Τεκμηρίωση Γραφείου Τύπου ΣΥΡΙΖΑ για τις δηλώσεις Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, 8/9/19

1. Πώς αποτιμάτε την παρουσία του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ; Τι απαντάτε;

Ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ αφενός επιβεβαίωσε την κριτική του Αλ. Τσίπρα ότι “τρώει από τα έτοιμα” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και αφετέρου κατάφερε να μιλήσει για πάρα πολλά θέματα λέγοντας ελάχιστα πράγματα επί της ουσίας. Ένα είναι το σίγουρο. Ο πρωθυπουργός της χώρας μας διαβεβαίωσε ότι το σύνθημα «ανάπτυξη για όλους» στην πράξη μεταφράζεται σε «ανάπτυξη δίχως κανόνες για τους λίγους και τους ισχυρούς».

Στο έδαφος αυτό, για τη μεσαία επιχειρηματικότητα ακούσαμε μόνο ευχολόγια, ενώ για τους αγρότες και τη βιομηχανία τροφίμων δεν ακούσαμε τίποτα. Επίσης δεν ακούσαμε τίποτα για την προστασία των ανέργων, για την περιφερειακή ανάπτυξη, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία με συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις και σειρά αναπτυξιακών συνεδρίων σε όλη την Ελλάδα.Ιδιαίτερα εκκωφαντική αλλά και εύγλωττη όμως ήταν η σιωπή του για το ερώτημα της σχέσης μεγάλων επενδύσεων και προστασίας του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα που σχεδιάζει η ΝΔ είναι μια χώρα δίχως κανόνες που η θέληση των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων είναι ο νόμος του κράτους. Αυτός είναι ο ορισμός του νεοφιλελευθερισμού. 

 

Το νεοφιλελεύθερο όραμα του κυρίου Μητσοτάκη διαγράφεται με σαφήνεια στην αναφορά του στα ζητήματα της εργασίας. Εκεί με προκλητικό τρόπο μας διαβεβαίωσε ότι είναι πρώτιστη έγνοια του η προστασία των εργαζομένων και στη συνέχεια κατήγγειλε τις ρυθμίσεις προστασίας της μισθωτής εργασίας ως εμπόδιο στην επιχειρηματικότητα. 

2. Γιατί κατηγορείτε τον κ. Μητσοτάκη ότι «τρώει από τα έτοιμα»; Ήταν τόσο «καταστροφική» η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία, όπως έλεγε προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης, που: 

-Είπε ότι αυτός μείωσε τον ΕΝΦΙΑ που μειώθηκε με νόμο του ΣΥΡΙΖΑ το Δεκέμβρη του 2018.

-Είπε ότι αυτός -ως άλλος ταχυδακτυλουργός- μείωσε την ανεργία τον Αύγουστο ενώ εδώ και τρία χρόνια η Εργάνη καταγράφει άνοδο της απασχόλησης (πτώση ανεργίας 10 μονάδες σε 4 χρόνια επί ΣΥΡΙΖΑ) και μείωση της αδήλωτης/υποδηλωμένης εργασίας.

-Είπε ότι αυτός έκανε τις 120 δόσεις που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ.

-Είπε ότι αυτός μειώνει τη φορολογία στις επιχειρήσεις που είχε ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2019 κατά μία ποσοστιαία μονάδα κάθε χρόνο ως το 25%.

-Είπε ότι επί των ημερών του μειώθηκαν σε ιστορικά χαμηλά τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων, όταν αυτό έχει συμβεί ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, αφού η χώρα καταγράφει για δέκα συνεχή τρίμηνα ανάπτυξη, έχει πλέον ρυθμισμένο χρέος και ισχυρά αποθεματικά στα κρατικά ταμεία.

-Είπε ότι θα διεκδικήσει από του εταίρους/δανειστές και τους θεσμούς την αποπληρωμή των ακριβών δανείων του ΔΝΤ χωρίς να αναφέρει ότι αυτό το είχε θέσει και επί της ουσίας διασφαλίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

-Καρπώθηκε την πλήρη άρση των κεφαλαιακών ελέγχων παρόλο που αυτή είχε σχεδόν εξολοκλήρου ολοκληρωθεί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και το τελευταίο βήμα που έμενε δεν έγινε προεκλογικά διότι ο κ. Στουρνάρας επέλεξε να παραβλέψει τον θεσμικό του ρόλο και σκανδαλωδώς να στηρίξει πολιτικά τον κ. Μητσοτάκη στις εκλογές. Και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς αλλά το παραδέχονται και στελέχη της ΝΔ.

Αυτός λοιπόν τα πέτυχε όλα αυτά; Ως αντιπολίτευση; Να σοβαρευτούμε…

3. Γιατί λέτε ότι την εξαγορά των ακριβών δανείων του ΔΝΤ την είχε επί της ουσίας διασφαλίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Διότι η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο είχε αναγγείλει τον στόχο για αποπληρωμή των ακριβών δανείων του ΔΝΤ αλλά είχε ολοκληρώσει και τα ουσιώδη βήματα για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός. Συγκεκριμένα, ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Ευκλ. Τσακαλώτος, στο πλαίσιο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ τον περασμένο Απρίλιο είχε ενημερώσει την Κριστίν Λαγκάρντ για την πρόθεση της κυβέρνησης για πρόωρη αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ και η κα Λαγκάρντ είχε καλωσορίσει μια τέτοια εξέλιξη, ενώ αντίστοιχη στάση είχε τηρήσει και η Γερμανία. Υπάρχει πλήθοςσχετικώνδημοσιευμάτωνστοντύπο.Επίσης, τον ίδιο μήνα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αφενός έθεσε επίσημα το αίτημα της αποπληρωμής στον ESM και αφετέρου παρουσίασε το αίτημα αυτό στο EuroWorkingGroup το οποίο είχε δώσει «πράσινο φως».

4. Το πρόγραμμα και οι εξαγγελίες της κυβέρνησης ΝΔ στη ΔΕΘ ήταν κοστολογημένες;

Ήταν τόσο κοστολογημένες που ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης σε ερώτηση δημοσιογράφου το μόνο που ήξερε να απαντήσει ήταν για το κόστος της μείωσης φόρου στις επιχειρήσεις και για τα υπόλοιπα δεσμεύθηκε να τα στείλει κοστολογημένα με… email! Τόσο τεχνοκράτης και «αξιόπιστος» είναι ο κ. Μητσοτάκης. Πέραν αυτού ωστόσο, αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι το κόστος που θα φανεί στον προϋπολογισμό. Εκεί που πλέον για το 2020 δε θα υπάρχουν πλεονάσματα 2,5% που είχε εξασφαλίσει ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά 3,5% που επανέφερε η ΝΔ, με μία αόριστη υπόσχεση για επαναδιαπραγμάτευση από το 2021 και βλέπουμε. Εκεί θα φανεί και το κόστος των εξαγγελιών αλλά και το κόστος των ισοδύναμων που θα αναζητήσει η κυβέρνηση. Να δούμε ποιοι θα πληρώσουν το μάρμαρο.

5. Γιατί κατηγορείτε τον κ. Μητσοτάκη ότι ακύρωσε τα μέτρα ελάφρυνσης  που είχε ανακοίνωσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το 2020;

Διότι ο κ. Μητσοτάκης απορρίπτοντας τη μείωση των πλεονασμάτων που δρομολόγησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον καταπιστευτικό λογαριασμό, απέρριψε ένα προς ένα όλα τα μέτρα που είχε δεσμευθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για το 2020. Μέτρα φορολογικών ελαφρύνσεων και αναπτυξιακής στόχευσης με έμφαση τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και τους ελεύθερους επαγγελματίες, για τους οποίους δήθεν κόπτεται ο κ. Μητσοτάκης. Ακύρωσε την μείωση της προκαταβολής φόρου από το 100% στο 50% που θα ίσχυε από 1.1.2020. Την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα ως 20.000 ευρώ και δραστική μείωση για μεγαλύτερα. Την αύξηση συντελεστή αποσβέσεων επενδύσεων στο 150%. Και φυσικά ακύρωσε τις 10.500 προσλήψεις καθηγητών που είχαν προγραμματιστεί με το 1:1 για το 2020 και το 2021 για όλα τα δημόσια σχολεία. 

6. Ο κ. Μητσοτάκης δεσμεύθηκε για μείωση και κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης ως το 2023. Τι απαντάτε;

Είναι γελοίος και μόνο ο τρόπος που προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να πουλήσει φύκια για χρωματιστές κορδέλες. Η αλήθεια είναι μία. Ο κ. Μητσοτάκης ακύρωσε την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης που ήταν προγραμματισμένη για το 2020 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και για να χαϊδέψει αυτιά, παραπέμπει ενδεχόμενη μείωσή της στο μέλλον και υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει δημοσιονομικό χώρο. Τόσο πολύ ενδιαφέρεται για τους ελεύθερους επαγγελματίες. 

7. Γιατί εγκαλείτε τον κ. Μητσοτάκη για την πολιτική της κυβέρνησής του αναφορικά με τις εργασιακές σχέσεις;

Διότι στη ΔΕΘ ο κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε τις επόμενες αντεργατικές παρεμβάσεις της κυβέρνησής του, παρουσιάζοντάς τες ως δήθεν προστατευτικές για τους εργαζόμενους. Πρέπει να γνωρίζει όμως ότι δεν απευθύνεται σε ανόητους. Ειδικότερα, ο κ. Μητσοτάκης:

α. Προανήγγειλε ότι θα καταργήσει το νόμο του ΣΥΡΙΖΑ για τη δήλωση των υπερωριών. Με το νόμο αυτό ξεκίνησε να ρυθμίζεται ένα μαύρο τοπίο της ελληνικής αγοράς εργασίας όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες από αυτές που δηλώνονται. Χαρακτηριστικό πεδίο όπου βοήθησε ο συγκεκριμένος νόμος ήταν ο χώρος των τραπεζών όπου μετά από πολλά χρόνια αυθαιρεσίας άρχισαν να τηρούνται τα ωράρια των εργαζομένων και επέστρεφαν σπίτι τους στην ώρα τους ή πληρώνονταν όπως ορθώς ο νόμος ορίζει τις υπερωρίες τους. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι χάρη στο νόμο αυτό μέσα σε μια χρονιά από τη θέσπισή του, δηλώθηκαν 6 εκατομμύρια ώρες υπερεργασίας οι οποίες στο παρελθόν δεν δηλώνονταν ούτε φυσικά και πληρώνονταν. Είναι αυτόν το νόμο που ο κ. Μητσοτάκης προτίθεται να καταργήσει, επιστρέφοντας και πάλι την αγορά εργασίας στο πιο σκοτεινό παρελθόν της εργασιακής επισφάλειας.

β. Ο κ. Μητσοτάκης, προκειμένου να καλλωπίσει την παραπάνω κατάργηση και νομίζοντας ότι μιλάει σε άσχετους, είπε ότι θα θεσπίσει την ηλεκτρονική κάρτα εργασίας. Γνωρίζει φυσικά -και αν δεν γνωρίζει να ενημερωθεί- ότι η ηλεκτρονική κάρτα εργασίας θεσμοθετήθηκε το 2011 και ουδέποτε εφαρμόστηκε. Είναι, δε, λιγάκι προκλητικό για τη λογική να λέει, έστω και ως ρητορικό σχήμα, ότι η δήλωση των υπερωριών είναι μεγάλο γραφειοκρατικό βάρος για μια μικρή επιχείρηση, αλλά η κάρτα εργασίας δεν είναι. Αλλά φυσικά μια τέτοια συζήτηση θα είχε νόημα αν δεν ήταν περί όνου σκιάς. Είναι προφανές ότι ο κ. Μητσοτάκης θεώρησε ότι μπορεί να μας ρίξει στάχτη στα μάτια για την κατάργηση των κανόνων για τις υπερωρίες που σχεδιάζει.

γ. Ο κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε την κατάργηση των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων που ο ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε στη χώρα το 2018. Εξήγγειλε ότι στο εξής οι επιχειρήσεις θα μπορούν να παρεκκλίνουν προφανώς επί το δυσμενέστερο από την κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας, πράγμα που σημαίνει ότι η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης καταργείται. Άρα οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις παύουν να έχουν σημασία (αφού μια επιχείρηση θα μπορεί να θεσπίζει χειρότερους μισθούς και όρους εργασίας) και τούτο συνεπάγεται ότι δεν θα υπάρχουν στην πραγματικότητα μισθολογικές αυξήσεις. Όπως εξάλλου συνέβαινε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν όπου εντός μνημονίου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κατήργησαν αυτή την αρχή και οι μισθοί συμπιέστηκαν προς τα κάτω. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τρόικα ζητούσε επιμόνως το μέτρο που εξήγγειλε χθες ο κ Μητσοτάκης. Πρόκειται για μια σαφή επιστροφή σε μνημόνιο σε ότι αφορά τα εργασιακά .

8. Ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε στη ΔΕΘ ότι με την πολιτική του στα εργασιακά τον Αύγουστο είχαμε ρεκόρ προσλήψεων. Ισχύει;

Πράγματι, επιμένοντας να μας θεωρεί ανόητους, ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να δικαιολογήσει την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης μιλώντας για αναχρονιστικό θεσμό που με το που καταργήθηκε έφερε ρεκόρ στις προσλήψεις.

Πρώτον, να θυμίσουμε στον κ. Μητσοτάκη ότι μέχρι τον Ιούνιο είχαμε απόδοση ρεκόρ με τη δημιουργία 296.000 νέων θέσεων εργασίας ενώ τους δύο πρώτους μήνες διακυβέρνησης της ΝΔ, είχαμε απώλεια 11.000 θέσεων εργασίας.

Δεύτερον, θυμίζουμε στον κ. Μητσοτάκη ότι η ρύθμιση συνιστά ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο καθώς επρόκειτο για αυτούσια μεταφορά της ρύθμισης του ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη ο οποίος καλύπτει το σύνολο των χωρών της Ε.Ε.

Τρίτον, θα πρέπει να διαλέξει ποιο επιχείρημα θα χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη κατάργηση, διαφορετικά προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Ή που ο βάσιμος λόγος απόλυσης δήθεν εμπόδιζε τις προσλήψεις γιατί οι εργοδότες αγχώνονταν ότι δεν θα μπορούσαν να απολύσουν τον εργαζόμενο, και γι’ αυτό με την κατάργηση του τάχα εκτοξεύτηκαν οι προσλήψεις (πράγμα ψευδές διότι ο Ιούλιος είχε ρεκόρ στις απολύσεις).Ή που ο βάσιμος λόγος δήθεν διευκόλυνε τις απολύσεις, πράγμα παράλογο διότι οι απολύσεις για όσο καιρό ίσχυσε η ρύθμιση έπρεπε να δικαιολογούνται, ενώ πριν ήταν αδικαιολόγητες. Ας διαλέξει τουλάχιστον ένα επιχείρημα για να γίνεται στοιχειώδης διάλογος.

9. Γιατί εγκαλείτε τον κ. Μητσοτάκη για τις προσλήψεις στο Δημόσιο;

Διότι ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, προκειμένου να μην δεσμευτεί για τον κανόνα 1:1 στις προσλήψεις του δημοσίου και ειδικά ως προς τις αναγκαίες προσλήψεις για την Παιδεία, διαστρέβλωσε  την πραγματικότητα. Οι 4500 προσλήψεις στην ειδική αγωγή αφορούν το 2019, και η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει καθυστερήσει να τις ολοκληρώσει. Οι 10500 προσλήψεις της γενικής εκπαίδευσης που δρομολογήθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αφορούν τα έτη 2020 και 2021, στη βάση του κανόνα 1:1 και του πολυετούς προγραμματισμού προσλήψεων, σύμφωνα με τον προγραμματισμό στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει άλλες προτεραιότητες που δεν τις ομολογεί και κυρίως δεν θέλει να δεσμευτεί ότι θα εφαρμόσει τον κανόνα των προλήψεων τα επόμενα χρόνια. 

10. Γιατί εγκαλείτε τον κ. Μητσοτάκη για ξεπούλημα της ΔΕΗ; Τι απαντάτε;

Δεν τήρησε ούτε τα προσχήματα. Ομολόγησε ότι θα πουληθούν τα κερδοφόρα φιλέτα της ΔΕΗ στο όνομα της δήθεν εξυγίανσης. Δε βρήκε κουβέντα να πει όμως για τις αυξήσεις φωτιά, πάνω από 15% στα τιμολόγια της ΔΕΗ, τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για τις επιχειρήσεις και τους αγρότες. Αρκέστηκε να ομολογήσει κυνικά ότι δεν πρέπει να υπάρχει κοινωνικό τιμολόγιο, όταν είπε ότι η ΔΕΗ δεν πρέπει να έχει κοινωνική πολιτική. 

11. Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι θα εισηγηθεί την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών εάν δεν έχει καταστεί εφικτή η ευρύτερη συναίνεση. Το σχόλιό σας;

Δεν πρόκειται μόνο για μία πρωτοφανή εργαλειοποίηση του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και για καταφανή καταστρατήγηση του Συντάγματος. Ο κ. Μητσοτάκης με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί μέσα από τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης να καταστήσει τον ΠτΔ εργαλείο της εκάστοτε κυβέρνησης, αφού μία απλή πλειοψηφία θα μπορεί να διορίζει ουσιαστικά τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα. Χωρίς καμία διακομματική νομιμοποίηση και προφανέστατα χωρίς υπερκομματικό ρόλο που υποτίθεται πως οφείλει να έχει ο ΠτΔ. 

Πέραν αυτού, η πρόταση αυτή για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας με πλειοψηφία 151 βουλευτών είχε κατατεθεί ήδη από τη ΝΔ στη διαδικασία αναθεώρησης από την προηγούμενη Βουλή και καταψηφίστηκε. Δεν επιτρέπεται να επανέλθει στην παρούσα αναθεωρητική Βουλή. 

Αντιθέτως, τον περασμένο Μάρτιο,  μετά από δύο ψηφοφορίες στη Βουλή, έγινε δεκτή η πρόταση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ για αναθεώρηση του άρθρου 32 του Συντάγματος προς την κατεύθυνση αποσύνδεσης της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής, με τη διενέργεια επαναλαμβανόμενων επί ένα εξάμηνο ψηφοφοριών μέχρις ότου επιτευχθεί η πλειοψηφία τουλάχιστον 180 βουλευτών και, αν αυτή δεν συγκεντρωθεί, με άμεση εκλογή του Προέδρου από το λαό.

Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η ευρύτερη νομιμοποίηση και ο υπερκομματικός ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για άλλη μια φορά ο κ. Μητσοτάκης δείχνει το σεβασμό του στους θεσμούς, εξαγγέλλοντας πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος η οποία αποδοκιμάστηκε και καταψηφίστηκε κατά την πρώτη φάση της αναθεωρητικής διαδικασίας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ – 26/6/2019

Πραγματοποιήθηκε  στο Εκλογικό Κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΉ ΣΥΜΜΑΧΙΑ η παρουσίαση των υποψηφίων βουλευτών του νομού μας.

Ο Συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας τόνισε ότι είναι εφικτό και αναγκαίο να ανατραπεί το δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, προς το συμφέρον της χώρας ολόκληρης αλλά και της Πρέβεζας.

Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν οι υποψήφιοι βουλευτές:

Ο κ. Σπύρος Βελέντζας, οφθαλμίατρος, με πολύχρονη δραστηριότητα στον αυτοδιοικητικό και πολιτικό τομέα στην Πρέβεζα, έδωσε έμφαση στην σημασία του  να αποφασίσουν οι ψηφοφόροι ανάμεσα σε αυτούς που άναψαν στη χώρα τη φωτιά των μνημονίων και άφησαν 24 δις Ε πρωτογενές έλλειμμα, καταστρέψανε μέσα σε 5 χρόνια το 25% του εθνικού μας πλούτου, εκτόξευσαν την ανεργία των νέων στο 60% και έδιωξαν μια γενιά από τη χώρα μας και  αυτούς  που πέρασαν τις Συμπληγάδες με την κοινωνία όρθια, με τη δημόσια υγεία στην υπηρεσία και των πιο ευάλωτων ομάδων, με τη δημόσια παιδεία ζωντανή και υποστηρικτική για όλα τα παιδιά, με την εργασία προστατευμένη, με τους συνταξιούχους προστατευμένους από επιπλέον περικοπές, με σημαντικά αναπτυξιακά έργα και με την Ελλάδα πρωταγωνίστρια των Βαλκανίων και εγγυήτρια της σταθερότητας στην περιοχή.

Η κ. Χριστίνα Κριτσιμά, δικηγόρος, αντιπαρέβαλε την κατάσταση που βρέθηκε η μικρομεσαία τάξη και οι ελεύθεροι επαγγελματίες το διάστημα 2010-2014 με την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Όπου στη μεν πρώτη είχαμε 230.000 λουκέτα,   700.000 θέσεις εργασίας που χάθηκαν από το κλείσιμο αυτών των επιχειρήσεων,   απώλεια της ασφαλιστικής τους κάλυψης και την εκτόξευση των χρεών τους προς τα δημόσια ταμεία και τους ασφαλιστικούς φορείς, που συχνά τους οδηγούσαν στα κρατητήρια. Αντίθετα, μετά το 2015 είχαμε την ιατροφαρμακευτική κάλυψη όλων των ανασφάλιστων μικρομεσαίων και τη  διαγραφή χρεών προς το δημόσιο, για νοσήλια προστασία της πρώτης κατοικίας για πρώτη φορά και για τους επιχειρηματίες, τη δημιουργία της Αναπτυξιακής τράπεζας, τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και την ενέργεια κα, αλλά και τις στοχευμένες φοροελαφρύνσεις, ήδη από φέτος

Ο κ. Κώστας Μπάρκας, υφυπουργός Εργασίας, τόνισε την προσπάθεια   που έγινε από το ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση να βγούμε από το καθεστώς των μνημονίων. Αυτό έγινε με συμβιβασμούς, υποχωρήσεις, ορισμένες φορές έξω από τη λογική και τις θέσεις μας, αλλά με επιτυχία , προστατεύοντας ταυτόχρονα όσους είχαν πληγεί περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια, με την υιοθέτηση κοινωνικών μέτρων και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Τόνισε το έργο του Υπ. Εργασίας σχετικά με την καταπολέμηση της ανεργίας, που μειώθηκε κατά 9 εκατοστιαίες μονάδες τα τελευταία χρόνια , την αύξηση του κατώτατου και την κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού, την μεταρρύθμιση του ΕΦΚΑ και τα μέτρα επαναπατρισμού των επιστημόνων που είχαν ξενιτευτεί. Παρουσίασε τα αναπτυξιακά έργα που έγιναν στο νομό την τελευταία τετραετία.

Η κ. Γεωργία Μπότζιου, φιλόλογος και νηπιαγωγός, με μεταπτυχιακό τίτλο στη λογοτεχνία, μετέφερε τις αγωνίες των νέων για δουλειά, καλώντας τους να συμμετέχουν ενεργά στις εκλογές προκειμένου να έχουν και οι ίδιοι λόγο για το μέλλον τους. Τόνισε την ανάγκη να ενισχυθεί ο πρωτογενής τομέας της παραγωγής, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία και για το νομό μας. Αυτοί ήταν και οι κύριοι λόγοι που την ώθησαν να πλαισιώσει το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

Γραφείο Τύπου ΣυΡιζΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Σκουρλέτης: Αυτή τη φορά ψηφίζουμε για κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα

«Όσο αποκαλύπτονται και φωτίζονται οι αθέατες πλευρές του προγράμματος της ΝΔ και γίνονται αντιληπτά από τον κόσμο, τόσο θα μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις της ανατροπής του αποτελέσματος των ευρωεκλογών», δηλώνει ο Πάνος Σκουρλέτης. 

«Αυτή τη φορά ψηφίζουμε για την επόμενη κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα. Ούτε βέβαια έχουμε την «πολυτέλεια» της αποχής», υπογραμμίζει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας τονίζει ότι «μέσα από μια δύσκολη και αντιφατική πορεία σταθεροποιήσαμε την οικονομία, διαχειριστήκαμε τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση μεταπολεμικά, βγήκαμε από την μνημονιακή επιτροπεία και βαδίζουμε για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία το δρόμο της ανάπτυξης». Θέτοντας το περιεχόμενο του διλήμματος «πρόοδος ή συντήρηση», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι «σήμερα λοιπόν είναι ρεαλιστικό να κάνουμε στοχευμένες φοροελαφρύνσεις που δεν θα υπονομεύουν τα δημόσια αγαθά της παιδείας και της υγείας», να ενισχυθούν κρίσιμοι τομείς του δημόσιου τομέα με νέο επιστημονικό δυναμικό. Στον αντίποδα καταλογίζει στη ΝΔ ότι με τις «αόριστες μεταρρυθμίσεις ως προϋπόθεση για μείωση φόρων» ετοιμάζει «πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων», «μεταρρυθμίσεις τύπου ΔΝΤ που αποκρούσαμε το προηγούμενο διάστημα και οδηγούν σε ομαδικές απολύσεις και σε κατάργηση του αφορολόγητου».

Ο κ. Σκουρλέτης αναφέρει στο Πρακτορείο πως δεν πιστεύει ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνιστά υπερψήφιση των θέσεων της ΝΔ, «τις οποίες άλλωστε προσπαθούν επιμελώς να τις αποκρύψουν» και κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη ότι γι΄ αυτό αρνείται «όπως ο διάολος το λιβάνι» μια αντιπαράθεση πρόσωπο με πρόσωπο με τον Αλέξη Τσίπρα. Ασκεί δε κριτική στο Κίνημα Αλλαγής ότι «έχασε την ευκαιρία για ένα δημιουργικό πολιτικό αναστοχασμό» και πως, αντίθετα, «αναλώθηκε σε ένα μονομέτωπο ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ».

Σε σχέση και με την συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως «συνολικά η εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία χρόνια ενίσχυσε τη διεθνή θέση της χώρας». Χαρακτηρίζει τη Συμφωνία των Πρεσπών «κορυφαία ιστορική πράξη» που «ανέβασε κατακόρυφα το διεθνές κύρος της χώρας και ενίσχυσε το γεωπολιτικό της βάρος» και «απέτρεψε τη προσπάθεια της ‘Αγκυρας να διεισδύσει στη Βόρεια Μακεδονία και άνοιξε το δρόμο της συνανάπτυξης και της ειρήνης». Αλήθειες, όπως σημειώνει, που «ολοένα και περισσότερο θα γίνονται κατανοητές από τον ελληνικό λαό».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του Γραμματέα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιου βουλευτή Επικρατείας, Πάνου Σκουρλέτη, στον Νίκο Λιονάκη για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Ερ: Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αντιπαρατεθεί προγραμματικά με τη ΝΔ. Μπορείτε στις δυο εβδομάδες που απομένουν έως τις 7 Ιουλίου να πείσετε τους πολίτες για τις διαφορές που θα υπάρχουν στην καθημερινότητα εάν επικρατήσει το «προοδευτικό» ή το «συντηρητικό», όπως λέτε, σχέδιο;

Απ: Επιχειρούμε να πείσουμε τους πολίτες για την υπεροχή των προγραμματικών μας προτάσεων έναντι των ανερμάτιστων και σκόπιμα γενικόλογων προτάσεων της ΝΔ. Εκ μέρους της ΝΔ μας ζητούν να ξεχάσουμε τόσο τις ευθύνες τους για τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση που γνώρισε η χώρα μεταπολεμικά, όσο και την ισοπεδωτική-αντικοινωνική πολιτική που εφάρμοσαν στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου. Νομίζω πως μόνο αν κατανοήσουμε σε βάθος τους λόγους και τις αιτίες που μας οδήγησαν στη κρίση μπορούμε να κάνουμε τις σωστές επιλογές έτσι ώστε να μην γυρίσουμε πίσω και να βαδίσουμε σε νέους δρόμους. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ενσωματώνει μια τέτοια ανάλυση και προσέγγιση. Μέσα από μια δύσκολη και αντιφατική πορεία σταθεροποιήσαμε την οικονομία, διαχειριστήκαμε τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση μεταπολεμικά, βγήκαμε από την μνημονιακή επιτροπεία και βαδίζουμε για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία το δρόμο της ανάπτυξης.

Σήμερα λοιπόν είναι ρεαλιστικό να κάνουμε στοχευμένες φοροελαφρύνσεις που δεν θα υπονομεύουν τα δημόσια αγαθά της παιδείας και της υγείας. Μειώσεις φόρων που θα δίνουν ανάσες σε πολίτες και επιχειρήσεις αλλά δεν θα γίνονται καταθέσεις σε φορολογικούς παραδείσους. Σήμερα μπορούμε να ενισχύσουμε κρίσιμους τομείς του δημόσιου τομέα με νέο επιστημονικό δυναμικό ώστε αυτό να γίνει πιο παραγωγικό και αξιόπιστο απέναντι στον πολίτη.

Αντίθετα η άλλη πλευρά μιλάει για αόριστες μεταρρυθμίσεις ως προϋπόθεση για μείωση φόρων. Μήπως όμως με αυτό τον τρόπο ετοιμάζει την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την υιοθέτηση μεταρρυθμίσεων τύπου ΔΝΤ που αποκρούσαμε το προηγούμενο διάστημα και οδηγούν σε ομαδικές απολύσεις και σε κατάργηση του αφορολόγητου όπως προκύπτει από το πρόγραμμα της ΝΔ; Αυτό είναι το περιεχόμενο του διλήμματος πρόοδος ή συντήρηση.

Ερ: Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν επιθυμεί διεξαγωγή ντιμπέιτ ανάμεσα στον ίδιο και τον κ. Τσίπρα; Ο ΣΥΡΙΖΑ του έχει καταλογίσει «φόβο». Τι εννοείτε με αυτό;

Απ: Μα ακριβώς διότι μια αντιπαράθεση πρόσωπο με πρόσωπο θα αποκαλύψει τις «αθέατες» πλευρές του προγράμματος του. Και ενώ κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης συμφώνησαν να γίνει έστω ένα ντιμπέιτ ανάμεσα σε όλους τους πολιτικoύς αρχηγούς, ο κύριος Μητσοτάκης αρνείται μια απευθείας συζήτηση με τον Αλέξη Τσίπρα όπως ο διάολος το λιβάνι.

Ερ: Κατηγορείτε τον κ. Μητσοτάκη για «κρυφή ατζέντα», όμως βασικές θέσεις που του καταλογίζετε ότι θέλει να προωθήσει ως ενδεχόμενος επόμενος πρωθυπουργός, όπως π.χ. για «7ήμερη εργασία», «κατάργηση 8ώρου», έχουν μπει στη δημόσια συζήτηση πριν από τις ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα που έδωσαν οι πολίτες στην ευρωκάλπη δεν είναι ένα «πράσινο φως» για το πρόγραμμα της ΝΔ;

Απ: Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω πως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνιστά μια υπερψήφιση των θέσεων της ΝΔ, τις οποίες άλλωστε προσπαθούν επιμελώς να τις αποκρύψουν. Μας είπαν πράγματι για 7ήμερη εργασία και όταν τους καταγγείλαμε μας είπαν πως εννοούσαν την 7ήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων. Υποστηρίζουν το καθεστώς των πέντε αποχωρήσεων έναντι μιας πρόσληψης στον δημόσιο τομέα και όταν τους λέμε πως αυτό σημαίνει πως θα μειωθούν οι γιατροί και οι εκπαιδευτικοί που ήδη δεν επαρκούν, μασάνε τα λόγια τους. Όσο λοιπόν αυτά αποκαλύπτονται, όσο φωτίζονται οι αθέατες πλευρές του προγράμματος της ΝΔ και γίνονται αντιληπτά από τον κόσμο τόσο θα μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις της ανατροπής του αποτελέσματος των ευρωεκλογών.

Ερ: Θεωρείτε δηλαδή ότι τα κριτήρια των πολιτών στις εθνικές κάλπες θα είναι διαφορετικά από εκείνα με τα οποία ψήφισαν στις ευρωεκλογές;

Απ: Ασφαλώς, αυτή τη φορά ψηφίζουμε για την επόμενη κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα. Ούτε βέβαια έχουμε την «πολυτέλεια» της αποχής.

Ερ: ‘Αρα, εκτιμάτε ότι μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την ανατροπή; Είναι εφικτό κάτι τέτοιο με βάση το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και τις δημοσκοπήσεις ενόψει της 7ης Ιουλίου;

Απ: Η πολιτική δεν είναι μαθηματικά και στατιστική. Ό,τι φαίνεται κάποιες φορές δύσκολο μπορεί να γίνει τελικά εφικτό.

Ερ: Πέραν της ΝΔ, η αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ είναι επίσης μεγάλη. Υπάρχουν περιθώρια για κάποια προσέγγιση μετεκλογικά;

Απ: Αναφέρεστε σε μια κρίσιμη παράμετρο των μετεκλογικών εξελίξεων. Το διάστημα μετά το 2015 το ΚΙΝΑΛ δεν ασχολήθηκε με το να αναζητήσει σε βάθος τα αιτία της συρρίκνωσης του, να βγάλει συμπεράσματα από τη προγραμματική σύμπλευση με τη ΝΔ και την υιοθέτηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Έχασε την ευκαιρία για ένα δημιουργικό πολιτικό αναστοχασμό. Αντίθετα αναλώθηκε σε ένα μονομέτωπο ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Μίλησε για την ανάγκη στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ και πριν λίγες ημέρες αποσαφήνισε πως είναι διαθέσιμο να συμπράξει εάν χρειαστεί με τη ΝΔ. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις αντιλαμβάνεστε πως δεν υπάρχουν περιθώρια προσέγγισης.

Ερ: Αναντίρρητα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί πολιτικό κόστος από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεδομένης της κλιμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας, θεωρείτε ότι οι δυσαρεστημένοι πολίτες μπορεί τώρα να δουν με διαφορετικό μάτι αυτή τη διπλωματική εξέλιξη;

Απ: Η συμφωνία των Πρεσπών αποτέλεσε μια κορυφαία ιστορική πράξη που πιστώνεται στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ανέβασε κατακόρυφα το διεθνές κύρος της χώρας και ενίσχυσε το γεωπολιτικό της βάρος. Απέτρεψε την προσπάθεια της ‘Αγκυρας να διεισδύσει στη Βόρεια Μακεδονία και άνοιξε το δρόμο της συνανάπτυξης και της ειρήνης. Αλλά νομίζω πως συνολικά η εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία χρόνια ενίσχυσε τη διεθνή θέση της χώρας καθιστώντας την παράγοντα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Αυτές οι αλήθειες ολοένα και περισσότερο θα γίνονται κατανοητές από τον ελληνικό λαό. Έτσι σήμερα μπορούμε με ψυχραιμία, με αίσθημα ασφαλείας και με αποφασιστικό τρόπο να αντιμετωπίσουμε την τουρκική προκλητικότητα.

«Να χτίσουμε μια μεγάλη συμμαχία μέσα στο λαό, για τον λαό»

Σημεία από την ομιλία στην προεκλογική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στο Ίλιον.

 

  • Το εκλογικό αποτέλεσμα στο Δυτικό Τομέα της Αθήνας είναι καθοριστικό όχι μόνο για το συνολικό αποτέλεσμα στην Αττική, αλλά διαδραματίζει και σημαντικό ρόλο για το τελικό αποτέλεσμα σε εθνικό επίπεδο, στην Επικράτεια. Στο Δυτικό Τομέα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και στις ευρωεκλογές πρώτο κόμμα. Άρα, η δυνατότητα αντεπίθεσης εδώ, θα επηρεάσει το αποτέλεσμα όλης της χώρας. Να δούμε τις εκλογές αυτές ως ευκαιρία να μιλήσουμε, να σκεφτούμε, να βρεθούμε με τον κόσμο. Και χαίρομαι που μου δόθηκε η δυνατότητα να είμαι υποψήφιος εδώ και όχι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
  • Θα ήθελα να μιλήσω για το «αφανές» έργο της κυβέρνησης. Υπάρχει ένα έργο που δεν είναι γνωστό είτε διότι δεν αφορά άμεσα την «τσέπη» του κόσμου, αλλά έχει γενικότερες συνέπειες -όπως για παράδειγμα ότι η Ελλάδα αποτελεί σήμερα πόλο σταθερότητας και αναγνωρίζεται αυτό σε όλη την περιοχή- είτε κάποια θέματα δεν μπορέσαμε να τα εκλαϊκεύσουμε -όπως η Αναπτυξιακή Τράπεζα- ή κι εμείς κάποια πράγματα τα έχουμε υποτιμήσει
  • Το πρώτο σημείο αφορά στη διαφθορά. Το Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης διαχειρίζεται τα χρήματα του ΕΣΠΑ, που αποτελούν τη βασική πηγή χρηματοδότησης επενδύσεων, έργων κ.λπ και εκεί υπάρχει και ο Αναπτυξιακός Νόμος, που επιχορηγεί επενδύσεις. Παλιότερα, ο κόσμος στο άκουσμα «ευρωπαϊκά προγράμματα» αντιλαμβανόταν κάτι «διαβλητό». Αυτό το πρόβλημα το λύσαμε. Και μάλιστα, να σας δώσω μια εικόνα για το τι παραλάβαμε: Παραλάβαμε, στην υπηρεσία των Ιδιωτικών Επενδύσεων, 5.000 σχέδια χωρίς όμως να υπάρχουν χρήματα να επιδοτηθούν. Έτσι, την έγκριση την έπαιρναν μόνο κάποιοι που είχαν ειδικές σχέσεις με την πολιτική εξουσία. Από το Μάρτιο του 2018, που είμαι στο ΥΠΟΙΑΝ, δεν υπήρξε ούτε μία καταγγελία. Όλο αυτό το σύστημα διαχείρισης του δημόσιου χρήματος το έχουμε απαλλάξει από τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα. Αυτό, ενδεχομένως, ο πολύς κόσμος δεν μπορεί να το αντιληφθεί με «χειροπιαστό» τρόπο, αλλά είναι μία αισθητή αλλαγή την οποία μας επισημαίνουν οι έντιμοι επιχειρηματίες.
  • Το μοντέλο ανάπτυξης που είχαμε στην Ελλάδα δεν ήταν βιώσιμο. Είχαμε μια μονόπλευρη οικονομία, έναν πολύ καλό τουρισμό και ισχυρή ναυτιλία, αλλά από εκεί και πέρα η αγροτική οικονομία είχε περιθωριοποιηθεί και η βιομηχανία είχε συρρικνωθεί. Όλη η δραστηριότητα προς νέες τεχνολογίες, καινοτομία, η 4ηΒιομηχανική Επανάσταση που έρχεται, δεν μας ακουμπούσε και φαινόταν σαν να μην μας αφορούσε. Είχαμε μία οικονομία που ζούσε με δανεικά και με εισαγωγές, δηλαδή η ανάπτυξη της οικονομίας σήμαινε περισσότερες εισαγωγές. Αυτό λέμε, λοιπόν, αλλαγή μοντέλου. Στο ΥΠΟΙΑΝ έχουμε κάνει όλο το σχεδιασμό, έχουμε δημιουργήσει τα εργαλεία για να γίνει αυτή η στροφή προς το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Δυστυχώς, αυτό, ακόμη, ο πολύς κόσμος δεν το ξέρει, διότι δεν προλάβαμε να το θέσουμε πλήρως σε λειτουργία. Για παράδειγμα, πρώτον, πριν δεν υπήρχε στρατηγική για την ανάπτυξη, σήμερα έχουμε Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική. Δεύτερον, δεν υπήρχαν επαρκή και εξειδικευμένα χρηματοδοτικά εργαλεία για χρηματοδότηση επενδύσεων σε κάποιους κλάδους της οικονομίας, ιδίως καινοτομικούς. Εμείς έχουμε δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τέτοιων εργαλείων με ειδικά Προγράμματα, στοχευμένες χρηματοδοτήσεις κοκ που όλα αυτά αποτελούν «κληρονομιά» της Αναπτυξιακής Τράπεζας, την οποία δημιουργήσαμε, τη νομοθετήσαμε και τώρα υλοποιείται και χτίζεται. Άρα ήδη έχουμε Προγράμματα και Ταμεία περίπου 7 δισ. ευρώ έτοιμα να χρηματοδοτήσουν επενδυτικά σχέδια και άλλες δράσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στο σχέδιό μας είναι να κάνουμε σε κάθε Περιφέρεια και ένα παράρτημα της Αναπτυξιακής Τράπεζας.
  • Γιατί καθυστερήσαμε, όπως ρωτούν πολλοί, με την Αναπτυξιακή Τράπεζα; Για δύο λόγους: Πρώτον εγχώριες δυνάμεις δεν ήθελαν να γίνει Αναπτυξιακή Τράπεζα, λέγοντας στους «έξω» ότι θα είναι «εργαλείο στα χέρια της κυβέρνησης» και δεύτερον οι Θεσμοί δεν εμπιστεύονταν τη χώρα, λόγω του παρελθόντος των παλαιότερων κυβερνήσεων. Έπρεπε να κερδίσουμε αξιοπιστία, λοιπόν, να βγούμε από τα Μνημόνια, για να μπορέσουμε, όχι μόνο να την κάνουμε αλλά να έχουμε σήμερα τη στήριξή τους. Το ευρωπαϊκό σύστημα, όπως λειτουργεί, απαιτεί κάθε χώρα να έχει μία αναπτυξιακή τράπεζα. Το 30% των εγγυήσεων που δίνει η Ευρώπη το περνά μέσα από εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες. Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν είχε τέτοια τράπεζα.
  • Θεσμοθετήσαμε τα ανοικτού τύπου mall, τα ανοικτά πολυκαταστήματα. Στην Αγία Βαρβάρα, για παράδειγμα, δημιουργήσαμε ένα Πρόγραμμα που επιτρέπει στα ανοικτού τύπου καταστήματα που ήδη υπάρχουν να πάρουν χρήματα και να οργανωθούν τα ίδια σε μορφή mall, ως μια ολόκληρη γειτονιά ή δρόμος, με τις δομές αυτές να βοηθούν να επιβιώσουν και να εκσυγχρονιστούν οι επιχειρήσεις.
  • Η Αριστερά μαθαίνει από τα λάθη της. Γίναμε κυβέρνηση διότι το ζήτησε ο λαός. Δεν είχαμε υπήρχαν όμως οι αντικειμενικές προϋποθέσεις να ασκήσουμε πολιτική ως αριστερή κυβέρνηση. Το μοντέλο της αριστερής διακυβέρνησης απαιτεί κυβέρνηση και κοινωνία σε πλήρη συνεργασία, απαιτεί ενεργά και συμμετοχικά κοινωνικά υποκείμενα. Εμείς έχουμε την κυβέρνηση αλλά η κοινωνία παραμένει «ανοργάνωτη». Στην εποχή μας δεν κυβερνούν απλά κόμματα, κυβερνούν συνασπισμοί πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Δηλαδή εάν αύριο βγει η Νέα Δημοκρατία δεν θα κυβερνά το κόμμα της ΝΔ μόνο, θα κυβερνά το κόμμα της ΝΔ μαζί με ένα μπλοκ συμφερόντων, επιχειρηματικών, ΜΜΕ κοκ. Εμείς, λοιπόν, πρέπει να δούμε όχι πώς θα αποκτήσουμε τους δικούς μας μηχανισμούς συμφερόντων, αλλά πώς θα δημιουργήσουμε μια μεγάλη συμμαχία μέσα στο λαό για να μπορέσουμε να αντιπαλέψουμε αυτά τα συμφέροντα. Αυτό που μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση είναι να ανοίγει δρόμους, αυτούς τους δρόμους όμως πρέπει να τους περπατήσει η κοινωνία. Για παράδειγμα, ο νόμος για τις ενεργειακές κοινότητες ψηφίστηκε, αλλά για να εφαρμοστεί χρειάζεται να υπάρξει κίνηση «από τα κάτω» και δεν είχαμε το χρόνο και τη δυνατότητα να το πετύχουμε αυτό, αν κινήθηκαν προς τα εκεί κάποιοι Δήμοι.
  • Η μεσαία τάξη, θεωρητικά, είναι μια τάξη ανάμεσα στην εργατική και στην αστική, τα λεγόμενα μεσαία στρώματα. Σήμερα όμως στην πολιτική αντιπαράθεση η μεσαία τάξη είναι, για να το θέσω σχηματικά, «όλη η Ελλάδα». Όλος αυτός ο κόσμος υπέστη συνέπειες με τα Μνημόνια. Κάποια τμήματά του η κυβέρνηση μπόρεσε να τα βοηθήσει, κάποια ακόμα όχι ή έστω όχι τόσο όσο τα ίδια χρειάζονταν και αυτά πιέζονται είτε από τη φορολογία είτε από τις εισφορές ή από τη γενικότερη κατάσταση. Πέρα από τα επιμέρους μέτρα που πήραμε και θα πάρουμε, όπως η μείωση των εισφορών, κάποια φορολογικά μέτρα κ.ά., η απάντηση σε αυτή τη μεσαία τάξη είναι να δημιουργήσουμε παραγωγικές διεξόδους, να δημιουργηθούν δουλειές, ευκαιρίες, δυνατότητες. Να δοθεί πραγματική προοπτική.
  • Τώρα αναδεικνύεται η εσωτερική λογική της στρατηγικής που είχαμε για να βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους βόρειους γείτονές μας. Πριν από τη Συμφωνία των Πρεσπών δημιουργήσαμε έναν πυρήνα στενής συνεργασίας με τη Σερβία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, αρχίζοντας να επιλύουμε μια σειρά από θέματα, ΄με σιδηροδρομικές διασυνδέσεις, ενεργειακές διασυνδέσεις κ.ά. Τώρα φαίνεται καθαρά ότι στην πολιτική πρέπει να κάνεις και μία ιεράρχηση κινδύνων. Και τώρα φαίνεται ότι ο βασικός κίνδυνος δεν προερχόταν από το Βορρά. Το ότι βελτιώσαμε τη σχέση με τους βόρειους γείτονες και κυρώσαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών μας έδωσε μία παγκόσμια αναγνώριση, ότι η Ελλάδα δεν είναι πρόβλημα αλλά μέρος της λύσης των προβλημάτων της περιοχής. Όλο αυτό το κλίμα μας δημιουργεί στηρίγματα για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έχουμε από την άλλη πλευρά.
  • Είναι χυδαίο αυτό που γράφτηκε από ορισμένες εφημερίδες για τη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ. Υπήρξαν ΜΜΕ που έκαναν λόγο για προεκλογικό «κόλπο». Είναι σοβαρό και υπεύθυνο να παίζουμε με την ασφάλεια της χώρας; Μήπως κόλπα κάνουν και οι Ευρωπαίοι που συνεδριάζουν για το εάν θα πάρουν μέτρα κατά της Τουρκίας; Το θεωρώ έναν εκφυλισμό της κακώς εννοούμενης πολιτικής διαπάλης, διότι άλλο είναι να κάνεις κριτική σε μια άποψη και άλλο να δημιουργείς κλίμα ανευθυνότητας γύρω από τόσο σοβαρά θέματα.

Δελτίο Τύπου 21/6/19

Ξεκίνησαν οι προεκλογικές περιοδείες των υποψήφιων βουλευτών του ΣυΡιζΑ-Προοδευτική Συμμαχία του νομού Πρέβεζας. Την Παρασκευή 21/6  κλιμάκιο που αποτελούνταν από τον υφυπουργό Εργασίας και υποψήφιο βουλευτή Κώστα Μπάρκα και από την υποψήφια βουλεύτρια  Γεωργία Μπότζιου επισκέφτηκε τις περιοχές της Πέτρας και της Νέας Κερασούντας, ενώ το δεύτερο κλιμάκιο με επικεφαλής τον υποψήφιο Βουλευτή Ν. Πρέβεζας, Σπύρο Βελέντζα, επισκέφτηκε τις περιοχές του Άσσου, του Πολυστάφυλου και του Νικολιτσίου.

Κατά τη διάρκεια των περιοδειών αυτών και δίνοντας τον λόγο στους πολίτες, οι υποψήφιοι-ες  έχουν την ευκαιρία να αναφερθούν στα πολλά θετικά που κατάφερε η κυβέρνηση της Αριστεράς να πετύχει μέσα σε αντίξοες συνθήκες, κρατώντας όρθια την κοινωνία, καθώς και να παρουσιάσουν τους άξονες της νέας διακυβέρνησης για την ερχόμενη τετραετία.

ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία Πρέβεζας

Κώστας Μπάρκας: “Δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη – Στήριξη στην επιχειρηματικότητα

Την παρακάτω ανακοίνωση εξέδωσε ο υποψήφιος βουλευτής Πρέβεζας με το ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας:

“Από το 2015 μέχρι σήμερα, στον πυρήνα της κυβερνητικής προσπάθειας έχει τεθεί η δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, ως βασικό εργαλείο για την ανάταξη όλων των παραγωγικών  δυνάμεων της χώρας. Οι πολιτικές επιλογές αυτής της κυβέρνησης, επανέφεραν το 2016, και εντός προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, την χώρα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Σήμερα, το κρισιμότερο ζήτημα που ανακύπτει στην διαδικασία επαναφοράς της ελληνικής οικονομίας στην κανονικότητα, είναι η διάχυση της ανάπτυξης προς όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Η στήριξη της μεσαίας τάξης και της μικρής επιχειρηματικότητας αποτελούν βασικό πυλώνα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας σε αυτή την κατεύθυνση.

ΔΤ Κώστας Μπάρκας Δίκαιη και Βιώσιμη Ανάπτυξη Στήριξη στην Επιχειρηματικότητα

Τα τελευταία 4 χρόνια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε αυτόν τον προσανατολισμό με στοχευμένες δράσεις και αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις που  μειώνουν τα διοικητικά βάρη, περιορίζουν τη γραφειοκρατία, δίνουν νέες δυνατότητες χρηματοδότησης πέραν του τραπεζικού συστήματος και στηρίζουν την καινοτομία, την εξωστρέφεια και την συνεργασία. Στην ΠΕ Πρέβεζας, έχει ενταχθεί σημαντικό πλήθος σχεδίων ενίσχυσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας με όρους οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας μέσα από δράσεις όπως η Νεοφυής Επιχειρηματικότητα, η Εργαλειοθήκη  Επιχειρηματικότητας: Εμπόριο – Εστίαση – Ιδιωτική Εκπαίδευση, η Ενίσχυση της Ίδρυσης και Λειτουργίας Νέων Τουριστικών ΜΜΕ, το Ψηφιακό Βήμα κ.α. Την ίδια στιγμή, μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος ΕΠΑΝΕΚ του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, έχουν υποβληθεί 238 επιχειρηματικά σχέδια με συνολικό επιχορηγούμενο προϋπολογισμό 57,6 εκατ. Ευρώ.

Στις επερχόμενες εθνικές εκλογές, τις πρώτες εκτός πλαισίου δημοσιονομικής επιτήρησης, το δίλημμα είναι σαφές. Δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη με στήριξη του κόσμου της εργασίας ή κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, ανισότητα και καταπάτηση των εργασιακών κεκτημένων”.

ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΑΥΡΟ…

Γράφει ο Άρης Σπέγγος

Πρώτα παραπληροφόρησαν και παραποίησαν, κάνοντας το άσπρο μαύρο. Μετά ούρλιαξαν, έβρισαν, χυδαιολόγησαν, καταράστηκαν, απείλησαν όλους όσους προσπάθησαν να μιλήσουν με τη φωνή της λογικής και της πραγματικής αγάπης για τη χώρα.Χρησιμοποίησαν – και νομιμοποίησαν – όλο το αποκρουστικό οπλοστάσιο της καθυστερημένης υστερικής πατριδοκαπηλείας που διαχρονικά ενδημεί σε αυτήν την έρημη πατρίδα, στρέφοντας ένα…
μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας – που ασφαλώς έχει και το ίδιο μεγάλες ευθύνες… – προς ακραία λαϊκιστικές, ξενοφοβικές και ξεκάθαρα ακροδεξιές ατραπούς. Ατραπούς που αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για το μέλλον της χώρας εάν επικρατήσουν ως πολιτική πρόταση…Στην προσπάθεια τους αυτή, βρήκαν πρόθυμους αρωγούς όχι μόνο στην ακροδεξιά που είδε την απεχθή ρητορική της αλλά και τις τραμπούκικες πρακτικές της να αποκτούν ηγεμονικό ρόλο στο δημόσιο λόγο, αλλά και σε ένα πολύ ευρύτερο πολιτικό φάσμα, από Λεβέντηδες μακεδονομάχους της συμφοράς, μέχρι ΚΙΝΑΛΛιτες που αναζητούσαν σωσίβιο πολιτικής επιβίωσης, ακόμα και σε παραζαλισμένους δήθεν «επαναστάτες» της πούρας (κάποτε «διεθνιστικής», αλίμονο…) Αριστεράς – όλοι τους ενωμένοι, με μόνο και κοινό στόχο να πέσει αυτή η Κυβέρνηση. Η μόνη που όχι μόνο δεν έστρεψε τα μάτια από ένα εθνικό θέμα που κόστιζε στη χώρα απώλειες σε διπλωματικό αλλά και γεωπολιτικό κεφάλαιο, αλλά χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος, το έλυσε με μια συμφωνία η οποία πανθομολογούμενα πλέον, ήταν όχι μόνο εθνικά επωφελής αλλά ίσως και πολιτικά ετεροβαρής υπέρ της δικής μας χώρας.
Και τώρα, ετοιμάζονται να δρέψουν τους καρπούς των κόπων τους… Βέβαιοι ότι με επιτυχία ξεγέλασαν για άλλη μια φορά το «πόπολο», το οποίο αυτοί – οι αυτοδικαίως νόμιμοι διαχειριστές της εξουσίας, όπως πιστεύουν – μπορούν να κατευθύνουν εκεί όπου επιθυμούν κάθε φορά.
Βέβαιοι, ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν τον απλό κόσμο να ψηφίσει ακόμα και ενάντια στο δικό του συμφέρον. Να επιβραβεύσει τον ΟΡΙΣΜΟ της πολιτικής απατεωνιάς.
Τους σταματήσαμε το 2015. Δεν μας το συγχώρεσαν ποτέ. Δείξαμε – και αποδείξαμε – οτι ακόμα και μέσα στη χειρότερη γενικευμένη οικονομική, ανθρωπιστική και πολιτική κρίση που πέρασε η χώρα μας μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχε και υπάρχει ένας άλλος δρόμος. Πήραμε θέση, διαλέξαμε πλευρά. Με το λαό, από το λαό, για το λαό.
Οι επόμενες εθνικές εκλογές έχουν πολλά να πουν για το τι είναι πραγματικά η Ελληνική κοινωνία. Και για το άμεσο και μεσοπρόθεσμο μέλλον της. Και κρινόμαστε όλοι – ως λαός συνολικά, ως οι πολιτικοί σχηματισμοί που υποτίθεται τον εκφράζουν, αλλά και ο καθένας μας ατομικά ως πολίτης.

Άρης Σπέγγος
Υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στον Ν. Ιωαννίνων

Να αντιστοιχηθούμε με τους πολίτες που μας στηρίζουν

Του Γιάννη Μπαλάφα*

Για τα δεξιά κόμματα και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους συναλλαγής και οικογενειοκρατίας, οι εκλογές είναι ένα μέσο με το οποίο καθορίζεται από ποιο ρόλο θα συνεχίσουν να ασκούν εξουσία: Θα έχουν κυβερνητικές ευθύνες ή από θέση αντιπολίτευσης θα παρεμβαίνουν στις ασκούμενες πολιτικές; Η θέση τους και η σχέση τους με την εξουσία είναι κάτι που πιστεύουν ότι τους ανήκει και απλώς κληρονομείται ή εκχωρείται στους δικούς τους εκλεκτούς… Αυτοί είναι οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες» των ζωών μας! Όλοι οι υπόλοιποι είναι – είμαστε «περιστασιακοί σφετεριστές»… Αν το δικό τους παιδί έχει τελειώσει το Χάρβαρντ, δικαιούται άμεσο διορισμό πριν γίνει 25 ετών. Αν εσύ έχεις περάσει κάτι δεκαετίες εργαζόμενος σε θέσεις ευθύνης στον ιδιωτικό τομέα ή διδάσκοντας στα πανεπιστήμια ή αγωνιζόμενος στα κοινωνικά κινήματα, είσαι «ρουσφέτι», είσαι «σκάνδαλο», είσαι «αριστερός του σαλονιού»…

Για εμάς στην Αριστερά (που η σχέση μας με τους πολίτες είναι ή πρέπει να είναι σχέση αλληλεπίδρασης και εμπιστοσύνης) οι εκλογές έχουν και άλλα χαρακτηριστικά: Αποτελούν μήνυμα, είναι και εντολή, για το τι ζητούν από εμάς. Στις 7 Ιουλίου θα μας πουν οι πολίτες τι θέλουν να κάνουμε από τις 8 Ιουλίου.

Το σίγουρο είναι ότι εμείς και στις 8 Ιουλίου θα κάνουμε ό,τι κάναμε πάντα (ανεξάρτητα από θέση ευθύνης): Θα πρωτοστατούμε στα κοινωνικά κινήματα, θα αγωνιζόμαστε για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, θα υπερασπιζόμαστε τους πιο αδύναμους και θα εργαζόμαστε σκληρά όπως έχουμε συνηθίσει…

Όμως μετά από 4,5 χρόνια στην κυβέρνηση (όχι υποχρεωτικά στην εξουσία…) οφείλουμε να ξανακοιτάξουμε από τις 8 Ιουλίου και ορισμένα άλλα σημεία που (κατά την άποψή μου) θα αποτελούν και σημεία της λαϊκής εντολής:

Οι πολίτες είναι σαφές ότι μας έχουν κατατάξει με την ψήφο τους στα «κόμματα εξουσίας». Αυτό μας φορτώνει με ευθύνες. Δεν είμαστε πλέον στην εποχή τού «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Οφείλουμε να έχουμε συμπεριφορά, προτάσεις, επεξεργασίες που να υπηρετούν αυτή την αριστερή κυβερνητική προοπτική.

Οι πολίτες έχουν αυξημένες απαιτήσεις από εμάς. Αυτό που μπορεί να είναι ανεκτό για έναν δεξιό πολιτικό, δεν είναι απαραίτητα ανεκτό για εμάς. Δικά μας παιδιά είναι τα παιδιά όλων των Ελλήνων, ισότιμα, δίκαια, διάφανα.

Όλοι κρινόμαστε για την αποτελεσματικότητά μας. Το ότι καταφέραμε να κατεβάσουμε τους δείκτες ανεργίας κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, είναι ένα μετρήσιμο επίτευγμα. Το ότι ολοκληρώσαμε μια σειρά έργα που επί χρόνια «λίμναζαν», όπως η Ιόνια Οδός που έβγαλε από την απομόνωση την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Ήπειρο, είναι ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα. Ό,τι έμεινε και μένει στον χώρο των «καλών προθέσεων», δεν μας διευκολύνει στα επιχειρήματά μας. Απλά και καθαρά.

Εμείς δεν ήμασταν μόνο κυβερνητικοί βουλευτές, ήμασταν και είμαστε και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα μας έδωσε και δίνει τεράστιες μάχες (νικηφόρα, κατά την άποψή μου), χωρίς όμως να έχει ακόμα εναρμονιστεί με τον όγκο και τη σύνθεση των υποστηρικτών του. Είναι σαφές ότι πρέπει να αντιστοιχηθούμε με τους πολίτες που μας στηρίζουν. Να τους καλέσουμε να αποφασίσουν αυτοί με ποιον τρόπο θέλουν και μπορούν να συνταχθούν μαζί μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ένα κλειστό κλαμπ ορισμένων πρωτοπόρων πολιτών. Είναι ή πρέπει να γίνει ένα πλατύ κίνημα στο οποίο να ενταχθούν όλοι αυτοί με τους οποίους συναντηθήκαμε προεκλογικά στις πλατείες, στις περιοδείες, στα καφενεία ή (πολύ περισσότερο) στα προοδευτικά ψηφοδέλτια των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Οι πολίτες στις ευρωεκλογές μάς έστειλαν ένα μήνυμα που πιστεύω ότι δεν θα επαναληφθεί στις εθνικές εκλογές. Όμως ακριβώς για να μην επαναληφθεί, πρέπει με ειλικρίνεια να το διαβάσουμε, να το αναλύσουμε και να διορθώσουμε ό,τι δεν ήταν πειστικό.

Είμαι απολύτως σίγουρος ότι στις 7 Ιουλίου το μήνυμα θα είναι πολύ διαφορετικό. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτα αυτά που από την επόμενη εμείς οφείλουμε να κάνουμε. Η δική μου Αριστερά ποτέ δεν ήταν ένας εκλογικός μηχανισμός, ήταν πάντα μια μαχητική δημοκρατική δύναμη. Αυτό πρέπει καθημερινά να το επιβεβαιώνει, προσθέτοντας όμως πλέον και την εντολή για να συμπεριφερόμαστε και ως κόμμα εξουσίας. Να αναλαμβάνουμε ευθύνες, να έχουμε ρεαλιστικές προτάσεις, να συγκρουόμαστε με όσους πρέπει, αλλά και να οικοδομούμε συμμαχίες με όσους υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας. Αυτή είναι η εντολή, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, αυτή είναι η εντολή που περιμένω και στις 7 Ιουλίου.

 

* Ο Γιάννης Μπαλάφας είναι υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον Νότιο Τομέα της Αθήνας

Τέσσερις εναντίον ενός στο μοναδικό και «βαρετό» ντιμπέιτ

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Έτσι λοιπόν, το νταηλίδικο «πάμε σε εθνικές εκλογές και να κάνουμε όσα ντιμπέιτ θέλετε» του ατρόμητου κ. Μητσοτάκη κατέληξε σε μια κοινή εμφάνιση των πολιτικών αρχηγών με παράλληλους μονόλογους, χωρίς φυσικά να υπάρξει διάλογος (αυτό σημαίνει debate, αλλά προτιμούν τον αγγλικό όρο, ίσως διότι συμμετέχουν σ’ αυτό απόφοιτοι του Harvard!).

Φυσικά, η αποφυγή διαλόγου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι απολύτως επιβεβλημένη για τη διάσωση του όποιου κύρους διαθέτει, ώστε να μη διαπράξει ακόμη ένα ή περισσότερα από τα τραγικά που μας χάρισε τα τρία τελευταία χρόνια. Ο πολυπτυχιούχος του Harvard δεν γνωρίζει τι είπε ο Ρουσό και τι ο Μοντεσκιέ, ποια είναι η διαφορά μεταξύ επταήμερης εργασίας και επταήμερης λειτουργίας, ποιες διεθνείς συνθήκες μπορεί να καταργούνται από μια κυβέρνηση και με τι συνέπειες και πάει λέγοντας.

Ως εκ τούτου, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραστεί σε μια σύναξη όπου όλοι οι άλλοι καλεσμένοι θα τον πυροβολούν με ανόητες ή στρεβλωμένες θέσεις. Ποιοι; Ο κληρονόμος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η κληρονόμος του Γιώργου Γεννηματά, ο διαχειριστής του μεταλλαγμένου ΚΚΕ και ο εσχάτως μακεδονοφάγος (πρώην πιτσοφάγος) Βασίλης Λεβέντης.

Το σκηνικό γνωστό και από το παρελθόν: κάθε δημοσιογράφος, εκπρόσωπος καναλιού (!), θα ρωτά έναν πολιτικό αρχηγό με κυκλική διαδικασία ώστε όλοι να ρωτήσουν όλους. Δηλαδή, ο κ. Τσίπρας θα δεχτεί ερωτήσεις από εκπρόσωπους των καναλιών του κ. Βαρδινογιάννη (Star και Alpha), του κ. Αλαφούζου (ΣΚΑΪ), του κ. Σαββίδη (Open), του κ. Κυριακού (AΝΤ1) και της ΕΡΤ. Ελπίζω να μην μπει από το παράθυρο και επίσημος εκπρόσωπος του κ. Μαρινάκη. ο σταθμός του οποίου δεν έχει λάβει ακόμη άδεια από το ΕΣΡ. Έτσι ή αλλιώς, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει στον περιορισμένο χρόνο του ή να διαψεύδει τους τέσσερις τερατολόγους ή να απαντά στον δημοσιογράφο.

Η πρώτη βολή ήρθε από τον προφανώς κρυφοσυριζαίο (συγνώμη) Νίκο Χατζηνικολάου που δήλωσε για το… event: «Προσωπικά αποφάσισα να μη μετάσχω στη συγκεκριμένη διαδικασία, θεωρώ ότι είναι βαρετή και δεν οδηγεί πουθενά, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα να επανέλθει ο δημοσιογράφος με διευκρινιστικές ερωτήσεις, να πιέσει για να πάρει την είδηση».

Ο έλεγχος των μέσων ενημέρωσης από εξωδημοσιογραφικά συμφέροντα δεν είναι κάτι νέο. Στις μέρες μας τείνει να προσλάβει χαρακτηριστικά που καταγράφηκαν την περίοδο της παντοδυναμίας των ομίλων του μακαρίτη Μάξγουελ και του Μέρντοχ στη Μεγάλη Βρετανία ή των μεγαλοτραπεζιτών στη Γαλλία. Τα αποτελέσματα τα λούζονται οι δυο λαοί των άλλοτε υπερδυνάμεων που τρέχουν πίσω από κάθε απίθανο πολιτικό θερμοκηπίου ο οποίος όταν εκπέσει συνήθως γίνεται τακτικός πελάτης των εισαγγελέων.

Η αδυναμία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει το τοπίο στην ενημέρωση, αδυναμία απόλυτα δικαιολογημένη σε ένα κράτος Δικαίου όπου η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, πλην ενίοτε γέρνει, οδηγεί σε ένα μέλλον ζοφερό, διότι οτιδήποτε θετικό έχει πράξει αυτή η κυβέρνηση (ή η όποια επόμενη) θα γίνεται γνωστό μόνον εφόσον συμφωνούν τα σημερινά αφεντικά της «ενημέρωσης». Οι συγκρίσεις με το παρελθόν είναι συντριπτικές.

Τι περιμένουμε λοιπόν από το τάχαμου ντιμπέιτ της 1ης Ιουλίου;

Δεν μπορώ να ξέρω τι σχεδιάζουν οι καθοδηγητές του παλιού πολιτικού συστήματος. Μπορεί ώς τότε να δούμε και άλλα κείμενα σαν αυτό του Σημίτη για θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, αναλύσεις γιατί δεν έπρεπε να συγκαλέσει ο κ. Τσίπρας το ΚΥΣΕΑ όταν ακόμη κι ο Βέμπερ ζητάει κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας. Φυσικά, ούτε κουβέντα για τις επιτυχίες της κυβέρνησης να πάρει θέση η Ε.Ε. απέναντι στην Τουρκία, να αναγκάσει την Αλβανία να ξαναδεί την πρακτική της απέναντι στην ελληνική μειονότητα. Και ποιος άκουσε την απίστευτη κωλοτούμπα της Νέας Δημοκρατίας στο θέμα της Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία συμφωνία, αν κυβερνήσει, όχι μόνο δεν θα αλλάξει, αλλά ούτε βέτο για την ενταξιακή διαδικασία της Βόρειας Μακεδονίας δεν θα θέσει;

Πόσο πιο πολύ ψεύτης μπορεί να γίνει ένας Μητσοτάκης;

Ποιος και με ποιο πρόγραμμα θα κυβερνήσει την Ελλάδα;

Στην αντεπίθεση με το πρόγραμμα και τη λαϊκή κινητοποίηση ο ΣΥΡΙΖΑ – Το διακύβευμα που διαφοροποιεί τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου από τις ευρωεκλογές είναι ποιοι θα κυβερνήσουν τα επόμενα χρόνια και με ποιο πρόγραμμα, αν θα είναι μια πορεία συνεχούς ελάφρυνσης των στρωμάτων που επλήγησαν περισσότερο και συνέχιση της εξόδου από την κρίση ή αν θα είναι επιστροφή στη λιτότητα και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους

Τρεις εβδομάδες έμειναν για την εκλογική αναμέτρηση της 7ης Ιουλίου, με τα διακυβεύματα της κάλπης να αποκρυσταλλώνονται όσο η προεκλογική περίοδος, που ξεκίνησε επίσημα την περασμένη Τρίτη, προχωρά.

Με το σύνολο σχεδόν των υποψηφιοτήτων να έχει ανακοινωθεί μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία βρίσκεται πλέον με όλες τις δυνάμεις του στη μάχη. Μια μάχη για την ανατροπή του αποτελέσματος της 26ης Μαΐου, κάτι που αποτελεί βέβαια μια δύσκολη, αλλά όχι ακατόρθωτη συνθήκη, όπως εκτιμούν στην Κουμουνδούρου και την κυβέρνηση. Την τάση μείωσης της ψαλίδας επιβεβαιώνουν και οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν την περασμένη εβδομάδα.

Διαφορετικό το διακύβευμα των εθνικών εκλογών

Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι τις μέρες και τις εβδομάδες που απομένουν να γίνουν σαφή το επίδικο, οι προγραμματικές διαφορές και τα σχέδια για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό είναι και το κύριο στοιχείο που διαφοροποιεί τις εθνικές εκλογές από τις ευρωεκλογές, αφού το κεντρικό ερώτημα της 7ης Ιουλίου είναι ποιοι θα κυβερνήσουν τα επόμενα χρόνια και με ποιο πρόγραμμα, αν θα είναι μια πορεία συνεχούς ελάφρυνσης των στρωμάτων που επλήγησαν περισσότερο και συνέχιση της εξόδου από την κρίση ή αν θα είναι επιστροφή στη λιτότητα και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους.

Άλλωστε, η διαφορά από τη Ν.Δ. είναι 500.000 ψήφοι, όπως σημείωσε στη συνέντευξή του στον Alpha o Αλ. Τσίπρας, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «μπορούμε να το αντιστρέψουμε αν κατανοήσουμε πλήρως εκείνους τους ψηφοφόρους που δεν μας έκλεισαν την πόρτα, αλλά μας έδωσαν ένα μήνυμα: ότι αναγνωρίζουν μεν την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ τα τέσσερα χρόνια να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια, ωστόσο εμείς είχαμε προσδοκία να τα καταφέρουμε όλα αυτά πιο γρήγορα και με λιγότερο πόνο».

Στην πρώτη γραμμή η νέα γενιά

Η κινητοποίηση όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη, ωστόσο ο Αλ. Τσίπρας επιλέγει σε αυτή τη μάχη να βγει μπροστά πλαισιωμένος από τη νέα γενιά στελεχών, όπως η Έφη Αχτσιόγλου, η οποία αναλαμβάνει να παίξει κεντρικό ρόλο στον δρόμο προς τις κάλπες από τη θέση της εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώην εκπρόσωπος Τύπου Ράνια Σβίγκου θα διεκδικήσει την εκλογή της στην Α’ Αθήνας, εκεί που βρίσκονται μεταξύ άλλων ο Δ. Τζανακόπουλος, ο Ν. Φίλης, ο Ν. Βούτσης και ο… δικός μας Δ. Στούμπος.

Στην πρώτη γραμμή δίπλα στον πρωθυπουργό μπαίνουν ακόμα ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο οποίος, τηρώντας τη δέσμευσή του πως θα αγωνιστεί από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, δεν διεκδικεί την εκλογή του στο Κοινοβούλιο. Επίσης, ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος, που θα βρίσκεται στον βόρειο τομέα της Β’ Αθήνας, ο Αλ. Χαρίτσης, που αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό υπουργό Εσωτερικών Α. Ρουπακιώτη και θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών της Μεσσηνίας. Παράλληλα, στελέχη από τον κεντροαριστερό χώρο, όπως η Μ. Ξενογιαννακοπούλου, επίσης υποψήφια στον Βόρειο Τομέα, και ο Γ. Ραγκούσης, που κατεβαίνει στη Β’ Πειραιά.

Συνελεύσεις ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία παντού

Στο μεταξύ, σε καθημερινή βάση διεξάγονται συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Ήδη την περασμένη εβδομάδα σε δεκάδες περιοχές πραγματοποιήθηκαν ανοιχτές συνελεύσεις με το κλίμα να είναι θετικό, ενώ είναι εμφανές ότι η συσπείρωση του κόμματος ενισχύεται. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου ανένταχτοι πολίτες, διαφορετικών πολιτικών καταγωγών αλλά και πρώην μέλη του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν τη στήριξή τους και τη διαθεσιμότητα να συνδράμουν στον κρίσιμο προεκλογικό αγώνα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παρέμβαση πολιτών του Ιλίου από τον ευρύτερο προοδευτικό, δημοκρατικό και πράσινο χώρο, που καλούν σε συστράτευση και ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ τις 7 Ιουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, αντίστοιχες πρωτοβουλίες καταγράφονται και σε άλλες περιοχές της χώρας τόσο στις κομματικές οργανώσεις όσο και στις οργανώσεις της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα με τη διενέργεια συνελεύσεων και περιοδειών προκειμένου να επικοινωνηθεί το πρόγραμμα, την ερχόμενη εβδομάδα είναι στο τραπέζι η σκέψη για τη διοργάνωση πολιτικής και πολιτιστικής εκδήλωσης στην Αθήνα.

Δύο αντιλήψεις

Έτσι, μετά την παρουσίαση κοστολογημένου και ρεαλιστικού προγράμματος διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αναδεικνύονται οι δύο διαφορετικές και πολιτικά και ιδεολογικά αντίπαλες αντιλήψεις για την έξοδο από την κρίση. Από τη μία πλευρά αυτή που εκφράζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, ότι η συλλογική πρόοδος, η ανάπτυξη και η πρόοδος της κοινωνίας και της οικονομίας προϋποθέτουν την ενίσχυση των αμοιβών, τη μείωση της ανεργίας, ποιοτικές δουλειές και προϋποθέτουν επίσης την τήρηση της εργασιακής νομοθεσίας.

Η άλλη αντίληψη που εκφράζεται, όσο κι αν επιχειρείται να αποσιωποιηθεί από τη Ν.Δ., τον Κ. Μητσοτάκη, τον Γ. Στουρνάρα, τη Μ. Ξαφά και όλο το ακραία νεοφιλελέυθερο στρατόπεδο εντός και εκτός Ελλάδας, είναι μια αντίληψη που βασίζεται στο αξίωμα ότι η ανάπτυξη περνάει μέσα από τη μείωση του μισθολογικού κόστους, την περικοπή των δαπανών για το κοινωνικό κράτος, το Δημόσιο, τους μισθούς και τις συντάξεις. Κάτι που προϋποθέτει φυσικά την επαναφορά της παραβατικότητας, εργοδοτικής και φορολογικής.

«Εκτός από ιδεολογικό πρόσημο, οι δύο αυτές αντιλήψεις δείχνουν και ποια Ελλάδα θέλουμε. Η παραβατικότητα δεν είναι φιλική στην επιχειρηματικότητα, δείχνει την παλιά Ελλάδα που αφήσαμε πίσω. Δημιουργεί άνισες συνθήκες ανταγωνισμού ανάμεσα στους ίδιους τους επιχειρηματίες» ανέφερε κατά την επίσκεψή του στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας την Πέμπτη ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος χαρακτήρισε εθνικό στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Το 1 προς 5 που διαλύει το κοινωνικό κράτος

Την ίδια ώρα, ο «οδοστρωτήρας» που υπόσχεται ο Κ. Μητσοτάκης μεταφράζεται σε ισοπέδωση της εργασίας και των κατακτήσεων της τελευταίας τετραετίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δέσμευση της Ν.Δ. για την επαναφορά του μνημονιακού κανόνα 1 προς 5 στο Δημόσιο, για κάθε πέντε αποχωρήσεις, δηλαδή, μία πρόσληψη. Τη στιγμή που η κυβέρνηση προχωρά σε προσλήψεις 4.500 εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή και έχει σχεδιάσει ένα σύνολο 9.500 προσλήψεων για το 2019, η επιστροφή στον κανόνα 1 προς 5 σημαίνει ότι θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μόλις 1.800 προσλήψεις. Εάν σε αυτό συνυπολογιστεί η έτερη δέσμευση του αρχηγού της Ν.Δ. για την πρόσληψη 1.500 αστυνομικών, σημαίνει ότι κρίσιμοι τομείς του κοινωνικού κράτους θα στελεχωθούν με μόλις 300 προσλήψεις.

Υπέρ της μεσαίας τάξης το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ

Την ίδια ώρα, στον ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύουν ότι η μεσαία τάξη έχασε το 35% του εισοδήματός της την περίοδο 2010-2014 από τις κυβερνήσεις εκείνων που εμφανίζονται σήμερα ως σωτήρες της. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε δίνει μεγάλο βάρος στη στήριξη των μεσαίων στρωμάτων, τόσο φορολογικά όσο και μέσα από την αύξηση των μισθών και των θέσεων εργασίας. Τη μεσαία τάξη ωστόσο, που δεν είδε στην καθημερινότητά της αλλαγές από το τέλος των Μνημονίων αν και σταθεροποιήθηκε, αφορά άμεσα και το εάν θα πληρώνει ή όχι για τα νοσοκομεία, αν θα βρίσκει νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, εάν τα παιδιά στα σχολεία θα βρίσκουν καθηγητές.

Εξάλλου, η βασική φορολογική ελάφρυνση που περιγράφει το πρόγραμμα της Ν.Δ. είναι για τα κέρδη των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων και τα μερίσματα, κάτι που αφορά ένα πολύ μικρό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, με κόστος μάλιστα 1,5 δισ. ευρώ. Ένα ποσό το οποίο ακόμα δεν έχει απαντηθεί από την Πειραιώς πώς θα εξασφαλιστεί, εάν όχι από την περικοπή κοινωνικών, μισθολογικών και συνταξιοδοτικών δαπανών.

Επιμένει στο ντιμπέιτ ο ΣΥΡΙΖΑ

Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να απευθύνει πρόσκληση στη Ν.Δ. να προσέλθει σε ένα ντιμπέιτ Τσίπρα – Μητσοτάκη προκειμένου η αξιωματική αντιπολίτευση να αποκαλύψει τις συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις της πίσω από τις γενικολογίες και την υποκριτική μετριοπάθεια. Έχει ενδιαφέρον εάν ο αρχηγός της Ν.Δ. θα τηρήσει την υπόσχεσή του: «Προκηρύξτε εκλογές, κ. Τσίπρα, και θα κάνουμε όσα ντιμπέιτ θέλετε» έλεγε τον Μάιο στη Βουλή.

Περί καμένης γης…

Ένα ντιμπέιτ που θα ξεδιάλυνε τη θολή και ψευδή εικόνα που φιλοτεχνούν με συνέπεια στα στελέχη της αντιπολίτευσης και τα μίντια που τη στηρίζουν, τα οποία προετοιμάζουν το έδαφος για την επιστροφή στην πολιτική της περιόδου 2010-2014. Πρόκειται φυσικά για το αφήγημα της «καμένης γης» που δήθεν αφήνει η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ουδέν ψευδέστερον. Σε αντίθεση με τη χώρα που παρέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015, με άδεια ταμεία και τις υποχρεώσεις κάθε μήνα να βγαίνουν με το σταγονόμετρο, με τα ομόλογα στο… ταβάνι, την πρόσβαση στις αγορές να μοιάζει με ανέκδοτο. Σήμερα η Ελλάδα έχει ένα «μαξιλάρι» ρευστότητας ύψους 35 δισ. ευρώ, υπάρχει η δυνατότητα να μειωθούν τα πλεονάσματα μέσα από τον ειδικό λογαριασμό των 5,5 δισ. ευρώ για τη μείωση κατά 1 μονάδα των στόχων από το 2020 και μετά, με την πρόσβαση της χώρας στις αγορές να είναι δεδομένη, με τα ομόλογα να καταγράφουν ιστορικά χαμηλά εδώ και πολλούς μήνες.

Κάτι που οφείλεται στην έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια, τους χειρισμούς της κυβέρνησης, την απόδοση της οικονομίας, την αναπτυξιακή πορεία- σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον καθόλου ευνοϊκό, με μια στάσιμη ανάπτυξη- και όχι φυσικά στην… αναμονή της νίκης της Ν.Δ. Επιπλέον, η ανεργία βαίνει σταθερά μειούμενη. Παράλληλα αναμένεται νέο ρεκόρ στον τουρισμό με αυξημένες αφίξεις (+13,0% στο τετράμηνο) και εισπράξεις (+37,2%), ενώ καταγράφεται «φρένο» στη μακρόχρονη τάση διόγκωσης των ληξιπρόθεσμων οφειλών των φορολογουμένων προς το Δημόσιο.

Παράλληλα, η Ελλάδα παίζει πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια και στη νοτιοανατολική Ευρώπη, έχοντας κλείσει ένα ανοιχτό κεφάλαιο δεκαετιών με τους βόρειους γείτονες ανάβοντας «κόκκινο» στις βλέψεις της Άγκυρας στην περιοχή. Την ίδια ώρα, με ενισχυμένες συμμαχίες, λόγο και ρόλο στις πολυμερείς συνεργασίες με όλους τους σημαντικούς γεωπολιτικούς παίκτες της περιοχής, από τα Βαλκάνια, τον ευρωπαϊκό Νότο, έως τις αραβικές χώρες, το Ισραήλ και την Κύπρο, η Ελλάδα παίζει ρόλο σταθερότητας στην περιοχή σε μια περίοδο που, λόγω της τουρκικής προκλητικότητας, η σταθερότητα δεν είναι κάτι δεδομένο.