Το μεγάλο δημοκρατικό στοίχημα

Είναι σαφές ότι αν κάποιος θέλει να βρει επιχειρήματα κατά της απλής αναλογικής, θα βρει. Ο Γ. Γεραπετρίτης, για παράδειγμα, είπε ότι η απλή αναλογική της Βαϊμάρης έφερε στην εξουσία τον Χίτλερ.

Αυτό είναι μια εξαιρετικά απλοϊκή ανάλυση, η οποία αθωώνει αυτούς που πραγματικά έφεραν στην εξουσία τον Χίτλερ. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Στην πολιτική ο καθένας υποστηρίζει αυτό που τον συμφέρει. Το να βρει ένα ιστορικό παράδειγμα για να υποστηρίξει το συμφέρον του οδηγεί, πολλές φορές, σε μια ανυπόφορη γραφικότητα.

Η Νέα Δημοκρατία δεν αρνείται την απλή αναλογική για αντιφασιστικούς λόγους. Την αρνείται γιατί το να κυβερνάς μόνος σου σού επιτρέπει να μην λογοδοτείς γι’ αυτά που κάνεις.

Αυτά που γίνονται σήμερα στο ασφαλιστικό, στην Παιδεία, στην Υγεία, στα εργασιακά, δεν ήταν διατυπωμένα σε κανένα προεκλογικό πρόγραμμα. Αλλά κανείς δεν δεσμεύει την κυβέρνηση σε αυτά που έλεγε προεκλογικά.

Αν υπήρχε τέτοια δέσμευση, απέναντι σε πολιτικούς συμμάχους, που θα όφειλαν επίσης να είναι συνεπείς απέναντι στους ψηφοφόρους τους, θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να κλείσουν αυτά τα ντιλς με τα οποία κυβερνάται σήμερα η χώρα. Η απλή αναλογική δεν παράγει αποσταθεροποίηση. Παράγει συνέπεια και πολιτική σοβαρότητα.

Ο τόπος χρειάζεται κυβερνήσεις έντιμες, σταθερές στις θέσεις τους και συνεπείς με το πρόγραμμά τους. Και το κατάλληλο σύστημα που μπορεί να διασφαλίσει κάτι τέτοιο είναι η απλή αναλογική.

Με αυτό το σύστημα θα γίνουν οι επόμενες εκλογές. Και ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης συνεργασίας, που θα βάλει ξανά τη χώρα σε προοδευτική τροχιά και θα αποτρέψει τις δεύτερες εκλογές, είναι το μεγάλο δημοκρατικό στοίχημα.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2020

Δημόσια Υγεία: Η κατεδάφιση Νο 2

Με το που άλλαξε η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ σταμάτησαν να ασχολούνται με θέματα δημόσιας Υγείας. Από εκεί που προσπαθούσαν να βγάλουν πολιτικό ζουμί κάνοντας την τρίχα τριχιά, τώρα έχασαν εντελώς το ενδιαφέρον τους. Τα κοινωνικά δίκτυα, όμως, βράζουν.

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν καταγγελίες για τρεις νοσοκομειακές δομές που οδηγούνται σε διακοπή λειτουργίας. Ένα ολόκληρο νοσοκομείο δηλώνει αδυναμία να υλοποιήσει τον προγραμματισμό του, με αποτέλεσμα εγχειρήσεις να ματαιώνονται, ασθενείς να βρίσκονται στον αέρα και μια μεγάλη περιοχή της Αθήνας να μένει χωρίς κάλυψη. Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα. Χημειοθεραπείες αναβάλλονται. Μονάδες Εντατικής Θεραπείας κλείνουν.

Είναι προφανές ότι η ισορροπία που με τόσο κόπο και προσπάθεια κατάφερε να διασφαλίσει η προηγούμενη κυβέρνηση στη λειτουργία της δημόσιας Υγείας έχει ανατραπεί πλήρως μέσα στους τελευταίους επτά μήνες. Αλλά την ίδια στιγμή ο υπουργός Υγείας ετοιμάζεται να εξαγγείλει το σχέδιο για παραχώρηση νοσοκομειακών κλινικών σε ιδιώτες. Εκτός από αυτό, η μόνη δραστηριότητα που έχουμε δει από την κυβέρνηση Μητσοτάκη στον χώρο της Υγείας ήταν οι ρουσφετολογικοί διορισμοί στις διοικήσεις των νοσοκομείων.

Η Νέα Δημοκρατία, που κατέστρεψε τη δημόσια Υγεία την περίοδο των δύο πρώτων μνημονίων, με τους υπουργούς να δηλώνουν υπερήφανοι, έχει βαλθεί να μας γυρίσει στα πιο εφιαλτικά χρόνια της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.

Αυτά είναι τα κατορθώματα του επιτελικού κράτους στην Υγεία. Όλοι ξέρουμε για ποιων το συμφέρον λειτουργεί αυτή η κατάσταση και δεν θα ήθελε κανείς ούτε να σκεφτεί ότι η απαξίωση προωθείται σκόπιμα.

Αλλά, αν τα κανάλια δεν δείχνουν το πρόβλημα, τότε πρόβλημα δεν υπάρχει. Αυτή είναι η βασική λογική της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

  • το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2020

Τους… τυφλώνει το ταξικό μίσος

Δημλητρης Χρήστου (Αυγή)

Για όλους αυτούς τους φανατικούς στρατολογημένους νεοφιλελεύθερους, οι νόμοι είναι σεβαστοί, όσο εξυπηρετούν τις απόψεις και τα συμφέροντά τους.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, είναι εντυπωσιακό, η υπουργός Παιδείας να μην γνωρίζει πόσος είναι ο προϋπολογισμός του υπουργείου της. Αλλά, από την άλλη, τι σημασία έχει η δημόσια χρηματοδότηση μιας Παιδείας που η κυρία Κεραμέως σχεδιάζει να την κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται ιδιωτική και να εξισώσει τα πτυχία των ιδιωτικών κολεγίων με εκείνα των πανεπιστημίων;

ΒΕΒΑΙΑ, υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι. Για να υλοποιήσει τα σχέδιά της πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του συντάγματος που ορίζει ότι η ανωτάτη Παιδεία είναι υποχρεωτικά δημόσια. Συγκεκριμένα, στο τέλος της παραγράφου 8 του άρθρου 16 αναφέρεται ρητώς πως: «H σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται».

ΟΠΩΣ αναφέρεται στην ανακοίνωση της πρυτανείας του ΕΜΠ: «Η επαγγελματική εξίσωση των αποφοίτων των κολεγίων με τους αποφοίτους δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης υποβαθμίζει περαιτέρω τη δημόσια εκπαίδευση, οξύνει το πρόβλημα της ανεργίας των αποφοίτων των πανεπιστημίων και εμπορευματοποιεί ένα κοινωνικό αγαθό, αίροντας στην πράξη το άρθρο 16 του συντάγματος». Σιγά την κατηγορία! Αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει η συγκεκριμένη κυρία.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ αυτούς τους φανατικούς στρατολογημένους νεοφιλελεύθερους, οι νόμοι είναι σεβαστοί, όσο εξυπηρετούν τις απόψεις και τα συμφέροντά τους. Όταν δεν είναι, τους παρακάμπτουν εξουδετερώνοντας με ποικίλους τρόπους τη Δικαιοσύνη, αν τους εμποδίσει.

ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ άρθρο του, ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου του ΕΚΠΑ Γ. Σωτηρέλης σημειώνει, για ένα άλλο συνταγματικής τάξης νομοθέτημα: «Το αποκορύφωμα του κυβερνητικού πατερναλισμού, που βάλλει ευθέως κατά της συνταγματικής μας τάξης, είναι η επανάληψη της δυσμενούς μεταχείρισης των συνασπισμών απέναντι σε ‘αυτοτελή’ κόμματα ως προς την απονομή του εκλογικού bonus, που αποτρέπει πλήρως τις προεκλογικές συνεργασίες, αφού ένας συνασπισμός με 51% θα έπαιρνε λιγότερες έδρες από ένα ‘αυτοτελές’ κόμμα με 35%”!

ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ για τις κοινωνικές συνθήκες, ως αποτέλεσμα της χρεοκοπίας της χώρας για την οποία ευθύνονται. Αδιαφορούν για τη διεθνή απομόνωση, από τους χειρισμούς τους. Δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα στην αναστατωμένη από τις ανισότητες Ευρώπη που επιδιώκει να διαλύσει ο Τραμπ. Αυτοί είναι με τον Τραμπ και μετά απορούν γιατί συμπεριφέρθηκε έτσι στον Κυριάκο η Μέρκελ.

ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΙ, φανατικοί, τυφλωμένοι από ταξικό μίσος, απειλούν το παρόν και το μέλλον της χώρας αγκαζέ με τους εκμεταλλευτές χορηγούς τους. Και παρότι η συνταγή τους «δεν δουλεύει», συνεχίζουν.

Πλασιέ ιδιωτικών συμφερόντων στην Παιδεία

Η τροπολογία με την οποία δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους ιδιωτικών κολεγίων να συμμετέχουν στη διαδικασία του ΑΣΕΠ για τον διορισμό δασκάλων και καθηγητών ισότιμα με τους πτυχιούχους των δημόσιων πανεπιστημίων κατατέθηκε σχεδόν εν κρυπτώ

Η τροπολογία με την οποία δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους ιδιωτικών κολεγίων να συμμετέχουν στη διαδικασία του ΑΣΕΠ για τον διορισμό δασκάλων και καθηγητών ισότιμα με τους πτυχιούχους των δημόσιων πανεπιστημίων κατατέθηκε σχεδόν εν κρυπτώ, μετά τη διαβούλευση του νομοσχεδίου της Ν. Κεραμέως, το οποίο ούτως ή άλλως είναι ένα βήμα πίσω στα εκπαιδευτικά πράγματα και περιορίζει τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ.

Η υπουργός Παιδείας και η κυβέρνηση κατέφυγαν σε αυτή τη μεθόδευση επειδή γνώριζαν πολύ καλά ότι θα ξεσηκώνονταν εναντίον τους και οι πέτρες: φοιτητές, σύγκλητοι, ομοσπονδίες εκπαιδευτικών, ακόμα και η παράταξη της Ν.Δ. στους εκπαιδευτικούς, η ΔΑΚΕ.

Και αυτό διότι ακόμη και όσοι τάσσονταν υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα και επιθυμούσαν την τροποποίηση του άρθρου 16 του συντάγματος δεν είχαν στο μυαλό τους μια τέτοια ξεδιάντροπη καταπάτηση κάθε έννοιας αξιοκρατίας και αριστείας υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων στην Παιδεία που να δίνει τη δυνατότητα στους αποφοίτους των ιδιωτικών κολεγίων να γίνονται δεκτοί από το ΑΣΕΠ για διορισμό στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση εις βάρος των κορόιδων που πέρασαν τη βάσανο των Πανελλαδικών εξετάσεων και σπούδασαν στο δημόσιο πανεπιστήμιο.

Η επίκληση από την κυβέρνηση της ενσωμάτωσης κοινοτικής Οδηγίας δεν πείθει, καθώς η Παιδεία είναι στο πεδίο της αρμοδιότητας των κρατών – μελών, άρα εναπόκειται στις κυβερνήσεις να αποφασίζουν πολιτικά πώς θα κινηθούν.

Μετά την αναστολή λειτουργίας των δωρεάν διετών Προγραμμάτων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης για αποφοίτους ΕΠΑΛ και την επ’ αόριστον αναστολή της λειτουργίας των 37 νέων Τμημάτων ΑΕΙ σε 11 δημόσια πανεπιστήμια, η ρύθμιση για τα κολέγια αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση κινείται με γνώμονα τα συμφέροντα των σχολαρχών, ως πλασιέ των οποίων λειτουργεί.

  • το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2020

Για τους πολύ λίγους

Η Νέα Δημοκρατία, ως δεξιό κόμμα, και η κυβέρνησή της δεν είναι υπέρ των επιχειρήσεων, όπως ψευδώς διατείνεται. Είναι υπέρ του κεφαλαίου, είναι δηλαδή υπέρ των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων και εναντίον των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και εναντίον των εργαζομένων

Και το αποδεικνύει κάθε στιγμή επί έξι μήνες που βρίσκεται στην εξουσία. Η αντίθεσή της στα συμφέροντα των εργαζομένων είναι άμεση και ρητή, η αντίθεσή της στα συμφέροντα, στην ίδια την ύπαρξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων είναι έμμεση, αλλά σαφής.

Η κυβέρνησή του κ. Μητσοτάκη έσπευσε από την πρώτη μέρα να ψηφίσει ρυθμίσεις στα εργασιακά (ΣΕΠΕ, εργολαβικοί, διαιτησία, κλαδικές συμβάσεις) που αφαιρούν δικαιώματα, καταργούν μέτρα προστασίας των εργαζομένων και οδηγούν σε μειώσεις μισθών.

Η πολιτική της κυβέρνησης κλείνει το μάτι στις μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες σπεύδουν να αξιοποιήσουν αυτό το νέο κύμα απορρύθμισης που μας επιστρέφει πίσω στο δεύτερο Μνημόνιο. Επιχειρήσεις όπως η Τράπεζα Πειραιώς, ο ΟΤΕ, τα Λιπάσματα Καβάλας, η ίδια η ΔΕΗ, που επανήλθε σε πολιτικές golden boys από τη μία και ενοικιαζόμενων από την άλλη.

Η οικονομία μιας ευρωπαϊκής χώρας, όμως, δεν αναπτύσσεται με μειώσεις μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων. Η μείωση της ζήτησης γονατίζει τις μικρές επιχειρήσεις και εξαϋλώνει την εσωτερική αγορά.

Οι αυξημένες φοροαπαλλαγές στους πλούσιους δεν μεταφέρονται στην κυκλοφορία του χρήματος, ενώ, όπως φάνηκε και με την πεσμένη εορταστική αγορά, η απουσία του κοινωνικού μερίσματος έβλαψε όχι μόνον όσους το είχαν ανάγκη για το γιορτινό τραπέζι, αλλά και τους εμπόρους, οι οποίοι ήλπιζαν σε μια αυξημένη κίνηση που δεν ήρθε.

Το μοντέλο ανάπτυξης με χαμηλούς μισθούς και χωρίς εργασιακά δικαιώματα αποτελεί, τέλος, αυτονόητο αντικίνητρο και για την αντιστροφή του brain drain.

Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους ιδεοληπτικούς που κυβερνούν και τους φίλους τους.

  • το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2020

Το μίσος τούς τραβάει στον πάτο

Αν η Ν.Δ. δεν είχε επενδύσει, ως αντιπολίτευση, τόσο μίσος στο προσφυγικό, αν δεν είχε αγκαλιάσει όλα τα έξαλλα ακροδεξιά στοιχεία, αν δεν είχε βγει στα κεραμίδια για τα ξέφραγα αμπέλια, δεν θα είχε προσαράξει τόσο δραματικά στο προσφυγικό.

Θα είχε καταφέρει κάτι καλύτερο, αν είχε επενδύσει την πολιτική της με ελάχιστα στοιχεία ηθικής και ανθρωπιάς. Κόμμα της μεσαίας τάξης θέλει να είναι στο κάτω – κάτω. Επέλεξε να μην το κάνει. Προτίμησε να εκμεταλλευτεί το προσφυγικό για να ρίξει την κυβέρνηση. Και τώρα τα λούζεται.

Η κυβέρνηση έχει αποτύχει στην αποσυμφόρηση των νησιών και αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα τόσο για τα ίδια τα νησιά όσο και για τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες. Έχει αποτύχει, γιατί σε κάθε πόλη, όπου επιχειρεί να τους μετεγκαταστήσει, εμφανίζονται 15 παλικάρια, ενίοτε με περικεφαλαίες μακεδονομάχων, που απειλούν, φωνάζουν και πετάνε πέτρες. Δεν το κάνουν επειδή ανησυχούν για την ασφάλεια στην πόλη τους.

Το κάνουν επειδή θα αλλοιωθεί ο πολιτισμός μας. Και σε αυτό φταίει η Ν.Δ. που τους χαϊδολόγησε. Που τους επιστράτευσε για να μην ξεπουληθεί η Μακεδονία μας. Και κατέληξε όμηρος αυτών των στοιχείων, που πιέζουν τους δημάρχους, που πιέζουν τους υπουργούς.

Δεν θα ήταν δύσκολο για ένα τίμιο δεξιό αστικό κόμμα να τραβήξει μια γραμμή ηθικής και ανθρωπισμού στην αντιμετώπιση μερικών χιλιάδων προσφύγων. Η Μέρκελ το έκανε.

Ο Κ. Μητσοτάκης όμως επέλεξε να γλείψει τους έξαλλους. Τους χοιρινούς του Κυρανάκη. Αυτούς που προχθές προπηλάκιζαν τον Ν. Μηταράκη. Και τώρα οι έξαλλοι τον τραβάνε στον πάτο για να τον φάνε.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

Υποταγή άνευ όρων

Δημοσιεύματα που εμφανίστηκαν από προχθές στον καθημερινό Τύπο αφήνουν να εννοηθεί ότι η Ελλάδα πιέζεται -ξέρουμε από ποιον- να στείλει πυραύλους Patriot προκειμένου να ενισχύσει την αντιαεροπορική άμυνα της Σαουδικής Αραβίας. Το γεγονός ότι η πληροφορία αυτή δεν διαψεύδεται είναι ακόμα πιο ανησυχητικό.

 Και αυτό για δύο λόγους:

Πρώτον, γιατί η Ελλάδα, ενδίδοντας σε μια τέτοια απαίτηση των ισχυρών της συμμάχων, εμπλέκεται ακόμα πιο στενά στην κρίση η οποία έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή. Αποδεικνύεται έτσι ότι η δήλωση στήριξης στη δολοφονία του Σουλεϊμανί, που έκανε ο Μητσοτάκης στο Atlantic Counsil, κάθε άλλο παρά γκάφα ήταν.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει έτοιμη να σπάσει μια μακρά περίοδο μη εμπλοκής στα μεσανατολικά ζητήματα. Αλλά και όσοι ισχυρίζονται ότι αυτό είναι καλό για την εδραίωση μιας ελληνοαμερικανικής στρατηγικής συμμαχίας, ποια ανταλλάγματα είδαν να έχει πάρει η Ελλάδα; Το μόνο που φάνηκε να μας παραχωρούν οι ΗΠΑ είναι το… δικαίωμα να μας πουλήσουν μαχητικά αεροσκάφη F 35.

Δεύτερον, γιατί μια τέτοια κίνηση αποδυναμώνει σημαντικά τη στρατιωτική άμυνα της χώρας. Και δεν χρειάζεται καν να επισημάνουμε ότι αυτό συμβαίνει σε μια στιγμή που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε περίοδο όξυνσης, με την Τουρκία να αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας και την ένταση γύρω από το θέμα των θαλάσσιων ζωνών να κλιμακώνεται.

Υπό αυτές τις συνθήκες, εύλογα δημιουργείται το ερώτημα τι είδους εξωτερική πολιτική κάνει ο Κ. Μητσοτάκης. Πού, μέσα σε όλα αυτά, βρίσκεται η κατοχύρωση των ελληνικών συμφερόντων. Εκτός αν ως ελληνικό συμφέρον ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί την άνευ όρων υποταγή της χώρας στις αμερικανικές πολεμικές επιδιώξεις.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

Κατεδαφίζοντας την αγορά εργασίας

Μπορεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να μην είχε ιδέα πώς να διαχειριστεί το προσφυγικό -όπου έχει χάσει αυγά και καλάθια- ή την εξωτερική πολιτική -όπου έχει καταφέρει να διασυρθεί εντελώς-, στα εργασιακά όμως ήξερε και παραήξερε. Και ήταν και πολύ καλά διαβασμένη.

Η ριζική μείωση των προστίμων για απλήρωτες υπερωρίες και αδήλωτη εργασία είναι ένα τεράστιο δώρο στις τράπεζες, τον ΣΕΒ και στις πολυεθνικές εταιρείες. Η υποβάθμιση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας βοηθάει εξαιρετικά προς αυτή την κατεύθυνση. Και η άρνηση του Γ. Βρούτση να επεκτείνει τη συλλογική σύμβαση στον επισιτισμό είναι δώρο στις μεγάλες αλυσίδες φαγητού.

Επί της ουσίας: όσες επιχειρήσεις απασχολούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων έχουν πλέον τη διαβεβαίωση του υπουργείου Εργασίας ότι θα μπορούν ανενόχλητες να παραβιάζουν την εργασιακή νομοθεσία και ότι θα μπορούν να αυξήσουν την κερδοφορία τους σε βάρος των άθλιων μισθών που καταβάλλουν. Κάθε προσπάθεια που έγινε από την προηγούμενη κυβέρνηση να στηριχθούν, έστω και στοιχειωδώς, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του κατώτατου μισθού κατεδαφίζεται μεθοδικά. Ο οδοστρωτήρας που λέγαμε…

Δεν πρόκειται ακριβώς για «δώρα». Δώρο κάνεις σε κάποιον για να τον ευχαριστήσεις. Εδώ πρόκειται για συνέργεια. Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν εδώ και καιρό συμφωνήσει με τον Κ. Μητσοτάκη και τους συνεργάτες του τι ακριβώς θέλουν. Και το έχουν πάρει.

Το αντάλλαγμα δεν το ξέρουμε, αλλά δεν είναι απίθανο κάποια στιγμή να το μάθουμε. Προς τα έξω πάντως -στους αφελείς- η κυβέρνηση λέει ότι όλα αυτά γίνονται για την «ανάπτυξη».

Ανάπτυξη με τους εργαζόμενους καθηλωμένους σε μισθούς φτώχειας δεν υπάρχει. Για μπίζνες πρόκειται. Για συναλλαγή. Μην είμαστε αθώοι.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

Όταν ο φόβος φυλάει τα έρημα…

Του Ανδρέα Πετρόπουλου (Αυγή)

Υπάρχει από χθες ένα νέο στοιχείο, που έγινε εμφανές στο διάγγελμα του πρωθυπουργού για την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου. Υπάρχει πλέον φόβος

Φιάσκο πρώτο: Έλεγαν ότι δεν υπάρχει προσφυγική κρίση. Οι πρόσφυγες έρχονται γιατί τους καλεί “να λιαστούν” η κ. Τασία. Όταν ανέλαβαν, κατάργησαν το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Οταν άρχισαν να μαζεύονται τα πρώτα φθινοπωρινά σύννεφα στον ορίζοντα και οι πρόσφυγες να καταφθάνουν με αυξημένους ρυθμούς στα νησιά του Αιγαίου, επέμεναν να ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει (πλέον) προσφυγικό, αλλά μεταναστευτικό. Έκοψαν τον ΑΜΚΑ από μετανάστες και πρόσφυγες, χώρισαν ηλικιακά τα παιδάκια και έκοψαν όσα μπορούσαν περισσότερα από την Εκπαίδευση.

Υστερα παραδέχτηκαν ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Και χθες το πρωί ανακοίνωσαν την ίδρυση υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου!

Το βάφτισαν “επανασύσταση”, εξανάγκης προφανώς, επιβεβαιώνοντας το “βέρτιγκο” που βιώνουν εδώ και επτά μήνες. Οδηγός η απόγνωση. Ξανά λοιπόν υπουργείο, με το ίδιο πάντα σκεπτικό: την αποτροπή των “εισβολέων”.

Φιάσκο δεύτερο: Η εύσχημη αποχώρηση του Μηταράκη από το υπουργείο Εργασίας και η νησιώτικη καταγωγή του έσωσαν τα προσχήματα μιας προειλημμένης αποχώρησης.

Πρώτα ακυρώθηκε -σχεδόν σε απόλυτο βαθμό- από το ανώτατο δικαστήριο (ΣτΕ) η “προεκλογική δέσμευση” του Μητσοτάκη για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης. Προσωπική του επιλογή στο συγκεκριμένο πόστο ήταν άλλωστε ο Νότης, με δεδομένη και συγκεκριμένη αποστολή.

Μετά ήρθε ο Βρούτσης να καταργήσει την “επιτροπή σοφών” που είχε συστήσει ο Νότης για να υλοποιήσει το όραμα του Κυριάκου. Ευθυγραμμιζόμενος πονηρά με την απόφαση του ΣτΕ, όχι γιατί έχει κανένα θέμα με τις χρηματαγορές και τον τζόγο με τις εισφορές των ασφαλισμένων. Απλώς έψαχνε ευκαιρία να “κλοτσήσει” τον διπλανό του.

“Είμαστε έτοιμοι να κυβερνήσουμε” δήλωναν σε κάθε ευκαιρία. Χθες είχαμε ένα διπλό κυβερνητικό φιάσκο. Κάθε μέρα βιώνουμε μια τρολιά, ζούμε μια παρωδία, ανακαλύπτουμε μια εικόνα χειρότερη της προηγούμενης. Μια κυβέρνηση που τρεκλίζοντας κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της απαξίωσης μέχρι να συναντήσει -μοιραία κάποια στιγμή- την απόλυτη χλεύη.

Από την παρουσία θλιβερού κομπάρσου στις ΗΠΑ και τη συνέντευξη Τραμπ, το (διεθνές) ξεφωνητό για τη δολοφονία Σουλεϊμανί, την απουσία και την (εθνική) απομόνωση από την επικείμενη διάσκεψη στο Βερολίνο.

Υπάρχει ωστόσο ένα νέο στοιχείο από χθες και έγινε εμφανές στο διάγγελμα του πρωθυπουργού για την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου.

Υπάρχει πλέον φόβος. Και ανασφάλεια που την “κόβεις” με μαχαίρι.

Ισως έτσι επισπεύστηκε χθες η ανακοίνωση, ενδεχομένως σε αυτές τις συνθήκες “ζυγίστηκε” η επιλογή.

Ο αντιπερισπασμός και η Πρόεδρος

Για τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που τον στηρίζουν δούλεψε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σε μια μέρα εξαιρετικά δύσκολη για μια κυβέρνηση που πορεύεται κυρίως με τις συμβουλές των μετρ της επικοινωνίας.

Πώς να πείσεις ότι ήταν “η σωστή κίνηση τη σωστή στιγμή”, όπως ψέλλισε ο Γιώργος Κουμουτσάκος, η… επανίδρυση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής; Και Ασύλου, για να μην ξεχνιόμαστε. Πώς να αποτολμήσεις έναν απολογισμό για τα όσα (δεν) έκανε η κυβέρνηση στο προσφυγικό και στην παροχή ασύλου τους προηγούμενους έξι μήνες;

Πώς να εξηγήσεις γιατί η Ελλάδα, “που επανήλθε ισχυρή” στην παγκόσμια σκηνή και “κάνει πράξη την εθνική της αναγέννηση (!)” μετά την εκλογή Μητσοτάκη, δεν κατάφερε να πάρει την πολυπόθητη πρόσκληση στη διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη;

Την ώρα που η Τουρκία, την οποία “επιτυχώς απομονώνουμε διπλωματικά”, πρωταγωνιστεί στο παζάρι της επόμενης μέρας. Πώς να καταφέρεις να κρύψεις κάτω από το χαλί τις αστοχίες και τις αποτυχίες στην εξωτερική και μεταναστευτική πολιτική μια τέτοια μέρα;

Η λύση που επέλεξε ο πρωθυπουργός ήταν ένα διάγγελμα. Μήπως, έστω για μια μέρα, αλλάξει την ατζέντα. Από αύριο βλέπουμε. Έτσι ανακοίνωσε, με ύφος κουρασμένου μονάρχη (“η απόφαση που κλήθηκα να πάρω δεν ήταν καθόλου εύκολη”) την πρότασή του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Μια εβδομάδα νωρίτερα απ’ ό,τι έλεγαν όλοι οι αναλυτές – παπαγαλάκια κι αφού είχε φροντίσει μέσω κύκλων, μέσω επώνυμων στελεχών, μέσω φίλιων μέσων, να κάνει πασαρέλα τον θεσμό.

Επί της ουσίας, τώρα, η επιλογή μιας γυναίκας για τον κορυφαίο πολιτειακό θεσμό -θα έπρεπε να- ήταν ώριμη από καιρό. Και είναι κρίμα που το όνομα της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου ακούστηκε εν είδει αντιπερισπασμού.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020