Στρατός και «ανοσία της αγέλης»

Στην τηλεόραση βγήκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος, για να απαντήσει στο χθεσινό ρεπορτάζ της «Αυγής» από το οποίο τεκμηριώνεται ότι στον στρατό υπάρχει σοβαρή έλλειψη μέσων προστασίας από την πανδημία του κορωνοϊού.

Ο Ν. Παναγιωτόπουλος κούνησε το δάχτυλο στην εφημερίδα μας λέγοντας ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να κλειστούν στο σπίτι τους, αλλά πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν, και ότι το πεδίο αυτό δεν προσφέρεται «για ασκήσεις ανεύθυνης αντιπολίτευσης που στηρίζεται σε καταγγελίες δικτύων».

Μόνο που η «Αυγή» δεν παρουσίασε καταγγελίες δικτύων. Παρουσίασε μαρτυρίες στρατιωτών, που υπηρετούν σε κέντρα εκπαίδευσης και στρατόπεδα και από τις οποίες προκύπτει ότι στον στρατό γίνεται περίπου ό,τι γινόταν και πριν την πανδημία.

Ούτε απολυμάνσεις γίνονται, ούτε τεστ στους στρατευμένους, ούτε μέτρα αραίωσης στους θαλάμους. Το μόνο μέτρο που είδαμε να ισχύει είναι η αναστολή εξόδων και αδειών, έτσι ώστε ό,τι συμβεί στον στρατό να μείνει στον στρατό.

Καλούμε λοιπόν τον υπουργό να δημοσιοποιήσει το σχέδιο που εφαρμόζεται στις Ένοπλες Δυνάμεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Διότι ένας στρατός χτυπημένος από τον κορωνοϊό δεν θα μπορέσει να κάνει τη δουλειά του, όποια και αν είναι αυτή. Αλλά και γιατί οι στρατευμένοι και οι οικογένειές τους ανησυχούν σοβαρά και δικαιολογημένα.

Ανησυχούν, διότι αυτό που βλέπουν να εφαρμόζεται στον στρατό είναι η «ανοσία της αγέλης» και η υγεία των στρατιωτών και των αξιωματικών δεν είναι παιχνίδι. Γι’ αυτό και μέχρι να δώσει ο υπουργός συγκεκριμένα στοιχεία, θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε. Αυτό που ο κ. υπουργός θεωρεί «ανεύθυνη αντιπολίτευση», εμείς το θεωρούμε υποχρέωσή μας.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 3 Απριλίου 2020

Ανθεκτικότητα και δημόσιο σύστημα υγείας

Τα τελευταία χρόνια η έννοια της Ανθεκτικότητας (resilience) έρχεται να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία της έννοιας της Αειφορίας (sustainability)· θεωρείται πιo διευρυμένη, αφού λαμβάνει υπόψη τη θέση ενός συστήματος μέσα στη γενικότερη συμπλοκή ευρύτερων ή μη συστημάτων, την εξελικτική τους διάσταση, οπότε στοχάζεται και τον «θάνατό» τους… την κατάρρευσή τους.

Για την έννοια της Ανθεκτικότητας δεν υπάρχουν στατικά πράγματα. Ζούμε πλέον στην «Εποχή του Ανθρώπου» -το Ανθρωπόκαινο (anthropocene)- και «[…] δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο σαν συμπλοκή έτοιμων πραγμάτων, αλλά ως συμπλοκή εξελικτικών διαδικασιών, όπου τα φαινομενικά σταθερά πράγματα γεννιούνται και πεθαίνουν συνεχώς, […]».(1)

Ο «χορός» αυτός μεταξύ εξελισσόμενων φυσικών και ανθρωπογενών διαδικασιών αποτελεί το υπόβαθρο μέσα στο οποίο λαμβάνονται και εφαρμόζονται οι αποφάσεις μας και οι επιλογές μας. Ολες οι διαδικασίες είναι ενσωματωμένες στο περιβάλλον -οι πόλεις μας, οι χώροι στους οποίους λειτουργούμε, τα οικοσυστήματα που εκμεταλλευόμαστε-, είναι τμήματα ενός ευρύτερου, πολύπλοκου κοινωνικo-οικολογικού συστήματος.

Οσο αυξάνεται η συνδεσιμότητα μεταξύ των συστημάτων μας (ανθρωπογενών και φυσικών) τόσο μειώνεται το «αυτεξούσιό» τους· οι διαδικασίες γίνονται πιο δυναμικές, και οι όποιες καταρρεύσεις καταιγιστικές, άμεσα μεταβιβάσιμες με διευρυμένη επιρροή. Τα πολυώροφα κτίρια καταρρέουν διαφορετικά και με περισσότερες παράπλευρες απώλειες από τα πλινθόκτιστα ισόγεια. Αυτόν όμως τον τρόπο «επιλέξαμε» για να ζούμε… πρέπει τα «οικοδομήματά» μας να αντέξουν, να επιδείξουν ανθεκτικότητα.

Κατά έναν γενικά αποδεκτό ορισμό, Ανθεκτικότητα είναι η ικανότητα ατόμων, συλλογικοτήτων, διοικητικών οργανισμών, εταιρειών και συστημάτων μέσα σε μια περιφέρεια-κράτος να επιβιώνουν, να προσαρμόζονται και να αναπτύσσονται ανεξαρτήτως χρόνιων πιέσεων ή απότομων οχλήσεων.(2) Η προσαρμοστικότητα σε έναν μη στατικό κόσμο, ο οποίος λόγω της έντονης πλέον συνδεσιμότητας εξελίσσεται ταχέως, είναι ζητούμενο· με άλλα λόγια, η ικανότητα να αντεπεξέρχεσαι.

Η Ανθεκτικότητα ως πλαίσιο σκέψης προσπαθεί να επιστήσει την προσοχή στους διαχειριστές των όποιων συστημάτων, ώστε αυτά να μην καταρρεύσουν υπό το βάρος απαιτήσεων που μεταβάλλονται διαρκώς. Και αν οι χρόνιες ενδογενείς πιέσεις φαίνεται να είναι γενικά γνωστές στους διαχειριστές (φθείρουν το σύστημα και υποβιβάζουν την Ανθεκτικότητά του), οι απότομες εξωγενείς οχλήσεις (γεγονότα-σοκ) που μπορεί να δεχτεί ένα σύστημα είναι ικανές (αναλόγως της Ανθεκτικότητάς του) να το εκτροχιάσουν· για αυτό είναι κρίσιμη η πρόβλεψη – πρόληψη.

Στα καθ’ ημάς, όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση προ δεκαετίας πυροδότησε την οικονομική κατάρρευση του ελλαδικού κράτους. Ηταν τρόπον τινά ο πυροκροτητής… το μπαρούτι συσσωρευόταν χρόνια. Διαπιστώσαμε πως η Ελληνική Οικονομία δεν είχε καμία ανθεκτικότητα για να αντεπεξέλθει στους τριγμούς που της μεταβίβαζε το διεθνές οικονομικό οικοδόμημα, στο οποίο πλέον είναι συνδεδεμένες όλες οι χώρες.

Τώρα, με την υγειονομική κρίση του κορονοϊού, έχουμε ένα εξωγενές γεγονός-σοκ, αποτέλεσμα της έντονης συμπλοκής ανθρώπου – φύσης… στην ουσία η φύση διεκδικεί χώρο να εξελιχθεί, διεκδικεί πίσω τον χώρο που απαλλοτριώνεται από την πλευρά μας καθημερινά· πυροδοτεί εξελίξεις παγκόσμια που θα κρίνουν καθοριστικά την Ανθεκτικότητα διαφόρων τομέων και ειδικότερα των δημόσιων συστημάτων υγείας.

Το γενικό lock dawn που εφαρμόζεται παντού, παρά το τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος, φαίνεται να προκρίνεται, ώστε αυτά τα συστήματα να καταφέρουν να ανταποκριθούν. Κανείς δεν θέλει να βιώσει (ίσως με κόστος της ίδιας της ζωής του) τη γύμνια, την έλλειψη Ανθεκτικότητας που τα χαρακτηρίζει.

Το γεγονός ωστόσο, ότι τα δημόσια συστήματα υγείας δεν είναι ικανά να αντεπεξέλθουν σε ένα από τα πολλά σενάρια πανδημίας (τα οποία επεξεργαζόταν εδώ και χρόνια ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), δεν είναι διόλου τυχαίο. Το αντίθετο μάλιστα, η παντελής έλλειψη μέριμνας για το χτίσιμο Ανθεκτικότητας είναι πολιτική επιλογή. Αυτή η εγκληματική έλλειψη Ανθεκτικότητας είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων νεοφιλελεύθερων επιλογών -αρχής γενομένης από την απαξίωση του βρετανικού δημοσίου συστήματος υγείας επί Θάτσερ- και της αντίστοιχης ρητορικής που υποστήριξε τις ευρωπαϊκές πολιτικές λιτότητας.

Το lock down όμως, ενώ αποδίδει στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν αντικαθιστά τις μάχες… απλά δίνει χρόνο στο σύστημα για να (ανα)συγκροτηθεί. Εδώ ακριβώς βρισκόμαστε τώρα, στο σημείο που πρέπει να εφαρμοστούν συγκεκριμένες πολιτικές για την ενίσχυση και την ενδυνάμωση του δημοσίου συστήματος υγείας της χώρας μας. Η κυβέρνηση όμως μοιάζει μουδιασμένη, αφού αυτό -όσο σωτήριο και να είναι για τον λαό μας- είναι εναντίον της ιδεολογίας της και η ιδεολογία είναι καθοριστική… ιδίως στη διαχείριση κρίσεων.

(1) Ενγκελς Φ., (1886) «Ο Λούντβιχ Φοϋερμπάχ και το τέλος της Κλασικής Γερμανικής Φιλοσοφίας», Ερατώ, Αθήνα 2004, σελ. 21 (2) ARUP’s International Development team

* MSc αντιπροέδρος Επιμελητηρίου Πρέβεζας

Κ. Μπάρκας: Δώστε κίνητρα σε επιχειρήσεις για παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας

Τα κίνητρα θα μπορούσαν να αναζητηθούν είτε μέσα από κονδύλια του ΕΣΠΑ, είτε μέσω της ενεργοποίησης του χρηματοδοτικού εργαλείου της Αναπτυξιακής Τράπεζας

Την παροχή κινήτρων, ώστε να πραγματοποιηθεί ενίσχυση της παραγωγικής δραστηριότητας στην κατεύθυνση παραγωγής υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας και υγιεινής, μια τάση που ήδη εμφανίζεται παγκοσμίως, ζητά με ερώτηση που κατέθεσε προς τους αρμόδιους υπουργούς Οικονομικών και Ανάπτυξης ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας και συνυπογράφουν τριάντα τρεις βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα συγκεκριμένα κίνητρα θα μπορούσαν να αναζητηθούν είτε μέσα από κονδύλια του ΕΣΠΑ, είτε μέσω της ενεργοποίησης του χρηματοδοτικού εργαλείου της Αναπτυξιακής Τράπεζας, θεσμός που συστάθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, η πανδημική κρίση ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο, αφενός την αδυναμία του υφιστάμενου παραγωγικού μοντέλου στην ουσιαστική και απρόσκοπτη προμήθεια του γενικού πληθυσμού, αλλά δυστυχώς και της ιατρικής κοινότητας, με μέσα υγειονομικής και ατομικής προστασίας, όπως υγειονομικές μάσκες, στολές υψηλής προστασίας, γάντια, αντισηπτικά, κλπ. Αφετέρου, την τάση για κερδοσκοπία ακόμη και στις πιο κρίσιμες στιγμές για μια κοινωνία.

Είναι αυτά τα δεδομένα που ανάγκασαν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) να ζητήσει την αύξηση κατά 40% της παραγωγής υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η βιομηχανία και οι κυβερνήσεις πρέπει να δράσουν γρήγορα για να αυξήσουν την προσφορά, να καλύψουν τους περιορισμούς στις εξαγωγές και να σταματήσουν οι κερδοσκοπικές δραστηριότητες.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη για τις χώρες που μπαίνουν στη μάχη αντιμετώπισης της πανδημίας με λιγότερα όπλα σε σχέση με άλλες, δηλαδή χώρες που δεν έχουν ουσιαστικές δυνατότητες παραγωγής υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας, λόγω των περιορισμών στις εξαγωγές, καθώς και της αδυναμίας της Κίνας, που αποτελεί και τον κύριο προμηθευτή αντίστοιχων υλικών, να ικανοποιήσει τις ανάγκες σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού και η ίδια μόλις επανεκκινεί την παραγωγική της διαδικασία. Εξάλλου, πολλές χώρες έχουν ωθήσει με διάφορα κίνητρα τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στην επικράτειά τους στην αναδιάρθρωση της παραγωγής τους ή στην επέκταση και σε άλλες δραστηριότητες, οι οποίες σχετίζονται με την παραγωγή υγειονομικού υλικού.

Στην ερώτησή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνουν ότι, ιδιαίτερα θετικό ρόλο στην κατεύθυνση της αναδιαμόρφωσης της παραγωγικής διαδικασίας προς όφελος δραστηριοτήτων, που σχετίζονται με την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας και υγιεινής, έχει το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, που όπως αποδείχθηκε έχει όλα τα εχέγγυα ώστε να συμβάλλει στην επιτυχή κατάληξη της εν λόγω αναδιαμόρφωσης. Στην Ερώτηση αναφέρεται το παράδειγμα ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η οποία αξιοποιώντας την τεχνολογία της τρισδιάστατης εκτύπωσης, παρασκεύασε και δώρισε στο Νοσοκομείο Βόλου εξήντα αδιαπέραστες από ιούς μάσκες.

Με την ερώτησή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν από την κυβέρνηση, αφενός, την αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το ΕΣΠΑ και η Αναπτυξιακή Τράπεζα, με σκοπό την υποβοήθηση της επέκτασης της παραγωγής των επιχειρήσεων που θα θελήσουν να συμπεριλάβουν στην παραγωγική τους δραστηριότητα την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας, αφετέρου, την επιτάχυνση των σχετικών διαδικασιών, ώστε να υλοποιηθεί ταχύτερα μια αντίστοιχη ενίσχυση της παραγωγικής δραστηριότητας.

Ακολουθεί αναλυτικά η ερώτηση:

Αθήνα, 2 Απριλίου 2020

Ερώτηση
Προς τους κ. κ. Υπουργούς
1) Οικονομικών,
2) Ανάπτυξης και Επενδύσεων

Θέμα: Κίνητρα μέσω του Εταιρικού Συμφώνου για το Πλαίσιο Ανάπτυξης («ΕΣΠΑ») και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων με σκοπό τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης της παραγωγής επιχειρήσεων για την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας.

Η επιδημία του κορωνοϊού, που ενέσκηψε σε παγκόσμιο επίπεδο ανέδειξε την προφανή αδυναμία του δεδομένου παραγωγικού μοντέλου στην ουσιαστική και απρόσκοπτη προμήθεια του γενικού πληθυσμού, αλλά δυστυχώς και της ιατρικής κοινότητας, με μέσα υγειονομικής και ατομικής προστασίας, όπως υγειονομικές μάσκες, στολές υψηλής προστασίας, γάντια, αντισηπτικά, κλπ. Ουσιαστικά, η ιατρική κοινότητα και ο γενικός πληθυσμός σε παγκόσμιο επίπεδο αντιμετώπισαν στην πιο κρίσιμη στιγμή έξαρσης της πανδημίας προβλήματα τροφοδοσίας σε υγειονομικό υλικό και σε μέσα ατομικής προστασίας. Ταυτόχρονα, παρατηρήθηκε όχι μόνο έλλειψη σε υλικά υγειονομικής και ατομικής προστασίας, αλλά και αύξηση, πολλές φορές στα όρια της αισχροκέρδειας, της τιμής τους.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ζητήσει από τις βιομηχανίες των σχετικών με την παραγωγή υγειονομικών υλικών και υλικών ατομικής προστασίας, να αυξήσουν κατά 40% την παραγωγή τους με σκοπό να καλυφθεί η ιδιαίτερα αυξημένη ζήτηση που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, εξαιτίας των ασθενών, του πανικού και της κακής χρήσης. Αντίστοιχα προβλήματα έχουν καταγραφεί και στην Ελλάδα, όπου οι απλές χειρουργικές μάσκες τείνουν να εξαφανιστούν, ενώ παράλληλα σημειώνεται αύξηση και στις τιμές υγειονομικού υλικού που παραδίδεται στα νοσοκομεία. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η βιομηχανία και οι κυβερνήσεις πρέπει να δράσουν γρήγορα για να αυξήσουν την προσφορά, να καλύψουν τους περιορισμούς στις εξαγωγές και να σταματήσουν οι κερδοσκοπικές δραστηριότητες.

Ταυτόχρονα, παρατηρείται διεθνώς η απαγόρευση εξαγωγών από παραγωγές χώρες των κρίσιμων υλικών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, ώστε οι ίδιες να μπορέσουν να την ελέγξουν στην επικράτειά τους, από την άλλη όμως οι χώρες που δεν έχουν αντίστοιχες δυνατότητες παραγωγής, να βρίσκονται με λιγότερα όπλα στη μάχη για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.

Πριν από λίγες εβδομάδες η Ιταλία, η χώρα που χτυπήθηκε μέχρι στιγμής πιο ισχυρά από όλες, με σκοπό την αντιμετώπιση του κορωνοϊού στη δική της επικράτεια, κατέσχεσε μεγάλο αριθμό αναπνευστήρων, οι οποίοι προορίζονταν μεταξύ άλλων και για την Ελλάδα. Ταυτόχρονα, ο αποκλειστικός, ουσιαστικά, προμηθευτής παγκοσμίως σε αναλώσιμα υγειονομικά υλικά, η Κίνα, δεν μπορεί εύκολα, αφού και η ίδια μόλις επανεκκινεί την παραγωγική της διαδικασία, να ικανοποιήσει τις ανάγκες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ήδη και με σκοπό τη βελτίωση της πραγματικότητας που περιγράφηκε παραπάνω, πολλές χώρες έχουν ωθήσει με διάφορα κίνητρα τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στην επικράτειά τους στην αναδιάρθρωση της παραγωγής τους ή στην επέκταση και σε άλλες δραστηριότητες, οι οποίες σχετίζονται με την παραγωγή υγειονομικού υλικού. Για παράδειγμα αναφέρεται, ότι πολλές βιομηχανίες κατασκευής αυτοκινήτων έχουν αναστείλει την παραγωγή τους, προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και προσφοράς υγειονομικού υλικού. Πιο συγκεκριμένα, αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν στη διάθεσή τους μεγάλους τρισδιάστατους εκτυπωτές, οι οποίοι με την κατάλληλη ρύθμιση μπορούν αντί να κατασκευάζουν εξαρτήματα αυτοκινήτων, να “τυπώνουν” αναπνευστήρες για τους πάσχοντες από τον κορονοϊό, οι οποίοι βρίσκονται σε μεγάλη έλλειψη στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, αυτοκινητοβιομηχανίες παράγουν σε τμήματά τους μάσκες και άλλα αναγκαία υλικά για τα νοσοκομεία αλλά και το γενικό κοινό, όπως αντισηπτικά.

Στην Ελλάδα υπάρχει μια πλειάδα δημόσιων ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, που διαθέτουν την κατάλληλη τεχνογνωσία για την παρασκευή του απαραίτητου υγειονομικού υλικού και των μέσων ατομικής υγιεινής. Ήδη, ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αξιοποιώντας την τεχνολογία της τρισδιάστατης εκτύπωσης, παρασκεύασε και δώρισε στο Νοσοκομείο Βόλου εξήντα (60) αδιαπέραστες από ιούς μάσκες.

Η παρατηρούμενη έλλειψη κρίσιμου υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής, ανέδειξε με τον πιο εύγλωττο τρόπο την ανάγκη συντονισμού των δημόσιων πολιτικών στην κατεύθυνση αναδιαμόρφωσης της παραγωγικής διαδικασίας, ώστε αφενός να προλαμβάνονται ενδεχόμενες υγειονομικές κρίσεις, αφετέρου, να υπάρχει επάρκεια υλικών στην απευκταία στιγμή που μια χώρα τεθεί ξανά αντιμέτωπη με μια αντίστοιχη επιδημία. Ιδιαίτερα θετικό ρόλο στην κατεύθυνση της αναδιαμόρφωσης της παραγωγικής διαδικασίας προς όφελος δραστηριοτήτων, που σχετίζονται με την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας και υγιεινής, έχει το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, που όπως αποδείχθηκε έχει όλα τα εχέγγυα ώστε να συμβάλλει στην επιτυχή κατάληξη της εν λόγω αναδιάρθρωσης.

Επειδή, η πανδημία του κορωνοϊού μετατρέπεται σε πανδημία οικονομικής κρίσης,

Επειδή, η παγκόσμια κοινότητα βρέθηκε ουσιαστικά απροετοίμαστη στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, αφού παρατηρήθηκε έλλειψη υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας,

Επειδή, στην πιο κρίσιμη στιγμή αντιμετώπισης της πανδημίας, υπήρξε ουσιαστικά μία μόλις χώρα, η οποία προμήθευε όλες τις υπόλοιπες με υγειονομικό υλικό και με μέσα ατομικής προστασίας,

Επειδή, η πανδημική κρίση που ενέσκηψε ανέδειξε με τον πιο επώδυνο τρόπο την ανάγκη του συντονισμού δημόσιων πολιτικών προάσπισης και προαγωγής της υγείας,

Επειδή, ήδη πολλές χώρες αναδιαμορφώνουν την παραγωγική τους διαδικασία με σκοπό την ενίσχυση δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας,

Επειδή, ο σωστός σχεδιασμός και τα κατάλληλα κίνητρα είναι δυνατόν να ενισχύσουν την εξωστρέφεια πολλών ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες δύναται να δραστηριοποιηθούν ακόμα πιο ενεργά στον συγκεκριμένο παραγωγικό κλάδο, στηρίζοντας το εγχώριο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό,

Ερωτώνται οι κ.κ. υπουργοί:

1) Προτίθεται η κυβέρνηση να κινητροδοτήσει, με τις δυνατότητες που της δίνει το ΕΣΠΑ και άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία, ελληνικές επιχειρήσεις στην κατεύθυνση αναδιάρθρωσης ή και επέκτασης της παραγωγής τους, συμπεριλαμβάνοντας την παραγωγή υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας;

2) Προτίθεται η κυβέρνηση να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που της παρέχει το χρηματοδοτικό εργαλείο, που συστάθηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή της ενεργοποίησης της Αναπτυξιακής Τράπεζας προς αυτή την κατεύθυνση;

3) Προτίθεται η κυβέρνηση να υλοποιήσει Προγράμματα πιστώσεων με ταχύτερες διαδικασίες προς επιχειρήσεις, οι οποίες θα προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση ή και επέκταση της παραγωγής τους σε δραστηριότητες παραγωγής υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής υγιεινής και προστασίας;

Οι ερωτώντες βουλευτές
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Αβραμάκης Ελευθέριος
Βαρδάκης Σωκράτης
Βέττα Καλλιόπη
Γιαννούλης Χρήστος
Δραγασάκης Ιωάννης
Δρίτσας Θεόδωρος
Ηγουμενίδης Νικόλαος
Θραψανιώτης Εμμανουήλ
Καρασαρλίδου Ευφροσύνη
Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)
Λάππας Σπυρίδωνας
Μάλαμα Κυριακή
Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)
Μάρκου Κωνσταντίνος
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπουρνούς Ιωάννης
Μωραΐτης Αθανάσιος (Θάνος)
Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)
Ξανθόπουλος Θεόφιλος
Παπαηλιού Γεώργιος
Παπανάτσιου Αικατερίνη
Παππάς Νικόλαος
Πέρκα Θεοπίστη (Πέτη)
Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)
Σκουφά Ελισσάβετ (Μπέττυ)
Συρμαλένιος Νικόλαος
Τζούφη Μερόπη
Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος (Αλέκος)
Τσακαλώτος Ευκλείδης
Φάμελλος Σωκράτης
Φίλης Νικόλαος
Χρηστίδου Ραλλία
Ψυχογιός Γεώργιος

Στουρνάρας μαινόμενος

Ο κεντρικός μας τραπεζίτης Γ. Στουρνάρας βγήκε χθες στο πρακτορείο Bloomberg και είπε ότι χρειάζονται συντονισμένα μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης των οικονομιών, διότι αλλιώς η Ευρώπη θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση χρέους.

Ο Στουρνάρας. Μάλιστα. Ζητάει μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης. Ο άνθρωπος που ζητούσε από την Ευρώπη να επιβάλει πιστοληπτική γραμμή στη χώρα, μετά τα μέτρα για το χρέος, για να μην ωφεληθεί πολιτικά η κυβέρνηση Τσίπρα.

Ο άνθρωπος που μας προειδοποίησε με βιβλικές καταστροφές επειδή αυξήθηκε κατά 50 ευρώ ο κατώτατος μισθός, καταργήθηκε ο υποκατώτατος και δόθηκε 13η σύνταξη. Και ο οποίος με την εκλογή του Κ. Μητσοτάκη χαλάρωσε. Και τώρα ζητάει ενέσεις δημοσιονομικής ρευστότητας σαν να είναι ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ.

Είναι καλό να έχουμε μια καθαρή εικόνα για το πώς θα ήταν η κατάσταση αν σήμερα είχαμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τα κανάλια θα ξεχείλιζαν από θάνατο, ελλείψεις και προσωπικές ιστορίες αγωνίας. Τα κοινωνικά δίκτυα θα έτρωγαν τα άντερα του Ξανθού και του Πολάκη.

Κάθε ευρώ που θα ξόδευε το Δημόσιο θα ήταν αντικείμενο κατακραυγής: οι συριζαίοι, την ώρα που ο κόσμος χάνεται, επιδοτούν τους Καρανίκες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα για να κάθονται.

Και ο κεντρικός μας τραπεζίτης θα μας εξηγούσε πως η κρίση χρέους θα ερχόταν όχι από την απροθυμία των Γερμανών και του ESM να κάνουν αυτό που πρέπει, αλλά από τα μέτρα στήριξης της εργασίας και της πραγματικής οικονομίας.

Τώρα, όμως, έχουμε κανονικότητα και Μητσοτάκη. Οπότε είδε και ο Στουρνάρας το φως το αληθινό. Έτσι γίνεται με τους τεχνοκράτες που δεν λογαριάζουν πολιτικό κόστος.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Για ποιον χτυπάει η καμπάνα 

Άρθρο του Αλ. Τσίπρα στη Le Monde της Πέμπτης 02/04

«Η δυσκολία δεν έγκειται στην ανάπτυξη νέων ιδεών, αλλά στο πώς θα αφήσουμε πίσω μας τις παλιές»
Τζ. Μ. Κέινς, 1936

Όταν το 2015 η Ελλάδα αντιμετώπιζε τον παραλογισμό της τιμωριτικής λιτότητας που είχε ήδη οδηγήσει, μετά από δύο αποτυχημένα προγράμματα του ΔΝΤ, μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης, οι περισσότεροι στην Ευρώπη θεωρούσαν ότι «αυτή η μικρή χώρα» θα παρέμενε μια εξαίρεση. Κάτι σαν μια τιμωρία παραδειγματισμού για να μην ακολουθήσουν και άλλες χώρες τον ολισθηρό δρόμο των μεγάλων ελλειμμάτων.
Τι και αν η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση της Αριστεράς δεν είχε καμία σχέση με αυτούς που δημιούργησαν τα ελλείμματα. Τι κι αν δεν είχε καμία πρόθεση να ευνοήσει, όπως οι προηγούμενες, τους πλούσιους Έλληνες που είχαν βγάλει τα λεφτά τους στις τράπεζες της Ελβετίας και απέφευγαν συστηματικά τη φορολογία. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης, ιδιαίτερα στις χώρες του εύπορου Βορρά, είχε δηλητηριαστεί από ιδεοληψίες για τους “σπάταλους και τεμπέληδες Έλληνες που θέλουν να ζουν καλά, πάνω από τις δυνατότητές τους, με τα λεφτά των σκληρά εργαζόμενων Βόρειοευρωπαίων”.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να ανατρέψει αυτές τις στερεοτυπικές αντιλήψεις και να προτείνει εναλλακτικές στη σκληρή λιτότητα, μέσα σε ένα πλαίσιο ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και διαλόγου. Ωστόσο, αντιμετωπίστηκε από τις συντηρητικές κυβερνήσεις στην Ε.Ε. ως απειλή απέναντι στους κανόνες που πρέπει να ισχύουν “μέχρι ο ήλιος να ανατείλει από τη Δύση”, ενώ ακόμη και προοδευτικές δυνάμεις, την είδαν αρχικά με καχυποψία: «Ποιοι είναι αυτοί που θα παλέψουν για κάτι το οποίο εμείς δεν επιχειρήσαμε καν;». Αργότερα, βέβαια, είδαν με συμπάθεια την προσπάθεια του Δαβίδ ενάντια στον Γολιάθ. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε, άλλωστε, o τότε Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μετά τη πρώτη μου ομιλία ως πρωθυπουργός στην ολομέλεια, «η καρδιά μας είναι μαζί σου αλλά η λογική μας όχι». Και ποιο ήταν το παράλογο; Μα, το να αλλάξουμε τους κανόνες όταν αυτοί δε λειτουργούν.
Στην πραγματικότητα όλοι καταλάβαιναν ότι το “παράλογο” δεν ήταν το να αλλάξουμε το φάρμακο όταν αντί να θεραπεύει, επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενή, αλλά το να κάνεις πως δεν βλέπεις το προφανές. Από την άλλη, κανείς δεν θεωρούσε “λογικό” μια μικρή χώρα να αλλάξει τους κανόνες. Ακόμη και αν είχε απόλυτο δίκιο. Και στο πίσω μέρος του μυαλού πολλών, ήταν η αντίληψη πως αυτός ο παραλογισμός δεν θα άγγιζε ποτέ τις ίδιες τους τις χώρες. Πίστευαν ότι η Ελλάδα θα ήταν απλώς μια εξαίρεση.
Σε μια από τις πρώτες Συνόδους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συμμετείχα, προσπάθησα να μεταπείσω τους συναδέλφους μου, θυμίζοντάς τους το εξαιρετικό μυθιστόρημα του Έρνεστ Χεμινγουέι, «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα». Ήθελα να τους διαμηνύσω πως αν αυτή είναι η μέθοδος να αντιμετωπιστεί η κρίση στην Ελλάδα, θα έρθει η ώρα που θα χρειαστεί οι χώρες τους να έρθουν αντιμέτωπες με την ίδια “λογική”.
Αργότερα, καθώς οι διαπραγματεύσεις έλαβαν δραματική τροπή, ενημέρωσα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη σχετικά με την αδιάλλακτη στάση των θεσμικών οργάνων, μέσω των σελίδων της Le Monde, με ένα άρθρο που είχε τον τίτλο του περίφημου βιβλίου του Έρνεστ Χεμινγουέι. Στο πλαίσιο αυτό, κατέληγα στο συμπέρασμα ότι το ζήτημα που αντιμετωπίζαμε δεν αφορούσε μόνον την Ελλάδα, αλλά ήταν το επίκεντρο της σύγκρουσης μεταξύ δύο διαφορετικών στρατηγικών για το μέλλον της Ευρώπης. Η μια ήταν επικεντρωμένη στην πολιτική ολοκλήρωση βασισμένη στην ισότητα και την αλληλεγγύη. Η άλλη οδηγούσε σε κατακερματισμό και διαίρεση.
Δεν ξέρω πόσο προφητικό θα αποδειχθεί αυτό το άρθρο, υπό το πρίσμα των σημερινών εξελίξεων. Και επίσης δεν ξέρω σε ποιο βαθμό κατάφερα να πείσω, τότε, τους συναδέλφους μου. Παρόλο που οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας υποστήριζαν την Ελλάδα, δεν πιστεύω ότι το έκαναν επειδή θεωρούσαν ότι υπήρχε πραγματικός κίνδυνος “οι καμπάνες” να χτυπήσουν μια μέρα για αυτούς. Σε κάθε περίπτωση, παρά τις γαλλικές προσπάθειες, ο διάλογος για το μέλλον της Ευρώπης αποδείχθηκε βραχύβιος.
Μέχρι που ήρθε μια στιγμή που θυμίζει αυτήν της περιόδου του μυθιστορήματος του Χεμινγουέι. Όχι, δεν έχουμε σήμερα πραγματικό πόλεμο. Αλλά είναι σαν να έχουμε πόλεμο. Οι οικονομίες μας συρρικνώνονται συμμετρικά και με απόλυτους όρους. Προτεραιότητα, όμως, είναι να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Οι ζωές δεν ξανάρχονται. Τα χρέη ξεπληρώνονται ή και διαγράφονται, όπως έγινε και μετά από πραγματικό πόλεμο, το 1953. Οι ζωές, όμως, δεν ξαναγυρίζουν.

Σε αυτές, λοιπόν, τις δραματικές συνθήκες έκτακτης ανάγκης που βιώνουμε, συνειδητοποιούμε ότι μέρος της ευρωπαϊκής ηγεσίας έχει καταλήξει σε λανθασμένα συμπεράσματα σχετικά με τις προηγούμενες κρίσεις και επιμένει στις λανθασμένες συνταγές. Αντί να παραμερίσουν όλοι μπροστά στο μέγεθος της απειλής και να προτάξουν την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, συνεχίζουν στην ίδια λογική: «Δε θα πληρώσουμε τα σπασμένα των σπάταλων του Νότου». Με δυο λόγια, καμία σκέψη για αμοιβαιοποίηση του χρέους, ο καθένας μόνος του και “όποιος θέλει δανεικά, να περάσει από το ταμείο να του κόψουμε κουστούμι”. Όπως έγινε και με την Ελλάδα. Αλλά όπως είπαμε, «οι κανόνες είναι κανόνες».
Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η ακραία επίδειξη αμοραλισμού και αδιαλλαξίας από Ευρωπαίους ηγέτες – όπως ο Μαρκ Ρούτε που δεν κατάλαβε να έχει κάτι αλλάξει τις τελευταίες μέρες που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα του να δεχτεί νέα οικονομικά εργαλεία – ίσως αποβεί μοιραία για την ίδια την ενότητα της Ένωσης. Διότι η ενότητα δεν βασίζεται μόνο σε οικονομικούς όρους, αλλά και σε κοινές αξίες. Διότι για τους πολίτες, η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης παίρνει σάρκα όταν για παράδειγμα γιατροί από την Ουγγαρία προστρέχουν στην Ιταλία για να βοηθήσουν Ιταλούς ασθενείς ή όταν Ολλανδοί γιατροί πηγαίνουν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν ‘Ελληνες ασθενείς. Αντί για αυτό είδαμε μόνο εθελοντές γιατρούς από την Κούβα και την Κίνα να καταφτάνουν για να θεραπεύσουν Ιταλούς ασθενείς. Και σαν να μη φτάνει αυτό, είδαμε από πάνω κα τον μέγα τεχνοκράτη κ. Ρέγκλιγκ να διαμηνύει στους Ιταλούς, στους Ισπανούς, αλλά – σύντομα – και στους Γάλλους, ότι «βεβαίως μπορούν να δανειστούν, αλλά με αιρεσιμότητα», δηλαδή με πρόγραμμα. Όταν συμβαίνουν όλα αυτά τότε είναι σαφές πως -ανεξάρτητα από οικονομικούς υπολογισμούς- κάτι έχει ραγίσει στις σχέσεις των κρατών-μελών. Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο τα λεφτά, αλλά κυρίως η αξιοπρέπεια.
Γνωρίζω πολύ καλά, μετά από 4,5 χρόνια παρουσίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ότι η Ευρώπη κινείται αργά, με μικρές ρήξεις και μεγάλους συμβιβασμούς. Εύχομαι ένας τέτοιος συμβιβασμός να επιτευχθεί τις επόμενες μέρες. Και η μεγάλη ευθύνη βαραίνει την Άνγκελα Μέρκελ που πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην υστεροφημία της ως Ευρωπαία ηγέτης και στο εθνικό της ακροατήριο που είναι μολυσμένο, εδώ και χρόνια, από τον ιό του σοβινισμού.
Αν το πρόβλημα είναι ο συμβολισμός του ευρωομολόγου, λύσεις υπάρχουν. Πάντα υπάρχουν τεχνικές εναλλακτικές με το ίδιο αποτέλεσμα αλλά με διαφορετικό όνομα. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να συμφωνηθεί η έκδοση ενός μεγάλου ομολόγου του EMΣ. Ο ΕΜΣ έχει την πιστοληπτική δυνατότητα να δανείζεται με εξαιρετικούς όρους, ένα μεγάλο αλλά απαραίτητο ποσό κεφαλαίων -ισοδύναμο, για παράδειγμα, του ποσού που συμφώνησαν οι Ρεπουμπλικανοί και οι Δημοκρατικοί για την προστασία της οικονομίας των ΗΠΑ. Βάσει αυτού του ομόλογου, ο ΕΜΣ θα μπορούσε στη συνέχεια να δημιουργήσει ανοιχτή πιστοληπτική γραμμή προς τα κράτη μέλη, χωρίς άλλη προϋπόθεση πέραν του να αξιοποιηθούν στην αντιμετώπιση των κρίσεων στην υγεία και την οικονομία.
Λύσεις υπάρχουν, όπως είπε ο Κέινς κατά την περίοδο του μεσοπολέμου. Πολιτική βούληση να αφήσουμε πίσω τις παλιές ιδέες, δεν γνωρίζω αν υπάρχει. Σε κάθε περίπτωση τα κράτη-μέλη που συνυπέγραψαν την κοινή επιστολή προς τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ζητώντας το ευρωομόλογο, πρέπει να είναι έτοιμα να συνεχίσουν την επόμενη διαπραγμάτευση, όχι μόνο για να καταγράψουν τη διαφωνία τους, αλλά για να επιβάλουν ευρωπαϊκή λύση. Και αν η Άνγκελα Μέρκελ, τελικώς προτιμήσει τα θετικά σχόλια του γερμανικού Τύπου, από την ηγετική υπέρβαση για την ενότητα της ευρωζώνης, τότε οι χώρες αυτές δεν πρέπει να διστάσουν να κάνουν τα επόμενα βήματα μαζί.
Ένα ευρωομόλογο χωρίς τη Γερμανία και την Ολλανδία, δεν θα είναι, βεβαίως, το ίδιο ισχυρό, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι τα υπόλοιπα κράτη-μέλη μαζί, αντιπροσωπεύουν άνω των 2/3 του ΑΕΠ της ΕΕ. Αρκεί να έχουν τη βούληση να προχωρήσουν μπροστά. Εξάλλου, αυτός μπορεί να είναι και ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει η Ευρώπη μπροστά.
2/4/2020

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ μέχρι στιγμής, από την πανδημία του κορωνοϊού

 

Μερικές σκέψεις από το Οργανωτικό Γραφείο ΣΥΡΙΖΑ

Θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε νηφάλια όταν περάσει η κρίση της πανδημίας και οι επιπτώσεις της, και πρέπει να το κάνουμε αυτό σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Ωστόσο, εκείνο που εμείς επισημαίνουμε σε αυτή τη φάση είναι ότι η πανδημία του κορωνοϊού αποδεικνύει, ακόμη μία φορά, δύο πράγματα. Αφενός, το πόσο ιδεοληπτικό είναι το δόγμα του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, που θεοποιεί τις αγορές και τα περιμένει όλα από αυτές. Και, αφετέρου, πόσο ανεύθυνο, επικίνδυνο και ανορθολογικό είναι να υπονομεύονται τα δημόσια συστήματα υγείας χάριν της λιτότητας, όπως ήταν η κυρίαρχη πολιτική στην Ευρώπη αλλά και αλλού τα προηγούμενα χρόνια.

Σήμερα, νιώθουμε δικαιωμένοι για την πολιτική επιλογή που κάναμε ως κυβέρνηση στον χώρο της υγείας. Να θέσουμε ως προτεραιότητα την αποκατάσταση του ετοιμόρροπου δημόσιου συστήματος υγείας που παραλάβαμε από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το 2015 και να επιδιώξουμε με κάθε τρόπο την ενίσχυσή του. Κι αυτό, παρά τις αντίξοες δημοσιονομικές συνθήκες που επίσης μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση.

–Νιώθουμε δικαιωμένοι διότι ακυρώσαμε τις 7.500+ διαθεσιμότητες και χιλιάδες απολύσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού που είχε δρομολογήσει ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης ως αρμόδιος υπουργός. Αντ’ αυτών, ενισχύσαμε το δημόσιο σύστημα υγείας με 11.500 καθαρές προσλήψεις (δηλαδή νέες προσλήψεις μείον τις συνταξιοδοτήσεις) ενώ, όταν καταφέραμε να βγούμε από τα μνημόνια και τους περιορισμούς τους, δρομολογήσαμε επιπλέον 10.000 προσλήψεις για τα επόμενα 4 χρόνια, μεταξύ των οποίων και 1.500 προσλήψεις για το 2019, οι οποίες ακόμη εκκρεμούν, και 2.500 για το 2020.

–Νιώθουμε δικαιωμένοι, διότι διασφαλίσαμε την πρόσβαση όλων των πολιτών στο δημόσιο σύστημα υγείας, ακυρώνοντας τον αποκλεισμό για 2 εκατομμύρια ανασφάλιστους πολίτες που είχε επιβάλλει η προηγούμενη κυβέρνηση καθώς και κάμποσα εκατομμύρια που είχαν χρεωθεί οι πολίτες μέσω της εφορίας για τη νοσηλεία τους.

–Νιώθουμε δικαιωμένοι που, ενώ παραλάβαμε τον ΕΟΠΥΥ που χρωστούσε περίπου 2 δις σε ιδιώτες παρόχους υγείας και απέδιδε μόνο 100 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο στα δημόσια νοσοκομεία, καταφέραμε να τον νοικοκυρέψουμε παραδίδοντάς τον με ληξιπρόθεσμα χρέη λιγότερο από 300 εκ., να αποπληρώνει κανονικά τους παρόχους και κυρίως να έχει εξαπλασιάσει τη χρηματοδότηση του ΕΣΥ (νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας).

–Νιώθουμε δικαιωμένοι που καταφέραμε να διασφαλίσουμε τους πόρους για να ανανεώσουμε κατά 50% τον στόλο του ΕΚΑΒ (300 νέα ασθενοφόρα) αλλά και να περιθωριοποιήσουμε τα διάφορα συμφέροντα που επί χρόνια ναρκοθετούσαν την ολοκλήρωση των συναφών διαγωνισμών.

–Νιώθουμε δικαιωμένοι που, στη θέση του πλήρως αποδιαρθρωμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που παραλάβαμε, καταφέραμε να σχεδιάσουμε και να αρχίσουμε να υλοποιούμε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό δημόσιο σύστημα ΠΦΥ παραδίδοντας 125 Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ). Σε αυτές, μόνο επί των ημερών μας, είχαν απευθυνθεί πάνω από 1 εκ. πολίτες με το 78% από αυτούς να αντιμετωπίζει το πρόβλημα υγείας στις τοπικές μονάδες και μόνο το 22% να χρειάζεται να παραπεμφθεί σε νοσοκομείο. Ενώ σχεδιάζαμε και τη δημιουργία κινητών μονάδων ΠΦΥ που θα επισκέπτονταν τις δυσπρόσιτες περιοχές.

–Νιώθουμε δικαιωμένοι που διασφαλίσαμε τη λειτουργία 120 επιπλέον ΜΕΘ σε σχέση με αυτές που παραλάβαμε.

— Νιώθουμε δικαιωμένοι για την πληθώρα θεσμικών παρεμβάσεων, όπως π.χ. την πολιτική για το φάρμακο, το νέο σύστημα για τις προμήθειες υγείας, την εξυγίανση του ΚΕΕΛΠΝΟ και τον μετασχηματισμό του στον ΕΟΔΥ, την κατάργηση των ακριβοπληρωμένων συμβάσεων με ιδιώτες για την καθαριότητα στα νοσοκομεία. Και πολλά άλλα που θωράκισαν το σύστημα από  την κακοδιαχείριση, τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος και τη διαφθορά, τα οποία στερούσαν πολύτιμους πόρους από το δημόσιο σύστημα υγείας.

 Νιώθουμε όμως δικαιωμένοι και για τη στρατηγική επιλογή μας να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και μάλιστα με καθαρή έξοδο (και όχι όπως πρότειναν κι επεδίωκαν ο κ. Στουρνάρας και άλλοι, μέσω πιστοληπτικής γραμμής που προϋποθέτει νέο μνημόνιο) και με τη δημιουργία επαρκούς μαξιλαριού ρευστότητας. Κάτι που, σε συνδυασμό με την ελάφρυνση χρέους που είχαμε διεκδικήσει και πετύχει (αντίθετα από τους Σαμαρά – Βενιζέλο που διεκδικούσαν πιστοποιητικά βιωσιμότητας ενός χρέους που όλος ο κόσμος γνώριζε ότι ήταν μη βιώσιμο), μας επιτρέπει σήμερα να μπορούμε να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσουμε την πανδημία του κορωνοϊού και τις επιπτώσεις της, μέτρα για την παραπέρα ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και μέτρα για να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας.

Πειθαρχία ναι, δημοκρατία θα δούμε

Ακόμη μία φορά η Γερμανία εκμεταλλεύεται μια κρίση για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο έναντι των εταίρων της. Τώρα όμως οι αντιδράσεις είναι οξύτατες, η πειθαρχία κλονίζεται και η συνοχή της Ε.Ε. δεν φαίνεται τόσο χαλύβδινη. Όλο και λιγότεροι στενοχωριούνται γι’ αυτό.

Τον Κλάους Ρέγκλινγκ τον γνωρίζουμε από παλαιότερα. Είναι αυτός που είχε πει ότι η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ κόστισε στη χώρα 100 δισ. Και απέδειξε με πόσο εντυπωσιακό τρόπο παρουσιάζει τα πράγματα όταν θέλει να υποστηρίξει ό,τι τον συμφέρει.

Χθες ο Κλάους Ρέγκλινγκ είπε ότι, για να γίνει κορωνομόλογο, θα χρειαστούν έως και τρία χρόνια. Ενώ υπάρχουν έτοιμα κορωνομόλογα της ώρας, για όσες χώρες τα χρειάζονται, με ένα μικρό μνημόνιο.

Η τωρινή δήλωση του Ρέγκλινγκ δεν αναπαράγεται πουθενά, ενώ εκείνη για τα 100 δισ. είχε γίνει βούκινο. Ένα καλό που έχει ο κορωνοϊός είναι ότι έχουν εξαφανιστεί αυτοί οι μουλάδες του ευρωπαϊσμού κι έτσι δεν μας λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει τα μαθήματά της και ότι το κορωνομόλογο είναι λαϊκισμός. Υπογείως βέβαια, και όσο ο κόσμος χειροκροτάει στα μπαλκόνια, γίνεται δουλίτσα.

Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ε.Ε. δεν έχει μεγάλη διαφορά από αυτό που συνέβη το 2010. Απλώς τότε η κρίση είχε χτυπήσει την Ελλάδα, ενώ τώρα χτυπάει όλες τις χώρες πλην της Γερμανίας και των δορυφόρων της.

Ακόμη μία φορά η Γερμανία εκμεταλλεύεται μια κρίση για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο έναντι των εταίρων της. Τώρα όμως οι αντιδράσεις είναι οξύτατες, η πειθαρχία κλονίζεται και η συνοχή της Ε.Ε. δεν φαίνεται τόσο χαλύβδινη. Όλο και λιγότεροι στενοχωριούνται γι’ αυτό.

Την ίδια ώρα η Ε.Ε., με αυτά που κάνει ο Όρμπαν, είναι μάλλον χαλαρή. Διότι η δημοκρατία είναι δευτερεύον θέμα. Το βασικό είναι η τήρηση των κανόνων σταθερότητας. Και ας πεθαίνουν στην Ιταλία και στην Ισπανία 1.000 άνθρωποι την ημέρα.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020

Εθελοντική γενναιοδωρία και κοινωνική λεηλασία

Η ιδέα να δώσουν οι βουλευτές το 50% του μισθού τους για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού είναι μια σωστή ιδέα. Είναι επίσης μια ιδέα «εμπορική», που θα πουλήσει πολύ. Αυτό το ήξερε, φυσικά, ο Κ. Μητσοτάκης όταν την κατέθεσε. Αλλά ο πρωθυπουργός δεν είχε την πολιτική βούληση να την επιβάλει.

Την πρότεινε μόνο εθελοντικά. Αξίζει τις επόμενες ημέρες να παρακολουθήσουμε ποιοι και πώς θα ανταποκριθούν.

Η αλήθεια είναι ότι χιλιάδες πολίτες βλέπουν αυτόν τον καιρό τις αποδοχές, τη δουλειά τους και τη ζωή τους να κόβονται στη μέση.

Η παραίτηση των βουλευτών από το 50% των αποζημιώσεών τους δεν θα ήταν μόνο μια κίνηση συμβολισμού, αλλά θα εξασφάλιζε και μερικές παραπάνω μάσκες για το δημόσιο σύστημα Υγείας που δοκιμάζεται.

Αν το ζητούμενο είναι το κύρος της Βουλής, θα έπρεπε λοιπόν αυτή η κίνηση να είναι καθολική και υποχρεωτική, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, και να εγκριθεί με παμψηφία. Θα έπρεπε επίσης το μέτρο αυτό να επεκταθεί στα χρυσοπληρωμένα γκόλντεν μπόις της ΔΕΗ και των υπόλοιπων ΔΕΚΟ, στους πρώην βουλευτές και υπουργούς και σε όσους εισπράττουν τέτοια ποσά από το Δημόσιο.

Σε κάθε περίπτωση η κίνηση αυτή δεν μπορεί να συμψηφίζεται με την περικοπή 50% των μισθών που προωθεί η κυβέρνηση ούτε με τη σκανδαλώδη επιδότηση της ιδιωτικής Υγείας και των κέντρων κατάρτισης.

Διότι, την ώρα που τα ΜΜΕ στρέφουν την προσοχή του κόσμου σε τέτοιες κινήσεις συμβολισμού, η επίθεση στον κόσμο της εργασίας και η λεηλασία του δημοσίου συμφέροντος βρίσκονται σε εξέλιξη.

Το ένα δεν μπορεί να κουκουλώσει το άλλο. Να είμαστε συνεννοημένοι.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Αναφορά προς τους υπουργούς Οικονομικών και Μεταφορών κατέθεσαν Μπάρκας και Γεροβασίλη για την ελεύθερη διέλευση των στρατιωτικών από τα διόδια λόγω κορωνοϊού

Αναφορά κατέθεσαν προς τους υπουργούς Οικονομικών και Μεταφορών η γραμματέας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Άρτας, Όλγα Γεροβασίλη και ο βουλευτής Πρέβεζας, Κώστας Μπάρκας, με θέμα την ελεύθερη διέλευση των στρατιωτικών από τα διόδια λόγω κορωνοϊού.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζουν πως, το διάστημα αυτό, η μετακίνηση των στρατιωτικών πραγματοποιείται με ιδιωτικά οχήματα από τα διόδια της υποθαλάσσιας σήραγγας Ακτίου και της Εγνατίας Οδού για να αποφευχθεί η εξάπλωση του κορωνοϊού και όχι με τα στρατιωτικά-υπηρεσιακά λεωφορεία, με αποτέλεσμα να καταβάλλονται διόδια και η διέλευση να μην είναι δωρεάν, όπως προβλέπει ο νόμος.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ  καταθέτουν τις επιστολές της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών, που επισημαίνουν το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί και ζητούν την προσαρμογή του νομοθετικού πλαισίου στα νέα δεδομένα, ώστε να μην είναι κενό γράμμα η δυνατότητα ελεύθερης διέλευσης των στρατιωτικών από τα διόδια της υποθαλάσσιας σήραγγας Ακτίου και της Εγνατίας Οδού.

 

Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

ΑΝΑΦΟΡΑ

Για τους κ.κ. Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών και Μεταφορών,

Θέμα: «Ελεύθερη Διέλευση των Στρατιωτικών από Σταθμούς Διοδίων λόγω του COVID-19 (Κορονοϊού)».

 

Η Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Γεροβασίλη Όλγα καταθέτει προς τους κ.κ. Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών και Μεταφορών, την υπ’ αριθμ. 04/22.03.2020 επιστολή της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας (Ε.Σ.Π.Ε.ΑΙΤ) καθώς και την υπ’ αριθμ. 66/23.03.2020 Επιστολή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ.), με τις οποίες προβάλλεται η ανάγκη προσαρμογής του νομοθετικού πλαισίου, ώστε να μην είναι κενό γράμμα η δυνατότητα ελεύθερης διέλευσης των στρατιωτικών από τα διόδια της υποθαλάσσιας σήραγγας Ακτίου. Αν και δυνάμει της ΚΥΑΔΝΣβ/οικ 42900/ΦΝ 393/1.6.2018 (Β’ 2090) καθορίζεται ότι τα οχήματα των ενόπλων δυνάμεων απαλλάσονται από τα διόδια, ωστόσο η χρήση στρατιωτικών-υπηρεσιακών λεωφορείων έχει ανασταλεί για να αποφευχθεί η εξάπλωση του κορωνοϊού. Η μετακίνηση των στρατιωτικών πραγματοποιείται με ιδιωτικά οχήματα με την ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε. ωστόσο να εισπράτει διόδια. Οι ανωτέρω Ενώσεις ζητούν την άμεση επίλυση του προβλήματος που έχει ανακύψει.

Επισυνάπτονται οι επιστολές της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας (Ε.Σ.Π.Ε.ΑΙΤ) καθώς και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ.)

Παρακαλούμε για την άμεση εξέταση της επιστολής, για την απάντηση και τις σχετικές σας ενέργειες καθώς και να μας ενημερώσετε σχετικά.

Αθήνα 28.03.2020

H καταθέτουσα Βουλευτής

 

Γεροβασίλη Όλγα

Μπάρκας Κώστας

Προτάσεις μέτρων της ΕΠΕΚΕ Αγροτικής Ανάπτυξης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για τη στήριξη της βιωσιμότητας της Αγροτικής Παραγωγής

Η ΕΠΕΚΕ Αγροτικής Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και το Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αφουγκραζόμενοι την αγωνία και την απόγνωση των παραγωγών, γεωργών, κτηνοτρόφων, αλιέων, εργατών γης, συνεταιρισμών και μεταποιητών, μπροστά στην πρωτοφανή υγειονομική κρίση της πανδημίας του Κορωνοϊού, και βλέποντας την αμήχανη στάση της κυβέρνησης, προχωράμε στην κατάθεση υπεύθυνα επεξεργασμένων προτάσεων μέτρων για τη στήριξη της Βιωσιμότητας της Αγροτικής Παραγωγής.

Τα μέτρα που προτείνονται είναι ρεαλιστικά και εφαρμόσιμα αλλά προϋποθέτουν γνώση, ευαισθησία, και ξεκάθαρη διάθεση για σταθερή διεκδίκηση, αλλά και σύγκρουση, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στα διεθνή φόρα.

Καταθέτουμε, λοιπόν, τις προτάσεις μας ελπίζοντας πως η κυβέρνηση θα τις αξιοποιήσει προς όφελος όλων των εμπλεκόμενων με την πρωτογενή παραγωγή της χώρας.

 

Μέτρα στήριξης της Βιωσιμότητας της Αγροτικής Παραγωγής

Η πανδημία του Κορωνοϊού SARS-COV 2 αφαιρεί χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, σπέρνει τον πανικό σε όλη την υφήλιο, καταστρέφει την οικονομία, όπως την ξέραμε μέχρι χθες. Οι επιπτώσεις στα συστήματα υγείας, στην απασχόληση, στις μετακινήσεις, τον τουρισμό και την επιχειρηματικότητα, είναι ανυπολόγιστες. Ο τομέας της πρωτογενούς παραγωγής ήταν αδύνατο να μείνει ανεπηρέαστος.

Οι περιορισμοί στις συναθροίσεις, στις μετακινήσεις, στην εστίαση, στον τουρισμό, τη διακίνηση των προϊόντων μέσω των εξαγωγών, αλλά και οι δραματικές αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες εν όψη εορτασμού του Πάσχα, τόσο των Καθολικών όσο και των Ορθοδόξων Χριστιανών, έχουν επιφέρει ήδη μια τεράστια μείωση στη διακίνηση των αγροτικών προϊόντων που θα ενταθεί μέσα στο επόμενο διάστημα.

Πρόκειται για ένα δυνατό χτύπημα στην εύθραυστη ήδη βιωσιμότητα χιλιάδων οικογενειακών αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Στην κατεύθυνση αυτή προτείνεται η ακόλουθη δέσμη μέτρων, τα οποία προτείνουμε στη κυβέρνηση να εφαρμόσει αναλόγως της έντασης της κρίσης στον αγροτικό τομέα:

 

Α. «ΕΝΕΣΗ» ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Ένταση όλων των Ελέγχων –Κλιμάκια σε εισόδους της χώρας και στις λαχαναγορές. Καμία ελληνοποίηση από σήμερα.

Καμπάνια στους καταναλωτές. Ο ιός δεν μεταδίδεται από τα ζώα, ούτε από τα τρόφιμα (ζωικά ή φυτικά) στον άνθρωπο και τηρούμε τα ενδεδειγμένα μέτρα υγιεινής.
Απορρόφηση της ντόπιας παραγωγής από το κράτος (νοσοκομεία, στρατός, σχολεία) νωπών κηπευτικών, φρούτων εποχής, γαλακτοκομικών ειδών, ελαιολάδου, ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας.

Επιδοτούμενα Κοινωνικά Παντοπωλεία από τους ΟΤΑ πρώτου βαθμού και πλήρη αξιοποίηση κοινωνικών προγραμμάτων όπως «Φρούτα στα σχολεία» και «Σχολικά Γεύματα» με προϊόντα ντόπιας παραγωγής και έκτακτη Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Επιδότηση στην κατανάλωση εγχωρίως παραγόμενου κρέατος αιγοπροβάτων, λόγω της δραματικής μείωσης απορρόφησης στη διάρκεια του Πάσχα των Καθολικών και των Ορθοδόξων (με κουπόνι).

Β. ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

ΑΜΕΣΑ

Εξαιρετικά γενναίο πρόγραμμα παροχής ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, στους συνεταιρισμούς, τις μεταποιητικές επιχειρήσεις τροφίμων και της ιδιωτικής συμμετοχής στα επενδυτικά μέτρα του ΠΑΑ.

Άμεση εξόφληση όλων των παλαιών οφειλών, υπόλοιπα βασικής ενίσχυσης, μέτρα ΠΑΑ, κλπ.

Πρόγραμμα επιδότησης μεταφορικών και ναύλων για τις εξαγωγές.

Παρατηρητήριο τιμών για όλα τα είδη της αλυσίδας (εφόδια, τρόφιμα). Καταπολέμηση φαινομένων αισχροκέρδειας.

Ειδικά μέτρα για την κτηνοτροφία που πλήττεται και λόγω των περιορισμών στην κατανάλωση του Πάσχα.

Άμεση πληρωμή των συνδεδεμένων ενισχύσεων για τα ζώα (βόειο κρέας, πρόβειο και αίγειο κρέας, ειδικά δικαιώματα χωρίς επιλέξιμα εκτάρια).

Άμεση στήριξη του κτηνοτροφικού εισοδήματος από τον κρατικό προϋπολογισμό (έκτακτη οικονομική ενίσχυση για να προμηθευτούν ζωοτροφές).

Ειδική ενίσχυση για τους ελαιοκαλλιεργητές που η βιωσιμότητά τους έχει ήδη πληγεί λόγω των χαμηλότατων τιμών και της εκμηδένισης των εξαγωγών.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ

Αναστολή καταβολής δανειακών υποχρεώσεων για όσο διαρκεί η κρίση, χωρίς χρέωση τόκων και λοιπών επιβαρύνσεων.

Αναστολή καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, υποχρεώσεων προς το δημόσιο και προς τους ΟΤΑ όσο διαρκεί η κρίση, χωρίς χρέωση τόκων και λοιπών επιβαρύνσεων.

Αναστολή διακοπής ηλεκτροδότησης από όλους τους παρόχους σε γεωτρήσεις, σταβλικές εγκαταστάσεις, μεταποιητικές επιχειρήσεις.

Αναστολή έκδοσης λογαριασμών για αγροτικό ρεύμα και αρδευτικό νερό.

Μείωση τώρα του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο.

Επίδομα των 800 ευρώ για παράκτιους αλιείς και ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ).

Επίδομα των 800 ευρώ για εργαζομένους στον πρωτογενή τομέα που πλήττονται.

Αξιοποίηση του εργαλείου των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας (de minimis) για τους παραγωγούς λαϊκών αγορών, αγορών παραγωγών, ανθοκομίας και για άλλες ομάδες.
Παράταση έως τον Οκτώβριο της εξόφλησης των ασφαλίστρων του ΕΛΓΑ.

Εξόφληση στο 100% των οφειλών του ΕΛΓΑ προς τους παραγωγούς από τις μέχρι τώρα καλυπτόμενες ζημίες.

Για τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες του κλάδου (γεωπόνους, κτηνίατρους, γεωργ. μηχανήματα) που για άλλη μια φορά θα κληθούν να στηρίξουν και να χρηματοδοτήσουν τον πρωτογενή τομέα, φορολογικά μέτρα ώστε να εξαιρούνται από υποχρεώσεις τα ποσά που μένουν ανείσπρακτα. Έκτακτο ειδικό επίδομα το οποίο θα ισούται με το 1/12 του περσινού καθαρού εισοδήματός τους.

Επαναλειτουργία λαϊκών αγορών για τους παραγωγών με αυστηρά μέτρα ασφαλείας και παράλληλα μέτρα στήριξης του εισοδήματος των παραγωγών στις περιοχές καραντίνας, που εφαρμόζεται αποκλεισμός.

Κατάργηση του πρόσθετου ΕΝΦΙΑ για κτηνοτροφικές και πτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

Γ. ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Ε.

– Αύξηση του προϋπολογισμού της νέας ΚΑΠ. (Να εξεταστεί η πρόταση επιβολής φόρου στο ηλεκτρονικό εμπόριο).

– Άμεση τροποποίηση τους Κανονισμού για τη γενναία αύξηση του ορίου για de minimis https://www.ypaithros.gr/stiriksi-agroton-logo-koronoiou-proanaggellei-boitsiexofski-ayksisi-deminis/

– Καταβολή της προκαταβολής των άμεσων ενισχύσεων με την ολοκλήρωση των Αιτήσεων Ενιαίας Ενίσχυσης (ΑΕΕ).

– Ενεργοποίηση του Ταμείου Διαχείρισης Κρίσεων στην Ε.Ε. (ενεργοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της κρίσης των τρελών αγελάδων 2009-2010, για το βακτήριο e.coli σε κηπευτικά το 2011-2012 και σε άλλες κρίσεις της γεωργίας).

– Αξιοποίηση και διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής και έκτακτη οικονομική ενίσχυση του προβλεπόμενου στο άρθρο 33, παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου — (ταμεία αλληλοβοήθειας).

Η ΕΠΕΚΕ Αγροτικής Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και το Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθώντας τις εξελίξεις θα εξειδικεύει τις προτάσεις της ανάλογα με την πορεία των επιπτώσεων της νέας κρίσης στον πρωτογενή τομέα.