριζόντια μέτρα θωράκισης της οικονομίας.

Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δεν προσπαθεί να ανακόψει την κρίση, αλλά, αντίθετα, επιδιώκει να την επιταχύνει. Και για να το καταλάβει καλύτερα η κοινωνία, θα ήταν χρήσιμο να αντιπαραβάλει τα κυβερνητικά μέτρα με τη λογική και τις προτάσεις που κατέθεσε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

Συνέντευξη Γιάννη Δραγασάκη στην Εφημερίδα των Συντακτών και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τερζή.

Πιστεύετε ότι η κρίση του κορονοϊού θα επιφέρει δομικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης των κοινωνιών και των οικονομιών και στο κυρίαρχο μοντέλο άσκησης πολιτικής;

Πιστεύω πως ναι. Διότι η κρίση αυτή, όχι μόνο η υγειονομική αλλά σε συνδυασμό με την οικονομική και την κλιματική μπορεί να λειτουργήσει ως μια αφύπνιση. Δείχνει πόσο ευάλωτες είναι οι κοινωνίες ακόμη και των πλέον αναπτυγμένων χωρών.

Και αναδεικνύονται ανάγκες που η αντιμετώπιση τους προϋποθέτει την υπέρβαση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών που κυριάρχησαν τα τελευταία 40 χρόνια. Φτάσαμε στο σημείο έντυπα όπως οι Financial Times να αναγνωρίζουν ότι δεν μπορούν τα πάντα να λειτουργούν ως εμπορεύματα ή να υπόκεινται στον νόμο του κέρδους και ότι οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας, δημόσια αγαθά και πολιτικές κατά των ανισοτήτων.

Πώς μεταφράζονται αυτά στην περίπτωση της χώρας μας;

Με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Διότι είμαστε πρωταθλητές στην Ευρώπη σε εκτιμώμενη ύφεση, αλλά ουραγοί σε μέτρα ανάσχεσής της. Και όπως φάνηκε και από τα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης, τα βάρη της κρίσης κατευθύνονται ήδη στις πλάτες των εργαζομένων, ενώ πολλά από τα έκτακτα μέτρα τείνουν να πάρουν μόνιμο χαρακτήρα.

Λόγω και των συνεπειών της προηγούμενης κρίσης οδηγούμαστε ταχύτατα σε μια έκρηξη των ανισοτήτων και σε μια τριχοτόμηση της κοινωνίας, με ένα τμήμα της να «κλείνει» οριστικά, δηλαδή να καταστρέφεται και να μένει χωρίς μέλλον και προοπτική, ένα άλλο να επιβιώνει όπως-όπως με ανασφάλεια και ένα τρίτο να δείχνει ότι διαθέτει αντοχές να αντεπεξέλθει. Βαθιές ανακατατάξεις διαγράφονται και στον επιχειρηματικό χώρο με τους λίγους νικητές «να τα παίρνουν όλα» χωρίς να αποκλείεται σε δεύτερο χρόνο και μια δεύτερη αναδιάρθρωση υπέρ του ξένου κεφαλαίου.

Αρκετοί μιλούν για την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού προτύπου ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τον τουρισμό…

Σωστή, αλλά αργοπορημένη διαπίστωση. Το θέμα εκκρεμεί από παλιά, αλλά η κυρίαρχη οικονομία και πολιτική βολεύονταν στα εύκολα. Ασφαλώς πρέπει να δοθεί έμφαση στη μεταποίηση, στην πρωτογενή παραγωγή και σε νέες καινοτόμες παραγωγικές δραστηριότητες. Και ο τουρισμός μπορεί να γίνει μοχλός γι’ αυτό, αν συνδεθεί με την εγχώρια παραγωγή και στραφεί σε ποιοτικές κατευθύνσεις.

Όλα αυτά όμως απαιτούν σχέδιο, δημόσιες πολιτικές, νέες μορφές κοινωνικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας, ρήξεις με κατεστημένα κρατικοδίαιτα συμφέροντα και αντιλήψεις. Πολλά από αυτά τα προέβλεπε η ολιστική αναπτυξιακή στρατηγική που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε αρχίσει να εφαρμόζει. Αλλά το πρώτο που έκανε η κυβέρνηση της Ν.Δ. ήταν να την καταργήσει, βάζοντας στη θέση της τη γνωστή από το παρελθόν αποσπασματική πελατειακή και μη βιώσιμη λογική.

Επανερχόμενοι στη μεγάλη, ευρωπαϊκή και διεθνή εικόνα, θεωρείτε, δηλαδή, ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός;

Αυτό είναι βέβαιο, αλλά το ίδιο έγινε και στην κρίση του 2008-2009 χωρίς όμως η αμφισβήτηση να οδηγήσει στην ανατροπή. Η μία αιτία ήταν η ικανότητα των νεοφιλελεύθερων να ελίσσονται, να κρύβουν το αληθινό τους πρόσωπο, να προσποιούνται ότι άλλαξαν -προσέξτε πόσο επιμένει σ’ αυτό ο κ Μητσοτάκης- να εμφανίζονται εν ανάγκη και ολίγον κεϊνσιανοί μέχρι να αποφύγουν τα χειρότερα και αμέσως μετά να εξαπολύουν επιθέσεις λιτότητας και συρρίκνωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η άλλη αιτία είναι οι δυσκολίες των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε κοινούς στόχους και να συντονιστούν μεταξύ τους. Άρα, ναι, η κρίση αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα, το πρόβλημα έχει αναδειχθεί, αλλά το μέλλον θα εξαρτηθεί από την αντίδραση των ίδιων των κοινωνιών και από τις δυνατότητες πρωτίστως των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων να συγκροτήσουν ένα κοινό πολιτικό σχέδιο και μια νικηφόρα πλειοψηφική κοινωνική και πολιτική συμμαχία.

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές εκλογές και 10 μήνες από τις βουλευτικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε σε όλες τις αναμετρήσεις. Ένα χρόνο μετά υπάρχει η αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα προσπαθεί να συνέλθει και να βρει τα πατήματά του. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Μια μακρόχρονη στρατηγική αλλαγής των συσχετισμών υπέρ του κόσμου της εργασίας και κατάκτησης θέσεων έχει νίκες και ήττες. Οι συγκεκριμένες ήττες δεν ήταν αναπόφευκτες ασφαλώς, γι’ αυτό γίνεται συζήτηση, αναζητώντας μαθήματα για το μέλλον. Είναι λογικό μια εκλογική ήττα να επιβάλλει έναν αναστοχασμό.

Αλλά πρέπει να προφυλαχτούμε από εύκολες ερμηνείες ή από τον κίνδυνο να γίνουμε εκ των υστέρων προφήτες ή να μηδενίσουμε όλα όσα επιτεύχθηκαν την περίοδο 2015-2019, τα οποία δεν ήταν λίγα. Η αριστερή πολιτική σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας εκκινεί σίγουρα από μία μειονεκτική θέση, διότι το σύστημα -όπως είδαμε και στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ- δουλεύει για την αποτυχία της. Αν βάλουμε στην εικόνα και την εμπειρία του Κόρμπιν αλλά και του Σάντερς, βλέπουμε ότι το πρόβλημα είναι διπλό.

Το πρώτο είναι πώς να κερδίσεις την πλειοψηφία, αλλά το δεύτερο εξίσου σημαντικό είναι αφού την κερδίσεις να μπορέσεις να ασκήσεις πολιτική προς όφελός της. Ωστόσο αυτές οι εμπειρίες αποτελούν μια πολιτική παρακαταθήκη, ένα ισχυρό σημείο εκκίνησης που πριν δεν το είχαμε. Με αφετηρία λοιπόν αυτές τις εμπειρίες διαμορφώνουμε, βαθαίνουμε και εξειδικεύουμε τη στρατηγική της Αριστεράς. Πρόκειται για μια επίκαιρη διαδικασία, καθώς το σχέδιο της Αριστεράς στο πλαίσιο της κρίσης του κορονοϊού είναι ο μόνος όρος για τη διάσωση της κοινωνίας.

Η πανδημία πάγωσε τις κομματικές διαδικασίες (διεύρυνση, προσυνεδριακός διάλογος, συνέδριο). Πολλοί λένε ότι είναι σημαντικό να γίνει η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου, να αναλυθεί ενδελεχώς το φαινόμενο της πρώτης φοράς Αριστερά και να μπουν οι βάσεις για κάτι καινούργιο. Κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Δεν θα έπρεπε να έχει ήδη γίνει;

Η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου είναι μια διαρκής και δημόσια διαδικασία, η οποία μάλιστα αναπτύσσεται και πέρα από τα σύνορα της χώρας, καθώς η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αντικείμενο μελέτης και σημείο αναφοράς. Σε ό,τι αφορά τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζω ότι ήδη κάναμε τον απολογισμό της κυβερνητικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον αποτελεί ένα κοινό και συλλογικό κεκτημένο. Μάλιστα είμαστε το μόνο κόμμα που καταθέσαμε απολογισμό της κυβερνητικής του θητείας. Επίσης εκκρεμεί, αλλά έχει ήδη δρομολογηθεί, ένας ειδικότερος απολογισμός που θα αφορά τη δράση του ίδιου του κόμματος.

Αυτό θα επιτρέψει να διαμορφωθεί κι εδώ μια συλλογική και κοινά αποδεκτή άποψη όχι μόνο για τα όποια ελλείμματα και για τους τρόπους αντιμετώπισής τους, αλλά και για το νέο μοντέλο κόμματος που πρέπει να συνδιαμορφώσουμε μαζί με τις νέες δυνάμεις που ενισχύουν και εμπλουτίζουν καθημερινά τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι σε τελευταία ανάλυση αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο: η σύγχρονη μορφή πολιτικής οργάνωσης της Αριστεράς, το πολιτικό υποκείμενο του κοινωνικού μετασχηματισμού, το νέο μοντέλο κόμματος για την Αριστερά του 21ου αιώνα, θετικά προσδιορισμένο.

Τα δεδομένα λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την επαφή του με τον απλό κόσμο, τα κινήματα, το καλοκαίρι του 2015. Το κείμενο απολογισμού και αυτοκριτικής που βγάλατε δεν φαίνεται να φωτίζει ιδιαίτερα τις κομματικές ευθύνες για τη διάρρηξη αυτής της σχέσης. Γιατί λοιπόν να σας εμπιστευτεί ο κόσμος σήμερα όταν π.χ. κάνετε λόγο για τη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου; Τι διαφορετικό κομίζετε στον κόσμο που δεν είχατε στο παρελθόν;

Και ο απολογισμός αναφέρεται εκτενώς στα θέματα αυτά και ο πρόεδρος του κόμματος έχει αναγνωρίσει επανειλημμένα ότι η πολιτική που υποχρεωθήκαμε να ακολουθήσουμε επέφερε ρήγματα στην κοινωνική συμμαχία που μας έφερε στην κυβέρνηση χωρίς να καταφέρουμε τα εν λόγω ρήγματα να τα επουλώσουμε ή να τα αιτιολογήσουμε επαρκώς. Επίσης η αριστερή κυβερνησιμότητα προϋποθέτει ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας και των πολιτών και όχι η διακυβέρνηση να ασκείται με όρους ανάθεσης όπως έγινε υπό τις ειδικές συνθήκες στην «πρώτη φορά Αριστερά».

Μια νέα διακυβέρνηση από τις αριστερές προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά ενός κοινωνικού συμβολαίου. Και το κοινωνικό συμβόλαιο όπως και βασικές πτυχές του κυβερνητικού προγράμματος πρέπει να δομηθούν μαζί με τις κοινωνικές δυνάμεις που θα συγκροτούν την κοινωνική συμμαχία, όχι ως ένα άθροισμα αιτημάτων αλλά ως ένα συνεκτικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση και τον μετασχηματισμό της χώρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας πρόσφατα έκανε λόγο για «προβλήματα συμπεριφοράς» μέσα στο κόμμα. Μίλησε επίσης για «ταξικό ήθος στον δημόσιο λόγο» και για «εικόνα καθαρότητας και διαφάνειας του καθενός» εντός ΣΥΡΙΖΑ. Με τα όσα είπε «φωτογράφισε» αρκετά στελέχη που το προηγούμενο διάστημα είτε προκάλεσαν την κοινωνία με τη στάση τους είτε άρθρωσαν προσωπική άποψη κατακρίνοντας φαινόμενα παρακμής. Τελικά τι ακριβώς συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει θέμα προσωπικών στρατηγικών που απλώς εκδηλώνονται με τον έναν ή άλλο τρόπο ή το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και φτάνει στον πυρήνα αυτού που είστε;

Ζούμε, πιστεύω, ένα ευρύτερο φαινόμενο μη ελκυστικότητας ή και απαξίωσης των κομμάτων, αλλά και των συνδικάτων και άλλων μορφών συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας και της ίδιας της συλλογικότητας. Αυτό εκδηλώνεται με προβλήματα που έχουν να κάνουν με την εσωτερική ζωή των κομμάτων αλλά και με τη σχέση τους με την κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε άτρωτος ούτε αμόλυντος απέναντι σε αυτά.

Στη βάση αυτή λοιπόν πιστεύω ότι το νέο μεγάλο στοίχημα του Τσίπρα και όλων μας είναι να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα στη ρίζα τους, να κάνουμε προτεραιότητά μας την αναζωογόνηση του κόμματος, των συνδικάτων και άλλων μορφών συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας, ως θεσμών της δημοκρατίας και προϋποθέσεις για την αλλαγή του κόσμου. Και ως έμπρακτη συμβολή μας σ’ αυτόν τον αγώνα, να δημιουργήσουμε έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ, ελκυστικό στα μέλη του και την κοινωνία, ικανό να οργανώσει και να ηγηθεί μιας ευρύτερης προοδευτικής παράταξης που θα βγάλει τη χώρα από την πολλαπλή κρίση.

Ας έρθουμε λίγο στο Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ. Έχοντας συγκεντρώσει μια πλειάδα επιστημόνων, έχει εξελιχθεί σε έναν πυρήνα παραγωγής σκέψης και ιδεών που έχει ανάγκη η Αριστερά. Πώς μπορούν αυτές οι ιδέες, η προαγωγή των σκέψεων και του διαλόγου, να αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο ακροατήριο και να συμβάλλουν στο να εξαλειφθούν φαινόμενα εκπτωτικού πολιτικού λόγου από αριστερά στελέχη;

Το ΕΝΑ είναι όντως ένα ελπιδοφόρο πείραμα καθώς αποτελεί μια συλλογική πρωτοβουλία νέων ανθρώπων, στηρίζεται στα μέλη και τους φίλους του αποκλειστικά και προσελκύει νέους επιστήμονες με διάθεση εθελοντικής συνεισφοράς. Δεν μπορεί βεβαίως να ανταγωνιστεί αντίστοιχα κέντρα με ισχυρούς προϋπολογισμούς και χορηγίες, αλλά είναι γεγονός ότι έχει μια αυξανόμενη δραστηριότητα, οι επεξεργασίες του αναπαράγονται από αρκετά μέσα και πολλές από αυτές γίνονται αντικείμενο ευρύτερων συζητήσεων. Αυτός φαίνεται να είναι και ο βασικός τρόπος διεύρυνσης του «κοινού» του, άλλωστε το ΕΝΑ δεν θέλει να μονοπωλήσει κάτι, αλλά να ενθαρρύνει τη δημιουργία και άλλων αντίστοιχων πρωτοβουλιών προσβλέποντας στη συνεργασία και τον συντονισμό.

Οι περικοπές μισθών είναι η αρχή

Ο περισσότερος κόσμος δεν το έχει συνειδητοποιήσει, υπνωτισμένος από το success story των καναλιών. Όμως το ξήλωμα της κοινωνικής συνοχής έχει ήδη ξεκινήσει με τη μείωση των μισθών κατά 20% και την απελευθέρωση των απολύσεων.

Την ώρα που άλλες χώρες έθεσαν την προστασία των μισθών και των θέσεων εργασίας ως πρώτη προτεραιότητα, στην Ελλάδα η αγορά εργασίας απορρυθμίζεται κανονικά και με τον νόμο, και μάλιστα χωρίς την παραμικρή εγγύηση ότι τα πράγματα μπορεί κάποτε να επανέλθουν εκεί που ήταν προ πανδημίας.

Αυτό είναι μόνο η αρχή. Το επόμενο διάστημα θα υπάρξει παρέμβαση της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό, που είναι και η υπ’ αριθμόν 1 μπίζνα της παρέας Μητσοτάκη.

Ενώ έχουν ήδη εκφραστεί οι προθέσεις για μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και για ριζική αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με προώθηση της εργολαβικής, της δανειζόμενης, της ενοικιαζόμενης, της οτιδήποτε άλλο εκτός από αξιοπρεπούς εργασίας.

Η υποδομή υπάρχει. Τα κανάλια λατρεύουν τον Μητσοτάκη, και με το δίκιο τους. Το επόμενο διάστημα θα μας βομβαρδίσουν με αναλυτές που θα μας λένε ότι η λιτότητα και η ευελιξία είναι μονόδρομος, με έξαλλους που θα κατηγορούν την Αριστερά για ιδεοληψίες, με σοφούς που θα καλούν την κυβέρνηση να κάνει ακόμα πιο θαρραλέες τομές εις βάρος των αδύναμων για να πλουτίσουν περισσότερο οι πλούσιοι και να πάει μπροστά ο τόπος.

Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας μνημονιακής κατάστασης λίγους μόνο μήνες αφού τελειώσαμε με την προηγούμενη.

Τα πάντα θα κριθούν από τη δυνατότητα της κοινωνίας να οργανώσει τις αντιστάσεις της.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Κυριακή, 24 Μαΐου 2020

Αχ Κυρανάκη, Κυρανάκη…

Είναι εντυπωσιακό ότι στη Ν.Δ. θυμήθηκαν από εχθές πως ο Κυρανάκης είναι ακροδεξιός. Το ίδιο ακριβώς ύφος είχε όταν ήταν εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, αλλά δεν φάνηκε ποτέ να τους πειράζει. Με την ίδια ακριβώς επιθετικότητα στα πάνελ έφτιαξε πολιτική καριέρα και εξελέγη βουλευτής.

Και όταν βγήκε να στηρίξει τα ρατσιστικά μπάρμπεκιου της συμφοράς με το άφθονο χοιρινό σουβλάκι, κανείς δεν βγήκε να του πει κάτι. Το μήνυμα που του έστειλαν είναι ότι μπορεί να συνεχίζει τα παιχνιδάκια του, όπως κάνουν άλλωστε και διάφοροι αδώνιδες και βορίδηδες, αλλά χωρίς να προκαλεί προβλήματα στο προφίλ που πουλάει ο Μητσοτάκης στους Ευρωπαίους.

Στην Προανακριτική ο Κυρανάκης, ακριβώς με αυτό το πολιτικό στυλ που ποτέ δεν είχε ενοχλήσει το κόμμα του, προσπάθησε να προκαλέσει με προβοκατόρικες ερωτήσεις τον Πολάκη και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα ερωτήματα ήταν βεβαίως άσχετα, αλλά δεν πειράζει, αφού το κύρος της διαδικασίας είναι για τα πανηγύρια.

Όταν όμως ο Κυρανάκης πληρώθηκε με το ίδιο νόμισμα, έχασε την ψυχραιμία του και άρχισε να βρίζει.

Εκεί ανακάτεψε και την Ντόρα. Και από τη στιγμή εκείνη είναι απόβλητος.

Τα πρόθυμα ΜΜΕ και το Μαξίμου θεώρησαν περιττό να τον καλύψουν με μια fake εκδοχή των γεγονότων, όπως θα έκαναν σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.

Δεν ανησυχούμε, κάτι θα καταφέρει ο άνθρωπος για να επιβιώσει πολιτικά.

Αλλά το να λέμε πως το ύφος του δεν συνάδει με το επίπεδο και τον πολιτικό πολιτισμό της Ν.Δ. είναι γελοιότητα και υποκρισία.

Ο Κυρανάκης είναι αυτό που είναι. Η Ν.Δ. πρέπει να εξηγήσει γιατί τον είχε κορώνα στο κεφάλι της.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 23 Μαΐου 2020

Αναδιανομή με τα λεφτά των φτωχών. Τίποτα το σημαντικό

Το σχέδιο που ανακοίνωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης προβλέπει οριζόντια μείωση μισθών κατά 20% με εκ περιτροπής εργασία. Με τον τρόπο αυτόν, το σχέδιο Μητσοτάκη προβλέπει να ενισχυθούν οι εργοδότες με περίπου 1 δισ. ευρώ από τους μισθούς των υπαλλήλων τους.

Χρήματα που όχι μόνο θα λείψουν από ήδη χαμηλόμισθους ανθρώπους, αλλά θα αφαιρεθούν και αθροιστικά από την πραγματική οικονομία επιταχύνοντας την επερχόμενη ύφεση.

Η “Αυγή” σε τρία φύλλα της τον τελευταίο μήνα (19.4, 12.5, 15.5) είχε παρουσιάσει με στοιχειοθετημένα ρεπορτάζ το κυβερνητικό σχέδιο για οριζόντια περικοπή μισθών. Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν καν ρεπορτάζ.

Οι χειρισμοί τής κυβέρνησης με τις αναστολές συμβάσεων και η πεισματική της άρνησή της να καλύψει το σύνολο των αποδοχών -όπως έγινε στην υπόλοιπη Ευρώπη- έδειχναν προς τα πού οδεύει το πράγμα.

Άλλωστε, όλους αυτούς δεν τους γνωρίσαμε τώρα. Ήταν υπουργοί και την περίοδο 2010 – 2014. Καμία έκπληξη λοιπόν. Τίποτα το απροσδόκητο.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι θα έπρεπε να είμαστε προετοιμασμένοι, ο Κυρ. Μητσοτάκης κατάφερε να φτάσει ανενόχλητος μέχρι την ανακοίνωση της οριζόντιας περικοπής 20% στον κατώτατο μισθό 1,3 εκατομμυρίων ανθρώπων, παρουσιάζοντάς τη μάλιστα ως μέτρο για τη στήριξη της απασχόλησης.

Για το οποίο, δε, την επόμενη μέρα δεν μιλούσε πλέον κανείς. Όχι αντίδραση. Ούτε καν συζήτηση. Την επόμενη μέρα το θέμα ήταν ότι η Ελλάδα ανοίγει γαλάζιες θάλασσες και χρυσαφένιες αμμουδιές σε τουρίστες που θα έρθουν χωρίς τεστ από χώρες με 500 νεκρούς την ημέρα για να μας φέρουν την ανάπτυξη.

Αναδιανομή με τα λεφτά των φτωχών σε κλίμα ομοψυχίας και κανονικότητας. Τίποτα το σημαντικό.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 22 Μαΐου 2020

Πιο χαμηλά δεν έχει

Με ανεπίσημο σημείωμα που διένειμαν στα ΜΜΕ «πηγές» της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. υποστηρίζουν ότι η λύση που δόθηκε στο περιστατικό την ώρα της ψηφοφορίας για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου ήταν η «νομικά ενδεδειγμένη».

Το περιστατικό ήταν ότι ο βουλευτής του κόμματος κ. Καλογιάννης έριξε το ψηφοδέλτιό του χωρίς να το βάλει στον φάκελο. Και η «νομικά ενδεδειγμένη λύση» είναι ότι άνοιξαν την κάλπη, έβγαλαν το ψηφοδέλτιο του κ. Καλογιάννη και του το έδωσαν να το βάλει στον φάκελο και να το ξαναρίξει.

Δεν υπάρχει «νομικά ενδεδειγμένη λύση» που να προβλέπει να ανοίγεις την κάλπη, να βγάζεις ψηφοδέλτια από μέσα και να τα ξαναρίχνεις. Γι’ αυτό, αυτή την ουρανομήκη ηλιθιότητα την εκφωνούν «πηγές της Κ.Ο. της Ν.Δ.» και όχι η Εφορευτική Επιτροπή ή το προεδρείο της Βουλής που έχουν τη θεσμική αρμοδιότητα.

Δεν ξέρουμε καν αν το γεγονός καταγράφηκε στο πρακτικό της ψηφοφορίας. Σε κάθε περίπτωση, νομικά ενδεδειγμένη λύση θα ήταν μόνο να ακυρωθεί το ψηφοδέλτιο.

Γιατί αν αρχίσει να θεωρείται έγκυρο το να ανοίγει η κάλπη πριν από το τέλος της ψηφοφορίας, πολλά μπορούν να συμβούν.

Η βλακεία, η έλλειψη θεσμικής ευαισθησίας και σοβαρότητας, η περιφρόνηση προς τον κανονισμό της Βουλής, η αμηχανία για όσα καταγράφηκαν στις κάμερες θα ήταν πιο διασκεδαστικά πράγματα αν δεν σχετίζονταν με την προσπάθειά τους να φορτώσουν στον Παπαγγελόπουλο μερικά κακουργήματα για να μπορέσουν να μπλοκάρουν τη διερεύνηση του σκανδάλου Novartis.

Και ο τρόπος που καταγράφηκαν να το διασκεδάζουν, ανοίγοντας τις κάλπες, δείχνει πόσο χαμηλά έχουν πέσει. Πιο χαμηλά δεν έχει.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 21 Μαΐου 2020

Αυτό που τους σώζει

Τoν τελευταίο καιρό είναι πολύ λίγα τα μέλη της κυβέρνησης που δεν έχουν εκτεθεί άσχημα λόγω πράξεων και παραλείψεων που προκάλεσαν την αντίδραση της κοινωνίας. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς;

Τον Άδωνι που εγκωμίασε την κερδοσκοπία; Τον Χρυσοχοΐδη που κυνηγάει με ΜΑΤ τα παιδιά στις πλατείες;

Τον Δημητριάδη η φρουρά του οποίου φέρεται να εμπλέκεται σε επεισόδιο εις βάρος πολίτη;

Τον Σκέρτσο με την απροκάλυπτη παρέμβασή του εναντίον μιας εισαγγελέως που έθιξε το σύστημα της Ν.Δ. στη Ρόδο;

Τον Βρούτση με τα «μέτζη του νέουκτη»;

Την Κεραμέως που ξηλώνει ήδη το νομοσχέδιό της και δηλώνει ότι δεν μίλησε ποτέ για κάμερες;

Τον Μηταράκη με τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής;

Τον Θεοχάρη με την απευθείας ανάθεση της τουριστικής προβολής τής χώρας σε ιδιωτική εταιρεία;

Το φιάσκο της Μενδώνη; Τις απευθείας αναθέσεις του Τσιάρα;

Το καπέλωμα των ΕΣΠΑ της Αυτοδιοίκησης από τον Θεοδωρικάκο; Το εξοργιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη; Τη φάρσα της Προανακριτικής;

Αυτό που τους σώζει είναι ένας φραγμός προστασίας που έχουν σχηματίσει τα ΜΜΕ γύρω από τον Μητσοτάκη για να τον προστατεύσουν από την αποδόμηση.

Τίποτα από τα παραπάνω που λέμε κι από άλλα τόσα που έχουν συμβεί δεν αποτέλεσαν είδηση για τα κανάλια.

Είδηση αποτελούν μόνο τα αποθεωτικά ρεπορτάζ για την επιστροφή στην κανονικότητα και τα διθυραμβικά δημοσιεύματα του ξένου Τύπου για τον πρωθυπουργό μας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Ένα όπλο έχει η κυβέρνηση κι αυτό είναι η πρωτοφανής και προκλητική συσκότιση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ.

Κι αυτό είναι το βασικό ζήτημα με το οποίο πρέπει να ασχοληθεί η αντιπολίτευση.

  •  Το κύριο άρθρο της  ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 19 Μαΐου 2020

Ο Κώστας Μπάρκας εφ’όλης της ύλης στη διαδικτυακή εκπομπή “Στο ίδιο έργο θεατές”: Χρειάζεται προσοχή στο δημόσιο λόγο μας ώστε να μην παραπληροφορούμε τον κόσμο της Πρέβεζας λέγοντας ότι έχουμε ΜΕΘ

Το Σάββατο 16 Μαΐου καλεσμένος του Χρήστου Τσούτση στην διαδικτυακή εκπομπή ”Στο ίδιο έργο θεατές” ήταν ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ν. Πρέβεζας και πρώην υφυπουργός Εργασίας κ. Κώστας Μπάρκας.

Συζητήσαμε αναλυτικά με τον κ. Μπάρκα για την πολιτική συγκυρία και επικαιρότητα, την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και των επαγγελματιών πιο συγκεκριμένα σε εστίαση και τουρισμό που αντιμετωπίζουν προβλήματα μετά την πρώτη φάση πανδημίας.

Ο Βουλευτής Πρέβεζας μας ενημέρωσε αναλυτικά για σχετικές δράσεις που ανάλαβε το τελευταίο διάστημα μέσα από συσκέψεις που γίνανε διαδικτυακά με φορείς του Τουρισμού στο νομό για την επόμενη ημέρα στον κλάδο, αλλά και της κουβέντας με συνδικαλιστές από το χώρο της εκπαίδευσης στην πόλη και το ν. της Πρέβεζας σε μια ανοιχτή συζήτηση για το νέο πολυνομοσχέδιο της κα. Κεραμέως και της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως εμπεριείχε η ανάλυση και τα δεδομένα που μας παρουσίασε ο κ. Μπάρκας σχετικά με τα θέματα υγείας στο νόμο. Ο κ. Μπάρκας συνομίλησε σε τηλεδιάσκεψη με φορείς σε θέματα υγείας στο νομό( Πρόεδρο Ιατρικού Συλλόγου,νυν διοικητή Νοσοκομείου και πρώην), τον πρώην Υπουργό Υγείας κ. Ξανθό αλλά και με τους δημάρχους της περιοχής μας και βγήκε ως αίτημα από την συζήτηση το θέμα ανέγερσης νέου Νοσοκομείου στην Πρέβεζα . Ο κ. Μπάρκας άσκησε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση για ολιγωρίες και παραλείψεις στην κατεύθυνση προστασίας εργαζομένων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων τονίζοντας παράλληλα ότι η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη για την περιοχή μας και συνολικά για την χώρα.

Τέλος ο κ. Μπάρκας έκλεισε λέγοντας ότι στην σημερινή περίοδο υπάρχει αναγκαιότητα να στηριχτούν όσο ποτέ τα πρεβεζάνικα προϊόντα και τις επιχειρήσεις .

” ..Πήγαμε πολύ καλά στην πρώτη φάση της πανδημίας ως χώρα και στην διαχείριση …” ” Αξίζει να δώσουμε συγχαρητήρια στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας το οποίο κατάφερε να διαχειριστεί τον ρόλο του..” ” Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει γι’ αυτήν την εικόνα σε γιατρούς , νοσηλευτές και όλους τους εργαζόμενους των νοσοκομείων που έδωσαν αυτή την μάχη..” ” Η κυβέρνηση μπορούσε και έπρεπε να ενισχύσει περισσότερο το Δημόσιο Σύστημα Υγείας με περισσότερες προσλήψεις..”

” Δυστυχώς βλέπουμε διαφορετικές γραμμές στην κυβέρνηση όσο αφορά ζητήματα υγείας για την επόμενη ημέρα…”

” H Διαχείριση της Πανδημίας έχει να κάνει σχέση και με την εικόνα της οικονομίας…”
”Αυτό που έρχεται στην οικονομία φαίνεται να είναι αρκετά δύσκολο…”

” Η κρίση είναι εδώ και θα μείνει….η ανεργία αυξάνεται… και η κυβέρνηση όφειλε να κάνει περισσότερα πράγματα ..”
” Το lockdown ήταν δεδομένο ότι θα φέρει ύφεση…, το θέμα είναι πως το διαχειρίζεσαι από εδώ και στο εξής…”

” Ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ είναι θετικό ότι έστω και με καθυστέρηση 9 μηνών παραδέχεται ότι υπάρχει το μαξιλαράκι των 35 δισ…”

”όμως καθυστερεί, θα μπορούσε να ρίξει ρευστό πιο γρήγορα στην αγορά από τα 35 δισ. ώστε να έχεις να διαχειριστείς μικρότερη ύφεση …”

” Δεν μας άκουσε η κυβέρνηση όταν λέγαμε να υλοποιήσει το πρόγραμμα Μένουμε Όρθιοι..” ” Και στην περιοχή μας η εικόνα είναι ζοφερή..” . ” Με την απελευθέρωση απολύσεων που έφερε ο κ. Βρούτσης , επιχειρήσεις είτε που έχουν πρόβλημα, είτε δεν έχουν θα προχωρήσουν σε απολύσεις με αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας…”

” Θα πάρουμε πρωτοβουλία και με προτάσεις νομοθετικές στην Βουλή και θα συνεχίσουμε να συζητάμε με εμπλεκόμενους φορείς που βάλλονται…”

” Θέλουμε το πρόγραμμα Μένουμε Όρθιοι να το μεταφέρουμε στις τοπικές κοινωνίες…”

” Από την συζήτηση μέσω τηλεδιάσκεψης που κάναμε για την υγεία, βγήκε ένα αίτημα που είναι ώριμο για την περιοχή μας , το οποίο μεταφέραμε και το τομεαρχή υγείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξανθό, για ανέγερση νέου Νοσοκομείου στην περιοχή…”

” Είναι ένα αίτημα όλων των εμπλεκόμενων φορέων και των εργαζομένων στο χώρο Υγείας, όχι δικό μου…” ” Οφείλω όμως ως Βουλευτής του Νομού να το προωθήσω, να συνταχθώ και να αγωνιστώ γι’ αυτό..” ” Η κρίση του κορονοϊού μας έφερε μπροστά σε νέα δεδομένα…”

” Είναι ώριμο και πρέπει να το συζητήσουμε δεν αφορά ένα κόμμα μόνο , αλλά συνολικά όλη την κοινωνία και τον κόσμο.”

” Πρέπει να βρούμε τους απαραίτητους πόρους είτε από ευρωπαϊκά κονδύλια είτε από το πρόγραμμα Δημοσίων επενδύσεων…”

” Θα προσπαθήσω το επόμενο διάστημα να λάβω όλες τις πρωτοβουλίες και δεσμεύομαι γι’ αυτό, ώστε να καταθέσουμε μια συνολική πρόταση που θα αφορά και το κομμάτι των πόρων και της χρηματοδότησης …”

” Το θέμα του κορωνοϊού είναι πολύ σοβαρό και αφορά ανθρώπινες ζωές..” ” Δυστυχώς από κυβερνητικό παράγοντα βγήκε δημοσίευμα ότι στο νοσοκομείο της Πρέβεζας φτιάχτηκε μονάδα ΜΕΘ πράγμα που δεν ισχύει…” ” Εγώ κατέθεσα και μια αναφορά στην Βουλή για να μας πει ο Υπουργός αν συνέβαινε κάτι τέτοιο…” ” Μονάδα αυξημένης φροντίδας υπήρχε, αλλά χρειάζεται προσοχή στο δημόσιο λόγο μας ώστε να μην παραπληροφορούμε τον κόσμο της Πρέβεζας λέγοντας ότι έχουμε ΜΕΘ… Δεν έχουμε ΜΕΘ στο νοσοκομείο μας…”

” Έχουμε έλλειμμα Δημοκρατίας πρέπει να φτιαχτεί ένα μέτωπο Δημοκρατικών δυνάμεων..”

” Εμείς δεν ανοίξαμε θέμα συζήτησης για εκλογές..”

” Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την πανδημία είτε το φόβο που προκύπτει από αυτήν, για ίδιον όφελος και να κάνει εκλογές..”

” Εύχομαι όλοι μας να στηρίξουμε την αγορά μας και τα προϊόντα μας ώστε να περάσουμε την κρίση όσο δυνατόν με τις λιγότερες απώλειες…”

Κατάντια

Η Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, που προσπαθεί να αποκαλύψει υποτιθέμενες παρεμβάσεις του Δ. Παπαγγελόπουλου στη Δικαιοσύνη, θα μείνει στην Ιστορία ως μια γελοία και κατάπτυστη προσπάθεια του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου να παρεμποδίσει τη διερεύνηση ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών.

 Ο πραγματικός στόχος της πλειοψηφίας της επιτροπής δεν είναι ο Παπαγγελόπουλος. Είναι η εισαγγελέας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη, που ασχολείται με τη διερεύνηση της υπόθεσης Novartis, μιας υπόθεσης με διεθνείς διαστάσεις και τεράστια ζημιά για το δημόσιο συμφέρον.

Αφού η πλειοψηφία της Προανακριτικής προσπάθησε να αποκαλύψει την ταυτότητα των προστατευόμενων μαρτύρων, ώστε να τους αναγκάσει να αποσύρουν τις καταθέσεις τους, και αφού στην προσπάθεια αυτή κατέληξε σε μαφιόζικες μεθόδους και, τελικά, στα έσχατα σημεία της αυτογελοιοποίησης, εστίασε την προσπάθειά της στο να αποδείξει ότι ο Παπαγγελόπουλος είναι ο εγκέφαλος κάποιου παραδικαστικού κυκλώματος στο οποίο θα επιχειρήσουν να εμπλέξουν και την Ελ. Τουλουπάκη.

Και επειδή τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Προανακριτική είναι ανύπαρκτα, επιχειρεί τώρα, επιστρατεύοντας μάρτυρες από άλλες υποθέσεις, να διευρύνει το κατηγορητήριο κατά του Παπαγγελόπουλου με κατηγορίες για «εκβίαση», «δωροληψία» και «συμμορία», ελπίζοντας ότι από εκεί θα μπορέσει να πιέσει την εισαγγελέα Διαφθοράς.

Αυτή η κατάντια δείχνει απόλυτη περιφρόνηση προς το κράτος δικαίου, εκθέτει διεθνώς τη χώρα και προσβάλλει την κοινή γνώμη, που περιμένει μια απάντηση για τις εξωφρενικές τιμολογήσεις των φαρμάκων σε καιρούς κρίσης.

Και η κατάντια αυτή, που νομιμοποιεί την κλεψιά και το βρόμικο πολιτικό χρήμα, δεν έχει αυτουργό μόνο τη Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη, αλλά δυστυχώς και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. της Φώφης Γεννηματά.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 19 Μαΐου 2020

Ο Νίκος Φίλης στον Prisma 91,6: “Το νομοσχέδιο της κ Κεραμέως είναι νομοσχέδιο διάλυσης της εκπαίδευσης… Ένα καθαρά ανταγωνιστικό και απαράδεκτο νομοσχέδιο…”

Την Δευτέρα 18 Μαΐου στις 12 στον prisma radio 91.6 και ”Στο ίδιο έργο θεατές” καλεσμένος του Χρήστου Τσούτση τηλεφωνικά στην εκπομπή ήταν ο Νίκος Φίλης.

Ο Νίκος Φίλης είναι από τα πιο έμπειρα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, Βουλευτής Α΄Αθηνών , πρώην Υπουργός Παιδείας, ενώ υπήρξε και μάχιμος δημοσιογράφος για πολλά χρόνια, εργαζόμενος σε ραδιόφωνα, περιοδικά και εφημερίδες.

Συζητήσαμε αναλυτικά μαζί του για την πολιτική συγκυρία,το άνοιγμα των σχολείων, το νέο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης της Ν.Δ για την παιδεία , το ζήτημα της χρήσης καμερών μέσα στις τάξεις και τα μαθήματα, αλλά και την επόμενη μέρα μετά την πανδημία σε οικονομία και κοινωνία.

” Εύχομαι να μην υπάρξουν επιπτώσεις στην δημόσια Υγεία από το άνοιγμα των σχολείων…Είναι λεπτό ζήτημα…” ” Μιλάμε για ένα ολιγοήμερο άνοιγμα των σχολείων… Είναι μια αχρείαστη διακινδύνευση , δεν υπάρχει επιστημονικό όφελος… Η κυβέρνηση πήρε μια πολιτική απόφαση να επιστρέψει σε μια εικόνα κανονικότητας μέσα από το άνοιγμα των σχολείων…”

” Μιλάμε όμως ουσιαστικά πλέον για μια άλλη κανονικότητα…” ” Ζούμε μια εποχή αβεβαιότητας, νέας οικονομικής κρίσης , αύξησης ανεργίας .., με την κυβέρνηση να αργεί να πάρει πρωτοβουλίες και τα απαιτούμενα μέτρα..”

” Χρειάζονται άμεσες πρωτοβουλίες τώρα και όχι αργότερα…” ” Τώρα πρέπει να χρηματοδοτηθεί η εργασία και όχι αύριο η ανεργία όπως λέει η κυβέρνηση…” ” Αν καταρρεύσουν οι επιχειρήσεις θα έχουμε αύξηση και της ανεργίας…”

” Πρέπει η κυβέρνηση να δώσει χρήματα που να φτάνουν στο 15% του ΑΕΠ ως ενίσχυση, σήμερα στην ουσία η κυβέρνηση δίνει χρήματα που φτάνουν στο 3% του ΑΕΠ…, υπάρχει μεγάλη διαφορά και απόκλιση διότι προφανώς αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν ως ενίσχυση…”

” Υπάρχει μια διεθνής εμπειρία όπου κυβερνήσεις παγκοσμίως, λαμβάνουν κάποια μέτρα για να προλάβουν μια ύφεση της οικονομίας , εδώ η κυβέρνηση δεν λαμβάνει τέτοια μέτρα…”

” Η μεγαλύτερη επίπτωση της πανδημίας είναι η δοκιμασία της συλλογικότητας..”

” Η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία των μαθητών-των παιδιών δηλαδή, και των καθηγητών μέσα στην τάξη..”

” Η τηλεκπαίδευση πρέπει να συμβάλει και όχι να υποκαθιστά την φυσική διδασκαλία..”

” Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα για την κοινωνία..”

” Χρειάζεται να αλλάξουμε το μοντέλο ανάπτυξης.., άλλωστε γύρω μας και η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι πανδημίες είναι εδώ σήμερα ως πραγματικότητα…”

” Το νομοσχέδιο της κα. Κεραμέως είναι νομοσχέδιο διάλυσης της εκπαίδευσης…” ” Ένα καθαρά ανταγωνιστικό και απαράδεκτο νομοσχέδιο… Τώρα σκέφτεται αλλαγές σε τρεις προτεινόμενες διατάξεις, για να δούμε..”

” Η λογική είναι να ξεπετάξουν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών από την δημόσια εκπαίδευση προς την ιδιωτική… Εν μέσω πανδημίας να επιμένει να περάσει νομοσχέδιο απέναντι σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα…, είναι μια πράξη αυταρχική εις βάρος και απέναντι στην μόρφωση όλων των παιδιών..”

” Σιγά-σιγά υπάρχουν ενθαρρυντικά σκιρτήματα αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής, όχι ικανά όμως σήμερα να την ανατρέψουν συνολικά, επί του παρόντος τονίζω..” ” Χρειάζονται πρωτοβουλίες και εντός Βουλής των κομμάτων αλλά και κοινωνικές πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα ώστε να προχωρήσει η παραπάνω προσπάθεια…”

” Η τροπολογία Κεραμέως σε άσχετο νομοσχέδιο για το περιβάλλον που αφορά τις κάμερες στην τάξη , και η προχθεσινή υπουργική απόφαση είναι πρωτοφανής- είναι μια παγκόσμια πατέντα…” ” Είναι λοιπόν μια απόφαση με την οποία διαλύεται η σχέση μαθητή- καθηγητή και η αρμονία μέσα στο μάθημα..”

” Άλλο η τηλεκπαίδευση, η εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που ήταν αναγκαστική το προηγούμενο διάστημα και άλλο το συγκεκριμένο μέτρο…” ” Που άλλου εφαρμόστηκε; Ας μας πουν…” ” Ένα ριάλιτι στήνεται lλοιπόν ένα κακόγουστο Big Brother… Μια αντιδημοκρατική πράξη..”

” Είναι προσβολή στην αγωνία της κοινωνίας η συζήτηση για εκλογές εν μέσω πανδημίας..”

” Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φοβάται τις εκλογές…”

” Άνθρωποι χάνουν την δουλειά τους, ηλικιωμένοι φοβούνται ένα νέο κύμα πανδημίας , είναι προσβολή λοιπόν να σκέφτεται η κυβέρνηση κάτι τέτοιο…”

” Είναι τέλος ένας αντιπερισπασμός κύκλων της Κυβέρνησης.. Ας τις κάνει ο κ. Μητσοτάκης αν τις θέλει… απλά αυτοί που σκάβουν λάκκους σε άλλους συνήθως στο τέλος έχει δείξει η ιστορία ότι πέφτουν οι ίδιοι μέσα…”