Λοκντάουν και κοινωνική λεηλασία

Όσο τα κρούσματα της Covid αυξάνονται και τα μέτρα που λαμβάνονται δεν αποδεικνύονται αποτελεσματικά, τόσο πιθανότερο το ενδεχόμενο ενός δεύτερου λοκντάουν.

Και αυτό θα έχει τρομακτικές επιπτώσεις για την κοινωνία, επιπτώσεις που θα βαρύνουν αποκλειστικά τα πιο ευάλωτα στρώματα. Γι’ αυτό πρέπει να έχουν υπόψιν τα εξής:

Πρώτον, ότι η κυβέρνηση αυτή δεν έχει κάνει τίποτα για την ενίσχυση του εθνικού συστήματος Υγείας. Αν οι αντοχές του συστήματος ήταν διασφαλισμένες, αν υπήρχε το απαραίτητο υγειονομικό προσωπικό, αν υπήρχαν οι ΜΕΘ που χρειάζονται, το ενδεχόμενο ενός λοκντάουν θα μπορούσε να μεταφερθεί πιο πίσω.

Η αντοχή του συστήματος Υγείας λοιπόν, είναι καθοριστική για την οικονομία. Αλλά η λογική της κυβέρνησης ήταν να έχει ο ιδιωτικός τομέας όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο στα χρήματα που θα δαπανηθούν. Μέχρι εκεί.

Δεύτερον, ότι αυτή η κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει την κρίση ως ευκαιρία για να πιέσει ακόμα περισσότερο τα θύματά της.

Έχει κατεδαφίσει τις εργασιακές σχέσεις, έχει αφήσει τις μικρές επιχειρήσεις στην τύχη τους, διαμόρφωσε ένα πλαίσιο εύκολης αρπαγής περιουσιών για όσους χρεοκοπήσουν. Το ίδιο θα κάνει σε περίπτωση ενός νέου λοκντάουν.

Είναι λοιπόν αναγκαίο να καταλάβει ο κόσμος ότι ένα δεύτερο λοκντάουν θα σημάνει μια δεύτερη επίθεση λεηλασίας εις βάρος των αδύναμων. Και αυτό μπορεί να αποτραπεί μόνο αν η κοινωνία υψώσει το ανάστημά της και απαιτήσει δίκαιη κατανομή των βαρών της κρίσης.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

Το σύστημα που μας κυβερνά

Μέσα σε συνθήκες κρίσης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψηφίζει στη Βουλή έναν νόμο που επιτρέπει στις τράπεζες να ρευστοποιήσουν τις περιουσίες της μεσαίας τάξης.

Είναι πολύ απλή η κατάσταση:

Μέσα σε συνθήκες κρίσης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψηφίζει στη Βουλή έναν νόμο που επιτρέπει στις τράπεζες να ρευστοποιήσουν τις περιουσίες της μεσαίας τάξης χωρίς διακανονισμούς και χωρίς δεύτερες ευκαιρίες.

Σε αντάλλαγμα, το κυβερνητικό κόμμα θα μπορεί ανενόχλητο να κουβαλάει ένα κανόνι 300 εκατομμυρίων και τα στελέχη του να αποπληρώνουν με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους τα θηριώδη ατομικά τους δάνεια.

Οι τράπεζες θα εγγράψουν κέρδη και τα στελέχη τους θα πάρουν μπόνους, τα οποία, με βάση μια πρόσφατη τροπολογία της κυβέρνησης, θα είναι αφορολόγητα. Ένα ποσοστό από τα χρήματα αυτά θα επιστρέψει στα ταμεία της Ν.Δ. για τις επόμενες εκλογές. Τόσο απλά.

Παράλληλα, την ίδια ευνοϊκή αντιμετώπιση για τα χρέη τους θα έχουν και επιχειρηματίες προσκείμενοι στην Ν.Δ. Και αυτοί θα σπεύσουν να ενισχύσουν το κόμμα για να βγάλει πέρα τις προσεχείς εκλογικές αντιπαραθέσεις. Με χρήματα που θα συσσωρευτούν από τη διαγραφή των υποχρεώσεών τους. Και τα οποία οι τράπεζες ισοσκελίζουν, αρπάζοντας αυτά που τους επιτρέπει να αρπάξουν ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας.

Όλα αυτά λοιπόν γίνονται στην πλάτη της μεσαίας τάξης, των μικρών επιχειρηματιών, των νοικοκυριών, των δανειοληπτών, που η κρίση τούς καθιστά ολοένα και περισσότερο ευάλωτους. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν καταβάλει ήδη 50 δισ. για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κατά τη διάρκεια της προηγούμενης κρίσης.

Είναι το σύστημα που μας κυβερνά. Ας το καταλάβουμε.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2020

Η δεύτερη φορά Αριστερά

Η «πρώτη φορά Αριστερά» αποδείχτηκε ένας κακοτράχαλος δρόμος σπαρμένος με καλές προθέσεις, αλλά και εκβιασμούς, οικονομικό στραγγαλισμό, πισώπλατα μαχαιρώματα.

«Οπρώτος νόμος που θα καταργηθεί μόλις επανέλθουμε στη διακυβέρνηση του τόπου, θα είναι αυτός. Το πρώτο που θα κάνουμε τη δεύτερη φορά, θα είναι να πάρουμε τα κλειδιά της οικονομίας από το παρασιτικό κεφάλαιο».

Ο Αλέξης Τσίπρας, κλείνοντας τη χθεσινοβραδινή του τοποθέτηση στη διαδικασία επί της πρότασης δυσπιστίας κατά του υπουργού οικονομικών, έδωσε το στίγμα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όταν εκείνος αναλάβει τα ηνία. Ήταν μια επισήμανση εξαιρετικά σημαντική, καθώς δίνει τον τόνο και τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης που θα εκτυλιχθεί από εδώ και πέρα.

Θα συγκρουστούν δύο εντελώς αντίθετες κοσμοθεωρίες, που λαμβάνουν ήδη τη μορφή εφαρμόσιμου σχεδίου για το άμεσο μέλλον. Από τη μία πλευρά η προοπτική μιας οικονομίας που θα έχει στο επίκεντρο τις ανάγκες των ανθρώπων της εργασίας και από την άλλη ο μακραίωνος εκφυλιστικός μηχανισμός με τον οποία κυβερνά πάντοτε η Δεξιά: ρεμούλα, αναξιοκρατία, ρουσφέτια σε ισχυρούς φίλους.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα επικρατήσει στη λαϊκή συνείδηση η χρησιμότητα του σχεδίου της Αριστεράς. Δεν αρκεί μόνο να επικαλείσαι το λαό, πρέπει και ο λαός να βρίσκεται δίπλα σου στις μεγάλες συγκρούσεις που υπόσχεσαι. Πρέπει επίσης να καταφέρεις να υπερβείς εμπόδια πρωτόγνωρα και εξόχως αντιδημοκρατικά, όπως η απόλυτη συμφωνία της σιωπής και του ψεύδους για τα πεπραγμένα, τις θέσεις και τις δραστηριότητες της Αριστεράς, που έχει συναφθεί από την Δεξιά και τα ισχυρά μέσα ενημέρωσης.

Η πλούσια ιστορία της παράταξης των λαϊκών αγώνων έχει αποδείξει πως όταν οικοδομούνται απευθείας σχέσεις με το λαό και την κοινωνία, αυτές δεν διαταράσσονται από κανένα παρα-σύστημα που τροφοδοτείται με βρώμικο χρήμα και ψεύδη. Όταν, επίσης, η παράταξης της προόδου της εργασίας είναι ειλικρινής, τότε ο λαός την εμπιστεύεται και την στηρίζει.

Η «πρώτη φορά Αριστερά» αποδείχτηκε ένας κακοτράχαλος δρόμος σπαρμένος με καλές προθέσεις, αλλά και εκβιασμούς, οικονομικό στραγγαλισμό, πισώπλατα μαχαιρώματα.

Η δεύτερη φορά πρέπει «να είναι αλλιώς», όπως είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Προϋποθέτει σχέδιο, ειλικρινείς κοινωνικές συμμαχίες και απαρέγκλιτη στάση απέναντι σε ό,τι διαλύει την κοινωνία και την οικονομία. Τότε θα είναι πραγματικά «αλλιώς» για τον λαό.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020

Ένα εξαιρετικό νέο

Με το τέλος της δίκης, οι καταδικασμένοι χρυσαυγίτες έσπευσαν να παραδοθούν για να αποφύγουν τη σύλληψη και τις φωτογραφίες με τις χειροπέδες.

Με το τέλος της δίκης, οι καταδικασμένοι χρυσαυγίτες έσπευσαν να παραδοθούν για να αποφύγουν τη σύλληψη και τις φωτογραφίες με τις χειροπέδες.
Είναι και αυτό κομμάτι της «λεβεντιάς» την οποία επέδειξαν κατά τη διάρκεια της πενταετούς διαδικασίας και ιδιαίτερα στο τέλος της, όταν ο ένας μετά στον άλλον εμφανίστηκαν μπροστά στο δικαστήριο και ζήτησαν ελαφρυντικά. Γιατί είναι καλοί άνθρωποι και ο βίος τους είναι έντιμος.

Η ολοκλήρωση της δίκης με τρόπο που ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα είναι μια νίκη της δημοκρατίας.

Πρώτα απ’ όλα, είναι μια μεγάλη νίκη των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που είπαν όχι στον φασισμό, αρνήθηκαν να τον κανονικοποιήσουν, αρνήθηκαν να τον αποδεχτούν ως ένα απλό πολιτικό κόμμα.

Είναι αυτοί που επέμεναν να βλέπουν φασίστες εκεί που το παλιό πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ του προσπαθούσαν να τους δείξουν «αγανακτισμένους πολίτες», «εγκλήματα για το ποδόσφαιρο», «ακτιβιστές πάνω στα πραγματικά προβλήματα», «τυχαία περιστατικά» ή και δυνάμεις που με λίγη παραπάνω σοβαρότητα θα μπορούσαν να συμβάλουν σε κυβερνητικές λύσεις. Ας μην τα ξεχνάμε αυτά.

Και, κυρίως, ας μην ξεχνάμε ότι αυτό που όπλιζε με θράσος αυτούς τους εγκληματίες ήταν η προστασία με την οποία τους περιέβαλλε για πολύ καιρό η αστυνομία, αρκετοί δικαστές και εισαγγελείς, τα κανάλια και ένα κομμάτι του παλιού πολιτικού συστήματος.

Οι φασίστες στη φυλακή είναι ένα εξαιρετικό νέο. Αλλά η κοινωνία δεν είναι χρυσόψαρο.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2020

Οι άριστοι και η πανδημία

Εντυπωσιάζει το ύφος με το οποίο η κυβέρνηση υπερηφανεύεται για τη διαχείριση της πανδημίας.

Και αυτό παρ’ όλο που τα μέτρα που πήρε τον τελευταίο καιρό δεν έφεραν το παραμικρό αποτέλεσμα.

Το βασικό της επιχείρημα είναι ότι έξαρση της πανδημίας υπάρχει σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και εφόσον η λίστα Πέτσα μιλά μόνο για ατομική ευθύνη, κανείς δεν ζητάει ευθύνες από την κυβέρνηση.

Λίγο περισσότερη κριτική σκέψη θα οδηγούσε σε διαφορετικά συμπεράσματα. Σε αντίθεση με άλλες χώρες, η Ελλάδα βγήκε αλώβητη από το πρώτο κύμα. Το άνοιγμα του τουρισμού, με τον τρόπο που έγινε, ανέτρεψε την κατάσταση.

Διαφορετική πολιτική για τη στήριξη του τουρισμού, της εστίασης και άλλων ευάλωτων κλάδων δεν ήταν δυνατή, γιατί μέτρα για την ενίσχυση των επιχειρήσεων ουσιαστικά δεν πάρθηκαν.

Και όσο τα πράγματα φουντώνουν, γίνεται σαφές ότι από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική ενέργεια για τη στήριξη του ΕΣΥ, την κάλυψη των κενών σε προσωπικό και το άνοιγμα νέων ΜΕΘ. Το μόνο που έγινε ήταν ο διπλασιασμός της τιμής με την οποία το κράτος αγοράζει υπηρεσίες ΜΕΘ από τα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Και όχι μόνο αυτό. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την πανδημία ως ευκαιρία για να ρευστοποιήσουν οι τράπεζες ιδιωτικές περιουσίες, να ξηλωθεί η δημόσια κοινωνική ασφάλιση, να αρθεί κάθε προστασία στην εργασία, να αφεθούν στη μοίρα τους οι μικρές επιχειρήσεις.

Καλή διαχείριση, ε;

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2020

Κυβέρνηση και τράπεζες εναντίον μεσαίας τάξης

Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας, που ψηφίζεται στη Βουλή την Πέμπτη, έχει προκαλέσει ήδη τεράστιες αντιδράσεις από επαγγελματικούς φορείς και νομικούς.

Οι διατάξεις που έχουν ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών αφορούν την πτώχευση σε επίπεδο φυσικού προσώπου καθώς και τη διαχείριση της πρώτης κατοικίας.

Στην πρώτη περίπτωση, αν η επιχείρηση ενός ανθρώπου πέφτει έξω, οι τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και το Δημόσιο θα μπορούν να βάλουν χέρι στα εισοδήματά του, αφήνοντάς του μόνο 611 ευρώ τον μήνα, που είναι το κατώτατο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Στη δεύτερη περίπτωση, αυτός που χρωστάει θα χάνει το σπίτι του και θα αναγκάζεται να πληρώνει ενοίκιο για να παραμείνει σε αυτό επί μία δωδεκαετία.

Η ουσία είναι η εξής: έχουμε μπροστά μας μια βαθιά οικονομική κρίση που προκαλείται από την πανδημία – και μάλιστα τη δεύτερη μετά από μια δεκαετία Μνημονίων.

Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να πάρει μέτρα για την προστασία της κοινωνίας, πετάει τους αδύναμους βορά στις τράπεζες. Αυτός είναι ο πόνος της Νέας Δημοκρατίας για τη «μεσαία τάξη», στο όνομα της οποίας ορκιζόταν προεκλογικά. Να την ξεζουμίσει μέχρι τέλους.

Είναι η ώρα να αρχίσει ο κόσμος να καταλαβαίνει για ποιον δουλεύει αυτή η κυβέρνηση. Και τι παιχνίδια παίζει στην πλάτη του με τις τράπεζες, τις οποίες έχουμε πληρώσει ήδη 50 δισ. και οι οποίες δείχνουν προκλητικά απλόχερες απέναντι στο κυβερνητικό κόμμα και τα στελέχη του.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020

Φράχτες, κυριαρχικά δικαιώματα και τζάμπα μάγκες

Με το που επέστρεψε από τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ ο πρωθυπουργός μας, πήγε στον Έβρο να εξαγγείλει την επέκταση του φράχτη κατά μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων.

Μετά πήγε στη Σαμοθράκη για σαββατοκύριακο.

Μιλώντας για φράχτες και ανακοινώνοντας προσλήψεις συνοριοφυλάκων, ο Κ. Μητσοτάκης ήθελε να στείλει ένα σαφές μήνυμα. Ότι η κυβέρνησή του προστατεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Και αυτό είναι μια προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης των πραγμάτων.

Γιατί, κατά τα λοιπά, η κυβέρνηση δεν έχει πείσει ότι προστατεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας εκεί όπου χρειάζονται προστασία. Οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίζονται και η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από κάθε συζήτηση για κυρώσεις.

Η πρόσφατη σύνοδος της Ε.Ε. ήταν μια τραγική αποτυχία, και αυτή η αποτυχία έπρεπε κάπως να μπαλωθεί. Εξ ου και οι φράχτες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση αυτή υψώνει τους τόνους κατά των προσφύγων για να καλύψει την απροθυμία της να υψώσει τους τόνους οπουδήποτε αλλού.

Η πραγματικότητα είναι ότι στα δύσκολα απλώς υλοποιεί επιθυμίες των εταίρων μας.

Στα ελληνοτουρκικά, επιθυμία των εταίρων μας είναι να μη ζητάμε κυρώσεις στην Τουρκία.

Και στο προσφυγικό, να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε φυλακή χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων για να έχουν οι εταίροι μας το κεφάλι τους ήσυχο.

Αυτό έχει αναλάβει ο Κ. Μητσοτάκης και αυτό σημαίνουν οι φράχτες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά.

Τζάμπα μάγκες δεν λέγεται αυτό;

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο επικίνδυνος τουρίστας πρωθυπουργός

Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμεύσει την κυβέρνησή του και την Ελλάδα σε ένα ψεύτικο σίριαλ ανταγωνισμών με την γείτονα Τουρκία.

Εν μέσω κορύφωσης της πανδημίας, ο πρωθυπουργός επιλέγει να επισκεφθεί τον γιο του (δικαίωμα αναφαίρετο είναι) στο στρατόπεδο όπου υπηρετεί τη θητεία του. Είμαστε στην ημέρα που το αριθμός των νέων κρουσμάτων πιάνει ρεκόρ με το νούμερο να φτάνει τα 508. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που βάζει τους υπουργούς του με περίλυπο ύφος να ικετεύουν για την ατομική ευθύνη, φωτογραφίζεται ανέμελος χωρίς μάσκες και χωρίς αποστάσεις με την παρέα του βλασταριού του.

Λίγες ώρες αργότερα, και αφού έχει επενδύσει επικοινωνιακά στο προφίλ του οικογενειάρχη, φωτογραφίζεται στη Σαμοθράκη να απολαμβάνει το μπάνιο του. Είναι η μέρα που λαμβάνει μεγαλύτερη δημοσιότητα η ιστορία του παιδιού 14 ετών που επί 4 μέρες βρίσκεται καταχωνιασμένο στα μπουντρούμια των κρατητηρίων περιμένοντας την δίκη του στο αυτόφωρο για κακουργήματα! Τι κακουργήματα μπορεί να έχει διαπράξει, διάολε, ένα παιδί κατά τη διάρκεια ενός συλλαλητηρίου; Μην κουράζεστε να σκαρφιστείτε κάποιο: Κανένα.

Την ίδια ώρα εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους, οικογένειες επιζητούν την επιβίωση, και εκείνος κυριολεκτικά λιάζεται. Ως πιστός γόνος ενός πολιτικού συστήματος που δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για την καθημερινότητα της εργατικής οικογένειας, που έχει χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Τον ενδιαφέρει μόνον η ευζωία όλων των κομπραδόρων που τον ανέβασαν στην εξουσία, όσων τους υποσχέθηκε κλεψιά και φοροδιαφυγή, όσων έχουν τη δυνατότητα για συνδιαλλαγή με την κυβέρνηση.

Δεν φτάνει μόνο αυτό. Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμεύσει την κυβέρνησή του και την Ελλάδα σε ένα ψεύτικο σίριαλ ανταγωνισμών με την γείτονα Τουρκία. Η προκλητικότητα του Ερντογάν φέρει ως απάντηση την απόλυτη απραξία από την μεριά της Αθήνας, η οποία φαίνεται να έχει επαναπαυθεί σε όσα έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο συνεργατών με την γείτονα και τη Γερμανία. Αλωνίζουν προκλητικά στην Ανατολική Μεσόγειο και ο πρωθυπουργός αδιαφορεί, Κάνει σαν να μην γνωρίζει ότι οι αδιάφοροι καταδικάζονται από την ιστορία.

Μέσα σε 36 ώρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αναδειχθεί στον πιο χυδαία τουρίστα πρωθυπουργό που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα. Παρακολουθεί την καταστροφή και ο ίδιος, ως άλλος Νέρων, παθιάζεται από τα μελλούμενα αποκαΐδια. Έτσι έπραττε η Δεξιά παραδοσιακά στην Ελλάδα, αρκεί να αποκόμιζε οφέλη άμεσα και αρπακολλατζίδικα.

Η αναπόφευκτη πτώση του θα σημάνει και μια περίοδο πολύ δύσκολη για το λαό μας. Και αν για τον ίδιο δεν μας καίγεται καρφί, για το λαό μας είμαστε εδώ και θα παλέψουμε από την θέση που μας αναλογεί.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2020

Κυβέρνηση και τράπεζες

Έχουν ξεσηκωθεί οι φορείς γι’ αυτά που προβλέπει ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας.

Οξύτατες είναι οι αντιδράσεις για τη ρύθμιση που προβλέπει την οριστική απώλεια της πρώτης κατοικίας, απλώς με δυνατότητα του δανειολήπτη να παραμένει στο ακίνητο πληρώνοντας ενοίκιο.

Το ίδιο και για το δικαίωμα που παραχωρείται στους πιστωτές να κατάσχουν τις μηνιαίες αποδοχές του οφειλέτη, αφήνοντάς του μόνο 611 ευρώ για να ζήσει.

Οι ρυθμίσεις αυτές πλήττουν ευθέως τη μεσαία τάξη, η οποία βρέθηκε όντως στο μάτι δύο αλλεπάλληλων κρίσεων. Αλλά η κυβέρνηση, που ορκιζόταν ότι θα τη στηρίξει με κάθε τρόπο, τώρα απλώς την πουλάει στους τραπεζίτες.

Διότι, όταν ο Κ. Μητσοτάκης μιλάει για τη μεσαία τάξη, δεν εννοεί τους επαγγελματίες, τους μικρούς επιχειρηματίες, τους αυτοαπασχολούμενους που χτυπιούνται από δύο συνεχόμενες κρίσεις.

Εννοεί τους τραπεζίτες και τα funds. Γι’ αυτούς δουλεύει και γι’ αυτούς νομοθετεί.

Δεν είναι κάτι καινούργιο άλλωστε. Έχουν ήδη νομοθετήσει την ασυλία των τραπεζιτών για θαλασσοδάνεια, καθώς και παράθυρα για καινούργιες φοροαπαλλαγές σε τραπεζικά στελέχη.

Μας φαίνεται παράλογο αυτό για ένα κόμμα που χρωστάει 250 εκατομμύρια στις τράπεζες; Και που ο αρχηγός του δεν έχει πληρώσει ούτε ευρώ από ένα δάνειο 700 χιλιάδων;

Γιατί μας κάνει εντύπωση;

Αυτό που συμβαίνει γύρω μας είναι απλό. Εν όψει μιας πρωτοφανούς ύφεσης, η κυβέρνηση έχει κηρύξει πόλεμο στην κοινωνία για λογαριασμό των τραπεζών.

Απλώς δεν το λέει η λίστα Πέτσα.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020

Φιάσκο με περικεφαλαία

Είναι εντυπωσιακό με πόση άνεση αυτοί οι άνθρωποι πέρασαν από την πατριδοκαπηλία στο να μην κάνουν τίποτα. Ποιος το περίμενε από τόσο γυαλιστερές περικεφαλαίες.

Ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε από τις Βρυξέλλες ότι χάρη στις ενεργές προσπάθειες της ελληνικής διπλωματίας κατάφερε να συμπεριληφθεί η Τουρκία στην ατζέντα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Και κατάφερε να συμπεριληφθεί στα συμπεράσματα μια διατύπωση που προειδοποιεί την Τουρκία ότι, αν δεν συμμορφωθεί, η Ε.Ε. θα επανεξετάσει το ζήτημα τον Δεκέμβριο.

Εξέφρασε μάλιστα την πεποίθηση ότι, αν η Τουρκία συνεχίσει τις προκλήσεις, η Ευρώπη θα ευαισθητοποιηθεί κάποια στιγμή, πού θα πάει. Τέλος είπε ότι ζήτησε να επιβληθεί εμπάργκο όπλων στη γειτονική μας χώρα, όταν δεν έχει καταφέρει ούτε καν να συμπεριληφθεί στα κείμενα η λέξη «κυρώσεις».

Είπε επίσης ο πρωθυπουργός μας ότι η επέκταση των 12 μιλίων νότια της Κρήτης «είναι μια συζήτηση που δεν μπορεί να γίνεται με αυτό τον τρόπο» κατηγορώντας έμμεσα την αντιπολίτευση για πλειοδοσία.

Σωστά, η εξωτερική πολιτική χρειάζεται υπευθυνότητα. Και το λέει ο άνθρωπος που κάποτε κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θέλει θαλάσσια σύνορα και ότι πούλησε την Μακεδονία για τις συντάξεις. Μάλιστα.

Αυτή λοιπόν είναι η κυβερνητική επιτυχία, την ώρα που το “Oruc Reis” παραβιάζει δυνητική ελληνική κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο.

Μια έκκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προς την Τουρκία «να εργαστεί για τη μείωση των εντάσεων με συνεπή και συστηματικό τρόπο».

Είναι εντυπωσιακό με πόση άνεση αυτοί οι άνθρωποι πέρασαν από την πατριδοκαπηλία στο να μην κάνουν τίποτα.

Ποιος το περίμενε από τόσο γυαλιστερές περικεφαλαίες.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2020