ΔΙΑΦΘΟΡΑ – ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΠΡΟΣ κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Επιεικής στάση της Κυβέρνησης απέναντι στους δράστες οικονομικών εγκλημάτων και εγκλημάτων διαφθοράς

Τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ εν γένει εντείνετε την πολιτική της επίδειξης πυγμής και της ρητορικής περί «νόμου και τάξης», ειδικά σε ό,τι αφορά τα «εγκλήματα του λευκού κολάρου», που τελούνται από δράστες που προέρχονται και δραστηριοποιούνται στους ανώτερους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους, με εκμετάλλευση της θέσης τους μέσα στα συστήματα εξουσίας, έχετε επιλέξει να ακολουθήσετε τις πλέον επιεικείς απόψεις. Ευνοείτε έτσι όσους δεν δίστασαν στα χρόνια πριν ή κατά τη διάρκεια της κρίσης να μετέρχονται απατηλά μέσα και ιδιαίτερα τεχνάσματα και να καταχρώνται τις θέσεις εμπιστοσύνης που κατείχαν, προτάσσοντας τα ιδιοτελή τους συμφέροντα και αξιοποιώντας την προνομιακή πληροφόρηση και τις ευκαιρίες που έδινε η συμμετοχή τους σε ένα σύστημα διαπλοκής και θεσμικής και πολιτικής προστασίας τέτοιων δραστηριοτήτων, όπως ενδεικτικά έγινε με την τιμολόγηση των φαρμάκων.

Τα προηγούμενα χρόνια έγινε κοινός τόπος ότι αυτές οι αντικοινωνικές πρακτικές συνέβαλαν, επίσης, καθοριστικά στο να εισέλθει η χώρα στη δημοσιονομική περιδίνηση, ιδίως μέσω της επίδρασης που είχαν στον τρόπο χορήγησης των δανείων από τις τράπεζες («θαλασσοδάνεια»), αλλά και λόγω της εμπλοκής σε τέτοιες πράξεις επιφανών εκπροσώπων του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Έχει λοιπόν καταστεί αυτονόητη η θέση ότι για την αντιμετώπισή τους απαιτείται η ρητή αποσαφήνιση στο άρθρο 86 του Συντάγματος αυτού που ήδη υποστηρίζεται ερμηνευτικά, δηλαδή ότι η Βουλή δεν έχει αρμοδιότητα να ασκεί την ποινική δίωξη για τα εγκλήματα που τελούνται απλώς επ’ ευκαιρία της άσκησης των υπουργικών καθηκόντων, όπως η δωροδοκία. Είναι επίσης αυτονόητο ότι πρέπει στις τράπεζες που συνιστούν μεγάλους επιχειρηματικούς φορείς με κομβικό ρόλο στην οικονομία να διατηρηθεί η αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη για τις πιο σοβαρές εγκληματικές πράξεις που τελούνται από στελέχη τους, όπως η κακουργηματική απιστία και, τέλος, ότι η δέσμευση («πάγωμα») αρχικά και η δήμευση εν συνεχεία των προσόδων που αποφέρει το έγκλημα στον δράστη πρέπει να αξιοποιούνται ως εργαλείο «έξυπνης» αντεγκληματικής πολιτικής, που συμβάλλει στην απαίτηση «να επιστρέψουν πίσω τα κλεμμένα».

Παρόλα αυτά, αναλάβατε πρωτοβουλίες με τις οποίες υπάρχει κίνδυνος να εμπεδωθεί στην κοινή γνώμη ότι διατηρούνται προνομιακές συνταγματικές ρυθμίσεις για το πολιτικό προσωπικό που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε παραγραφή πράξεων, ενώ προβλέπετε σε ΣχΝ του Υπουργείου Δικαιοσύνης την κατ’ έγκληση δίωξη της κακουργηματικής απιστίας των τραπεζικών στελεχών καθώς και ανώτατο χρονικό όριο στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων προερχόμενων από το έγκλημα που διατάσσει η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, παραβλέποντας τη συνθετότητα των υποθέσεων διαφθοράς και τις ελλείψεις υποδομών και στελέχωσης της Αρχής και, πάντως, χωρίς πρόβλεψη μεταβατικού διαστήματος για τις εκκρεμείς υποθέσεις.

Ερωτάται ο κ. Πρωθυπουργός:

1.     Αντιλαμβάνεστε τον κίνδυνο απαξίωσης του πολιτικού συστήματος στην περίπτωση που η μη συμπερίληψη ερμηνευτικής δήλωσης στο άρθρο 86 Συντ. ευνοούσε εσφαλμένες ερμηνευτικές εκδοχές που θα οδηγούσαν σε παραγραφή πράξεων διαφθοράς που τυχόν έχουν τελεστεί από υπουργούς, όπως στην «υπόθεση Νοβάρτις»;

2.     Για ποιο λόγο αφαιρείτε από τους εισαγγελικούς λειτουργούς την αρμοδιότητα αυτεπάγγελτης δίωξης ακόμα και σε περιπτώσεις βάσιμης καταγγελίας κακουργηματικής απιστίας τραπεζικών στελεχών, τη στιγμή που δεν τεκμηριώνεται με κανένα τρόπο ότι υφίσταται δυσχέρεια στις αναδιαρθρώσεις «κόκκινων δανείων» οφειλόμενη στο ισχύον –ιδίως μετά και το ν. 4472/2017- νομοθετικό πλαίσιο και όχι στην έλλειψη βούλησης εκ μέρους των τραπεζών;

3.     Τι ωθεί την κυβέρνηση να θέσει ενιαίο χρονικό όριο στη διάρκεια της δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο υποθέσεων που αφορούν «ξέπλυμα χρήματος», ανεξάρτητα από τις ανάγκες που γεννώνται σε κάθε υπόθεση και χωρίς να προβλέπεται μεταβατική περίοδος εφαρμογής, ώστε η αλλαγή να μην αιφνιδιάσει την Αρχή;

4.     Βάσει όσων αναφέρθηκαν παραπάνω, και λαμβάνοντας υπόψη την ανακοίνωση της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας στις 15.10.2019, στην οποία γίνεται λόγος περί «ατιμωρησίας» και «κινδύνου διεθνούς έκθεσης της χώρας», που θα οδηγήσει πλήθος υποθέσεων στον «κάλαθο των αχρήστων», ποιες υποθέσεις που εκκρεμούν στη Δικαιοσύνη αφορούν οι παραπάνω ρυθμίσεις; Περιλαμβάνονται τα δάνεια που χορηγήθηκαν στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και σε γνωστά ΜΜΕ;

5.     Ιδίως, αφαιρώντας από τη Δικαιοσύνη το δικαίωμα της αυτεπάγγελτης δίωξης στελεχών σε τραπεζικά ιδρύματα τα οποία έχουν επανειλημμένως ανακεφαλαιοποιηθεί από τον ελληνικό λαό, ποιος θα αναλάβει τη ζημία που τυχόν θα προκληθεί στα περιουσιακά στοιχεία τους από θεσμικά ανέλεγκτες ενέργειες στελεχών τους;

 

Η Διακήρυξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ- ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Όλες και όλοι εμείς οι πολίτες που πιστεύουμε στις αξίες της ελευθερίας, της κοινωνικής προόδου, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

Όλες και όλοι εμείς που οραματιζόμαστε μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και αγωνιούμε για τη βιωσιμότητα του πλανήτη.

Όλες και όλοι εμείς που όλα τα προηγούμενα χρόνια βρεθήκαμε απέναντι στην ιδιοτέλεια, στον ακραίο ατομισμό και ανταγωνισμό που οδηγεί σε ένα πόλεμο όλοι εναντίoν όλων, στην περιθωριοποίηση των ευάλωτων κομματιών της κοινωνίας, των γυναικών, και των νέων.

Όλες και όλοι εμείς που αντισταθήκαμε στις συνέπειες της κρίσης και τις πολιτικές λιτότητας, στην υποβάθμιση του κόσμου της εργασίας, του δημοσίου χώρου, των γειτονιών μας, των σχολείων και νοσοκομείων μας.

Όλες και όλοι εμείς που παλέψαμε να μετατρέψουμε αυτές τις αντιστάσεις σε εφαρμόσιμες πολιτικές, με επιτυχίες και αποτυχίες, αλλά που θέλουμε να συνεχίσουμε να παλεύουμε για ένα άλλο οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό μοντέλο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Όλες και όλοι εμείς οι πολίτες του σήμερα που εμπνεόμαστε από τους μεγάλους αγώνες του χθες και τις ιστορικές παρακαταθήκες του ελληνικού λαού για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση.

Όλες και Όλοι εμείς που εμπνεόμαστε από τις πιο λαμπρές παραδόσεις της Αριστεράς στο τόπο μας. Από τη δημιουργία του ΕΑΜ και την Εθνική Αντίσταση, τους δημοκρατικούς αγώνες  κατά του μετεμφυλιακού κράτους, τον αγώνα του 114, τον αντιδικτατορικό αγώνα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το μεταπολιτευτικό κύμα του εργατικού και φοιτητικού ριζοσπαστισμού και τη μεγάλη δημοκρατική έκρηξη του 81.

Αλλά και όλες και όλοι εμείς οι νεότεροι που διαμορφώσαμε τη πολιτική μας συνείδηση στα κινήματα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, στη Γένοβα και το Κοινωνικό φόρουμ, στους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου, στις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στη λιτότητα των μνημονίων και στις κινητοποιήσεις για τη προστασία του περιβάλλοντος ενάντια στη κλιματική αλλαγή.

Όλες και Όλοι εμείς που συναντηθήκαμε πρόσφατα στους εκλογικούς αγώνες της Προοδευτικής Συμμαχίας και του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε όλα τα πολύμορφα προοδευτικά κοινωνικά κινήματα.

Όλες και Όλοι εμείς, άνθρωποι με διαφορετικές παραδόσεις, αριστεροί, σοσιαλιστές, αγωνιστές και αγωνίστριες του κομμουνιστικού, του οικολογικού και του φεμινιστικού κινήματος, προοδευτικοί δημοκρατικοί πολίτες του κέντρου, που υπερασπίζονται ατομικά, κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Διακηρύσσουμε τη πρόθεση μας να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να οικοδομήσουμε την Αριστερά της εποχής μας.

Και καλούμε όλους τους Δημοκρατικούς και προοδευτικούς πολίτες να ενταχθούν στον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Και στη πορεία προς το 3ο Συνέδριο τομή, του ΣΥΡΙΖΑ, να συνδιαμορφώσουμε ένα κόμμα μαζικό, λαϊκό, ριζοσπαστικό, δημοκρατικό που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και θα δίνει ρεαλιστικές και προοδευτικές απαντήσεις σε όλα τα σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός μας.

1. Υπάρχει άλλος δρόμος, ο δρόμος των πολλών
Η Αριστερά, στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο σε κάθε της εκδοχή, υπήρξε από την πρώτη μέρα της δημιουργίας της δύναμη προοδευτικής αλλαγής.
Στην πατρίδα μας, κάθε φορά που προσπάθησε να παρέμβει με τόλμη, με λογισμό και μ’ όνειρο, κάθε φορά που οικοδόμησε συμμαχίες και τοποθετήθηκε ηγεμονικά και ταυτόχρονα κινηματικά η Ελλάδα, ο λαός μας, οι κοινωνικές δυνάμεις της αλλαγής, είδαν και βλέπουν τους αγώνες τους να δίνουν καρπούς.
Τις μεγάλες δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού μας αλλά και τις διαχρονικές δημοκρατικές και προοδευτικές αξίες, θέλουμε να τις υπηρετήσουμε με την ίδια αποφασιστικότητα, και με τους πιο πρόσφορους τρόπους, στις νέες συνθήκες. Να δημιουργήσουμε δηλαδή μια μεγάλη προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία με στόχο μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.
Σε μια ιστορική συγκυρία, που ο παγκόσμιος καπιταλισμός, στην πιο επιθετική, παγκοσμιοποιημένη, νεοφιλελεύθερη, απάνθρωπη μορφή του, θέλει να εμφανίζεται ως το επιστέγασμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Ως το τέλος της Ιστορίας, το τέλος των κοινωνικών και δημοκρατικών αγώνων, το τέλος της πάλης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Εμείς, η Προοδευτική Συμμαχία, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ελληνική Αριστερά, θέλουμε να διακηρύξουμε ότι:
Η ιστορία δεν έχει τελειώσει!
Το όραμα μιας διαφορετικής, δημοκρατικής και δίκαιης κοινωνίας, κινητοποιεί εκατομμύρια ανθρώπους στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο.
Γιατί στη νέα εποχή το βασικό δίλημμα είναι ξεκάθαρο :
Ή ο γερασμένος κόσμος του ύστερου καπιταλισμού θα εξακολουθεί να καταστρέφει εκατομμύρια ανθρώπους, κοινωνίες, λαούς, το κλίμα, την ίδια τη γη, το κοινό μας σπίτι.
Ή οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις ενός νέου διαφωτισμού, ενός νέου ανθρωπισμού και πολιτισμού, μιας ευρύτατης κοινωνικής συμμαχίας και αντίστασης, με την Αριστερά σε θέση ευθύνης και μάχης ανάμεσά τους, θα βάλουν φραγμό στην καταστροφή, θα αλλάξουν τη ροή της ιστορίας προς τη κοινωνική χειραφέτηση.
Γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το να αντισταθούμε στο σύστημα που ορίζει τα πάντα με μοναδικό κριτήριο το κέρδος αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου.
Σήμερα, έχουμε την ευθύνη να οραματιστούμε, να προβληματιστούμε, να ενωθούμε, και να παλέψουμε για έναν άλλο κόσμο. Για έναν κόσμο με σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Κι αυτός ο κόσμος είναι εφικτός και αναγκαίος όσο ποτέ.
Το απέδειξαν οι μεγάλες κοινωνικές αντιστάσεις στα χρόνια της κρίσης, η άνοδος ενός νέου αριστερού, ριζοσπαστικού, και σοσιαλιστικού ρεύματος στην Ελλάδα.
Η δημιουργία για πρώτη φορά μιας κυβέρνησης μέσα στην ΕΕ με πυρήνα ένα κόμμα της Αριστεράς, που αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο.
Μια τολμηρή προβολή στο μέλλον.
Αποδείξαμε ότι μπορούμε ξανά να οραματιστούμε, πέρα από τον ορίζοντα της ήττας και της διαχείρισης, τις κοινωνικές αλλαγές που απαιτεί η εποχή μας.
Και να παλέψουμε γι’ αυτές.
Για την καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων, για την προστασία του κλίματος και των φυσικών πόρων, για την κατοχύρωση των σύγχρονων κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Απέναντι στην μισαλλοδοξία, τον εθνικισμό, τη βία κατά των γυναικών, την οικολογική καταστροφή, την διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την ασύδοτη εξουσία των αγορών.
Τώρα είναι η σειρά μας να εμπιστευτούμε τον κόσμο που μας εμπιστεύτηκε.
Όλοι μαζί να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη προοδευτική παράταξη, που θα εκφράζει τα όνειρα και τις ανάγκες του δημοκρατικού προοδευτικού κόσμου. Που θα είναι δύναμη δημιουργίας, τομών και ρήξεων. Που μέσα από τον συνδυασμό της κυβερνητικής ευθύνης και της ζωντανής συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών θα μετασχηματίσει την Ελλάδα σε μια χώρα με ισότητα και αλληλεγγύη.

2. Για μια Ελλάδα με ισότητα, δημοκρατία και αλληλεγγύη
Η ισότητα και η δημοκρατία αποτελούν τις ιδρυτικές και θεμελιακές μας αξίες. Αποσκοπούμε  στη συνεχή μείωση των ανισοτήτων και την αλλαγή του κοινωνικού συσχετισμού δυνάμεων υπέρ των εργαζομένων, την συνεχή μεταφορά πόρων από το κεφάλαιο στην εργασία και στον συνεχή δημοκρατικό μετασχηματισμό του κράτους.
Η καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων σκιαγραφεί σήμερα τη βασική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις.
Μέσα στην κρίση βιώσαμε την προσπάθεια δημιουργίας ενός μοντέλου που θα στηρίζεται στην φθηνή εργασία.  Η ελαστικοποίηση και η μείωση του εργατικού κόστους, δηλαδή η εργασιακή ανασφάλεια, υποτίθεται ότι θα δημιουργούσαν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την ελληνική οικονομία. Αυτό που τελικά δημιούργησαν ήταν η έκρηξη της ανεργίας, τα φαινόμενα του brain waste και του brain drain, η όξυνση της φτώχειας μέσα σε μια συνολικότερη οικονομική κατάρρευση με την απώλεια του 1/4 του ΑΕΠ.
Σήμερα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιθυμεί να επιστρέψουμε στο μοντέλο που γέννησε την χρεοκοπία. Σε ένα μοντέλο αυταρχικό, διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, με καμία πρόνοια για το περιβάλλον. Σε ένα μοντέλο αδιαφάνειας και συναλλαγής.
Η Νέα Δημοκρατία ακολουθεί την τάση μιας νέας αυταρχικής δεξιάς που ενσωματώνει στο εσωτερικό της στοιχεία εθνικιστικά. Η στενή σχέση της με το παρασιτικό κεφάλαιο, η επιστροφή σε πρακτικές διαπλοκής, ο αυταρχισμός στον τρόπο άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας, πιστοποιούν ότι η παλινόρθωση του παλιού καθεστώτος, που τόσο κόστισε στη χώρα, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Οι δημοκρατικοί πολίτες, οι προοδευτικοί άνθρωποι, οφείλουν να αντισταθούν. Να αποτρέψουν τα σχέδια μιας Δεξιάς που τίποτε δεν διδάχτηκε από την τραγωδία στην οποία βύθισε τη χώρα.
Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο. Πρέπει να στηρίξει το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα που αποτελεί την σημαντικότερη επένδυση για το μέλλον της κοινωνίας μας.
Με στόχο μια οικονομία που στηρίζεται στην γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, Μια οικονομία που δημιουργεί όχι μόνο περισσότερες αλλά και ποιοτικότερες θέσεις εργασίας. Θέσεις πλήρους απασχόλησης με πλήρη δικαιώματα. Μέσα από ένα πλαίσιο που θα επιτρέπει στον εργαζόμενο να ζει καλύτερα στο σήμερα και θα μετατρέπει τα οφέλη από την εξέλιξη της τεχνολογίας και την αύξηση της παραγωγικότητας σε οφέλη για ολόκληρη την κοινωνία.
Κανένα μοντέλο όμως δεν μπορεί να γίνει ανεκτό σήμερα αν δεν περιέχει τον σεβασμό των φυσικών πόρων. Τα αποτελέσματα της κλιματικής κρίσης είναι ήδη εδώ. Δεν αφορούν το μακρινό μέλλον ή κάποιους άλλους. Επηρεάζουν την ζωή μας, την λειτουργία των πόλεων μας, το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας.
Το παγκόσμιο κίνημα για την κλιματική κρίση συνδυάζει την κοινωνική και την διαγενεακή δικαιοσύνη με την προστασία του πλανήτη και της ζωής. Τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ διεξάγεται μια σημαντική συζήτηση για την ανάγκη ενός πράσινου New Deal. Σε αυτή την παγκόσμια κινητοποίηση οφείλουμε να διαδραματίσουμε σημαντικό ρόλο, πρώτα από όλα μέσα από την δύναμη του παραδείγματος και των δικών μας πολιτικών. Με μια γενναία στροφή στα ζητήματα της ενέργειας, των υποδομών, του ορυκτού πλούτου, της προστασίας των δασών και της διαχείρισης απορριμμάτων.
Το σύνθημα “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα” σήμερα παίρνει ακόμη πιο επιτακτική μορφή. Στην βαρβαρότητα προστίθεται η καταστροφή του ίδιου του πλανήτη και της ανθρωπότητας.
Μια άλλη Ελλάδα όμως σημαίνει και μια πιο δημοκρατική Ελλάδα. Με ένα σύγχρονο πλαίσιο για την κατοχύρωση και την διεύρυνση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Για την ουσιαστική ισότητα των φύλων και την αντιμετώπιση της ανησυχητικής επίθεσης στα δικαιώματα των γυναικών. Για την καταπολέμηση του σεξισμού, της ομοφοβίας, της τρανσοφοβίας
Η επιθυμία μας όμως για μία κοινωνία ισότητας, χωρίς αποκλεισμούς και αόρατους ανθρώπους, περνάει μέσα από μια σύγχρονη πολιτική ένταξης για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Η μετανάστευση αποτελεί μια ανθρώπινη πρακτική αιώνων, που σίγουρα οξύνεται από το σημερινό πλαίσιο πολεμικών συγκρούσεων, αλλά και της κλιματική κρίσης. Η ύπαρξη ουσιαστικών και αποτελεσματικών πολιτικών για την ένταξη μπορούν να αποτελέσουν πλούτο για την ελληνική κοινωνία.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, πρέπει να μιλήσουμε ξανά για τον εαυτό μας. Με αυτοπεποίθηση που προκύπτει από την κριτική και αυτοκριτική ιστορική ματιά. Με την βεβαιότητα ότι οι λαοί  δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και έχουν πολλά να κερδίσουν από την συνεργασία και τον σεβασμό στον πολιτισμό και την ιστορία των άλλων. Δηλαδή με έναν πατριωτισμό σύμφυτο με την διεθνιστική διάσταση κάθε αριστερής πολιτικής. Με ένα πατριωτισμό που 200 χρόνια μετά την επανάσταση και την συγκρότηση του ελληνικού κράτους δεν επιθυμεί την αναπαραγωγή βολικών μύθων, αλλά στηρίζεται στην ιστορική αλήθεια και στο απελευθερωτικό μήνυμα που έστειλε ένας μικρός λαός όταν επέλεξε να αναμετρηθεί με μία αυτοκρατορία.
Αυτή είναι η αυτοπεποίθηση μιας χώρας που απέδειξε πως μπορεί να είναι δύναμη συνεργασίας και ειρήνης στην δύσκολη περιοχή των Βαλκανίων. Η συνθήκη των Πρεσπών αποτελεί μια στρατηγική ήττα του εθνικισμού και ένα σημαντικό βήμα για την σταθερότητα και την ειρήνη. Η Ελλάδα χρειάζεται μια φιλειρηνική και ανοιχτή σε συνεργασίες εξωτερική πολιτική σε όλα τα μέτωπα, ενώ σε κάθε περίπτωση απαιτείται να αποφύγουμε οποιαδήποτε πολεμική περιπέτεια στην Μέση Ανατολή. Με όπλο το διεθνές δίκαιο κατοχυρώνουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Τέλος στο ζήτημα του Κυπριακού παραμένουμε σταθεροί στην ανάγκη επίλυσης του στην βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας.
Για να μπορέσουμε να δώσουμε όμως αποτελεσματικά τον αγώνα ενάντια στις κοινωνικές ανισότητες χρειαζόμαστε μια σταθερή ιδεολογική πυξίδα. Ο στόχος για μια κοινωνία που δεν θα οργανώνεται με βάση το κυνήγι για το κέρδος, αλλά τις κοινωνικές ανάγκες, που δεν θα λειτουργεί στην βάση του ανταγωνισμού αλλά της αλληλεγγύης, αποτελεί οργανικό στοιχείο της πολιτικής μας.

Οι σημερινές μας επιλογές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το όραμα για μια κοινωνία με σοσιαλισμό, δημοκρατία και ελευθερία. Ψήγματα αυτής της διαφορετικής οργάνωσης υπάρχουν και σήμερα. Τα γεννούν οι κοινωνικοί αγώνες, και οι καθημερινές πρακτικές αλληλεγγύης και χειραφέτησης ενάντια στην κυριαρχία του κέρδους και του ανταγωνισμού.
Το αίτημα του σοσιαλισμού δεν περιγράφει ούτε μια ουτοπία, ούτε ένα καθεστώς. Αποτελεί μια απελευθερωτική διαδικασία. Με τομές και ρήξεις, χωρίς νομοτελειακά προκαθορισμένη πορεία, ή αποτέλεσμα. Μια διαδικασία που προφανώς θα περιλαμβάνει και πισωγυρίσματα, αλλά ποτέ δεν θα παίρνει τα μάτια από τον στόχο. Μια κοινωνία που η παραγωγή θα οργανώνεται δημοκρατικά με κριτήριο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, την εκπλήρωση των επιθυμιών και όχι το κέρδος. Μια δημοκρατία που θα αγκαλιάζει το σύνολο της κοινωνικής ζωής και θα αποτελεί η ίδια παραγωγική δύναμη, όπου η συλλογικότητα αναδεικνύει έμπρακτα τη υπεροχή της έναντι της ατομικότητας και η αλληλεγγύη την ισχύ της έναντι του ανταγωνισμού. Ένας πολιτισμός ελεύθερος από το κέρδος, γόνιμος, δημιουργικός που θα εμψυχώνει, και θα ενθαρρύνει νέες αυτεξούσιες συλλογικότητες. Μια καθημερινότητα πλούσια και αυθεντική.

3. Για μια άλλη Ελλάδα σε μία άλλη Ευρώπη
Ζούμε σε μια περίοδο παγκόσμιας αναταραχής και μετάβασης. Οι αιτίες που γέννησαν την κρίση είναι ακόμα εδώ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπου οι κοινωνίες μας έχουν καταφέρει να συσσωρεύσουν τόσο μεγάλες ποσότητες πλούτου αλλά ταυτόχρονα να οξύνουν σε τέτοιο βαθμό τις κοινωνικές ανισότητες. Τεράστια ισχύς συγκεντρώνεται στα χέρια μικρών ομάδων οικονομικά και πολιτικά ισχυρών, έξω από κάθε δημοκρατικό έλεγχο. Την ίδια στιγμή οι φυσικοί πόροι και το περιβάλλον καταστρέφονται με ρυθμούς που μας επιβάλλουν να μιλάμε για κλιματική και οικολογική κρίση. Μεγάλες περιοχές του κόσμου παραμένουν στη φτώχεια και την υπανάπτυξη. Το παγκόσμιο πολυμερές εμπορικό σύστημα καταρρέει καθώς πολλαπλασιάζονται οι εμπορικοί πόλεμοι. Σειρά περιφερειακών πολεμικών συγκρούσεων προκαλούν ανυπολόγιστες ανθρώπινες και υλικές καταστροφές και κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε γενικευμένες συγκρούσεις. Οι συμφωνίες πυρηνικού αφοπλισμού ακυρώνονται αυξάνοντας πάλι τον κίνδυνο πυρηνικού ολοκαυτώματος. Η άνοδος νέων κέντρων οικονομικής και πολιτικοστρατιωτικής ισχύος, όπως η Κίνα, επιφέρουν ανακατατάξεις που δεν είναι πάντα ομαλές.

Ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο τα τελευταία χρόνια παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον πρόεδρο Τραμπ. Ακολουθούν ένα δρόμο μονομερών ενεργειών και πολιτικής ισχύος: εγκαταλείπουν τις συμφωνίες για το κλίμα, για την αποπυρηνικοποίηση του Ιράν και για τον πυρηνικό αφοπλισμό. Κηρύσσουν εμπορικούς πολέμους, υπονομεύοντας το διεθνές πλαίσιο του εμπορίου. Υποστηρίζουν ακροδεξιές και ευρωσκεπτικιστές δυνάμεις στην Ευρώπη και υποβοηθούν την αστάθεια  στην περιοχή μας, στηρίζοντας με δογματική μονομέρεια την πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ. Πρωτοστατούν διεθνώς στην ξενοφοβική αντιμετώπιση των μεταναστών. Η πολιτική τους έχει καταστεί παντελώς μη προβλέψιμη, πράγμα που αποτελεί πρόσθετο αποσταθεροποιητικό παράγοντα.

Στο ασταθές αυτό και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον, η Ευρώπη οφείλει να επαναθεμελιώσει μία σύγχρονη μορφή αλληλεγγύης και συνεργασίας. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να υπερασπιστούμε και να διευρύνουμε τις κοινωνικές κατακτήσεις του ευρωπαϊκού χώρου. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να σχεδιάσουμε στην κλίμακα που απαιτείται αποτελεσματικές κοινωνικές πολιτικές για τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής μας. Σήμερα όμως μια σειρά από κοινωνικές κατακτήσεις αμφισβητούνται με τέτοιους όρους που θέτουν ερωτήματα συνολικά για το μέλλον της ΕΕ.

Οι κυρίαρχες δυνάμεις και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, έχουν οδηγήσει την Ευρώπη σε υπαρξιακή κρίση. Η ευρωπαϊκή οικονομία αγκομαχά, οι κοινωνικές ανισότητες, η ανασφάλεια, η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, η υψηλή ανεργία στον Νότο, πλήττουν καίρια το επίπεδο και την ποιότητα ζωής των πολιτών. Το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρεί. Κρίσιμοι ευρωπαϊκοί θεσμοί λειτουργούν όλο και περισσότερο μακριά από τους πολίτες και τον δημοκρατικό έλεγχο. Η Ευρώπη φαίνεται διχασμένη και ανήμπορη να διαχειριστεί το προσφυγικό ζήτημα, ανίκανη να ασκήσει μια ενιαία, αυτόνομη και εποικοδομητική εξωτερική πολιτική στη γειτονιά της. Σε αυτό το φόντο, εκτρέφεται η Ακροδεξιά και οι ιδέες της, η ξενοφοβία, ο εθνικισμός, ο ευρωσκεπτικισμός.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η Ακροδεξιά συμμετέχει στην κυβερνητική εξουσία, σε άλλες την πλησιάζει απειλητικά, ενώ σε όλες επηρεάζει την πολιτική ατζέντα, ιδιαίτερα των συντηρητικών δυνάμεων.
Η άνοδος της Ακροδεξιάς και των ιδεών της τρέφεται από την φτώχεια, τον θυμό και την απόγνωση που γεννάει ο κοινωνικός αποκλεισμός, οι ισοπεδωτικές επιπτώσεις μιας ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης στο βιοτικό επίπεδο, την ασφάλεια και τις ταυτότητες των πολιτών. Η Ακροδεξιά οικοδομεί ένα αντισυστημικό προφίλ με μία ρητορική που πολλές φορές επιτίθεται στις  «ελίτ». Στην πραγματικότητα όμως καταλήγει πάντα να στοχοποιεί τους κοινωνικά αδύνατους και ποτέ τους πραγματικά οικονομικά και πολιτικά ισχυρούς.
Το γεγονός ότι κοινωνικά στρώματα που πλήττονται από τις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού στρέφονται σε συντηρητική και αυταρχική κατεύθυνση συνιστά και ευθύνη των κομματικών σχηματισμών της Αριστεράς, επιτείνοντας την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης. Γιατί πολλές φορές απομακρύνθηκαν από τα συγκεκριμένα στρώματα, γιατί δεν έγιναν η φωνή τους, γιατί δεν έδωσαν μια διαφορετική διέξοδο ή ακόμα χειρότερα ταυτίστηκαν με την διαχείριση των σημερινών αδιεξόδων.
Η Ευρώπη ακολουθεί σήμερα μια αδιέξοδη πορεία. Απειλούνται οι κατακτήσεις και η διεθνής της θέση, η ίδια της η επιβίωση, ακόμη και οι δημοκρατίες μας. Επείγει μια προοδευτική στροφή.

4. Η επιστροφή της πολιτικής οργάνωσης, το κόμμα που χρειαζόμαστε
Στοιχείο της κρίσης αποτέλεσε και η κρίση των πολιτικών κομμάτων. Μια διαρκής τάση απαξίωσης, απομαζικοποίησης των πολιτικών οργανώσεων και υποχώρησης συνολικά της συμμετοχής στα κοινά. Οι μεγάλοι κοινωνικοί αγώνες και οι ανατροπές των τελευταίων χρόνων επαναφέρουν όμως διαρκώς το ζήτημα της πολιτικής οργάνωσης.
Σε αυτό το στοίχημα πρέπει να ανταποκριθούμε αν πραγματικά επιθυμούμε να κερδίσουμε το στοίχημα της κοινωνικής αλλαγής.
Η κρίση μας έχει αλλάξει όλους. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αλλάξει και αυτός. Να αλλάξει όπως κάθε πολιτικός οργανισμός που επιθυμεί να αποτελεί έναν συλλογικό διανοούμενο, ένα εργαλείο κοινωνικής προόδου, ένα επιτελείο της κοινωνικής πλειοψηφίας  της εποχής του. Να αλλάξει γνωρίζοντας ότι ριζοσπαστικό είναι να μπορείς να μετασχηματίζεις τις κοινωνικές σχέσεις με βάση το συμφέρον της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Η εποχή που ζούμε θέτει τα ερωτήματα με τα οποία οφείλουμε να αναμετρηθούμε. Η κλιματική κρίση, η προστασία των φυσικών πόρων, της δημοκρατίας, των κοινωνικών δικαιωμάτων και της εργασίας ορίζουν το τι σημαίνει σήμερα ριζοσπαστικό. Εδώ βρίσκεται και το δικό μας μέτρο αξιολόγησης για την κοινωνική χρησιμότητα που θέλουμε να υπηρετήσουμε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αλλάξει και να αλλάζει γνωρίζοντας ότι η διαδρομή που θέλουμε να ακολουθήσουμε σημαίνει πρώτα από όλα πλατιά κοινωνική συμμετοχή. Δεν είναι δρόμος των λίγων και των «φωτισμένων». Είναι ο δρόμος της πλειοψηφίας.
Σε αυτό τον δρόμο συναντηθήκαμε με συντρόφους και συντρόφισσες που συγκρότησαν την Προοδευτική Συμμαχία. Αριστεροί, σοσιαλιστές, οικολόγοι, ακτιβιστές και ακτιβίστριες της κοινωνίας των πολιτών.
Μια νέα κατάσταση, που βάζει μπροστά σε όλους μας νέα καθήκοντα.
Για να εναρμονιστούμε με τις ανάγκες της εποχής μας χρειαζόμαστε έναν πολιτικό φορέα ανοιχτό σε όλους τους αριστερούς, προοδευτικούς, δημοκρατικούς, ανήσυχους πολίτες. Στις κοινωνικές δυνάμεις που έχουν συμφέρον και κατανοούν ότι έχουν συμφέρον από την αλλαγή οικονομικού, κοινωνικού, και κρατικού μοντέλου. Ανοιχτό στις δημιουργικές και αγωνιστικές πρωτοβουλίες της κοινωνίας, ανοιχτό στην κοινωνική κριτική και σε όσα αυτή παράγει τόσο σε επίπεδο πρακτικής όσο και θεωρίας. Ανοιχτό στην δημιουργικότητα, την φαντασία και την καινοτομία των κινημάτων. Έναν φορέα που συμμετέχει με όρους δημιουργικούς στους κοινωνικούς χώρους και όχι με διάθεση επιβολής της μοναδικής αλήθειας.
Χρειαζόμαστε έναν φορέα πραγματικά δημοκρατικό. Που λειτουργεί συλλογικά, δρα με βάση τις αποφάσεις της πλειοψηφίας αλλά σέβεται και προστατεύει τις μειοψηφίες. Λειτουργεί πλουραλιστικά, και είναι ανοιχτός στην ύπαρξη ιδεολογικών και ιστορικών ρευμάτων σκέψης. Έναν φορέα που θα εκφράζει διαφορετικές παραδόσεις αριστερών, σοσιαλιστών, κομμουνιστών, σοσιαλδημοκρατών, ελευθεριακών, καθώς και αυτές του οικολογικού και φεμινιστικού κινήματος.

Η ύπαρξη αυτών των παραδόσεων αποτελεί πλούτο. Στόχος μας αυτά τα ρεύματα σκέψης να λειτουργούν συνθετικά και δημιουργικά.
Ο στόχος για την αλλαγή και την κοινωνική απελευθέρωση απαιτεί και ιδέες. Σε αυτό τον αγώνα απαιτείται ο συνδυασμός επιστημονικής γνώσης και μαχητικής πολιτικής κατεύθυνσης. Χρειαζόμαστε συστηματική επιστημονική μελέτη για την ολόπλευρη κατανόηση του κοινωνικού γίγνεσθαι και την θεμελίωση της στρατηγικής και του προγράμματος μας. Στην προσπάθεια αυτή αξιοποιούμε τα μαρξιστικά εργαλεία ανάλυσης, αλλά ακουμπάμε  ευρύτερα στη χειραφετητική σκέψη, αξιοποιούμε κριτικά κάθε σημαντική θεωρητική συμβολή.

Ο τρόπος λειτουργίας μας οφείλει να αποτελεί καθρέφτη της κοινωνίας που ονειρευόμαστε και όχι κακέκτυπο ενός χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος. Ο δρόμος για την κοινωνική αλλαγή δεν εξαντλείται σε αποφάσεις, διατάγματα και νόμους, αλλά ξεκινάει μέσα από την κοινωνία και εκεί επιστρέφει. Η επινοητικότητα και η συλλογική ευφυΐα των ανθρώπων που αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή αποτελούν το πιο ισχυρό μας πλεονέκτημα απέναντι στους μηχανισμούς εξουσίας που θέλουν να διατηρήσουν τα σημερινά αδιέξοδα.
Χρειαζόμαστε ένα κόμμα ανοιχτό που να αφουγκράζεται τις πρωτοβουλίες που υπάρχουν στον πολιτισμό, τις πρωτοβουλίες από νέους και γυναίκες. Ένα κόμμα  που δεν θέλει να τα ποδηγετήσει αλλά να δώσει χώρο. Ένα κόμμα στο οποίο βλέπουν λόγο να ενταχτούν όσες και όσοι βρέθηκαν με  μειωμένα κοινωνικά δικαιώματα και χωρίς κοινωνική προστασία, οι γυναίκες που υπέστησαν όλες τις συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνική ζωή. Οι νέοι που αντιμετωπίζουν ένα μέλλον με  χαμηλότερους μισθούς, επισφάλεια, με χαμηλότερα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Ένα κόμμα στο οποίο η ένταξη έχει πραγματικό νόημα. Γιατί οι αποφάσεις του λαμβάνονται συλλογικά. Και συλλογικά μάχεται από κάθε θέση για την υπεράσπιση της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Χρειαζόμαστε επομένως ένα μαζικό κόμμα με διαδικασίες που επιτρέπουν τη συνεχή αλληλεπίδραση με το κοινωνικό περιβάλλον. Ένα κόμμα που εγκαταλείπει την ασφάλεια του πρωτόκολλου, της επετηρίδας, και της ρουτίνας, και γίνεται εργαστήρι πειραματισμού δομών, ιδεών, μεθόδων. Ένα κόμμα ικανό να αξιοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητες της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, τα νέα πεδία επικοινωνίας που έχει ανοίξει η πληροφορική, τη διασύνδεση εκατομμυρίων ανθρώπων με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ένα κόμμα που ανοίγει την πόρτα του χωρίς αποκλεισμούς σε όλους τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς ανθρώπους, ριζωμένο στην κοινωνία, στις κοινωνικές οργανώσεις, σε κάθε χώρο όπου χτυπά η καρδιά της κοινωνικής πλειοψηφίας, και ταυτόχρονα ένα κόμμα που με την ψηφιακή του διάσταση και την ψηφιακή διασύνδεση των μελών του, θα  ανοίξει νέους ορίζοντες τόσο στην εσωκομματική δημοκρατία, όσο και στην διαδραστική ενημέρωση και κινητοποίηση των οργανώσεών του. Οι Οργανώσεις Μελών κοινωνικά γειωμένες και ιδεολογικά μαχητικές συζητούν και αποφασίζουν δημοκρατικά για όλα τα μικρά και μεγάλα θέματα. Τα μέλη συμμετέχουν ενεργά στην τοπική αυτοδιοίκηση,  τα συνδικάτα, τα επιμελητήρια, τους τοπικούς φορείς, τους επιστημονικούς και πολιτισμικούς συλλόγους εξειδικεύοντας και μεταφέροντας στην κοινωνία τις ιδέες μας αλλά και γειώνοντας το ίδιο το κόμμα με την κοινωνία.
Ένα κόμμα που θα μπορεί να συμπυκνώνει από την σκοπιά του σοσιαλισμού του 21ου αιώνα τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις της κοινωνίας. Σε έναν κόσμο εξατομίκευσης και ρήξης των κοινωνικών δεσμών προτάσσουμε μια Κοινότητα των κοινοτήτων, ένα δίκτυο, ένα πλέγμα  που χωρά πολλά δίκτυα.
5. Αλλάζουμε την ζωή μας, κερδίζουμε το μέλλον
Στον όμορφο αγώνα για μια Ελλάδα της προόδου, καλούμε τον κόσμο της εργασίας, τις νέες και τους νέους, τους άνεργους, τους ανθρώπους του πολιτισμού και των γραμμάτων, τους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες, όλους όσοι επιχειρούν στην οικονομία, με όρους ανάπτυξης και σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων, να ανταποκριθούν στο μεγάλο προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ και της προοδευτικής παράταξης. Να δώσουν τη δική τους πνοή, τη δική τους πείρα, της δική τους ενέργεια, στο μεγάλο κόμμα της προόδου, που χρειάζεται σήμερα η χώρα.
Για μια κοινωνία που θα χωράει τα όνειρα και τις ανάγκες μας. Για μια συλλογική ζωή με νόημα και αποτελεσματικότητα. Κάνουμε όλοι μαζί το αποφασιστικό βήμα. Κάνουμε δική μας υπόθεση την συγκρότηση της σύγχρονης μεγάλης αριστερής και προοδευτικής παράταξης που θα εκφράζει την μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία. Αυτή και μόνο αυτή είναι που μπορεί να γίνει ηγεμονική δύναμη και να αλλάξει την Ελλάδα στην κατεύθυνση της ισότητας και της αλληλεγγύης, στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ – 26/6/2019

Πραγματοποιήθηκε  στο Εκλογικό Κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΉ ΣΥΜΜΑΧΙΑ η παρουσίαση των υποψηφίων βουλευτών του νομού μας.

Ο Συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας τόνισε ότι είναι εφικτό και αναγκαίο να ανατραπεί το δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, προς το συμφέρον της χώρας ολόκληρης αλλά και της Πρέβεζας.

Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν οι υποψήφιοι βουλευτές:

Ο κ. Σπύρος Βελέντζας, οφθαλμίατρος, με πολύχρονη δραστηριότητα στον αυτοδιοικητικό και πολιτικό τομέα στην Πρέβεζα, έδωσε έμφαση στην σημασία του  να αποφασίσουν οι ψηφοφόροι ανάμεσα σε αυτούς που άναψαν στη χώρα τη φωτιά των μνημονίων και άφησαν 24 δις Ε πρωτογενές έλλειμμα, καταστρέψανε μέσα σε 5 χρόνια το 25% του εθνικού μας πλούτου, εκτόξευσαν την ανεργία των νέων στο 60% και έδιωξαν μια γενιά από τη χώρα μας και  αυτούς  που πέρασαν τις Συμπληγάδες με την κοινωνία όρθια, με τη δημόσια υγεία στην υπηρεσία και των πιο ευάλωτων ομάδων, με τη δημόσια παιδεία ζωντανή και υποστηρικτική για όλα τα παιδιά, με την εργασία προστατευμένη, με τους συνταξιούχους προστατευμένους από επιπλέον περικοπές, με σημαντικά αναπτυξιακά έργα και με την Ελλάδα πρωταγωνίστρια των Βαλκανίων και εγγυήτρια της σταθερότητας στην περιοχή.

Η κ. Χριστίνα Κριτσιμά, δικηγόρος, αντιπαρέβαλε την κατάσταση που βρέθηκε η μικρομεσαία τάξη και οι ελεύθεροι επαγγελματίες το διάστημα 2010-2014 με την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Όπου στη μεν πρώτη είχαμε 230.000 λουκέτα,   700.000 θέσεις εργασίας που χάθηκαν από το κλείσιμο αυτών των επιχειρήσεων,   απώλεια της ασφαλιστικής τους κάλυψης και την εκτόξευση των χρεών τους προς τα δημόσια ταμεία και τους ασφαλιστικούς φορείς, που συχνά τους οδηγούσαν στα κρατητήρια. Αντίθετα, μετά το 2015 είχαμε την ιατροφαρμακευτική κάλυψη όλων των ανασφάλιστων μικρομεσαίων και τη  διαγραφή χρεών προς το δημόσιο, για νοσήλια προστασία της πρώτης κατοικίας για πρώτη φορά και για τους επιχειρηματίες, τη δημιουργία της Αναπτυξιακής τράπεζας, τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και την ενέργεια κα, αλλά και τις στοχευμένες φοροελαφρύνσεις, ήδη από φέτος

Ο κ. Κώστας Μπάρκας, υφυπουργός Εργασίας, τόνισε την προσπάθεια   που έγινε από το ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση να βγούμε από το καθεστώς των μνημονίων. Αυτό έγινε με συμβιβασμούς, υποχωρήσεις, ορισμένες φορές έξω από τη λογική και τις θέσεις μας, αλλά με επιτυχία , προστατεύοντας ταυτόχρονα όσους είχαν πληγεί περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια, με την υιοθέτηση κοινωνικών μέτρων και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Τόνισε το έργο του Υπ. Εργασίας σχετικά με την καταπολέμηση της ανεργίας, που μειώθηκε κατά 9 εκατοστιαίες μονάδες τα τελευταία χρόνια , την αύξηση του κατώτατου και την κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού, την μεταρρύθμιση του ΕΦΚΑ και τα μέτρα επαναπατρισμού των επιστημόνων που είχαν ξενιτευτεί. Παρουσίασε τα αναπτυξιακά έργα που έγιναν στο νομό την τελευταία τετραετία.

Η κ. Γεωργία Μπότζιου, φιλόλογος και νηπιαγωγός, με μεταπτυχιακό τίτλο στη λογοτεχνία, μετέφερε τις αγωνίες των νέων για δουλειά, καλώντας τους να συμμετέχουν ενεργά στις εκλογές προκειμένου να έχουν και οι ίδιοι λόγο για το μέλλον τους. Τόνισε την ανάγκη να ενισχυθεί ο πρωτογενής τομέας της παραγωγής, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία και για το νομό μας. Αυτοί ήταν και οι κύριοι λόγοι που την ώθησαν να πλαισιώσει το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

Γραφείο Τύπου ΣυΡιζΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Σκουρλέτης: Αυτή τη φορά ψηφίζουμε για κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα

«Όσο αποκαλύπτονται και φωτίζονται οι αθέατες πλευρές του προγράμματος της ΝΔ και γίνονται αντιληπτά από τον κόσμο, τόσο θα μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις της ανατροπής του αποτελέσματος των ευρωεκλογών», δηλώνει ο Πάνος Σκουρλέτης. 

«Αυτή τη φορά ψηφίζουμε για την επόμενη κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα. Ούτε βέβαια έχουμε την «πολυτέλεια» της αποχής», υπογραμμίζει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας τονίζει ότι «μέσα από μια δύσκολη και αντιφατική πορεία σταθεροποιήσαμε την οικονομία, διαχειριστήκαμε τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση μεταπολεμικά, βγήκαμε από την μνημονιακή επιτροπεία και βαδίζουμε για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία το δρόμο της ανάπτυξης». Θέτοντας το περιεχόμενο του διλήμματος «πρόοδος ή συντήρηση», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι «σήμερα λοιπόν είναι ρεαλιστικό να κάνουμε στοχευμένες φοροελαφρύνσεις που δεν θα υπονομεύουν τα δημόσια αγαθά της παιδείας και της υγείας», να ενισχυθούν κρίσιμοι τομείς του δημόσιου τομέα με νέο επιστημονικό δυναμικό. Στον αντίποδα καταλογίζει στη ΝΔ ότι με τις «αόριστες μεταρρυθμίσεις ως προϋπόθεση για μείωση φόρων» ετοιμάζει «πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων», «μεταρρυθμίσεις τύπου ΔΝΤ που αποκρούσαμε το προηγούμενο διάστημα και οδηγούν σε ομαδικές απολύσεις και σε κατάργηση του αφορολόγητου».

Ο κ. Σκουρλέτης αναφέρει στο Πρακτορείο πως δεν πιστεύει ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνιστά υπερψήφιση των θέσεων της ΝΔ, «τις οποίες άλλωστε προσπαθούν επιμελώς να τις αποκρύψουν» και κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη ότι γι΄ αυτό αρνείται «όπως ο διάολος το λιβάνι» μια αντιπαράθεση πρόσωπο με πρόσωπο με τον Αλέξη Τσίπρα. Ασκεί δε κριτική στο Κίνημα Αλλαγής ότι «έχασε την ευκαιρία για ένα δημιουργικό πολιτικό αναστοχασμό» και πως, αντίθετα, «αναλώθηκε σε ένα μονομέτωπο ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ».

Σε σχέση και με την συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως «συνολικά η εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία χρόνια ενίσχυσε τη διεθνή θέση της χώρας». Χαρακτηρίζει τη Συμφωνία των Πρεσπών «κορυφαία ιστορική πράξη» που «ανέβασε κατακόρυφα το διεθνές κύρος της χώρας και ενίσχυσε το γεωπολιτικό της βάρος» και «απέτρεψε τη προσπάθεια της ‘Αγκυρας να διεισδύσει στη Βόρεια Μακεδονία και άνοιξε το δρόμο της συνανάπτυξης και της ειρήνης». Αλήθειες, όπως σημειώνει, που «ολοένα και περισσότερο θα γίνονται κατανοητές από τον ελληνικό λαό».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του Γραμματέα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιου βουλευτή Επικρατείας, Πάνου Σκουρλέτη, στον Νίκο Λιονάκη για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Ερ: Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αντιπαρατεθεί προγραμματικά με τη ΝΔ. Μπορείτε στις δυο εβδομάδες που απομένουν έως τις 7 Ιουλίου να πείσετε τους πολίτες για τις διαφορές που θα υπάρχουν στην καθημερινότητα εάν επικρατήσει το «προοδευτικό» ή το «συντηρητικό», όπως λέτε, σχέδιο;

Απ: Επιχειρούμε να πείσουμε τους πολίτες για την υπεροχή των προγραμματικών μας προτάσεων έναντι των ανερμάτιστων και σκόπιμα γενικόλογων προτάσεων της ΝΔ. Εκ μέρους της ΝΔ μας ζητούν να ξεχάσουμε τόσο τις ευθύνες τους για τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση που γνώρισε η χώρα μεταπολεμικά, όσο και την ισοπεδωτική-αντικοινωνική πολιτική που εφάρμοσαν στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου. Νομίζω πως μόνο αν κατανοήσουμε σε βάθος τους λόγους και τις αιτίες που μας οδήγησαν στη κρίση μπορούμε να κάνουμε τις σωστές επιλογές έτσι ώστε να μην γυρίσουμε πίσω και να βαδίσουμε σε νέους δρόμους. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ενσωματώνει μια τέτοια ανάλυση και προσέγγιση. Μέσα από μια δύσκολη και αντιφατική πορεία σταθεροποιήσαμε την οικονομία, διαχειριστήκαμε τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση μεταπολεμικά, βγήκαμε από την μνημονιακή επιτροπεία και βαδίζουμε για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία το δρόμο της ανάπτυξης.

Σήμερα λοιπόν είναι ρεαλιστικό να κάνουμε στοχευμένες φοροελαφρύνσεις που δεν θα υπονομεύουν τα δημόσια αγαθά της παιδείας και της υγείας. Μειώσεις φόρων που θα δίνουν ανάσες σε πολίτες και επιχειρήσεις αλλά δεν θα γίνονται καταθέσεις σε φορολογικούς παραδείσους. Σήμερα μπορούμε να ενισχύσουμε κρίσιμους τομείς του δημόσιου τομέα με νέο επιστημονικό δυναμικό ώστε αυτό να γίνει πιο παραγωγικό και αξιόπιστο απέναντι στον πολίτη.

Αντίθετα η άλλη πλευρά μιλάει για αόριστες μεταρρυθμίσεις ως προϋπόθεση για μείωση φόρων. Μήπως όμως με αυτό τον τρόπο ετοιμάζει την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την υιοθέτηση μεταρρυθμίσεων τύπου ΔΝΤ που αποκρούσαμε το προηγούμενο διάστημα και οδηγούν σε ομαδικές απολύσεις και σε κατάργηση του αφορολόγητου όπως προκύπτει από το πρόγραμμα της ΝΔ; Αυτό είναι το περιεχόμενο του διλήμματος πρόοδος ή συντήρηση.

Ερ: Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν επιθυμεί διεξαγωγή ντιμπέιτ ανάμεσα στον ίδιο και τον κ. Τσίπρα; Ο ΣΥΡΙΖΑ του έχει καταλογίσει «φόβο». Τι εννοείτε με αυτό;

Απ: Μα ακριβώς διότι μια αντιπαράθεση πρόσωπο με πρόσωπο θα αποκαλύψει τις «αθέατες» πλευρές του προγράμματος του. Και ενώ κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης συμφώνησαν να γίνει έστω ένα ντιμπέιτ ανάμεσα σε όλους τους πολιτικoύς αρχηγούς, ο κύριος Μητσοτάκης αρνείται μια απευθείας συζήτηση με τον Αλέξη Τσίπρα όπως ο διάολος το λιβάνι.

Ερ: Κατηγορείτε τον κ. Μητσοτάκη για «κρυφή ατζέντα», όμως βασικές θέσεις που του καταλογίζετε ότι θέλει να προωθήσει ως ενδεχόμενος επόμενος πρωθυπουργός, όπως π.χ. για «7ήμερη εργασία», «κατάργηση 8ώρου», έχουν μπει στη δημόσια συζήτηση πριν από τις ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα που έδωσαν οι πολίτες στην ευρωκάλπη δεν είναι ένα «πράσινο φως» για το πρόγραμμα της ΝΔ;

Απ: Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω πως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνιστά μια υπερψήφιση των θέσεων της ΝΔ, τις οποίες άλλωστε προσπαθούν επιμελώς να τις αποκρύψουν. Μας είπαν πράγματι για 7ήμερη εργασία και όταν τους καταγγείλαμε μας είπαν πως εννοούσαν την 7ήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων. Υποστηρίζουν το καθεστώς των πέντε αποχωρήσεων έναντι μιας πρόσληψης στον δημόσιο τομέα και όταν τους λέμε πως αυτό σημαίνει πως θα μειωθούν οι γιατροί και οι εκπαιδευτικοί που ήδη δεν επαρκούν, μασάνε τα λόγια τους. Όσο λοιπόν αυτά αποκαλύπτονται, όσο φωτίζονται οι αθέατες πλευρές του προγράμματος της ΝΔ και γίνονται αντιληπτά από τον κόσμο τόσο θα μειώνεται η ψαλίδα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις της ανατροπής του αποτελέσματος των ευρωεκλογών.

Ερ: Θεωρείτε δηλαδή ότι τα κριτήρια των πολιτών στις εθνικές κάλπες θα είναι διαφορετικά από εκείνα με τα οποία ψήφισαν στις ευρωεκλογές;

Απ: Ασφαλώς, αυτή τη φορά ψηφίζουμε για την επόμενη κυβέρνηση, δεν στέλνουμε απλά μηνύματα. Ούτε βέβαια έχουμε την «πολυτέλεια» της αποχής.

Ερ: ‘Αρα, εκτιμάτε ότι μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την ανατροπή; Είναι εφικτό κάτι τέτοιο με βάση το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και τις δημοσκοπήσεις ενόψει της 7ης Ιουλίου;

Απ: Η πολιτική δεν είναι μαθηματικά και στατιστική. Ό,τι φαίνεται κάποιες φορές δύσκολο μπορεί να γίνει τελικά εφικτό.

Ερ: Πέραν της ΝΔ, η αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ είναι επίσης μεγάλη. Υπάρχουν περιθώρια για κάποια προσέγγιση μετεκλογικά;

Απ: Αναφέρεστε σε μια κρίσιμη παράμετρο των μετεκλογικών εξελίξεων. Το διάστημα μετά το 2015 το ΚΙΝΑΛ δεν ασχολήθηκε με το να αναζητήσει σε βάθος τα αιτία της συρρίκνωσης του, να βγάλει συμπεράσματα από τη προγραμματική σύμπλευση με τη ΝΔ και την υιοθέτηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Έχασε την ευκαιρία για ένα δημιουργικό πολιτικό αναστοχασμό. Αντίθετα αναλώθηκε σε ένα μονομέτωπο ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Μίλησε για την ανάγκη στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ και πριν λίγες ημέρες αποσαφήνισε πως είναι διαθέσιμο να συμπράξει εάν χρειαστεί με τη ΝΔ. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις αντιλαμβάνεστε πως δεν υπάρχουν περιθώρια προσέγγισης.

Ερ: Αναντίρρητα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί πολιτικό κόστος από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεδομένης της κλιμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας, θεωρείτε ότι οι δυσαρεστημένοι πολίτες μπορεί τώρα να δουν με διαφορετικό μάτι αυτή τη διπλωματική εξέλιξη;

Απ: Η συμφωνία των Πρεσπών αποτέλεσε μια κορυφαία ιστορική πράξη που πιστώνεται στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ανέβασε κατακόρυφα το διεθνές κύρος της χώρας και ενίσχυσε το γεωπολιτικό της βάρος. Απέτρεψε την προσπάθεια της ‘Αγκυρας να διεισδύσει στη Βόρεια Μακεδονία και άνοιξε το δρόμο της συνανάπτυξης και της ειρήνης. Αλλά νομίζω πως συνολικά η εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία χρόνια ενίσχυσε τη διεθνή θέση της χώρας καθιστώντας την παράγοντα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Αυτές οι αλήθειες ολοένα και περισσότερο θα γίνονται κατανοητές από τον ελληνικό λαό. Έτσι σήμερα μπορούμε με ψυχραιμία, με αίσθημα ασφαλείας και με αποφασιστικό τρόπο να αντιμετωπίσουμε την τουρκική προκλητικότητα.

«Να χτίσουμε μια μεγάλη συμμαχία μέσα στο λαό, για τον λαό»

Σημεία από την ομιλία στην προεκλογική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στο Ίλιον.

 

  • Το εκλογικό αποτέλεσμα στο Δυτικό Τομέα της Αθήνας είναι καθοριστικό όχι μόνο για το συνολικό αποτέλεσμα στην Αττική, αλλά διαδραματίζει και σημαντικό ρόλο για το τελικό αποτέλεσμα σε εθνικό επίπεδο, στην Επικράτεια. Στο Δυτικό Τομέα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και στις ευρωεκλογές πρώτο κόμμα. Άρα, η δυνατότητα αντεπίθεσης εδώ, θα επηρεάσει το αποτέλεσμα όλης της χώρας. Να δούμε τις εκλογές αυτές ως ευκαιρία να μιλήσουμε, να σκεφτούμε, να βρεθούμε με τον κόσμο. Και χαίρομαι που μου δόθηκε η δυνατότητα να είμαι υποψήφιος εδώ και όχι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
  • Θα ήθελα να μιλήσω για το «αφανές» έργο της κυβέρνησης. Υπάρχει ένα έργο που δεν είναι γνωστό είτε διότι δεν αφορά άμεσα την «τσέπη» του κόσμου, αλλά έχει γενικότερες συνέπειες -όπως για παράδειγμα ότι η Ελλάδα αποτελεί σήμερα πόλο σταθερότητας και αναγνωρίζεται αυτό σε όλη την περιοχή- είτε κάποια θέματα δεν μπορέσαμε να τα εκλαϊκεύσουμε -όπως η Αναπτυξιακή Τράπεζα- ή κι εμείς κάποια πράγματα τα έχουμε υποτιμήσει
  • Το πρώτο σημείο αφορά στη διαφθορά. Το Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης διαχειρίζεται τα χρήματα του ΕΣΠΑ, που αποτελούν τη βασική πηγή χρηματοδότησης επενδύσεων, έργων κ.λπ και εκεί υπάρχει και ο Αναπτυξιακός Νόμος, που επιχορηγεί επενδύσεις. Παλιότερα, ο κόσμος στο άκουσμα «ευρωπαϊκά προγράμματα» αντιλαμβανόταν κάτι «διαβλητό». Αυτό το πρόβλημα το λύσαμε. Και μάλιστα, να σας δώσω μια εικόνα για το τι παραλάβαμε: Παραλάβαμε, στην υπηρεσία των Ιδιωτικών Επενδύσεων, 5.000 σχέδια χωρίς όμως να υπάρχουν χρήματα να επιδοτηθούν. Έτσι, την έγκριση την έπαιρναν μόνο κάποιοι που είχαν ειδικές σχέσεις με την πολιτική εξουσία. Από το Μάρτιο του 2018, που είμαι στο ΥΠΟΙΑΝ, δεν υπήρξε ούτε μία καταγγελία. Όλο αυτό το σύστημα διαχείρισης του δημόσιου χρήματος το έχουμε απαλλάξει από τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα. Αυτό, ενδεχομένως, ο πολύς κόσμος δεν μπορεί να το αντιληφθεί με «χειροπιαστό» τρόπο, αλλά είναι μία αισθητή αλλαγή την οποία μας επισημαίνουν οι έντιμοι επιχειρηματίες.
  • Το μοντέλο ανάπτυξης που είχαμε στην Ελλάδα δεν ήταν βιώσιμο. Είχαμε μια μονόπλευρη οικονομία, έναν πολύ καλό τουρισμό και ισχυρή ναυτιλία, αλλά από εκεί και πέρα η αγροτική οικονομία είχε περιθωριοποιηθεί και η βιομηχανία είχε συρρικνωθεί. Όλη η δραστηριότητα προς νέες τεχνολογίες, καινοτομία, η 4ηΒιομηχανική Επανάσταση που έρχεται, δεν μας ακουμπούσε και φαινόταν σαν να μην μας αφορούσε. Είχαμε μία οικονομία που ζούσε με δανεικά και με εισαγωγές, δηλαδή η ανάπτυξη της οικονομίας σήμαινε περισσότερες εισαγωγές. Αυτό λέμε, λοιπόν, αλλαγή μοντέλου. Στο ΥΠΟΙΑΝ έχουμε κάνει όλο το σχεδιασμό, έχουμε δημιουργήσει τα εργαλεία για να γίνει αυτή η στροφή προς το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Δυστυχώς, αυτό, ακόμη, ο πολύς κόσμος δεν το ξέρει, διότι δεν προλάβαμε να το θέσουμε πλήρως σε λειτουργία. Για παράδειγμα, πρώτον, πριν δεν υπήρχε στρατηγική για την ανάπτυξη, σήμερα έχουμε Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική. Δεύτερον, δεν υπήρχαν επαρκή και εξειδικευμένα χρηματοδοτικά εργαλεία για χρηματοδότηση επενδύσεων σε κάποιους κλάδους της οικονομίας, ιδίως καινοτομικούς. Εμείς έχουμε δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τέτοιων εργαλείων με ειδικά Προγράμματα, στοχευμένες χρηματοδοτήσεις κοκ που όλα αυτά αποτελούν «κληρονομιά» της Αναπτυξιακής Τράπεζας, την οποία δημιουργήσαμε, τη νομοθετήσαμε και τώρα υλοποιείται και χτίζεται. Άρα ήδη έχουμε Προγράμματα και Ταμεία περίπου 7 δισ. ευρώ έτοιμα να χρηματοδοτήσουν επενδυτικά σχέδια και άλλες δράσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στο σχέδιό μας είναι να κάνουμε σε κάθε Περιφέρεια και ένα παράρτημα της Αναπτυξιακής Τράπεζας.
  • Γιατί καθυστερήσαμε, όπως ρωτούν πολλοί, με την Αναπτυξιακή Τράπεζα; Για δύο λόγους: Πρώτον εγχώριες δυνάμεις δεν ήθελαν να γίνει Αναπτυξιακή Τράπεζα, λέγοντας στους «έξω» ότι θα είναι «εργαλείο στα χέρια της κυβέρνησης» και δεύτερον οι Θεσμοί δεν εμπιστεύονταν τη χώρα, λόγω του παρελθόντος των παλαιότερων κυβερνήσεων. Έπρεπε να κερδίσουμε αξιοπιστία, λοιπόν, να βγούμε από τα Μνημόνια, για να μπορέσουμε, όχι μόνο να την κάνουμε αλλά να έχουμε σήμερα τη στήριξή τους. Το ευρωπαϊκό σύστημα, όπως λειτουργεί, απαιτεί κάθε χώρα να έχει μία αναπτυξιακή τράπεζα. Το 30% των εγγυήσεων που δίνει η Ευρώπη το περνά μέσα από εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες. Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν είχε τέτοια τράπεζα.
  • Θεσμοθετήσαμε τα ανοικτού τύπου mall, τα ανοικτά πολυκαταστήματα. Στην Αγία Βαρβάρα, για παράδειγμα, δημιουργήσαμε ένα Πρόγραμμα που επιτρέπει στα ανοικτού τύπου καταστήματα που ήδη υπάρχουν να πάρουν χρήματα και να οργανωθούν τα ίδια σε μορφή mall, ως μια ολόκληρη γειτονιά ή δρόμος, με τις δομές αυτές να βοηθούν να επιβιώσουν και να εκσυγχρονιστούν οι επιχειρήσεις.
  • Η Αριστερά μαθαίνει από τα λάθη της. Γίναμε κυβέρνηση διότι το ζήτησε ο λαός. Δεν είχαμε υπήρχαν όμως οι αντικειμενικές προϋποθέσεις να ασκήσουμε πολιτική ως αριστερή κυβέρνηση. Το μοντέλο της αριστερής διακυβέρνησης απαιτεί κυβέρνηση και κοινωνία σε πλήρη συνεργασία, απαιτεί ενεργά και συμμετοχικά κοινωνικά υποκείμενα. Εμείς έχουμε την κυβέρνηση αλλά η κοινωνία παραμένει «ανοργάνωτη». Στην εποχή μας δεν κυβερνούν απλά κόμματα, κυβερνούν συνασπισμοί πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Δηλαδή εάν αύριο βγει η Νέα Δημοκρατία δεν θα κυβερνά το κόμμα της ΝΔ μόνο, θα κυβερνά το κόμμα της ΝΔ μαζί με ένα μπλοκ συμφερόντων, επιχειρηματικών, ΜΜΕ κοκ. Εμείς, λοιπόν, πρέπει να δούμε όχι πώς θα αποκτήσουμε τους δικούς μας μηχανισμούς συμφερόντων, αλλά πώς θα δημιουργήσουμε μια μεγάλη συμμαχία μέσα στο λαό για να μπορέσουμε να αντιπαλέψουμε αυτά τα συμφέροντα. Αυτό που μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση είναι να ανοίγει δρόμους, αυτούς τους δρόμους όμως πρέπει να τους περπατήσει η κοινωνία. Για παράδειγμα, ο νόμος για τις ενεργειακές κοινότητες ψηφίστηκε, αλλά για να εφαρμοστεί χρειάζεται να υπάρξει κίνηση «από τα κάτω» και δεν είχαμε το χρόνο και τη δυνατότητα να το πετύχουμε αυτό, αν κινήθηκαν προς τα εκεί κάποιοι Δήμοι.
  • Η μεσαία τάξη, θεωρητικά, είναι μια τάξη ανάμεσα στην εργατική και στην αστική, τα λεγόμενα μεσαία στρώματα. Σήμερα όμως στην πολιτική αντιπαράθεση η μεσαία τάξη είναι, για να το θέσω σχηματικά, «όλη η Ελλάδα». Όλος αυτός ο κόσμος υπέστη συνέπειες με τα Μνημόνια. Κάποια τμήματά του η κυβέρνηση μπόρεσε να τα βοηθήσει, κάποια ακόμα όχι ή έστω όχι τόσο όσο τα ίδια χρειάζονταν και αυτά πιέζονται είτε από τη φορολογία είτε από τις εισφορές ή από τη γενικότερη κατάσταση. Πέρα από τα επιμέρους μέτρα που πήραμε και θα πάρουμε, όπως η μείωση των εισφορών, κάποια φορολογικά μέτρα κ.ά., η απάντηση σε αυτή τη μεσαία τάξη είναι να δημιουργήσουμε παραγωγικές διεξόδους, να δημιουργηθούν δουλειές, ευκαιρίες, δυνατότητες. Να δοθεί πραγματική προοπτική.
  • Τώρα αναδεικνύεται η εσωτερική λογική της στρατηγικής που είχαμε για να βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους βόρειους γείτονές μας. Πριν από τη Συμφωνία των Πρεσπών δημιουργήσαμε έναν πυρήνα στενής συνεργασίας με τη Σερβία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, αρχίζοντας να επιλύουμε μια σειρά από θέματα, ΄με σιδηροδρομικές διασυνδέσεις, ενεργειακές διασυνδέσεις κ.ά. Τώρα φαίνεται καθαρά ότι στην πολιτική πρέπει να κάνεις και μία ιεράρχηση κινδύνων. Και τώρα φαίνεται ότι ο βασικός κίνδυνος δεν προερχόταν από το Βορρά. Το ότι βελτιώσαμε τη σχέση με τους βόρειους γείτονες και κυρώσαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών μας έδωσε μία παγκόσμια αναγνώριση, ότι η Ελλάδα δεν είναι πρόβλημα αλλά μέρος της λύσης των προβλημάτων της περιοχής. Όλο αυτό το κλίμα μας δημιουργεί στηρίγματα για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έχουμε από την άλλη πλευρά.
  • Είναι χυδαίο αυτό που γράφτηκε από ορισμένες εφημερίδες για τη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ. Υπήρξαν ΜΜΕ που έκαναν λόγο για προεκλογικό «κόλπο». Είναι σοβαρό και υπεύθυνο να παίζουμε με την ασφάλεια της χώρας; Μήπως κόλπα κάνουν και οι Ευρωπαίοι που συνεδριάζουν για το εάν θα πάρουν μέτρα κατά της Τουρκίας; Το θεωρώ έναν εκφυλισμό της κακώς εννοούμενης πολιτικής διαπάλης, διότι άλλο είναι να κάνεις κριτική σε μια άποψη και άλλο να δημιουργείς κλίμα ανευθυνότητας γύρω από τόσο σοβαρά θέματα.

ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΑΥΡΟ…

Γράφει ο Άρης Σπέγγος

Πρώτα παραπληροφόρησαν και παραποίησαν, κάνοντας το άσπρο μαύρο. Μετά ούρλιαξαν, έβρισαν, χυδαιολόγησαν, καταράστηκαν, απείλησαν όλους όσους προσπάθησαν να μιλήσουν με τη φωνή της λογικής και της πραγματικής αγάπης για τη χώρα.Χρησιμοποίησαν – και νομιμοποίησαν – όλο το αποκρουστικό οπλοστάσιο της καθυστερημένης υστερικής πατριδοκαπηλείας που διαχρονικά ενδημεί σε αυτήν την έρημη πατρίδα, στρέφοντας ένα…
μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας – που ασφαλώς έχει και το ίδιο μεγάλες ευθύνες… – προς ακραία λαϊκιστικές, ξενοφοβικές και ξεκάθαρα ακροδεξιές ατραπούς. Ατραπούς που αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για το μέλλον της χώρας εάν επικρατήσουν ως πολιτική πρόταση…Στην προσπάθεια τους αυτή, βρήκαν πρόθυμους αρωγούς όχι μόνο στην ακροδεξιά που είδε την απεχθή ρητορική της αλλά και τις τραμπούκικες πρακτικές της να αποκτούν ηγεμονικό ρόλο στο δημόσιο λόγο, αλλά και σε ένα πολύ ευρύτερο πολιτικό φάσμα, από Λεβέντηδες μακεδονομάχους της συμφοράς, μέχρι ΚΙΝΑΛΛιτες που αναζητούσαν σωσίβιο πολιτικής επιβίωσης, ακόμα και σε παραζαλισμένους δήθεν «επαναστάτες» της πούρας (κάποτε «διεθνιστικής», αλίμονο…) Αριστεράς – όλοι τους ενωμένοι, με μόνο και κοινό στόχο να πέσει αυτή η Κυβέρνηση. Η μόνη που όχι μόνο δεν έστρεψε τα μάτια από ένα εθνικό θέμα που κόστιζε στη χώρα απώλειες σε διπλωματικό αλλά και γεωπολιτικό κεφάλαιο, αλλά χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος, το έλυσε με μια συμφωνία η οποία πανθομολογούμενα πλέον, ήταν όχι μόνο εθνικά επωφελής αλλά ίσως και πολιτικά ετεροβαρής υπέρ της δικής μας χώρας.
Και τώρα, ετοιμάζονται να δρέψουν τους καρπούς των κόπων τους… Βέβαιοι ότι με επιτυχία ξεγέλασαν για άλλη μια φορά το «πόπολο», το οποίο αυτοί – οι αυτοδικαίως νόμιμοι διαχειριστές της εξουσίας, όπως πιστεύουν – μπορούν να κατευθύνουν εκεί όπου επιθυμούν κάθε φορά.
Βέβαιοι, ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν τον απλό κόσμο να ψηφίσει ακόμα και ενάντια στο δικό του συμφέρον. Να επιβραβεύσει τον ΟΡΙΣΜΟ της πολιτικής απατεωνιάς.
Τους σταματήσαμε το 2015. Δεν μας το συγχώρεσαν ποτέ. Δείξαμε – και αποδείξαμε – οτι ακόμα και μέσα στη χειρότερη γενικευμένη οικονομική, ανθρωπιστική και πολιτική κρίση που πέρασε η χώρα μας μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχε και υπάρχει ένας άλλος δρόμος. Πήραμε θέση, διαλέξαμε πλευρά. Με το λαό, από το λαό, για το λαό.
Οι επόμενες εθνικές εκλογές έχουν πολλά να πουν για το τι είναι πραγματικά η Ελληνική κοινωνία. Και για το άμεσο και μεσοπρόθεσμο μέλλον της. Και κρινόμαστε όλοι – ως λαός συνολικά, ως οι πολιτικοί σχηματισμοί που υποτίθεται τον εκφράζουν, αλλά και ο καθένας μας ατομικά ως πολίτης.

Άρης Σπέγγος
Υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στον Ν. Ιωαννίνων

Να αντιστοιχηθούμε με τους πολίτες που μας στηρίζουν

Του Γιάννη Μπαλάφα*

Για τα δεξιά κόμματα και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους συναλλαγής και οικογενειοκρατίας, οι εκλογές είναι ένα μέσο με το οποίο καθορίζεται από ποιο ρόλο θα συνεχίσουν να ασκούν εξουσία: Θα έχουν κυβερνητικές ευθύνες ή από θέση αντιπολίτευσης θα παρεμβαίνουν στις ασκούμενες πολιτικές; Η θέση τους και η σχέση τους με την εξουσία είναι κάτι που πιστεύουν ότι τους ανήκει και απλώς κληρονομείται ή εκχωρείται στους δικούς τους εκλεκτούς… Αυτοί είναι οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες» των ζωών μας! Όλοι οι υπόλοιποι είναι – είμαστε «περιστασιακοί σφετεριστές»… Αν το δικό τους παιδί έχει τελειώσει το Χάρβαρντ, δικαιούται άμεσο διορισμό πριν γίνει 25 ετών. Αν εσύ έχεις περάσει κάτι δεκαετίες εργαζόμενος σε θέσεις ευθύνης στον ιδιωτικό τομέα ή διδάσκοντας στα πανεπιστήμια ή αγωνιζόμενος στα κοινωνικά κινήματα, είσαι «ρουσφέτι», είσαι «σκάνδαλο», είσαι «αριστερός του σαλονιού»…

Για εμάς στην Αριστερά (που η σχέση μας με τους πολίτες είναι ή πρέπει να είναι σχέση αλληλεπίδρασης και εμπιστοσύνης) οι εκλογές έχουν και άλλα χαρακτηριστικά: Αποτελούν μήνυμα, είναι και εντολή, για το τι ζητούν από εμάς. Στις 7 Ιουλίου θα μας πουν οι πολίτες τι θέλουν να κάνουμε από τις 8 Ιουλίου.

Το σίγουρο είναι ότι εμείς και στις 8 Ιουλίου θα κάνουμε ό,τι κάναμε πάντα (ανεξάρτητα από θέση ευθύνης): Θα πρωτοστατούμε στα κοινωνικά κινήματα, θα αγωνιζόμαστε για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, θα υπερασπιζόμαστε τους πιο αδύναμους και θα εργαζόμαστε σκληρά όπως έχουμε συνηθίσει…

Όμως μετά από 4,5 χρόνια στην κυβέρνηση (όχι υποχρεωτικά στην εξουσία…) οφείλουμε να ξανακοιτάξουμε από τις 8 Ιουλίου και ορισμένα άλλα σημεία που (κατά την άποψή μου) θα αποτελούν και σημεία της λαϊκής εντολής:

Οι πολίτες είναι σαφές ότι μας έχουν κατατάξει με την ψήφο τους στα «κόμματα εξουσίας». Αυτό μας φορτώνει με ευθύνες. Δεν είμαστε πλέον στην εποχή τού «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Οφείλουμε να έχουμε συμπεριφορά, προτάσεις, επεξεργασίες που να υπηρετούν αυτή την αριστερή κυβερνητική προοπτική.

Οι πολίτες έχουν αυξημένες απαιτήσεις από εμάς. Αυτό που μπορεί να είναι ανεκτό για έναν δεξιό πολιτικό, δεν είναι απαραίτητα ανεκτό για εμάς. Δικά μας παιδιά είναι τα παιδιά όλων των Ελλήνων, ισότιμα, δίκαια, διάφανα.

Όλοι κρινόμαστε για την αποτελεσματικότητά μας. Το ότι καταφέραμε να κατεβάσουμε τους δείκτες ανεργίας κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, είναι ένα μετρήσιμο επίτευγμα. Το ότι ολοκληρώσαμε μια σειρά έργα που επί χρόνια «λίμναζαν», όπως η Ιόνια Οδός που έβγαλε από την απομόνωση την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Ήπειρο, είναι ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα. Ό,τι έμεινε και μένει στον χώρο των «καλών προθέσεων», δεν μας διευκολύνει στα επιχειρήματά μας. Απλά και καθαρά.

Εμείς δεν ήμασταν μόνο κυβερνητικοί βουλευτές, ήμασταν και είμαστε και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα μας έδωσε και δίνει τεράστιες μάχες (νικηφόρα, κατά την άποψή μου), χωρίς όμως να έχει ακόμα εναρμονιστεί με τον όγκο και τη σύνθεση των υποστηρικτών του. Είναι σαφές ότι πρέπει να αντιστοιχηθούμε με τους πολίτες που μας στηρίζουν. Να τους καλέσουμε να αποφασίσουν αυτοί με ποιον τρόπο θέλουν και μπορούν να συνταχθούν μαζί μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ένα κλειστό κλαμπ ορισμένων πρωτοπόρων πολιτών. Είναι ή πρέπει να γίνει ένα πλατύ κίνημα στο οποίο να ενταχθούν όλοι αυτοί με τους οποίους συναντηθήκαμε προεκλογικά στις πλατείες, στις περιοδείες, στα καφενεία ή (πολύ περισσότερο) στα προοδευτικά ψηφοδέλτια των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Οι πολίτες στις ευρωεκλογές μάς έστειλαν ένα μήνυμα που πιστεύω ότι δεν θα επαναληφθεί στις εθνικές εκλογές. Όμως ακριβώς για να μην επαναληφθεί, πρέπει με ειλικρίνεια να το διαβάσουμε, να το αναλύσουμε και να διορθώσουμε ό,τι δεν ήταν πειστικό.

Είμαι απολύτως σίγουρος ότι στις 7 Ιουλίου το μήνυμα θα είναι πολύ διαφορετικό. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτα αυτά που από την επόμενη εμείς οφείλουμε να κάνουμε. Η δική μου Αριστερά ποτέ δεν ήταν ένας εκλογικός μηχανισμός, ήταν πάντα μια μαχητική δημοκρατική δύναμη. Αυτό πρέπει καθημερινά να το επιβεβαιώνει, προσθέτοντας όμως πλέον και την εντολή για να συμπεριφερόμαστε και ως κόμμα εξουσίας. Να αναλαμβάνουμε ευθύνες, να έχουμε ρεαλιστικές προτάσεις, να συγκρουόμαστε με όσους πρέπει, αλλά και να οικοδομούμε συμμαχίες με όσους υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας. Αυτή είναι η εντολή, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, αυτή είναι η εντολή που περιμένω και στις 7 Ιουλίου.

 

* Ο Γιάννης Μπαλάφας είναι υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον Νότιο Τομέα της Αθήνας

Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και στην Πρέβεζα

Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για τις υποψηφιότητες στις εθνικές εκλογές – Υποψηφιοτήτων για τις εθνικές εκλογές

Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας θα είναι υποψήφιος σε Αχαΐα και Λάρισα και σύντομα θα ανακοινωθεί και η τρίτη εκλογική περιφέρεια στην οποία θα θέσει υποψηφιότητα.

Εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία για την προεκλογική περίοδο ορίζεται η Έφη Αχτσιόγλου.

Το ψηφοδέλτιο στην Πρέβεζα είναι το παρακάτω

ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ ΣΠΥΡΟΣ

ΚΡΙΤΣΙΜΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΜΠΑΡΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΜΠΟΤΖΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ

Ανακοίνωση για τον δεύτερο γύρο

Το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών της 26ης Μαΐου με το δημοκρατικό νέο εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής επιβάλλει την συνεργασία στη βάση  προγραμματικών συγκλίσεων, συναινέσεων και συσπείρωσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, με την επιδίωξή του για συγκρότηση των ευρύτερων δυνατών συμμαχιών, συνέβαλε στην διαμόρφωση προγραμματικού λόγου για την βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη και την υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών.
Με αυτή τη λογική στηρίζουμε στον δεύτερο γύρο Δημάρχους και προγράμματα με προοδευτική κατεύθυνση προς όφελος των πολιτών και του τόπου μας.
 
Πρέβεζα 31/5 2019
 
Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας

 

Κ. Ζαχαριάδης: «Το προσκλητήριο για την προοδευτική Ελλάδα είναι ανοιχτό»

Ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την ήττα στις ευρωεκλογές, επισημαίνει στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» ότι το προσκλητήριο σε όλους όσοι θέλουν να συνδιαμορφώσουν το σχέδιο για την προοδευτική Ελλάδα και να βάλουν φρένο στην παλινόρθωση της εμμονικά νεοφιλελεύθερης και ακραία συντηρητικής Ν.Δ. είναι ανοιχτό.

Ο κ. Ζαχαριάδης τονίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί να είναι ο ηγέτης της προοδευτικής παράταξης που θα κερδίσει τις εθνικές εκλογές. Ακόμα, υπογραμμίζει ότι το δίλημμα των επικείμενων εθνικών εκλογών είναι σαφές, «πρόοδος ή συντήρηση», εξηγώντας ότι κάποιοι στη Χαρ. Τρικούπη πανηγυρίζουν την επικράτηση του κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές σαν δική τους νίκη.

«Δεν μου φαίνεται προσωπικά και πολύ κεντροαριστερή αυτή η στάση», σχολιάζει, «και μου κάνει εντύπωση πώς πολιτικοί που θεωρούν τον εαυτό τους προοδευτικό, χαίρονται στο ενδεχόμενο να γίνουν ξανά υπουργοί ο Βορίδης και ο Γεωργιάδης».

● Κύριε Ζαχαριάδη, πού αποδίδετε την εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι γεγονός ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι κάτω από τις προσδοκίες του κόσμου που στάθηκε δίπλα μας και αγωνίστηκε μαζί μας, κάτω από τις προβλέψεις μας. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς αυτούς τους φίλους, συνοδοιπόρους και συναγωνιστές που στάθηκαν μαζί μας σε αυτή τη δύσκολη μάχη.

Ενα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος, των ψηφοφόρων που μας είχαν στηρίξει στις προηγούμενες εκλογές, αποφάσισαν να κρατήσουν μια απόσταση από εμάς και έτσι υπήρξε μια ρωγμή σε σχέση με το αποτέλεσμα του Σεπτέμβρη του 2015 που μας έδωσε την εντολή διακυβέρνησης.

Είναι σύνθετο το ζήτημα της ερμηνείας, αλλά προφανώς αποτυπώνεται μια κόπωση μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων. Οι τελευταίοι εννέα μήνες, που είναι έξω από τα μνημόνια, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την καθημερινότητα των πολιτών στον βαθμό που θα θέλαμε. Αυτή η δεκαετής κόπωση εκφράστηκε και στις κάλπες, παρ’ όλο που όλοι γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν η πολιτική δύναμη που χρεοκόπησε τη χώρα, ότι, αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η δύναμη που σταθεροποίησε τη χώρα και ανέκτησε το κύρος της στην Ε.Ε.

Προφανώς υπάρχουν και πολλά άλλα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, ζητήματα που έπαιξαν τον ρόλο τους και καθόρισαν το αποτέλεσμα, αλλά χρειάζεται διεξοδική ανάλυση και προσοχή στην ανάγνωση του αποτελέσματος. Οχι βιασύνες, όχι επιπολαιότητες, όχι εύκολες απαντήσεις.

Εχουμε λάβει όμως το μήνυμα και γι’ αυτό προχωράμε σε εθνικές εκλογές. Δεν μπορούμε να προχωράμε ερήμην της λαϊκής στήριξης και ερήμην της λαϊκής νομιμοποίησης. Το κάναμε το 2015 σε άλλες συνθήκες, το κάνουμε και τώρα.

● Τα μέτρα ελάφρυνσης στα οποία προχώρησε η κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα, όπως η μείωση του ΦΠΑ και η 13ησύνταξη, δεν απέτρεψαν τη βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς το ερμηνεύετε;

Νομίζω ότι μια ευθεία σύνδεση του αναγκαίου πακέτου ελαφρύνσεων με το εκλογικό αποτέλεσμα αδικεί τους κόπους και τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Από την αρχή μιλήσαμε για μόνιμες ελαφρύνσεις και όχι για προεκλογικού χαρακτήρα εφάπαξ καταβολή. Τα μέτρα αυτά δεν αποτυπώθηκαν άμεσα στην καθημερινότητα, ειδικά η μείωση του ΦΠΑ. Το αμέσως επόμενο διάστημα και όσο περνά ο χρόνος, θα γίνεται όλο και πιο αισθητή η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων.

Δεν μπορούσαμε να τα εφαρμόσουμε νωρίτερα, καθώς έπρεπε πρώτα να βεβαιωθούμε πλήρως για τη θετική πορεία των οικονομικών (ανακοίνωση ΕΛΣΤΑΤ, Απρίλης 2019), να διατηρήσουμε υγιή και σταθερά τα δημοσιονομικά που, με τόσο κόπο και τόσες θυσίες από τους πολίτες, νοικοκυρέψαμε.

● Είναι δεδομένο ότι τα ποσοστά συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν υψηλά. Εκτιμάτε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών έπαιξε καθοριστικό ρόλο;

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι εθνικά συμφέρουσα πολιτική. Δεν ξέρω πόσο επηρέασε το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα βάλουμε στη ζυγαριά το συμφέρον της πατρίδας, τη σταθερότητα, την ειρήνη και την ευημερία στα Βαλκάνια μαζί με την εκλογική πίεση που μπορεί να δεχτήκαμε απ’ αυτό.

Αν παρατηρήσετε όμως τις εκλογικές επιδόσεις του κόμματος σε όλη τη χώρα, θα δείτε ότι δεν ήταν ο καθοριστικός παράγοντας έκβασης της εκλογικής μάχης.

● Τι αλλάζει στον στρατηγικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ μετά το εκλογικό αποτέλεσμα;

Θα συζητήσουμε με τους πολίτες, θα τους ακούσουμε, θα αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, θα προσπαθήσουμε στην πράξη να διορθώσουμε τις αδυναμίες μας.

Η γενική στρατηγική μας -να εκφράσουμε την ευρεία προοδευτική παράταξη στη χώρα με όρους κοινωνικής και ταξικής προτεραιότητας για τους μεσαίους και τους αδύναμους- είναι, νομίζω, στη σωστή κατεύθυνση.

Δεν πρέπει να αμφισβητηθεί, αλλά να βαθύνει. Να αποκτήσει πιο στενούς οργανωτικούς και πολιτικούς δεσμούς το κόμμα και η Συμμαχία μας με αυτούς που θέλουμε, κατά προτεραιότητα, να εκφράσουμε.

● Κύριε Ζαχαριάδη, η προεκλογική καμπάνια των δύο μεγάλων κομμάτων θύμισε κλίμα εθνικών εκλογών. Θεωρείτε ότι το σκηνικό πόλωσης στοίχισε στην κυβέρνηση;

Ηταν οι πρώτες εκλογές μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια. Ηταν αναπόφευκτο. Ομως, θέλω να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω ότι οφείλεται στην πόλωση. Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας για το αποτέλεσμα.

Πρέπει να κινηθούμε καλύτερα στο κομμάτι της επικοινωνίας της πολιτικής μας, στην ακύρωση των fake news και κυρίως της επαφής μας με τους πολίτες σε καθημερινή βάση.

Είναι σαφές ότι δεν αρκεί η γιγαντιαία και υπεράνθρωπη προσπάθεια που έκανε ο ίδιος ο Τσίπρας γυρνώντας όλη τη χώρα, κάνοντας ομιλίες και παραχωρώντας πολλές συνεντεύξεις. Χρειάζεται ένα καλύτερα οργανωμένο κόμμα, συλλογική λειτουργία και ομαδική δουλειά.

● Ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης μέχρι τις εκλογές; Πώς θα επιδιώξετε να κλείσετε την ψαλίδα;

Το ξέρω, είναι δύσκολο. Μετά από μια τέτοια καταγραφή κάποιοι ίσως το θεωρήσουν υπερβολή, αλλά πηγαίνουμε στις εθνικές εκλογές διεκδικώντας μία νέα τετραετία για την προοδευτική παράταξη με πρωθυπουργό τον Τσίπρα.

Το πήραμε το μήνυμα των ευρωεκλογών και προχωράμε σε εθνικές κάλπες που αποφασίζουν για το μέλλον. Τσίπρας ή Μητσοτάκης; Πρόοδος ή συντήρηση; Την απάντηση θα τη δώσουν οι πολίτες.

Οπως είχε πει και ο κ. Μητσοτάκης, οι ευρωεκλογές ήταν το πρώτο ημίχρονο, αλλά δεν ξέρω κανένα παιχνίδι που να τελειώνει στο πρώτο ημίχρονο. Εμείς θα συνεχίσουμε με στόχο την καλύτερη προβολή του έργου μας, την παρουσίαση των πολιτικών και προγραμματικών διλημμάτων που έχουμε μπροστά μας, των προτάσεών μας για την επόμενη μέρα.

Η ήττα στις ευρωεκλογές μπορεί να είναι διδακτική για εμάς. Χρειάζεται να επιταχύνουμε τον βηματισμό μας και να είμαστε πιο αποτελεσματικοί και επίμονοι. Πολλές φορές χρειάζεται να ακούμε περισσότερο.

● Θα επιδιώξετε προεκλογικές συνεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς; Αν ναι, σε ποια κόμματα θα απευθύνετε προσκλητήριο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από τον Μάιο του 2012 μέχρι και σήμερα, είναι, σε αποτελέσματα κάλπης, ο πλειοψηφικός εκφραστής των προοδευτικών πολιτών στη χώρα. Αυτό είναι μια αναντίρρητη πραγματικότητα.

Οπως δείχνουν και οι κάλπες της προηγούμενης Κυριακής, πρόκειται για πολιτική συνάντηση που δεν έχει ευκαιριακά χαρακτηριστικά αλλά ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς.

Το προσκλητήριο είναι ανοιχτό, όποιος θέλει να συνδιαμορφώσει το σχέδιο για την προοδευτική Ελλάδα και να βάλει φρένο στην παλινόρθωση της εμμονικά νεοφιλελεύθερης και ακραία συντηρητικής Ν.Δ. είναι ευπρόσδεκτος. Ο διάλογος είναι ειλικρινής, ιδεολογικός και προγραμματικός.

● Πώς σχολιάζετε τη σημαντική άνοδο του Γιάνη Βαρουφάκη και το γεγονός ότι το ΚΙΝ.ΑΛΛ. δεν είχε σημαντικές απώλειες;

Κατ’ αρχήν χαίρομαι πολύ που και το ΚΚΕ και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. είναι πάνω από τους ναζί της Χρυσής Αυγής. Εύχομαι στις εθνικές εκλογές η Χ.Α. να βρεθεί εκτός Βουλής και να κλείσει επιτέλους αυτή η φαιά σελίδα της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας μας. Θα είναι νίκη της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού συνολικά.

Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. είχε απώλειες. Βέβαια, κάποιοι στη Χαρ. Τρικούπη χαίρονται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε δεύτερος και η Ν.Δ. πρώτη, πανηγυρίζουν την επικράτηση στο πρώτο ημίχρονο του κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. σαν δική τους νίκη. Δεν μου φαίνεται προσωπικά και πολύ κεντροαριστερή αυτή η στάση και μου κάνει εντύπωση πώς πολιτικοί που θεωρούν τον εαυτό τους προοδευτικό (είναι δικαίωμά τους) χαίρονται στο ενδεχόμενο να γίνουν ξανά υπουργοί οι Βορίδης – Γεωργιάδης.

Το κόμμα του κ. Βαρουφάκη αποτέλεσε τη μικρή έκπληξη των ευρωεκλογών. Το ερώτημα, όμως, για την επόμενη μέρα αφορά τους πάντες. Σε ένα εκλογικό σύστημα που έρχεται από το παρελθόν και δίνει στο πρώτο κόμμα bonus 50 εδρών, και εμείς το αλλάξαμε, δεν πιστεύω ότι οι προοδευτικοί ψηφοφόροι, που δεν ψήφισαν στις 26 Μαΐου ΣΥΡΙΖΑ, θα μείνουν απαθείς στο δίλημμα Τσίπρας ή Μητσοτάκης.

● Η Φώφη Γεννηματά δήλωσε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ηττήθηκε και αποδείχτηκε χορηγός της Δεξιάς. Τι απαντάτε;

Ο Τσίπρας διεκδικεί να είναι ο ηγέτης της προοδευτικής παράταξης που θα κερδίσει τις εθνικές εκλογές, το αντίπαλο δέος στη Δεξιά. Δεσμεύεται η ίδια να μη στηρίξει μια μη αυτοδύναμη κυβέρνηση Ν.Δ., όπως έκανε ο προκάτοχός της Ευάγγελος Βενιζέλος το 2012; Εκεί θα φανούν… Και έχουν φανεί και οι χορηγοί και οι πολιτικές συγκλίσεις ή συγκρούσεις. Εμπρός, λοιπόν…

● Πέρα από τις εθνικές εκλογές, την Κυριακή έχουμε τον δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ εκεί όπου τα ψηφοδέλτιά του δεν έχουν μπει στον δεύτερο γύρο;

Για τον δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, σε όλη την Ελλάδα, καλούμε τους πολίτες που μας στήριξαν και μας ψήφισαν, τα μέλη, τα στελέχη μας, τους φίλους μας αλλά και όλους τους πολίτες να στηρίξουν με αποφασιστικότητα, παντού, προοδευτικά ψηφοδέλτια.

Σε κάθε δήμο, σε κάθε περιφέρεια, ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας πρέπει να στηριχτούν με την καρδιά και την ψυχή μας τα προοδευτικά ψηφοδέλτια. Να δώσουμε μήνυμα ότι η παράταξη της προόδου, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης είναι παρούσα.

● Το 13% των νέων, ηλικίας 17-24 ετών, ψήφισε τη Χρυσή Αυγή, ενώ σημαντική άνοδο σημείωσε τόσο ο Ματέο Σαλβίνι όσο και η Μαρίν Λεπέν. Σας ανησυχεί η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη; Πώς μπορεί να αναχαιτιστεί;

Είναι ανατριχιαστικό και επικίνδυνο. Δείχνει ότι πολλά πράγματα πρέπει να τα δούμε με μεγαλύτερη προσοχή. Για παράδειγμα, στη χώρα μας πρέπει να διαβάσουμε και να θυμηθούμε όλοι μας ξανά την Ιστορία μας. Λαός που δεν ξέρει την Ιστορία του, είναι υποχρεωμένος να τη ζήσει ξανά.

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ούτε μόδα, ούτε μαγκιά, ούτε κάτι αντισυστημικό. Είναι φρίκη, βαρβαρότητα και μίσος. Μας αξίζει κάτι καλύτερο ως κοινωνία, και σ’ εμάς και στους νέους μας.

Η Ακροδεξιά αξιοποιεί, σε όλη την Ευρώπη, τις ανισότητες ως πολιορκητικό κριό του εκλογικού σώματος, ασκεί βία και τρόμο, πατάει στο ένστικτο, πολλές φορές και στη δημιουργία ενός φανταστικού αντιπάλου, όπως π.χ. οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.

Είναι ευθύνη της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων να αποκρούσουν και να απομονώσουν την Ακροδεξιά. Πρέπει, αναμφίβολα, να κάνουμε περισσότερα σε αυτό το κομμάτι, και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Πρέπει όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις, απ’ όπου κι αν προέρχονται, να υψώσουν ένα τείχος στις πολιτικές που η Ακροδεξιά εκφράζει, και όχι να ενσωματώνουν τμήμα της ατζέντας της.