Αναδιανομή με τα λεφτά των φτωχών. Τίποτα το σημαντικό

Το σχέδιο που ανακοίνωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης προβλέπει οριζόντια μείωση μισθών κατά 20% με εκ περιτροπής εργασία. Με τον τρόπο αυτόν, το σχέδιο Μητσοτάκη προβλέπει να ενισχυθούν οι εργοδότες με περίπου 1 δισ. ευρώ από τους μισθούς των υπαλλήλων τους.

Χρήματα που όχι μόνο θα λείψουν από ήδη χαμηλόμισθους ανθρώπους, αλλά θα αφαιρεθούν και αθροιστικά από την πραγματική οικονομία επιταχύνοντας την επερχόμενη ύφεση.

Η “Αυγή” σε τρία φύλλα της τον τελευταίο μήνα (19.4, 12.5, 15.5) είχε παρουσιάσει με στοιχειοθετημένα ρεπορτάζ το κυβερνητικό σχέδιο για οριζόντια περικοπή μισθών. Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν καν ρεπορτάζ.

Οι χειρισμοί τής κυβέρνησης με τις αναστολές συμβάσεων και η πεισματική της άρνησή της να καλύψει το σύνολο των αποδοχών -όπως έγινε στην υπόλοιπη Ευρώπη- έδειχναν προς τα πού οδεύει το πράγμα.

Άλλωστε, όλους αυτούς δεν τους γνωρίσαμε τώρα. Ήταν υπουργοί και την περίοδο 2010 – 2014. Καμία έκπληξη λοιπόν. Τίποτα το απροσδόκητο.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι θα έπρεπε να είμαστε προετοιμασμένοι, ο Κυρ. Μητσοτάκης κατάφερε να φτάσει ανενόχλητος μέχρι την ανακοίνωση της οριζόντιας περικοπής 20% στον κατώτατο μισθό 1,3 εκατομμυρίων ανθρώπων, παρουσιάζοντάς τη μάλιστα ως μέτρο για τη στήριξη της απασχόλησης.

Για το οποίο, δε, την επόμενη μέρα δεν μιλούσε πλέον κανείς. Όχι αντίδραση. Ούτε καν συζήτηση. Την επόμενη μέρα το θέμα ήταν ότι η Ελλάδα ανοίγει γαλάζιες θάλασσες και χρυσαφένιες αμμουδιές σε τουρίστες που θα έρθουν χωρίς τεστ από χώρες με 500 νεκρούς την ημέρα για να μας φέρουν την ανάπτυξη.

Αναδιανομή με τα λεφτά των φτωχών σε κλίμα ομοψυχίας και κανονικότητας. Τίποτα το σημαντικό.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 22 Μαΐου 2020

Πιο χαμηλά δεν έχει

Με ανεπίσημο σημείωμα που διένειμαν στα ΜΜΕ «πηγές» της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. υποστηρίζουν ότι η λύση που δόθηκε στο περιστατικό την ώρα της ψηφοφορίας για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου ήταν η «νομικά ενδεδειγμένη».

Το περιστατικό ήταν ότι ο βουλευτής του κόμματος κ. Καλογιάννης έριξε το ψηφοδέλτιό του χωρίς να το βάλει στον φάκελο. Και η «νομικά ενδεδειγμένη λύση» είναι ότι άνοιξαν την κάλπη, έβγαλαν το ψηφοδέλτιο του κ. Καλογιάννη και του το έδωσαν να το βάλει στον φάκελο και να το ξαναρίξει.

Δεν υπάρχει «νομικά ενδεδειγμένη λύση» που να προβλέπει να ανοίγεις την κάλπη, να βγάζεις ψηφοδέλτια από μέσα και να τα ξαναρίχνεις. Γι’ αυτό, αυτή την ουρανομήκη ηλιθιότητα την εκφωνούν «πηγές της Κ.Ο. της Ν.Δ.» και όχι η Εφορευτική Επιτροπή ή το προεδρείο της Βουλής που έχουν τη θεσμική αρμοδιότητα.

Δεν ξέρουμε καν αν το γεγονός καταγράφηκε στο πρακτικό της ψηφοφορίας. Σε κάθε περίπτωση, νομικά ενδεδειγμένη λύση θα ήταν μόνο να ακυρωθεί το ψηφοδέλτιο.

Γιατί αν αρχίσει να θεωρείται έγκυρο το να ανοίγει η κάλπη πριν από το τέλος της ψηφοφορίας, πολλά μπορούν να συμβούν.

Η βλακεία, η έλλειψη θεσμικής ευαισθησίας και σοβαρότητας, η περιφρόνηση προς τον κανονισμό της Βουλής, η αμηχανία για όσα καταγράφηκαν στις κάμερες θα ήταν πιο διασκεδαστικά πράγματα αν δεν σχετίζονταν με την προσπάθειά τους να φορτώσουν στον Παπαγγελόπουλο μερικά κακουργήματα για να μπορέσουν να μπλοκάρουν τη διερεύνηση του σκανδάλου Novartis.

Και ο τρόπος που καταγράφηκαν να το διασκεδάζουν, ανοίγοντας τις κάλπες, δείχνει πόσο χαμηλά έχουν πέσει. Πιο χαμηλά δεν έχει.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 21 Μαΐου 2020

Αυτό που τους σώζει

Τoν τελευταίο καιρό είναι πολύ λίγα τα μέλη της κυβέρνησης που δεν έχουν εκτεθεί άσχημα λόγω πράξεων και παραλείψεων που προκάλεσαν την αντίδραση της κοινωνίας. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς;

Τον Άδωνι που εγκωμίασε την κερδοσκοπία; Τον Χρυσοχοΐδη που κυνηγάει με ΜΑΤ τα παιδιά στις πλατείες;

Τον Δημητριάδη η φρουρά του οποίου φέρεται να εμπλέκεται σε επεισόδιο εις βάρος πολίτη;

Τον Σκέρτσο με την απροκάλυπτη παρέμβασή του εναντίον μιας εισαγγελέως που έθιξε το σύστημα της Ν.Δ. στη Ρόδο;

Τον Βρούτση με τα «μέτζη του νέουκτη»;

Την Κεραμέως που ξηλώνει ήδη το νομοσχέδιό της και δηλώνει ότι δεν μίλησε ποτέ για κάμερες;

Τον Μηταράκη με τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής;

Τον Θεοχάρη με την απευθείας ανάθεση της τουριστικής προβολής τής χώρας σε ιδιωτική εταιρεία;

Το φιάσκο της Μενδώνη; Τις απευθείας αναθέσεις του Τσιάρα;

Το καπέλωμα των ΕΣΠΑ της Αυτοδιοίκησης από τον Θεοδωρικάκο; Το εξοργιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη; Τη φάρσα της Προανακριτικής;

Αυτό που τους σώζει είναι ένας φραγμός προστασίας που έχουν σχηματίσει τα ΜΜΕ γύρω από τον Μητσοτάκη για να τον προστατεύσουν από την αποδόμηση.

Τίποτα από τα παραπάνω που λέμε κι από άλλα τόσα που έχουν συμβεί δεν αποτέλεσαν είδηση για τα κανάλια.

Είδηση αποτελούν μόνο τα αποθεωτικά ρεπορτάζ για την επιστροφή στην κανονικότητα και τα διθυραμβικά δημοσιεύματα του ξένου Τύπου για τον πρωθυπουργό μας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Ένα όπλο έχει η κυβέρνηση κι αυτό είναι η πρωτοφανής και προκλητική συσκότιση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ.

Κι αυτό είναι το βασικό ζήτημα με το οποίο πρέπει να ασχοληθεί η αντιπολίτευση.

  •  Το κύριο άρθρο της  ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 19 Μαΐου 2020