Αλ. Τσίπρας: Ένας χρόνος ΝΔ, ένας χρόνος όλα ανάποδα

«Ένας χρόνος όλα ανάποδα». Έτσι αποτιμά ο Αλέξης Τσίπρας τη συμπλήρωση ενός χρόνου διακυβέρνησης της ΝΔ σε συνέντευξη του στο «‘Έθνος», και εκτιμά ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα περικόψει κοινωνικές δαπάνες και θα μειώσει μισθούς και συντάξεις.

Κύριε πρόεδρε, αυτές τις ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ. Ποια είναι η αποτίμηση που κάνετε; Γιατί μιλάτε για «μαύρο Σεπτέμβρη»;

Εγώ θα έδινα έναν τίτλο, μια και εσάς τους δημοσιογράφους σάς αρέσουν οι τίτλοι: Ενας χρόνος όλα ανάποδα. Πριν από έναν χρόνο η ελληνική οικονομία έτρεχε για 12 συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης, έχοντας φτάσει στο 2,9%. Είχαμε μειώσει την ανεργία 10 μονάδες, είχαμε αρχίσει να παίρνουμε τα πρώτα ουσιαστικά μέτρα ελάφρυνσης για τη μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας που είχε υποστεί ασφυκτική πίεση την περίοδο της κρίσης. Και έρχονται οι εκλογές, ο κ. Μητσοτάκης τάζει στον ελληνικό λαό διπλάσια ανάπτυξη, καλύτερες μέρες, περισσότερες δουλειές. Και με το που εκλέγεται, πέφτει «Αρμαγεδδώνας», πριν από τον κορωνοιόΔιότι από το δεύτερο τρίμηνο διακυβέρνησης Μητσοτάκη μπαίνουμε στην ύφεση. Τον Οκτώβριο του ’19 από 2,9 ανάπτυξη πάμε σε υφεσιακούς ρυθμούς, -0,7 το προτελευταίο τρίμηνο και το επόμενο τρίμηνο 1,7 αρνητικό. Αρα, λοιπόν, όλος αυτός ο χρόνος ήταν ένας χρόνος κατά τη διάρκεια του οποίου στην πραγματικότητα διαψεύστηκαν όλες οι προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί. Ο κορονοϊός, μπορώ να σας πω, ότι βολεύει κιόλας τον κ. Μητσοτάκη, διότι καλύπτει τη μεγάλη αποτυχία στην οικονομία. Τα χρεώνει όλα εκεί. Βεβαίως ο κορονοϊός έχει επιπτώσεις παγκοσμίως, αλλά ένα μεγάλο ζήτημα είναι ποιες είναι οι πολιτικές και οι δράσεις προκειμένου να ελαχιστοποιήσεις αυτές τις επιπτώσεις. Ο κ. Μητσοτάκης από την αρχή αδρανεί.

Πάλι προχθές έτρεξε να ομολογήσει την αποτυχία του, με μέτρα καθυστερημένα, είτε ανεπαρκή, είτε εγκληματικά για τον κόσμο της εργασίας, ωθώντας όλους τους εργαζόμενους σε αναστολή, μειώσεις μισθών και εντέλει απολύσεις. Αυτή είναι η εικόνα που μου περιγράφουν εργαζόμενοι, άνθρωποι της αγοράς και κάθε απλός πολίτης που συναντώ τις τελευταίες εβδομάδες στις περιοδείες. Είναι η εικόνα που περιγράφεται από τις εκτιμήσεις διεθνών θεσμών αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης. Οταν η κυβέρνηση λέει ότι η ύφεση θα είναι 10%, 11%, 12%, δεν συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται ενώπιον μιας καταστροφής που χρειάζεται απίστευτη προσπάθεια, συνέπεια και πάνω απ’ όλα σχέδιο για να αντιμετωπιστεί. Για να έχετε μία εικόνα, το υψηλότερο ποσοστό ύφεσης που είχαμε ως χώρα στα σκληρά χρόνια της ακραίας λιτότητας 2010-2015 ήταν 8,9% το 2011. Σήμερα, λοιπόν, που οι εκτιμήσεις για την ύφεση κυμαίνονται σε διψήφια νούμερα, είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να το αντιμετωπίζει με κόλπα του τύπου «μπόρα είναι θα περάσει» ή, ακόμα χειρότερα, να εκμεταλλεύεται αυτή την πρωτοφανή συνθήκη για να εφαρμόσει ακραίες πολιτικές στα εργασιακά που θα βαθύνουν ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες.

Πάντως, την ώρα που τα στοιχεία για την ύφεση είναι αποθαρρυντικά, η κυβέρνηση δείχνει πως θεωρεί επαρκή τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τη στήριξη της οικονομίας…

Η κυβέρνηση ποντάρει τα πάντα στην επικοινωνία. Βομβαρδίζει καθημερινά τους πολίτες με μια εικόνα επίπλαστης κανονικότητας. Αλλά υπάρχει και η πραγματική εικόνα, που είναι σχεδόν δραματική. Ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους και τους επαγγελματίες του τουρισμού. Φοβάμαι ότι το φθινόπωρο σε ορισμένες περιοχές της χώρας δεν θα μιλάμε για μέτρα στήριξης, γιατί θα έχουν μπει λουκέτα στις επιχειρήσεις. Και θα μιλάμε για αλληλεγγύη και συσσίτια σε νοικοκυριά που έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν όλα αυτά τα ξέρουν και απλώς προσπαθούν να τα κρύψουν ή δεν έχουν επαφή με τον πραγματικό κόσμο και έχουν πιστέψει αυτά που τους λένε οι πολυάριθμοι κόλακές τους. Μιλάμε, πάντως, για δύο παράλληλα σύμπαντα. Ενα στο οποίο ο κ. Μητσοτάκης αυτο – θαυμάζεται ως ο δήθεν καλύτερος πρωθυπουργός της σύγχρονης Ελλάδας και ένα άλλο -το αληθινό- στο οποίο ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πρωθυπουργός της µεγαλύτερης ύφεσης σε χώρα της Ευρωζώνης τον 21ο αιώνα. Μέχρι να ξυπνήσει από το όνειρο, οι πολίτες θα ζουν έναν νέο εφιάλτη.

Πιστεύετε ότι ο κ. Μητσοτάκης θα αναγκαστεί εκ των πραγµάτων να λάβει υφεσιακά µέτρα την ερχόµενη άνοιξη;

Πιστεύω ότι ο κ. Μητσοτάκης θα αντιδράσει όπως έχει κάνει διαχρονικά η παράταξή του σε τέτοιες περιπτώσεις. Θα περικόψει κοινωνικές δαπάνες που σήµερα όψιµα αποθεώνει. Θα µειώσει µισθούς και συντάξεις, θα εφαρµόσει πιστά τον οδηγό διαχείρισης κρίσεων της παράταξής του. ∆ηλαδή, θα φροντίσει στα δύσκολα να τη γλιτώσουν για ακόµη µία φορά οι ελίτ που τον στηρίζουν, σε βάρος των εργαζοµένων, των µεσαίων στρωµάτων, των ευάλωτων κοινωνικών οµάδων και των νέων.

Με βάση αυτά που εσείς λέτε, να κρατήσουµε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει κάνει τίποτα καλό έναν χρόνο τώρα;

Παίρνει άριστα στην επικοινωνία. Παίρνει άριστα στο να καρπώνεται δροµολογηµένες δράσεις της δικής µας κυβέρνησης, όπως ο περιβόητος ψηφιακός µετασχηµατισµός του κράτους. Ακόµα και ο πιο αδαής κατανοεί ότι δεν γίνεται σε έξι µήνες να στηθεί ένας τόσο σύνθετος µηχανισµός, ακόµα και αν διαθέταµε ως κράτος 1.000 προγραµµατιστές της Silicon Valley. Μας παρέδωσαν ένα κράτος το οποίο είχε 400 διαφορετικά Ταµεία που έδιναν συντάξεις, ένα γραφειοκρατικό τέρας που ταλαιπωρεί για δεκαετίες τους Ελληνες. Και δουλέψαµε σκληρά για να το αλλάξουµε, γνωρίζοντας ότι θέλει χρόνια για να ολοκληρωθεί η ψηφιακή µετάβαση. Αλλά το κάναµε µε αίσθηση καθήκοντος, όχι για να το πουλήσουµε ως κατόρθωµα.

Ο κόσµος – όπως τουλάχιστον λένε οι δηµοσκοπήσεις – πιστεύει ότι τα πήγε πολύ καλά στην πανδηµία…

Η χώρα τα πήγε καλά γιατί οι Ελληνες τελικά είναι υπεύθυνοι πολίτες. ∆εν ισχύει ότι είναι ένας απείθαρχος λαός που χρειάζεται βούρδουλα για να στρώσει. Αυτές είναι θεωρίες που υποκρύπτουν τη συλλογική ενοχοποίηση ενός λαού που έχει αποδείξει ότι διαθέτει περίσσια αποθέµατα σεβασµού, αλληλεγγύης και υπευθυνότητας στα δύσκολα. Ωστόσο η πανδηµία είναι ακόµη εδώ. Και η κυβέρνηση θα κριθεί όχι στις εύκολες, αλλά στις σύνθετες αποφάσεις. Γιατί το να τα κλείσεις όλα, όταν το ίδιο κάνουν σε όλο τον πλανήτη, δεν είναι και η πιο δύσκολη απόφαση. Το να επανεκκινήσεις την οικονοµία, και ιδιαίτερα τον τουρισµό, µε ασφάλεια, όµως, απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σχέδιο. Αντ’ αυτού, µέχρι στιγµής βλέπουµε ερασιτεχνισµό, ανευθυνότητα και µπάχαλο, µε υπογραφή Μητσοτάκη.

Θα συνεχίσετε να ασκείτε πιέσεις για το θέµα µε τη λίστα Πέτσα, γιατί βλέπουµε ότι σιγά σιγά το θέµα ξεφουσκώνει…

Αυτό που ξεφουσκώνει είναι η όποια αξιοπιστία είχε ο κ. Μητσοτάκης. Ενάμιση μήνα τώρα ζητάμε τη λίστα για να µάθει κάθε πολίτης πού πήγαν τα λεφτά. Το ίδιο αίτηµα έχουν διατυπώσει και πολλά ΜΜΕ, όχι φιλικά σε εµάς σας διαβεβαιώ, γιατί γνωρίζουν ότι όσο σέρνεται αυτή η υπόθεση, το πλήγµα στον ίδιο σας τον κλάδο γίνεται ακόµα πιο ισχυρό. Εχουµε, λοιπόν, µια κατάσταση όπου η κυβέρνηση µοίρασε 20 εκατοµµύρια ακόµα και σε ανύπαρκτα Μέσα και 90 µέρες προσπαθεί µε αστείες δικαιολογίες να κερδίσει χρόνο. Γιατί; Για να «µαγειρέψει» τα νούµερα; Για να παραποιήσει τα στοιχεία; Να είστε σίγουροι ότι τίποτα δεν θα ξεφουσκώσει και τίποτα δεν θα ξεχαστεί. Ειδικά σε µια περίοδο που εργαζόµενοι απολύονται κατά χιλιάδες, ενώ κάποιοι άλλοι κάνουν ζωή χαρισάµενη µε «δωράκια».

tsipra3.jpg

Και ένας χρόνος ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωµατική αντιπολίτευση. Ο δικός σας απολογισµός;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συµµαχία στην αντιπολίτευση αποδεικνύει ότι είναι η παράταξη της εθνικής και δηµοκρατικής ευθύνης. ∆εν αντιγράφει τον λυσσαλέο λαϊκισµό της ∆εξιάς και του κ. Μητσοτάκη. ∆εν λέει όχι για το όχι. ∆εν κάνει σηµαία ευκαιρίας τα εθνικά θέµατα. ∆εν ζητά εκλογές από την πρώτη µέρα. Εχει διαλέξει τον δύσκολο δρόµο της κατάθεσης εναλλακτικής πρότασης. Μπορεί αυτός ο δρόµος να µη δηµιουργεί εύκολες εντυπώσεις, αλλά χτίζει γερά θεµέλια. Και όταν έρθει -που έρχεται τελικά πιο γρήγορα από όσο νοµίζαµε- η ώρα της κρίσης για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε η αντιστροφή του κλίµατος δεν θα είναι παροδική, αλλά ένα βαθύ και διαρκές ρεύµα που θα γεννήσει όρους κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.

Κύριε πρόεδρε, ο Ιούνιος ήταν ένας δύσκολος µήνας για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συµµαχία, καθώς προέκυψαν θέµατα που συνδέονται µε τη συζήτηση για το ηθικό πλεονέκτηµα της Αριστεράς. Ηταν εύκολος ο χειρισµός τους σε εσωκοµµατικό επίπεδο, από τη στιγµή που αφορούσαν κορυφαία στελέχη όπως οι κ. Παπαδημούλης και Παππάς;

Η ηθική της Αριστεράς και των ανθρώπων της είναι το µεγάλο µας πλεονέκτηµα απέναντι σε ένα παλιό πολιτικό σύστηµα που χρεοκόπησε τη χώρα και σε ένα πολιτικό προσωπικό -και δεν αναφέροµαι προφανώς σε όλους τους πολιτικούς µας αντιπάλους- που έχει κριθεί για το ήθος του. Ωστόσο αυτή η ηθική στάση κρίνεται καθηµερινά. ∆εν είναι ένα εισιτήριο διαρκείας. Και τα δικά µας στελέχη κρίνονται -και ορθά- πολύ πιο αυστηρά από τα στελέχη της ∆εξιάς. Πιστεύω, λοιπόν, ότι ο Ιούνιος δεν ήταν δύσκολος, αλλά ουσιαστικός µήνας για εµάς. Γιατί µε τον τρόπο που αντιµετωπίσαµε τις επιθέσεις των αντιπάλων µας, αποδείξαµε αυτό το πλεονέκτηµα. ∆εν µείναµε στην άµυνα. ∆εν ταµπουρωθήκαµε στο οχυρό της ανταπάντησης στο γνωστό ύφος: «Ναι, αλλά εσείς…». Λειτουργήσαμε ως συλλογικότητα που στηρίζεται στην αξία της κριτικής και της αυτοκριτικής. Που εντοπίζει με θάρρος και ειλικρίνεια τα λάθη, όχι για να τα κουκουλώσει, αλλά για να μην τα επαναλάβει. Και αυτό είναι ίσως το ποιοτικά διαφορετικό στοιχείο που ενισχύει το ηθικό μας πλεονέκτημα απέναντι σε πολιτικούς αντιπάλους που δεν ανέλαβαν ποτέ καμία πολιτική ευθύνη. Ούτε για τη χρεοκοπία της χώρας, ούτε για το «πάρτι» στον χώρο της Υγείας, ούτε για τίποτα. Απέναντι σε αντιπάλους που βάφτισαν τη Novartis σκευωρία και μετέτρεπαν τους αριθμούς των τραπεζικών λογαριασμών του Τσοχατζόπουλου σε αριθμούς κινητών τηλεφώνων.

Εχετε πει στο Ζάππειο ότι θα προχωρήσετε μπροστά όχι με γνώμονα αγάπες, φιλίες ή εχθρούς. Τι να περιμένουμε το επόμενο διάστημα;

Να περιμένετε την απόλυτη ευθυγράμμιση λόγων και πράξεων. Ο,τι είπα ισχύει στο ακέραιο. Κλήθηκα να πάρω δύσκολες και ιστορικές αποφάσεις για τη χώρα μέσα σε μια πολύ πυκνή πενταετία. Τίποτα δεν συγκρίνεται με το βάρος της ευθύνης απέναντι στον λαό και στην πατρίδα. Θα προχωρήσει ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία σε ένα κόμμα μαζικό και λαϊκό που θα αποτελεί την καρδιά της μεγάλης προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης του τόπου. Που θα ανανεωθεί και θα αναδείξει άξια στελέχη, αναγνωρισμένα στον κοινωνικό χώρο. Και που σύντομα θα είναι έτοιμο να κυβερνήσει. Αυτό είναι για μένα το νέο μεγάλο ιστορικό στοίχημα.

Κάποιοι ίσως και εντός του κόμματος θεωρούν ότι δεν εξαντλείτε την αυστηρότητά σας απέναντι σε στελέχη σας. Αυτό είναι συνειδητή επιλογή;

Δεν έχω μάθει να λειτουργώ ως χωροφύλακας ή παιδονόμος. Τα στελέχη μας είναι δημόσια πρόσωπα. Κρίνονται διαρκώς. Ο κόσμος είναι αρκετά ώριμος ώστε να διαμορφώνει άποψη για όλους μας. Εχω όμως την ευθύνη να ηγούμαι στη βάση συγκεκριμένων αρχών, κανόνων και, πάνω απ’ όλα, αξιών.

Πότε θα γίνει η αξιολόγηση των στελεχών σας;

Γίνεται καθημερινά από τον κόσμο που μας παρακολουθεί και ζητά να είμαστε δίπλα στα προβλήματα και στις αγωνίες του. Από εκεί και πέρα, όπως γνωρίζετε, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα συνέδριο, όπου τα μέλη του κόμματος θα κληθούν να τα αξιολογήσουν όλα.

Εχετε μιλήσει και για νέα πρόσωπα…

Είναι μια στρατηγική επιλογή. Ξέρετε, δεν το κάνω γιατί η πολιτική ορθότητα ή κάποιος επικοινωνιακός κανόνας το επιβάλλει. Απεχθάνομαι τη λογική της πολιτικής επετηρίδας. Διότι τόσο στον δικό μας χώρο όσο και στα άλλα κόμματα χάθηκε η ευκαιρία για πολλούς άξιους ανθρώπους να προσφέρουν από θέσεις ευθύνης απλώς επειδή κάποιοι «προηγούνταν». Εγώ ο ίδιος δεν θα ήμουν σήμερα απέναντί σας, αν ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεγε αυτή την πεπατημένη.

Το μητρώο στελεχών τι θα είναι;

Η διαδικασία να εντοπίσουμε ικανά στελέχη σε όλη την Ελλάδα και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να δουλέψουν για τον κοινό μας στόχο: Για ένα κόμμα σύγχρονο και ριζοσπαστικό, με προγραμματικό βάθος και τεκμηριωμένες προτάσεις, για την Ελλάδα της νέας εποχής.

tsipra.jpg

Το κοινωνικό συμβόλαιο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία με τον λαό τι περιλαμβάνει;

Είναι ένα όραμα και ένα σχέδιο για το πώς θα καταφέρουμε συλλογικά να χτίσουμε την Ελλάδα της νέας δεκαετίας. Η χώρα μας θέλουμε να ξέρει τι πρέπει να παράγει, σε ποιους τομείς πρέπει να επενδύσει και πώς. Θέλουμε ισχυρό κοινωνικό κράτος για να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική υγεία κάθε πολίτη. Θέλουμε ισχυρό πλαίσιο εργασιακών δικαιωμάτων για να μπορεί κάθε εργαζόμενος να αισθάνεται ασφαλής και να είναι πραγματικά παραγωγικός. Θέλουμε συνθήκες για ένα καλύτερο μέλλον για τις νέες γενιές και σταδιακά να δώσουμε τη δυνατότητα να πάρουν τη χώρα στα χέρια τους τα παιδιά του νέου αιώνα. Θέλουμε άμεσες και πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Θέλουμε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, το οποίο δεν θα διαχωρίζει κανέναν και καμία με βάση το φύλο, την καταγωγή, το χρώμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Με λίγα λόγια, θέλουμε μια καλύτερη ζωή για κάθε Ελληνίδα και κάθε Ελληνα σε μια χώρα που δεν θα σχεδιάζει για να ζει με ορίζοντα τον επόμενο μήνα, αλλά τις επόμενες δεκαετίες.

Είπατε προσφάτως στην ΚΕΑ ότι ο στόχος είστε εσείς. Θέλουν οι πολιτικοί σας αντίπαλοι να μειώσουν το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, να τελειώσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ και με εσάς τον ίδιο ως πολιτικό ηγέτη;

Αυτό που θέλουν είναι να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια καχεκτική δημοκρατία, σε ένα καθεστώς απόλυτου ελέγχου της ενημέρωσης και φίμωσης κάθε διαφορετικής άποψης. Είναι διαχρονικό το «φλερτ» της Δεξιάς με τον αυταρχισμό. Ποτέ δεν κατάφερε να συνυπάρξει για καιρό με το Κέντρο και την Αριστερά, ως ένας από τους δύο θεσμικούς πυλώνες που έχει φυσικά διαφορετικό πολιτικό σχέδιο και επιδιώξεις, αλλά σέβεται τη διαφορετική άποψη και κυρίως τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ψηφίζουν ένα άλλο κόμμα. Είτε ήταν το Κέντρο, είτε το ΠΑΣΟΚ, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντα η πολιτική της Δεξιάς κατέληγε να είναι η σπίλωση, η συκοφαντία, ο αυταρχισμός. Είναι στο DNA τους και δυστυχώς, έτσι όπως είναι σήμερα η Νέα Δημοκρατία, αν ο δομικός αυταρχισμός συνδυαστεί και με την προσωπική αλαζονεία, τότε το κοκτέιλ είναι εκρηκτικό για την ίδια τη δημοκρατία.

Τι τους απαντάτε;

Τους απαντώ ότι έχουν επιλέξει λάθος γήπεδο. Εμείς, κυρία Κεχαγιά, παραλάβαμε μια χώρα διαλυμένη και χρεοκοπημένη. Και την παραδώσαμε έπειτα από 5 χρόνια με 37 δισ. απόθεμα, χωρίς ελλείμματα, με ρυθμισμένο το χρέος και την ανεργία 10 μονάδες κάτω. Αυτοί έφτασαν τους Ελληνες να χρωστάνε για δέκα γενιές, χρεοκόπησαν τον τόπο, άφησαν την παραγωγή να ρημάζει, την ώρα που ορισμένοι φίλοι τους έγιναν επιχειρηματικοί κολοσσοί από το πουθενά και τα κόμματά τους χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια στις τράπεζες. Εμείς γίναμε κυβέρνηση ως ώριμο τέκνο της ανάγκης του λαού μας για κοινωνική δικαιοσύνη και κυριαρχία. Δεν γίναμε κυβέρνηση επειδή μας στήριξαν επιχειρηματικά συμφέροντα που σκορπούν τα λεφτά τους σε ΜΜΕ για να αποκτήσουν ασυλία σε ανοιχτές υποθέσεις με τη Δικαιοσύνη. Ας προσέξουν, λοιπόν. Καμιά φορά σημασία δεν έχει αν κάποιος σε κατηγορεί, αλλά ποιος σε κατηγορεί.

Μιλάτε για μαφιόζικες και παρακρατικές μεθόδους. Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής;

Τι πιο σαφές θέλετε; Η επιλογή του κ. Μητσοτάκη να φέρει στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής παράνομες ηχογραφήσεις ανοίγει το καπάκι του υπονόμου για την πολιτική ζωή. Και δεν πρόκειται για τυχαία επιλογή, αλλά για καλοστημένη επιχείρηση που θυμίζει πρακτικές μαφίας. Κρατούσαν για τέσσερα χρόνια μια παράνομη ηχογράφηση, μετά άλλαξαν τον νόμο τον Νοέμβριο του ’19, ώστε να μπορούν να την αξιοποιήσουν. Στη συνέχεια έστησαν ερωτήσεις στην Προανακριτική, από τον Μάρτιο του ’20, γνωρίζοντας προφανώς το περιεχόμενο. Για να επιλέξουν, τελικά, να το δημοσιοποιήσουν ως άσφαιρο αντιπερισπασμό, τη στιγμή που έβλεπαν να έρχεται ο συμβιβασμός-κόλαφος της αμερικανικής Δικαιοσύνης με τη Novartis, που επιβεβαιώνει ότι χρηματίστηκαν αξιωματούχοι της κυβέρνησης Σαμαρά.

Αρα ακυρώνει όλη την επιχειρηματολογία περί σκευωρίας. Και, φυσικά, τη στιγμή που το τελευταίο πράγμα για το οποίο θέλει να μιλά η κυβέρνηση είναι η οικονομία, όπου οι επιπτώσεις της αδράνειας και των ιδεοληψιών της γίνονται κάθε μέρα πιο εμφανείς. Δεν θέλω, όμως, να επιμείνω τόσο στο γιατί το επέλεξαν όσο στις πρακτικές που επιλέγουν. Γιατί θεωρώ ότι είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία. Αν νομίζει ο κ. Μητσοτάκης ότι ανοίγοντας το καπάκι του υπονόμου θα πλήξει τους αντιπάλους του, μάλλον κάνει λάθος. Ο πρώτος υποψήφιος να πέσει μέσα είναι ο ίδιος.

Πιστεύετε ότι ο κ. Μητσοτάκης υποκινεί όλη αυτή την επιχείρηση;

Αυτό δεν μπορώ να το γνωρίζω με απόλυτη ασφάλεια. Γνωρίζω όμως σίγουρα ότι το χρεώνεται. Από μια άποψη θα ήταν ακόμη χειρότερο, αν δεν το υποκινεί. Θα σήμαινε ότι δεν ελέγχει το μπλοκ των ακραίων στο κόμμα του που σπρώχνουν σε ακραίες επιλογές την πλειοψηφία της Προανακριτικής για να καλύψουν το σκάνδαλο Novartis και κυρίως ότι δεν ελέγχει συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα που στο όνομά του κάνουν τη «βρώμικη δουλειά». Είτε είναι υποκινητής είτε τροχονόμος του παρακράτους, όμως, θα το βρει μπροστά του. Με τη δημοκρατία και τους θεσμούς δεν μπορεί να παίζει κανείς, ιδίως αν βρίσκεται στη θέση του πρωθυπουργού.

Υπαινιχθήκατε ότι στήνεται ένα σκηνικό που παραπέμπει στο «βρώμικο ’89» και είδαμε το ΚΙΝΑΛ να σας ασκεί κριτική γι’ αυτό, τον παραλληλισμό…

Θα ήταν προτιμότερο το ΚΙΝΑΛ να αρχίσει να προβληματίζεται βαθύτερα για το τι σημαίνει μια προοδευτική στρατηγική στην Ελλάδα του 2020. Να απαγκιστρωθεί, επιτέλους, από μια ρητορική που αθωώνει τη Δεξιά στα μείζονα για να την ψέξει στα ελάσσονα. Ξέρουν πολύ καλά ότι η Δεξιά, για να παραφράσω τον Μπρεχτ, πρώτα ήρθε γι’ αυτούς και μετά για εμάς. Η διαφορά μας είναι ότι εμείς δεν βρεθήκαμε ποτέ στην ίδια πλευρά με τον συκοφάντη μας.

Είπατε ότι ο κ. Μητσοτάκης ίσως αναγκαστεί να προκηρύξει εκλογές στα τέλη Αυγούστου. Τις φοβάστε;

Αυτός που θα πρέπει να φοβάται την οργή για τις συνέπειες της πολιτικής του δεν είμαι εγώ. Ο κ. Μητσοτάκης ίσως σκέφτεται ότι είναι μια καλή λύση να προλάβει το κακό και να δραπετεύσει από την ευθύνη πριν κλείσει η χρονιά με την υψηλότερη ύφεση στη Μεταπολίτευση. Αλλά το κακό που θέλει να αποφύγει έχει ήδη ξεκινήσει. Και εμείς είμαστε εδώ όχι απλώς για να ασκούμε κριτική στον κ. Μητσοτάκη και να στηρίζουμε την αντίσταση της κοινωνίας αλλά και γιατί έχουμε υλοποιήσιμο και ρεαλιστικό σχέδιο. Ετοιμοι να ξαναβγάλουμε -αν χρειαστεί τα κάστανα από τη φωτιά.

Κατηγορείτε την κυβέρνηση Μητσοτάκη για αυταρχισμό. Πώς σχολιάζετε τους περιορισμούς που φέρνει το νομοσχέδιο για τις πορείες και τις διαδηλώσεις;

Είναι ακόμη μία απόδειξη όσων σας είπα προηγουμένως. Η Δεξιά δεν μπορεί να ξεφύγει από τα φοβικά σύνδρομα και την εκδικητικότητα προς όποιον θεωρεί ότι μπορεί να την αμφισβητήσει, μπροστά σε αυτό που έρχεται. Αντί να έχουμε μια κυβέρνηση που από το πρωί έως το βράδυ ασχολείται να δώσει λύσεις στην οικονομία, έχουμε μια ομάδα φανατικών που μέσα σε λίγους μήνες έστειλε ΜΑΤ σε κινηματογράφους για να συνετίσουν δήθεν απείθαρχους νέους, έπειτα έστειλε ΜΑΤ να δείρουν νέους στις πλατείες, μετά έφερε νόμο για την Παιδεία που επαναφέρει τη διαγωγή στο απολυτήριο και τώρα θέλει να κόψει τις διαδηλώσεις. Πείτε μου, εσείς και οι αναγνώστες σας, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις ανάγκες της χώρας το 2020; Ποιο όραμα εξυπηρετούν πέρα από την εμμονή κάποιων ανθρώπων που έχουν μείνει στη δεκαετία του ’50 και στις νομοθετικές διατάξεις της χούντας; Εδώ είμαστε και θα το δείτε, αυτή η ωμή παρέμβαση στον πυρήνα των δημοκρατικών δικαιωμάτων θα εξελιχθεί σε ένα μεγαλοπρεπέστατο φιάσκο.

Παρακολουθώ τη ρητορική σας για τα ΜΜΕ. Μήπως όμως η κριτική σας είναι αυστηρή ή ενδεχομένως και ισοπεδωτική;

Η κριτική μας προς τα ΜΜΕ δεν αφορά μόνο την εξαφάνιση της φωνής ενός κόμματος του 32% από τη δημόσια συζήτηση, αλλά την εξαφάνιση σχεδόν κάθε διαφορετικής φωνής, πέραν αυτών που αναπαράγουν το αφήγημα της κυβέρνησης. Εδώ τίθεται ένα σοβαρότατο θέμα δημοκρατίας. Τα ΜΜΕ προφανώς λειτουργούν με κριτήρια της αγοράς, αλλά δεν είναι δυνατόν να υπάρχει σε τέτοιον βαθμό χειραγώγηση της αντικειμενικότητας. Αν ο πλούτος εξαγόραζε την αλήθεια, θα ζούσαμε ακόμα στον 19ο αιώνα. Σήμερα στην Ελλάδα τα κυριότερα έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα θυμίζουν κακέκτυπο του οπαδικού αθλητικού Τύπου. Η ποιότητα της ενημέρωσης είναι ένα θέμα που πρώτα από όλα αφορά τον δημοσιογραφικό κόσμο. Εμείς επισημαίνουμε τον κίνδυνο η χώρα να διολισθήσει στον ολοκληρωτισμό της μίας άποψης.

Υπάρχει κενό στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία

Ο πρωθυπουργός δεν δείχνει τη βούληση να συνεννοηθεί µε τα κόµµατα της αντιπολίτευσης για τα εθνικά θέµατα. Αγνοεί, δε, την πρότασή σας για Συµβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Πώς κρίνετε τους χειρισµούς της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά;

Το πρόβληµα της κυβέρνησης εδώ και έναν χρόνο είναι το ίδιο. Το κενό στρατηγικής απέναντι σε µια Τουρκία που υποστηρίζεται ολοένα και περισσότερο από τις ΗΠΑ και σε µια ΕΕ που βυθίζεται στην εσωστρέφεια και αποδυναµώνεται στη Μεσόγειο. Στην αρχή ο κ. Μητσοτάκης πίστευε ότι εάν δεν θέταµε τα Ελληνοτουρκικά στο τραπέζι, ο κ. Ερντογάν θα µείωνε τις ροές. Αυτές τελικά αυξήθηκαν και υπεγράφη και το παράνοµο τουρκολιβυκό µνηµόνιο. Μετά θεώρησε ότι αν είµαστε πιστοί και δεδοµένοι σύµµαχοι, οι ΗΠΑ θα βοηθούσαν απέναντι στην Τουρκία. Βλέπουµε τα αποτελέσµατα.

Πριν από λίγους µήνες η κυβέρνηση ανέδειξε την αυτονόητη απόφαση για φύλαξη των συνόρων στον Εβρο ως δόγµα «ευρωπαϊκής ασπίδας», επικυρώνοντας έτσι τη µετατροπή της Ελλάδας σε «αποθήκη ψυχών» της Ευρώπης. Μετά διέκοψε για µήνες τους διαύλους επικοινωνίας µε την Τουρκία, αυτοεξαιρέθηκε από τον ευρωτουρκικό διάλογο και πρότεινε φράχτες… στη θάλασσα. Και, τέλος, κατέληξε να ζητά εξαιρέσεις από το διεθνές δίκαιο, που είναι το µεγάλο «όπλο» της Ελλάδας, ενώ την ίδια ώρα εδώ και έναν χρόνο αρνείται να πιέσει την Ευρώπη για µετεγκαταστάσεις και την Τουρκία για ουσιαστικό διάλογο, µε τις κυρώσεις αλλά και τη θετική ατζέντα στο τραπέζι.

Πρέπει, λοιπόν, να επιστρέψουµε σε µια ενεργητική, πολυδιάστατη και διεκδικητική εξωτερική πολιτική, που αναδεικνύει τον ρόλο µας ως πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας. Να προχωρήσουµε άµεσα, τώρα που έκλεισε η συµφωνία µε την Ιταλία για την ΑΟΖ, στην επέκταση των χωρικών µας υδάτων στο Ιόνιο, µε προοπτική επέκτασης και νότια της Κρήτης, αν αποτύχουν οι συνοµιλίες µε την Αίγυπτο. Και να παλέψουµε για συµφωνία και µε την Αίγυπτο, γνωρίζοντας όµως ότι η Κρήτη δεν είναι Οθωνοί… Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να απαιτήσει αναβάθµιση του ευρωτουρκικού διαλόγου, µε απειλή κυρώσεων στο τραπέζι αλλά και την προοπτική αναθεώρησης της τελωνειακής ένωσης ΕΕ – Τουρκίας και επανεγκαταστάσεις προσφύγων από την Τουρκία στην ΕΕ. Η καγκελάριος Μέρκελ αυτά δεν πρόκειται µόνη της να τα βάλει επί τάπητος, εάν δεν την πιέσει επιτέλους ο κ. Μητσοτάκης. ∆εν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία.

Φωτογραφίες – Βίντεο: Άθα Σκοταρά

Ν. Φίλης: Θέλουν να «κλέψουν» την εφηβεία των λίγων και να αποκλείσουν τους πολλούς

Στα 100-150 πρότυπα σχολεία που προωθούν Κεραμέως-Μητσοτάκης θα «κλέψουν» την εφηβεία των παιδιών με δόλωμα μία κοινωνική προσδοκία που δεν θα επιβεβαιωθεί χωρίς να λειτουργεί η οικονομία, ενώ αποκλείουν την συντριπτική πλειοψηφία του 1,2 εκατ. Ελλήνων μαθητών χωρίς ούτε μία επιστημονική γνώμη, όπως για τα αγγλικά στα νηπιαγωγεία που απέρριψαν και οι 28 πρόεδροι παιδαγωγικών τμημάτων στην χώρα, τόνισε ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Νίκο Ξυδάκη. Για την διαγωγή στα απολυτήρια, εξάλλου, καυτηρίασε την αναφορά της κας Κεραμέως στην Ιταλία, που οφείλεται σε καταστροφική για τα παιδιά επιλογή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι το 2008.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να επιβάλλει μία οπισθοδρομική, αντιδραστική παιδαγωγική αντίληψη στην εκπαίδευση, το νομοσχέδιο αυτό το ψηφίζει μόνη της χωρίς κανένα άλλο κόμμα στη Βουλή και με διαδηλώσει εκπαιδευτικών εκτός Βουλής, ξεχνώντας ότι αυτοί είναι οι ειδικοί. Ακούει π.χ. τον κ. Τσιόδρα για την υγεινομική κρίση, αλλά αγνοεί επιδεικτικά και μερικές φορές δυσφημεί την γνώμη των εκπαιδευτικών για τα ζητήματα του σχολείου, είπε ο κ. Φίλης.
Ανέφερε ενδεικτικά ότι και οι 28 πρόεδροι των παιδαγωγικών τμημάτων της Ελλάδας είπαν «όχι» στην πρώιμη διδασκαλία αγγλικών στα νηπιαγωγεία, με επιστημονικά κριτήρια. Η πολιτική θέση πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονικά πορίσματα, δεν αποφασίζουμε για τιμές στη λαϊκή, για το μέλλον των παιδιών μας αποφασίζουμε, την ζωή των ανθρώπων. Δεν έχουν ούτε μία γνώμη ειδικού, για κάποιο θέμα, όπως υπογράμμισε.
Θύμισε επίσης ότι αντίθετα με αυτή την πρακτική, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση είχε κάνει διάλογο με επιτροπή επιστημόνων, παιδαγωγών και εκπαιδευτικών από όλους τους πολιτικούς χώρους, μετείχε π.χ. ο κ. Μουτζούρης σήμερα περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου. Το πόρισμα που κατατέθηκε το λάβαμε υπόψιν, το συμβουλευτήκαμε. Στη Βουλή καλέσαμε πρώην υπουργούς, τον μακαρίτη Αρσένη, την κα Γιαννάκου, τον κ. Μπαμπινιώτη, άλλους, κάναμε κουβέντα. Επιπρόσθετα, μιλήσαμε με όλους τους μορφωτικούς ακολούθους των ευρωπαϊκών χωρών στην Αθήνα, να μας μεταφέρουν την τεχνογνωσία από τις χώρες τους. Κάναμε προσπάθεια να ακούσουμε, όχι μόνο να επιβάλουμε, όπως σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη που νομοθετεί για την Παιδεία ερήμην των εκπαιδευτικών.
Το νομοσχέδιο αφορά μικρό μόνο μέρος της εκπαίδευσης, συνέχισε ο κ. Φίλης, τα λεγόμενα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Ουσιαστικά θα τριχοτομηθεί η εκπαίδευση, το κράτος θα δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτά και τα υπόλοιπα θα βουλιάξουν, αυτή είναι η πραγματικότητα. Είναι δυνατόν να μιλάμε μόνο για αυτά τα λίγα σχολεία που αφορούν περίπου 15.000 από τα 1.200.000 παιδιά; Και όμως, η συζήτηση που γίνεται τόσο πολύ επιλεκτικά προσδιορισμένη είναι, για το 1/1000 των παιδιών.
Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι πάνε να φτιάξουν ένα δίκτυο 100-150 πρότυπων σχολείων σε ένα σύνολο 3.500 Γυμνασίων και Λυκείων. Δεν θα είναι σχολεία αριστείας, θα είναι «φροντισμένα» σχολεία όπου θα «κλέβουν» την εφηβεία των παιδιών. Και δεν θα επιβεβαιώσουν τις κοινωνικές προσδοκίες τους, γιατί αυτές δεν επιβεβαιώνονται από την εκπαίδευση, αλλά από την ροή της κοινωνίας και της οικονομίας. Χωρίς την οικονομία να λειτουργεί σήμερα, δεν λειτουργεί και ο μηχανισμός κοινωνικής ανόδου μέσω της εκπαίδευσης, σημείωσε εξάλλου ο κ. Φίλης για το επιχείρημα περί ενισχυσης της «κοινωνικής κινητικότητας» μέσω αυτών των σχολείων. Δεν μπορούμε να αποκρύπτουμε, να λέμε ψέματα, ότι σε 5.000 χαρισματικά φτωχόπαιδα θα δοθεί η δυνατότητα να προχωρήσουν, όπως είπε χαρακτηριστικά.
Για την επαναφορά του αντιδραστικού μέτρου της διαγωγής στο απολυτήριο και την αναφορά της υπουργού Παιδείας ότι εφαρμόζεται στην Ιταλία, ο κ. Φίλης σημείωσε ότι είχε καταργηθεί το 1998 από τον τότε πρωθυπουργό Μάριο Πρόντι και το επανέφερε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι το 2008, με αποτέλεσμα όπως δείχνουν οι σχετικές παιδαγωγικές εκθέσεις στη γειτονική χώρα, να προκληθεί έξαρση της σχολικής διαρροής, να στιγματίζονται παιδιά και να εγκαταλείπουν το σχολείο. Διαβάζουν; Ενημερώνονται; Ή προχωρούν σε μέτρα με βάση ιδεοληψίες και σκληρό δογματισμό; αναρωτήθηκε ο κ. Φίλης.
105,5 Sto Kokkino · Ν. Φίλης – 105,5 Στο Κόκκινο – 11 Ιουνίου 2020

Θοδωρής Κορωναίος: Μπορεί ο κ. Περιφερειάρχης να λέει ότι τα πράγματα τώρα είναι καλύτερα, αλλά δεν βλέπω φως στον ορίζοντα για τους οδικούς άξονες…

Την Τετάρτη 10 Ιουνίου στις 12 στον prisma radio 91.6 και ”Στο ίδιο έργο θεατές” καλεσμένος στο στούντιο της εκπομπής ήταν ο Θοδωρής Κορωναίος.

Ο κ. Κορωναίος είναι περιφερειακός Σύμβουλος Πρέβεζας με την αξιωματική αντιπολίτευση και την περιφερειακή παράταξη ”Κοινό των Ηπειρωτών”
Είναι Γεωπόνος – Γεωτεχνικός , απόφοιτος του ΑΠΘ.
Δραστηριοποιείται με επιτυχία επαγγελματικά στον ιδιωτικό τομέα εδώ και πολλά χρόνια στην περιοχή του ν. Πρεβέζης, ενώ παράλληλα είναι Αντιπρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ ( Γεωτεχνικό Επιμελητήριο) παράρτημα Ηπείρου- Ιονίων Νήσων και μέλος του συλλόγου Γεωπόνων Πρέβεζας.

Συζητήσαμε αναλυτικά μαζί του για ζητήματα της περιφέρειας αλλά και του νομού Πρεβέζης, τις υποδομές, για τον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό σε περιόδους πανδημίας αλλά και την επόμενη ημέρα στην κοινωνία της περιοχής αλλά και στην τοπική οικονομία.

”Κάναμε τηλεδιάσκεψη μόνο περιφερειακά συμβούλια αλλά και εκεί η επαφή χάνεται…”

” Η αίσθηση που έχω και η πληροφόρηση είναι ότι το περιφερειακό συμβούλιο θα αρχίσει να συνεδριάζει κανονικά δια ζώσης , με τις προβλεπόμενες αποστάσεις…”

” Θα έπρεπε να κάνουμε μια ανάλυση κινδύνου σαν κράτος και σε επίπεδο κεντρικό αλλά και σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο…”

” Για να κάνουμε ένα πλάνο και ένα σχέδιο για τους κινδύνους που ενδεχομένως θα αντιμετωπίσουμε θα πρέπει να κάνουμε πρώτα και να έχουμε ένα σχέδιο αναπτυξιακό για την επόμενη δεκαετία…” ” Ένα σχέδιο στοχευμένο και με δράσεις…”

”Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο πλάνο…, μπαίνουν τελευταία στιγμή πράγματα εκ του προχείρου…”

” Δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα τα έργα στο παραλιακό μέτωπο… στην Λυγιά – την Λούτσα… είναι όλος ο δρόμος ξηλωμένος…” ” Πως να υποδεχτούμε κόσμο το τριήμερο ειδικά όταν περιμέναμε κόσμο;” ” Περιόδευσα και είδα την κατάσταση που επικρατεί από κοντά…”

” Αν υπήρχε σχέδιο θα βλέπαμε διαφορετικές παρεμβάσεις…”

”Όλα γίνονται με μια προχειρότητα και με μια βιασύνη… με αποτέλεσμα να υποβαθμίζονται διάφορα έργα και να γίνονται κάποια άλλα.”

”Ο περιφερειάρχης με την παρέμβαση του στον prisma κατακεραύνωσε την προηγούμενη πολιτική ηγεσία και την πενταετία …15-20…” ”Δίνοντας μια εντύπωση ότι από μέχρι το 2015 γίνονταν όλα σωστά .., από το 2015 μέχρι το 2019 γίνονταν όλα λάθος και μετά το 2019 πάλι γίνονταν όλα σωστά…”

” Εγώ θέλω να είμαι δίκαιος…, ούτε κανένα να ζητωκραυγάσω ούτε κανένα να καταδικάσω…”

” Θα έπρεπε να ήταν άλλη η χάραξη της Ιονίας οδού.., η οποία σήμερα βοηθά βέβαια αισθητά αλλά πρέπει να θυμηθούμε λίγο ότι το έργο το 2010 με 11 σταμάτησε…”

” Από το Αντίρριο μέχρι την Πρέβεζα πηγαίναμε μέσα από τον παλιό δρόμο…Οι τράπεζες σταμάτησαν την χρηματοδότηση , και τα έργα ξαναξεκίνησαν στα μέσα του 2014.. ” Το έργο βρήκε χρηματοδότηση το 2015 και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2017…” ” Αυτό το έργο ήταν για την Δ. Ελλάδα και την Ήπειρο πολύ αναπτυξιακό και σημαντικό… θα μας πάει τα προϊόντα μας πιο κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα…” ” Μένει για τον δικό μας νομό η Αμβρακία, η εργολαβία σκούπα για να συνδεθούμε…” ” Δεν αρκούν οι επισκέψεις στα υπουργεία…έχει περάσει ένας χρόνος και δεν έχει γίνει κάτι..” ” Μπορεί ο κ. Περιφερειάρχης να λέει ότι τα πράγματα τώρα είναι καλύτερα…, αλλά δεν βλέπω φως στον ορίζοντα για τους οδικούς άξονες…”

” Είναι ώρα λοιπόν για έργα και όχι για λόγια μια σωστή φράση του κ. Περιφερειάρχη..”

” Κανένας δεν έχει το αλάθητο..” ” Πρέπει να συζητάμε για όλα τα ζητήματα και να παίρνουμε μαζί αποφάσεις..”

” Το έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης από την Καλαμπάκα μέχρι την Ήπειρο είναι ένα οραματικό έργο…, όπως το ανέλυσε και ο επικεφαλής μας ο Γιώργος Ζάψας.”

” Αν δε βάλεις κάτι οραματικό δεν μπορείς να το πραγματοποιήσεις…”

” Η ζωή και η δημιουργία γεννούν αναγκαιότητες…” ” Πρέπει να το συζητάμε έστω και αν γίνει σε μια δεκαετία…”

” Εμείς έχουμε προτείνει ως παράταξη να αξιοποιηθούν ορισμένα εργαλεία για το πρωτογενή τομέα παραγωγής, όπως τα στατιστικά στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι εδαφοκλιματικούς χάρτες, στοιχεία από την εμπορία…”

” Στοιχεία στατιστικά που έχει στα χέρια της η περιφέρεια και πρέπει να δοθούν για την δημιουργία ενός οδικού χάρτη…”

Συνέντευξη του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην Καθημερινή της Κυριακής και στον Αλέξη Παπαχελά


– Ήθελα πρώτα απ’ όλα να σας ρωτήσω πώς κρίνετε εσείς τον σχεδόν ένα χρόνο της
διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Θα μου επιτρέψετε να χωρίσω την περίοδο των δέκα αυτών μηνών στη προ κορωνοϊού περίοδο και
στη μετέπειτα. Μέχρι τον κορωνοϊό η κυβέρνηση είχε με πολύ μεγάλη ταχύτητα διαψεύσει τις
προσδοκίες που είχε δημιουργήσει προεκλογικά για μεγάλη ανάπτυξη. Τον Ιούλιο του ’19 παραδώσαμε μια οικονομία που «έτρεχε» με 2,8% ανάπτυξη και τον Δεκέμβριο του ’19 η ανάπτυξη είχε πέσει στο 1%. Ήδη από το πρώτο τρίμηνο του 2020 είχαμε ύφεση 0,9%, ενώ το lockdown έγινε τέλη Μαρτίου. Και τους δύο πρώτους μήνες είχαμε υστέρηση 2 δισ. έναντι του στόχου. Η πανδημία, λοιπόν, δεν είναι δικαιολογία· ο κ. Μητσοτάκης έχει φέρει την ύφεση πριν από την πανδημία.
Και προφανώς, δεν είδαμε καμία επενδυτική έκρηξη. Στο Ελληνικό ακόμη περιμένουμε τις
μπουλντόζες, που θα έμπαιναν την πρώτη εβδομάδα. Η διαχείριση του προσφυγικού επίσης ήταν
δραματική. Στη Μόρια, από 6.000 μετανάστες που αφήσαμε, φτάσαμε στις 26.000, ενώ η προσπάθεια κατασκευής νέων κλειστών κέντρων κατέληξε στα ευτράπελα που είδαμε, με τα ΜΑΤ να κυνηγούν πολίτες και τους πολίτες να κυνηγούν ΜΑΤ στα νησιά.
Και μετά ήρθε ο κορωνοϊός. Δεν θα είμαι μίζερος, η κυβέρνηση συντονίστηκε σχετικά έγκαιρα με τις
κατευθύνσεις της παγκόσμιας κοινότητας. Οι πολίτες έδειξαν αξιοζήλευτη πειθαρχία και όλοι μαζί
καταφέραμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και να μην επιβαρύνουμε ένα ΕΣΥ με πολλές αδυναμίες. Την επιτυχία της χώρας προφανώς την πιστώνεται και η κυβέρνηση. Είναι, όμως, επιτυχία που ανήκει στους πολίτες και την πιστώνεται και η αντιπολίτευση, που κράτησε πολύ
υπεύθυνη στάση.
– Θέλω να σας ρωτήσω για το θέμα του Εβρου. Λέτε ότι και εσείς θα κάνατε το ίδιο, δηλαδή θα σφραγίζατε τα σύνορα με αυτόν τον τρόπο; Διότι, επειδή έχετε ένα κομμάτι του κόμματος που δίνει πολύ μεγάλη σημασία στα δικαιώματα, τους «δικαιωματιστές»,
ενδεχομένως να ήσαστε διχασμένος.

Εδώ είχαμε μια απόπειρα μαζικής εισόδου μεταναστών και προσφύγων με εργαλειοποίηση και
εκμετάλλευση τους από την Τουρκία. Απέναντι σε μια τέτοια εξέλιξη οποιαδήποτε κυβέρνηση θα
φυλούσε τα σύνορα. Δεν χωράει, λοιπόν, αμφιβολία ότι αυτή ήταν και η ξεκάθαρη θέση του ΣΥΡΙΖΑ –
Προοδευτική Συμμαχία. Φυσικά, ασκήσαμε κριτική εκεί όπου έπρεπε. Καταγγείλαμε την αναστολή του δικαιώματος υποβολής ασύλου, τα απαράδεκτα φαινόμενα αυτοδικίας, τη μη αποσυμφόρηση των
νησιών και τη μετατροπή της Ελλάδας σε αποθήκη ψυχών μέσα από το κυβερνητικό δόγμα
«ευρωπαϊκή ασπίδα».

Στον κορωνοϊό επικεντρώθηκε πολύ μεγάλο κομμάτι της δημόσιας συζήτησης πάνω στον
κ. Τσιόδρα. Για εμένα αντανακλώνται ενδεχομένως και οι αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε δύο
γραμμές: από τη μία είχαμε τον κ. Πολάκη, που έκανε σκληρές επιθέσεις, από την άλλη
είχαμε τον κ. Ξανθό, ο οποίος έλεγε ότι τα πήγε καλά.

Ο κ. Πολάκης έκανε επιθέσεις σε αποφάσεις του υπουργού Υγείας που είχαν να κάνουν με
κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος. Νομίζω ότι ο κ. Τσιόδρας είναι ένας καλός επιστήμονας, που
κάνει καλά τη δουλειά του. Δεν είναι δικές του οι πολιτικές αποφάσεις. Ηταν κατάλληλος εκπρόσωπος
ακριβώς επειδή, πέραν της επιστημονικής επάρκειας, έχει και αυτό το μειλίχιο του χαρακτήρα του. Δεν είναι εύκολο πράγμα να πείσεις τον κόσμο για μέτρα που περιορίζουν ατομικές ελευθερίες. Νομίζω ότι κατάφερε να κερδίσει συμπάθεια και εμπιστοσύνη. Από εκεί και πέρα, ελπίζω με την ίδια νηφαλιότητα να συνεχίσει χρήσιμος για την κοινωνία και τώρα που έχει αποκτήσει μεγάλη δημοφιλία, και να μην τηρήσει τον κανόνα που θέλει να την εξαργυρώνει κάποιος με πολιτικά οφέλη.

– Υπάρχει μια κριτική που λέει ότι μία διαφορά ανάμεσα στη σημερινή διακυβέρνηση και στη δική σας είναι ότι ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί περισσότερο τεχνοκράτες από ό,τι κάνατε εσείς. Ισχύει αυτό;

Δεν είμαι βέβαιος ότι χρησιμοποιεί περισσότερο τεχνοκράτες από όσο χρησιμοποιούσαμε εμείς.
Απλώς, επιλέγει να κρύβει υπουργούς του, που ίσως δεν εμπιστεύεται, πίσω από τεχνοκράτες. Το ίδιο
επιχειρεί να κάνει και τώρα με τον κ. Σταϊκούρα, που προφανώς δεν του έχει εμπιστοσύνη να
διαχειριστεί το πακέτο των 32 δισ., και σπεύδει στον κ. Πισσαρίδη. Πρωθυπουργός είναι, μπορεί να
αντικαταστήσει όσους δεν εμπιστεύεται.

Εσείς θα είχατε κάνει κάτι διαφορετικό σε σχέση με τον κορωνοϊό;

Θα είχαμε κινηθεί πιο γρήγορα στην ενίσχυση του ΕΣΥ με μόνιμες προσλήψεις και υποδομές, και κατά τη διάρκεια της κρίσης και μετά από αυτήν, αξιοποιώντας τον χρόνο που μας έδωσαν οι πολίτες. Η πανδημία φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα πλέγμα κοινωνικής προστασίας, να ενισχύσουμε τον δημόσιο χώρο. Τα προηγούμενα χρόνια, η κυριαρχία μιας νεοφιλελεύθερης αντίληψης οδήγησε στην ψευδαίσθηση ότι όποιος έχει την οικονομική δύναμη δεν χρειάζεται δημόσια υγεία. Αποδείχθηκε ότι απέναντι σε μια έκτακτη ανάγκη, είμαστε όλοι ευάλωτοι, ασχέτως οικονομικής ισχύος.
Στη δημόσια υγεία έσπευσαν και αυτοί με τεράστια οικονομική δύναμη και ο φτωχός πολίτης. Αυτό
αλλάζει την αντίληψη της κοινωνίας για τον δημόσιο χώρο και το δημόσιο σύστημα υγείας. Αυτός είναι ο πυρήνας της αντίληψης των προοδευτικών δυνάμεων και της Αριστεράς. Σε αντίθεση με τη
νεοφιλελεύθερη Δεξιά, που θέλει ακόμη και η ανθρώπινη ζωή να ρυθμίζεται από τους κανόνες της
αγοράς. Ο κ. Μητσοτάκης στα ζητήματα αυτά αναγκάζεται να συρθεί στη δική μας αντίληψη. Δεν έχει
την ιδιοκτησία, όμως, των απόψεων αυτών, για να θυμηθώ μια φράση που μας έλεγαν για το μνημόνιο.

– Πώς βλέπετε την ευρωπαϊκή αντίδραση, αυτό το περίφημο πακέτο, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στο τι σημαίνει για την Ελλάδα;
Η Ευρώπη, όπως πάντα, αντιδρά καθυστερημένα και πολλές φορές με λύσεις μικρότερες από αυτές
που απαιτούνται – αυτό που λέμε «too little too late». Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω ότι μετά την
πρόταση της Κομισιόν έχουμε μια καθυστερημένη μεν, αλλά ποιοτικά προωθημένη αντίδραση. Η
πρόταση συμπεριλαμβάνει μια σειρά από διεκδικήσεις των προοδευτικών δυνάμεων και του Νότου.
Ενα στοιχείο αμοιβαιοποίησης, την έννοια της αλληλεγγύης – καθένας με τις δυνατότητές του και τις
ανάγκες του, και το στοιχείο της ενίσχυσης του κοινοτικού προϋπολογισμού, πάγιο αίτημα
προοδευτικών και φεντεραλιστών. Άρα, εδώ έχουμε μια σημαντική ποιοτική διαφορά. Στον βαθμό,
βεβαίως, που δεν θα μπλοκαριστούν οι προτάσεις από τις αντιδράσεις κάποιων βόρειων χωρών και
που το πακέτο δεν θα δοθεί με αιρεσιμότητες, που θα έχουν ξανά στον πυρήνα τους καταστροφικές
πολιτικές και υφεσιακή λιτότητα.

Τα 32 δισ. είναι μια επιτυχία για την Ελλάδα;

Νομίζω ναι. Ας μη μιλήσουμε για τα 32 δισ., γιατί τα 9 είναι δάνειο και εγώ είμαι λίγο επιφυλακτικός στα δάνεια, ιδίως όταν το χρέος μας είναι στο 180% με ροπή προς το 200% του ΑΕΠ. Ωστόσο, η ενίσχυση με 22 δισ. είναι σημαντική και θετική. Βρυξέλλες και Βερολίνο φαίνεται να συνειδητοποιούν ότι ο συστημικός κίνδυνος που λέγεται Ιταλία είναι πολύ σοβαρός για την ενότητα της Ευρώπης. Οτι Ιταλία και Ισπανία πρέπει να στηριχθούν ουσιαστικά, για να μην οδηγηθούν σε μια κρίση χρέους που θα διέλυε την Ευρώπη. Αρα, μπορεί να επωφελούμαστε εξ αντανακλάσεως, όμως επωφελούμαστε. Τώρα εμείς αυτή τη στιγμή πρέπει να οργανώσουμε σωστά την επόμενη ημέρα. Να οργανώσουμε τη
διαχείριση των κονδυλίων, κατ’ αρχάς την τεχνοκρατική επάρκεια και τη διαφάνεια στη διαχείρισή τους, ώστε να απορροφηθούν. Με την εμπειρία κακοδιαχείρισης στα ΕΣΠΑ των κυβερνήσεων της Ν.Δ., φοβάμαι ότι θα έχουμε δυσκολία στην απορρόφηση. Δεύτερον, να τα αξιοποιήσουμε για να δώσουμε αναπτυξιακή δυναμική σε ανταγωνιστικούς κλάδους με γνώμονα πάντοτε την άμβλυνση και όχι διεύρυνση των ανισοτήτων.

Αποκτήσατε αυτά τα χρόνια κάποιες σχέσεις στενές με την κυρία Μέρκελ και με άλλους
ανθρώπους. Κρατάτε επαφή;

Κρατάω με τον Μακρόν και τη Μέρκελ, αλλά και με τον Σάντσεθ, τον Αντόνιο Κόστα, τον Κόντε, τον
Ζάεφ και τον Ράμα. Μιλάω με τον Μακρόν όταν βρίσκεται σε κάποια δύσκολη στιγμή η Γαλλία, θα
στείλω ένα μήνυμα συμπαράστασης, μιλήσαμε και στο τηλέφωνο. Και με την Αγκελα Μέρκελ έχουμε
ανταλλάξει μηνύματα τώρα με την πανδημία… Εχω διατηρήσει μια φιλική και ανθρώπινη σχέση.

– Από το «Go back Mrs Merkel», λέτε τώρα ότι ευτυχώς που υπάρχει η Μέρκελ στην Ευρώπη;

Η Μέρκελ έχει κρατήσει μια θετική στάση σε κρίσιμες στιγμές σε σχέση με ακραίους στη Γερμανία. Και το λέω αυτό παρά τη σύγκρουσή μας. Εντούτοις, εγώ δεν θα διστάσω να πω ότι η Ευρώπη
διακατέχεται τα τελευταία χρόνια από σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας. Νομίζω ότι κατάφερε μέσα από
ισορροπίες να αποφύγει τα χειρότερα για την Ευρώπη. Εχει μια ευκαιρία στο τέλος της θητείας της να
αφήσει μια θετικότερη παρακαταθήκη. Είναι κρίσιμο το επόμενο εξάμηνο της γερμανικής προεδρίας,
γιατί σε αυτό θα ληφθεί και η απόφαση γι’ αυτό το πακέτο, που θα μπορούσε να αναγεννήσει την
Ευρώπη, και για την αναθεώρηση του Δουβλίνου και ενδεχομένως για θέματα που θα μπορούσαν να
αναβαθμίσουν και τον γεωπολιτικό ρόλο της Ευρώπης.

– Βλέπετε ή φοβάστε τις εκλογές; Τις άμεσες εκλογές.

Δεν τις φοβάμαι, θεωρώ όμως, και γι’ αυτό δεν τις ζητάω, ότι ενώ ακόμη δεν έχει τελειώσει η πανδημία, δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα έχουμε δεύτερο κύμα. Δεν μπορείς να προκαλείς πολιτικές εξελίξεις, που θα επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια. Φρονώ ότι εκλογές εν μέσω πανδημίας θα ήταν μια τυχοδιωκτική κίνηση από τον κ. Μητσοτάκη. Θα έπρεπε να φοβάται ο ίδιος μια τέτοια εξέλιξη, διότι θα είχε τεράστια ζημία από την επιλογή και μόνον. Εγώ δεν έχω ούτε κάτι να φοβηθώ ούτε κάτι να αποδείξω.
Βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η καρδιά της μεγάλης προοδευτικής και δημοκρατικής
παράταξης, αργά ή γρήγορα, θα είναι σε θέση να διεκδικήσει ξανά την κοινωνική πλειοψηφία. Η εξέλιξη της πανδημίας ξαναφέρνει στο προσκήνιο τις αξίες της προόδου, την αλληλεγγύη και την κοινωνική προστασία. Είμαι βέβαιος, λοιπόν, ότι θα επανέλθουμε στη διακυβέρνηση. Το στοίχημα είναι να επανέλθουμε όχι ως κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά ως δύναμη δημιουργίας.

Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα, γιατί φαίνεται να υπάρχουν βαρίδια σε αυτήν τη
διαδικασία. Μήπως έχετε κολλήσει βιωματικά στο 3%;

Οι ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ και της Ανανεωτικής Αριστεράς δεν ήταν ποτέ ιδέες μειοψηφικές. Η Αριστερά
πάντοτε εμπλούτιζε τον δημόσιο διάλογο με προτάσεις, ιδέες που ηγεμόνευαν στην πολιτική ζωή.
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως ο κληρονόμος αυτού του χώρου να ήταν κάποτε στο 3%, αλλά είχε την
ιδεολογική ηγεμονία, το παραδέχεται και η Ν.Δ. Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι κάποιο άλλο κόμμα κατάφερε να αναδειχθεί σε ρεύμα εξουσίας.
Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι και στη χειρότερη στιγμή μας, με τα λάθη και τις αδυναμίες της
επικοινωνίας, έχοντας απέναντι τα περισσότερα ΜΜΕ, κερδίσαμε ένα 32% στις εκλογές. Το μεγαλύτερο ποσοστό του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι ένα παράδειγμα και στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, ιδίως μέσα από το αντάμωμά του με την Προοδευτική Συμμαχία, για να αναδείξουμε τη σύγχρονη προοδευτική ταυτότητα, που θα έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και πρόσημο περιβαλλοντικό, αναπτυξιακό.
Αυτή η συζήτηση θα έρθει στο προσκήνιο το επόμενο διάστημα, οπότε και σκοπεύουμε να
καταθέσουμε την πρότασή μας για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Πιστεύω ότι η ειδοποιός διαφορά,
που θα αρχίσει να γίνεται και πολύ έντονη ανάμεσα στην προοδευτική και στη συντηρητική παράταξη, είναι ότι η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά αναμασώντας τις παλιές αποτυχημένες συνταγές της  λιτότητας, της δημοσιονομικής πειθαρχίας, του αυταρχισμού. Βλέπετε τι γίνεται τώρα με τον Τραμπ στις ΗΠΑ. Και μη μου πείτε ότι δεν αισθανθήκατε ντροπή με την υπόθεση Ινδαρέ, των νέων ανθρώπων στις πλατείες που απρόκλητα χτυπήθηκαν από αστυνομικές δυνάμεις ή τις σκηνές που είδαμε στα νησιά με το προσφυγικό.
Αρα, λοιπόν, λέω ότι η χώρα χρειάζεται μια πρόταση προοδευτική, σύγχρονη, κοινωνικά
φιλελεύθερη. Αυτήν την πρόταση θα είναι σε θέση να τη δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από την πορεία
ανασυγκρότησής του.

– Η απλή αναλογική μπορεί να είναι καταστροφική, υπό την έννοια ότι θα οδηγήσει στην
ακυβερνησία; Θα δεχόσαστε να υπάρξει αλλαγή;

Η επιλογή της απλής αναλογικής δεν ήταν μία, όπως πολλοί έχουν γράψει, καιροσκοπική επιλογή.
Ηταν επιλογή συνειδητή, που πηγάζει από την αντίληψη που έχω για το ότι η χώρα μπορεί και πρέπει
να κυβερνάται με ευρύτερες συνεργασίες και προγραμματικές συγκλίσεις.

– Αν το ΚΙΝΑΛ δεν υπήρχε σήμερα, με ποιον θα κυβερνούσατε;

Όταν υπάρχει ένα ρεύμα υπέρ μιας πολιτικής δύναμης, του βασικού πόλου δηλαδή της Δεξιάς και της
Αριστεράς, που σήμερα είναι η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ, το να μπορούν να διαμορφώνουν κυβερνήσεις
συνεργασίας με δυνάμεις του Κέντρου, είτε της Κεντροδεξιάς είτε της Κεντροαριστεράς, είναι ένα υγιές μοντέλο διακυβέρνησης. Τα μοντέλα μονοκομματικών κυβερνήσεων μας οδήγησαν σε μεγάλες
καταστροφές. Εγώ πιστεύω σε αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν έχω επιλέξει
και μια πολιτική απορρόφησης ή άλωσης απέναντι στο ΚΙΝΑΛ. Ο κ. Μητσοτάκης το επιλέγει απ’ ό,τι
βλέπω.

Ξέροντας ό,τι ξέρετε τώρα, θα συνεργαζόσασταν και πάλι με τους ΑΝΕΛ ή θα πηγαίνατε με το Ποτάμι;

Η Ιστορία δεν γίνεται με «αν». Το 2015 ήταν άλλες οι συνθήκες, άλλα τα προτάγματα και οι
ανασφάλειες. Αυτό το οποίο, όμως, έχει σημασία, είναι ότι και τα κόμματα και η πολιτική εξελίσσονται με βάση τα γεγονότα και τις δυσκολίες. Θεωρώ ότι το πρόσημο που αφήσαμε στη χώρα ήταν θετικό.
Σήμερα σημασία έχει να δούμε ποιος μπορεί να δώσει απαντήσεις για το αύριο. Φοβάμαι, και το λέω με μεγάλη πικρία αυτό, ότι ξαναμπαίνουμε σε μεγάλη περιπέτεια. Βρήκαμε την ανεργία στο 29%, την
πήγαμε στο 17%. Τώρα φοβάμαι ότι σε πέντε μήνες θα ξαναχάσουμε όσα με πολύ κόπο καταφέραμε
σε πέντε χρόνια.

– Η κρίση είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Ναι, είναι παγκόσμιο φαινόμενο, αλλά είναι και αποτέλεσμα των κυβερνητικών επιλογών. Oταν
επιδοτείς την αναστολή εργασίας και τις απολύσεις αντί για την εργασία, τις μειώσεις μισθού αντί για
τον μισθό, όταν κάνεις την κρίση ευκαιρία για κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, όταν κωφεύεις στην κραυγή της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας για στήριξη και ρευστότητα, τότε η έκρηξη της ανεργίας, των λουκέτων και της ύφεσης δεν είναι νομοτέλεια της πανδημίας. Είναι στρατηγική επιλογή. Και σας ξαναλέω ότι είναι διαφορετικό για μια χώρα που είχε 4% ανεργία να πάει 14% και διαφορετικό για μια χώρα που είχε 29%, πήγε στο 17%, να ξαναπάει στο 29%. Εδώ μιλάμε πλέον για μια χαμένη γενιά.

Μετά τη διακυβέρνησή σας θεωρείτε ότι η διαπλοκή έχει λιγότερη δύναμη;

Ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι αυτή. Η διαπλοκή έχει, νομίζω, λιγότερη δύναμη, αλλά είναι πιο άγρια.
Αυτή είναι η αίσθησή μου.

– Θέλω τώρα να μιλήσουμε για τα ελληνοτουρκικά. Υπήρξε ένα επεισόδιο, να το πει κανείς
έτσι, με αυτά τα περίφημα 15 στρέμματα στην κοίτη του Έβρου. Κάποια δικά σας στελέχη
τράβηξαν πολύ την κριτική, άλλοι κράτησαν πιο χαμηλούς τόνους. Ήταν ένα σοβαρό
επεισόδιο;

Όταν έχουμε την είσοδο σε ελληνικό έδαφος Τούρκων στρατιωτών προκειμένου να κάνουν μετρήσεις εκεί όπου η Ελλάδα έχει ανακοινώσει ότι θα κάνει κάποια τεχνικά έργα, νομίζω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι κάτι ασήμαντο. Θέλω να σας θυμίσω ότι επί της δικής μου θητείας, δύο Ελληνες στρατιώτες κάνοντας μια περιπολία ρουτίνας, χάθηκαν στα χιόνια και βρέθηκαν στην Τουρκία. Συνελήφθησαν και έμειναν για 8 μήνες στα κρατητήρια. Το συμβάν μάλιστα γίνεται ακόμη σημαντικότερο διότι εδώ δεν πρόκειται για λάθος, όπως έγινε με εμάς πριν από 2,5 χρόνια. Η Τουρκία έχει μια τακτική όχι μόνο στον Εβρο αλλά στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, να θέτει σε αμφισβήτηση περιοχές στον χάρτη, όπου δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης κυριαρχίας βάσει των συνθηκών.

Εσείς θα είχατε δώσει εντολή να συλληφθούν αυτοί οι Τούρκοι στρατιώτες;

Όχι, δεν θα αποφάσιζα την καταρχήν σύλληψη των στρατιωτών, αλλά σίγουρα την απομάκρυνσή τους. Ήταν υπερβολή και από την πλευρά της Τουρκίας η σύλληψη των Ελλήνων στρατιωτών, διότι αυτά τα ζητήματα δεν λύνονται έτσι, υπάρχουν δίαυλοι. Ομως θα έπρεπε να εφαρμοστούν τα επιχειρησιακά σχέδια, τα οποία υπάρχουν και είναι δεδομένα. Ο στρατός κινείται με βάση κανόνες εμπλοκής. Το θέμα όμως δεν έχει να κάνει τόσο με την αντίδραση της στιγμής, όσο με το ποια στρατηγική έχει η χώρα απέναντι σε μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα παραβατικότητας ή επιθετικότητας. Το βασικό θέμα δεν ήταν μόνο το γεγονός αυτό καθαυτό, αλλά η ρηματική διακοίνωση από πλευράς Τουρκίας που αμφισβητούσε το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας να κάνει ό,τι εργασίες θέλει στο ελληνικό έδαφος, με το επιχείρημα ότι δεν έχουμε συνοριακή αμφισβήτηση, αλλά τεχνικού χαρακτήρα διαφορές.

Υπάρχει ένα θέμα με το ποτάμι που αλλάζει, βέβαια.

Αν το θέμα είναι πως αλλάζει η κοίτη του ποταμιού, όπως είπε ο κ. Δένδιας, τότε να λυθούν οι τεχνικές
διαφορές. Εγώ, κ. Παπαχελά, θα μιλήσω με ειλικρίνεια και θα πω ότι εδώ υπάρχει ένα θέμα διαφορετικής αντίληψης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η χώρα δυστυχώς, πλέον δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την προκλητικότητα, αλλά και την αδυναμία επικοινωνίας. Εγώ στις πιο δύσκολες στιγμές είχα τη δυνατότητα να σηκώσω το τηλέφωνο και να επικοινωνήσω με τον Ερντογάν. Ο κ. Μητσοτάκης δεν την έχει.
Και συγχρόνως δεν προχωρά ούτε τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, δεν έχει κανένα πλαίσιο
θετικής ατζέντας ή διαλόγου και δεν έχει και κανένα πλαίσιο απειλής. Οι σχέσεις με έναν δύσκολο γείτονα πρέπει να έχουν πάντα διττό χαρακτήρα: να έχουν την απειλή αλλά και τη θετική προοπτική πάνω στο τραπέζι. Θεωρώ ότι η βασική διαφορά ανάμεσα στις προοδευτικές δυνάμεις και στη Δεξιά στην εξωτερική πολιτική, είναι ότι η Δεξιά πάντοτε φοβάται την ευθύνη.

Αυτό έχει να κάνει με τον κίνδυνο ότι η Αριστερά ή η όποια αντιπολίτευση μιλάει για
προδοσία;

Όχι, η Αριστερά ποτέ δεν μιλούσε για προδοσία. Συνήθως η Δεξιά το κάνει αυτό… Μη με τσιγκλάτε! Γιατί στο ζήτημα αυτό έχω υποστεί μια άθλια αντιπολίτευση, στην επίλυση του μακεδονικού. Ο φόβος της ευθύνης στο όνομα της δήθεν πατριωτικής αδιαλλαξίας μας οδηγεί συνήθως σε εθνικές ήττες! Και αυτή ήταν η στάση διαχρονικά της Δεξιάς και στο Ελσίνκι και στο μακεδονικό. Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια μιλάμε για κάτι πολύ μικρότερο. Και έφθασαν έτσι στο σημείο να κάνουν διαβήματα γιατί Τούρκοι μπαίνουν στο ελληνικό έδαφος, αλλά στο εσωτερικό να λένε «δεν έγινε τίποτε…». Αυτό αλήθεια, τι μήνυμα είναι στην Τουρκία; Από τη μια σου κάνω διάβημα και από την άλλη στο εσωτερικό της χώρας λέω «δεν έγινε και τίποτε».

Θέλω να σας ρωτήσω τώρα γι’ αυτό που έχει γίνει με τα οικόπεδα. Εσείς τι θα κάνατε;

Πρώτα από όλα, ανησυχώ με τις τελευταίες εξελίξεις και τη διαρκώς ποιοτικά εντεινόμενη ένταση από την Τουρκία. Γιατί παραβιάσεις είχαμε πάντοτε. Αλλά τώρα έχεις διπλασιασμό των υπερπτήσεων πάνω από τα ελληνικά νησιά, για πρώτη φορά υπερπτήσεις πάνω από τον Εβρο, την αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με το τουρκολιβυκό σύμφωνο, μονομερή κατάθεση συντεταγμένων, γεωτρήσεις στην Κύπρο και χάρτες για έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Εχεις δηλαδή ένα πλαίσιο ποιοτικής αναβάθμισης της προκλητικότητας. Το ζήτημα δεν είναι να πεις τι θα έκανες τώρα. Είναι να δεις τι κάνεις όλο αυτό το διάστημα. Διότι εμείς είχαμε μια στρατηγική. Μπορεί κανείς να διαφωνούσε με αυτή τη στρατηγική, αλλά είχαμε στρατηγική.

Απλώς θέλω να την καταλάβω, γιατί διαβάζω τον πρώην υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος
λέει ότι πρέπει να επεκταθεί τώρα η αιγιαλίτιδα πέρα από τα 6 μίλια νοτίως της Κρήτης.

Θα σας απαντήσω γι’ αυτό. Όταν έχεις αυτή την αναβάθμιση της προκλητικότητας, δεν μπορεί να βγαίνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και να λέει μετά τον Έβρο δεν υπάρχει ιδιαίτερη ένταση και προκλητικότητα από την Τουρκία. Και ο κ. Μητσοτάκης να λέει ότι δεν έγινε και τίποτα αξιοσημείωτο στον Έβρο. Όπως επίσης δεν μπορείς να λες η Τουρκία είναι απομονωμένη. Πού; Έχει αναβαθμίσει τον ρόλο της παρά τις εσωτερικές της αντιφάσεις, εξαιτίας των γεωπολιτικών εξελίξεων. Και στην Ε.Ε., γιατί συνειδητοποιεί ότι χωρίς την Τουρκία δεν μπορεί να λύσει το προσφυγικό, και στις ΗΠΑ εξαιτίας των εξελίξεων στη Συρία και τη Λιβύη. Άλλο αυτοπεποίθηση και άλλο απόκρυψη της πραγματικότητας.
Η δική μας στρατηγική ήταν παράλληλα με τους διαύλους επικοινωνίας, να εντάξουμε τις
ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα ευρύτερο ευρωτουρκικό πλαίσιο. Γι’ αυτόν τον λόγο και δεν είδαμε την προσφυγική κρίση ως ελληνοτουρκική αλλά ως ευρωτουρκική διαφορά, στην οποία η Ελλάδα
πρωταγωνίστησε. Εγώ πήγα τρεις φορές σε 6 μήνες στην Τουρκία για να υπάρξει λύση. Και ταυτόχρονα προσπαθήσαμε να αναβαθμίσουμε τον ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από πολυμερείς συνεργασίες, μέσα από το 3+1, με Ισραήλ και ΗΠΑ και μέσα από τον αγωγό East Med.

Παράλληλα ενεργήσαμε ώστε να κλείσουμε όλα τα άλλα μέτωπα και να αποκτήσουμε ΑΟΖ με Ιταλία,
Αλβανία, Αίγυπτο. Προχωρήσαμε πολύ και στα τρία. Σήμερα, αυτή η στρατηγική εγκαταλείπεται. Μόνο αμηχανία. Από τη μια του υπουργού Άμυνας να μην του πολυαρέσουν τα ΜΟΕ αλλά να ακυρώνει ασκήσεις χωρίς πειστικές δικαιολογίες και από την άλλη μια ρητορική του κ. Δένδια, σε πολλές περιπτώσεις παρεξηγήσιμη. Να γίνονται γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και να λέει δεν έγινε τίποτα, στα λασπόνερα τσαλαβουτάνε.
Η Τουρκία δεν κινείται σπασμωδικά. Έχει στρατηγική και στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είναι προβλέψιμη. Απόπειρα ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα έγινε και επί των ημερών μας στο
Καστελλόριζο, αλλά υπήρξε αποτροπή. Θεωρώ ότι θα γίνουν και τώρα τέτοιες απόπειρες αμφισβητώντας ντε φάκτο όχι μόνο την ελληνική υφαλοκρηπίδα, αλλά και άλλα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Γιατί όταν σου λένε 6 μίλια από ελληνικά νησιά, είναι σαν να σου αμφισβητούν το κυριαρχικό δικαίωμα να επεκτείνεις όποτε το αποφασίσεις την αιγιαλίτιδα ζώνη.

– Συμφωνείτε τελικά με τον κ. Κοτζιά;

Ο κ. Κοτζιάς φεύγοντας είχε αφήσει ένα σχέδιο το οποίο το είχαμε συζητήσει και το είχα εγκρίνει. Είχα πει όμως ότι καλό είναι να βρούμε το timing για την επέκταση των χωρικών υδάτων στις περιοχές εκείνες όπου διαπραγματευόμασταν την ΑΟΖ. Στο Ιόνιο βασικά, όπου εκεί είχαμε τη διαπραγμάτευση με την Αλβανία και την Ιταλία και αν υπήρχε κάποια στιγμή η δυνατότητα να καταλήξουμε με την Αίγυπτο, και στην Κρήτη. Ο κ. Κοτζιάς άφησε ένα Προεδρικό Διάταγμα το οποίο αφορούσε το Ιόνιο. Μέχρι τα Κύθηρα – Αντικύθηρα. Εγώ ανέλαβα και το υπουργείο Εξωτερικών εκείνη την περίοδο με στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών και εκτίμησα ότι είναι εφικτό και ήταν το σωστό timing στους επόμενους μήνες να προχωρήσουμε στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, αλλά μέσα από μια διαδικασία
νομοθετική. Για να αναλάβει την ευθύνη το Κοινοβούλιο. Σε τέτοιου είδους ζητήματα δεν μπορεί κανείς να προχωρά μόνο με μια υπογραφή. Εγώ τουλάχιστον, ήθελα να έχω και τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων κομμάτων. Ή εάν δεν την έχω, να αναλάβουν την ευθύνη τους.

– Είναι κάτι που και εσείς το παλέψατε και αυτή η κυβέρνηση προσπαθεί και δεν καταλήγει κάπου.

Στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής έχω υποστεί τον λαϊκισμό και την ψηφοθηρία, με κίνδυνο για τη
χώρα όχι για μένα. Γιατί θα ήταν κίνδυνος για τη χώρα να μην καταλήξει η συμφωνία των Πρεσπών. Εχω υποστεί τον λαϊκισμό, όταν ορθώς κάλεσα μετά από πολλά χρόνια τον Τούρκο πρόεδρο στην Ελλάδα και έβλεπα τις επιθέσεις από την αντιπολίτευση. Μας κατηγορούσαν ότι δεν έχουμε σχέσεις και τώρα δεν μπορούν ούτε να μιλήσουν.
Τα έχω υποστεί αυτά και ξέρω πόση ζημιά κάνουν στη χώρα. Πόση ζημιά θα ήταν να μην τελειώναμε
τη συμφωνία των Πρεσπών που τώρα ξαφνικά την αγάπησαν όλοι και πρώτος ο κ. Μητσοτάκης. Πόση
ζημιά θα ήταν αν με την Τουρκία δεν κρατούσαμε μια στάση νηφάλια και εποικοδομητική εκεί όπου
μπορούσαμε, σκληρή εκεί όπου απειλούνταν η κυριαρχία μας. Επειδή γνωρίζω πόσο επιζήμια ήταν η
λαϊκιστική αυτή στάση του κ. Μητσοτάκη, έχω αποφασίσει εγώ να μην κάνω τα ίδια. Και σε θέματα όπου μπορεί και πρέπει να υπάρξει εθνική συνεννόηση είμαι εδώ για να τη δώσω. Αλλά εθνική συνεννόηση δεν σημαίνει να αποφασίζει μόνος του και εμείς να ακολουθούμε.

– Δεν μου απαντήσατε όμως στο τι θα κάνατε εσείς τώρα;

Εάν το ερώτημά σας είναι εάν θα επιτρέπαμε στην Τουρκία να κάνει έρευνα 6 μίλια από τα ελληνικά
νησιά, η απάντηση είναι προφανώς όχι. Οπως δεν της επιτρέψαμε και τον Οκτώβριο του 2018, όταν με αρχηγό του ΓΕΕΘΑ τον ναύαρχο Αποστολάκη, η στάση μας ήταν σαφέστατη και επιχειρησιακά, όχι μόνο ρητορικά. Και τους αποτρέψαμε. Έφυγαν.
Το ζήτημα όμως είναι με ποια στρατηγική αντιμετωπίζεις μια προβλέψιμη αλλά κλιμακούμενη ένταση.
Λέω λοιπόν ότι ο Μητσοτάκης πρέπει να καλέσει τους πολιτικούς αρχηγούς. Οτι πρέπει να ανοίξει
διάλογο με εμάς που κυβερνήσαμε 4,5 χρόνια και είχαμε στρατηγική και να αποφασίσει αν θα τη
συνεχίσει ή θα την αλλάξει. Εάν την αλλάξει, θα μας ζητήσει συγκατάθεση σε αυτό; Ετσι διαμορφώνεις την εθνική γραμμή. Και επειδή δεν θέλω να αποφύγω και το διά ταύτα, εγώ είμαι διατεθειμένος να δώσω συναίνεση σε κρίσιμες αποφάσεις που δεν μπορεί να τις πάρει η κυβέρνηση. Και αναφέρομαι στην εθνικά επωφελή στρατηγική να κλείσουμε τη συμφωνία με την ΑΟΖ με Αίγυπτο, Ιταλία και Αλβανία.

– Για την περίφημη ιστορία το να πάμε στη Χάγη με την Τουρκία, τι λέτε;

Λέω ότι η στρατηγική μας πρέπει να είναι να κλείσουμε την ΑΟΖ με την Αλβανία, την Ιταλία και την
Αίγυπτο και αμέσως μετά να ορίσουμε και εμείς συντεταγμένες. Η Τουρκία έχει καταθέσει μονομερώς
συντεταγμένες, έχει καταθέσει στον ΟΗΕ ένα παράνομο σύμφωνο. Εμείς, διαμορφώνοντας συνεργασίες, αναδεικνύοντας την ευρωτουρκική πτυχή, θα πρέπει να προχωρήσουμε στην κατάθεση συντεταγμένων με στόχο να προχωρήσουμε μέσα από διερευνητικές για την επίλυση της διαφοράς μας.
Επιπλέον θεωρώ ότι θα πρέπει να αξιοποιηθεί και η ευκαιρία της γερμανικής προεδρίας. Σας το
ανέφερα πριν ότι είναι ίσως μια ευκαιρία για την Ευρώπη να ανακτήσει ενισχυμένο ρόλο στα γεωπολιτικά πράγματα. Και γι’ αυτό εγώ ασκώ κριτική στην κυβέρνηση. Ενώ είχαμε πρωτοστατήσει όχι μόνο για το προσφυγικό αλλά και για την Κύπρο, στο πλαίσιο της Ευρώπης, βλέπω ότι η κυβέρνηση σήμερα δεν διεκδικεί κυρώσεις για την Τουρκία, αν έρθει να αμφισβητήσει εμπράκτως την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Θεωρώ ότι η Ε.Ε. πρέπει να έχει μια στρατηγική «καρότου και μαστίγιου» απέναντι στην Τουρκία.
Πρέπει να έχεις πάνω στο τραπέζι και την απειλή και τη θετική προοπτική. Πρέπει να έχεις στο τραπέζι και τις κυρώσεις αλλά και την αναθεώρηση της τελωνειακής ένωσης. Και τις κυρώσεις αλλά και τη δυνατότητα ενός ισχυρού συστήματος νόμιμης επανεγκατάστασης προσφύγων από την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

– Εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να πάει σε διαπραγμάτευση για να πάει μετά στη Χάγη, εσείς θα τη στηρίζατε;

Εάν αυτό εντάσσεται σε μια συνολικότερη στρατηγική όπως σας την περιέγραψα, και δεν είναι μια
επιχείρηση αυτοκτονίας, αλλά ένα επεξεργασμένο σχέδιο όπου θα είναι το τέλος μιας ολόκληρης
στρατηγικής, φυσικά και θα τη στηρίζαμε. Δεν θα συμφωνούσα καθόλου όμως να πάμε στη Χάγη χωρίς να έχουμε κάνει πριν αυτές τις κινήσεις που σας είπα. Και σίγουρα όχι μόνο για την Ανατολική Μεσόγειο, θα ήταν καταστροφικό.

Μιλάτε με τον κ. Μητσοτάκη; Υπάρχουν κανάλια επικοινωνίας;

Έχω μιλήσει δύο φορές, που είχε αποφασίσει να καλέσει τους πολιτικούς αρχηγούς. Είναι πάντοτε
ευθύνη του εκάστοτε πρωθυπουργού αυτό. Εγώ ως πρωθυπουργός ζήτησα πολλάκις τη σύγκληση του
Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, παρά το γεγονός ότι ήξερα πως θα βρω απέναντί μου σε μπλοκ όλα τα κόμματα. Σήμερα έχουμε εξαιρετικά ανησυχητικές εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, αλλά ο κ. Μητσοτάκης δεν επιθυμεί διάλογο για διαμόρφωση εθνικής γραμμής. Ζητάει αόριστα συναίνεση μπροστά και, πίσω, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ «Δούρειο Ιππο της Τουρκίας».

Novartis: Θέλω να ρωτήσω δύο πράγματα. Πρώτον, αν κάποιοι παραφούσκωσαν την
υπόθεση και αν έχετε κάποιες δεύτερες σκέψεις, ακόμα και τύψεις, για το γεγονός ότι
κρεμάστηκαν κάποιοι άνθρωποι στα μανταλάκια.

Κατ’ αρχάς δεν πιστεύω ότι η Novartis παραφουσκώθηκε. Είναι ένα πολύ μεγάλο σκάνδαλο. Και
ελληνικό, και ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. Και προφανώς αυτό το σκάνδαλο δεν έγινε χωρίς πολιτικές
ευθύνες. Από κει και πέρα, υπάρχουν δεύτερες σκέψεις για το αν το χειριστήκαμε σωστά, αλλά όχι αυτές που ίσως νομίζετε. Βλέπω, για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή η κυβερνητική πλειοψηφία να γράφει στα παλιά της τα παπούτσια κοινοβουλευτικές διαδικασίες, δικονομικούς κανόνες, να αποφασίζει η πλειοψηφία της Προανακριτικής «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε», να μην εξετάζει μάρτυρες που δεν την εξυπηρετούν, να διευρύνει το κατηγορητήριο με έωλα επιχειρήματα, κάτι που είναι από μόνο του απόδειξη ότι δεν έχει βρεθεί τίποτα σε ό,τι αφορά τη βασική κατηγορία. Δηλαδή βρήκαν τους κατηγορούμενους, θα βρουν και μια κατηγορία.
Εκεί λοιπόν, θα μπορούσαμε κι εμείς να είχαμε χειριστεί με λιγότερη αφέλεια την υπόθεση και να
πούμε: Ποιοι είναι οι τρεις που εμφανίζονται να έχουν μεγαλύτερη σχέση με το σκάνδαλο; Ε, αυτούς
τους τρεις τους πάμε σε Προανακριτική και δεν θα επιστρέψουμε τη δικογραφία στη Δικαιοσύνη για να κρίνει αυτή. Όπως έκανε τώρα δηλαδή και ο κ. Μητσοτάκης, που θέλει να έχει μια ανοιχτή
Προανακριτική για πάσα χρήση. Γιατί στην πραγματικότητα, με βάση όσα λέει η Ν.Δ. περί δήθεν
σκευωρίας, θα έπρεπε να πάει εμένα στην Προανακριτική. Κατάλαβε όμως ότι αν το κάνει θα έχει
τεράστιο πολιτικό κόστος, θα συγκρούεται κατάφωρα με την αλήθεια. Και αποφάσισε να ρίξει τον
«μουντζούρη» στον κ. Παπαγγελόπουλο. Αν κάναμε τον διαχωρισμό, είμαι βέβαιος ότι ακόμη και τα
κόμματά τους θα αναγκάζονταν να τους απομακρύνουν αντί να τους αγκαλιάσουν.

Απλώς λέω ότι είναι ένα πράγμα η διαδικασία και ένα πράγμα ότι κρεμάω στα μανταλάκια τον Σαμαρά, τον Πικραμμένο…

Τι εννοείτε «κρεμάω στα μανταλάκια»; Ηταν δέκα πρόσωπα που έστειλε η Δικαιοσύνη στη Βουλή. Εμείς είπαμε να επιστρέψει η υπόθεση στη Δικαιοσύνη και να διερευνηθεί. Είπαμε ότι είναι σκάνδαλο η υπόθεση Novartis. Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν το αμφισβητεί. Αλλά δυστυχώς
αμφισβητεί ότι το πολιτικό σύστημα και η Δικαιοσύνη θα μπορέσουν να δια-λευκάνουν το σκάνδαλο

O Χρήστος Κοτσίνης στον Prisma 91,6

Ο Χρήστος Κοτσίνης είναι Αντιπρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Πρέβεζας, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και δραστήριος ελεύθερος επαγγελματίας.

Συζητάμε αναλυτικά μαζί του για τις δράσεις του επιμελητηρίου Πρέβεζας, ακούσαμε την άποψη για την κατάσταση και τα προβλήματα της τοπικής αγοράς αλλά και την εποχή που διανύουμε. Επίσης ο κ. Κοτσίνης ήταν ξεκάθαρος για θέματα που αφορούν την διοίκηση του Επιμελητηρίου Πρέβεζας αλλά και το σχολιασμό της πολιτικής συγκυρίας.

” Κάναμε μια συνεργασία στο επιμελητήριο και βάλαμε κάποιους στόχους που καταφέραμε…”

” Βοήθησα την εποχή που ήταν στην Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση του OPEN MALL…”

” Παραλάβαμε ταμειακά αποθέματα περί τις 20.000 και τώρα έχουμε περίπου 100.000.. Μια μεγάλη διαφορά…”

 Χτίζουμε αυτή την στιγμή ταμειακά αποθέματα…” ” Όλες οι συνεργασίες που γίνονται μεταξύ παρατάξεων στα επιμελητήρια, πάντα έχουν αυτή τη συμφωνία, αναλαμβάνει ο ένας επικεφαλής ως πρόεδρος και μετά αναλαμβάνει ο άλλος. Οι συμφωνίες τηρούνται μέχρι του τέλους… Υπάρχουν και εδώ παραδείγματα στο παρελθόν. Όπως η συνεργασία Γιαμά- Νταλαμάγκα…”

” Υπήρχε λοιπόν και με εμάς συμφωνία για εναλλαγή, μέχρι τώρα τηρήθηκαν τα πάντα”

” Η συνεργασία με τον κ. Μπούρη έχει αποδώσει…” ” Προσπαθώ συνέχεια να καταλαβαίνω τον τόπο μου…” ” Πρέπει να δούμε τι μπορεί να κάνει η περιοχή μας…” ” Έχουν γίνει και άσκοπες ενέργειες στο παρελθόν…” ” Θέλουμε στρατηγικό σχεδιασμό για την περιοχή μας με πλάνο 10ετίας…”

”Θέλει συνέργεια- Διαβούλευση.” ” Γιατί να μην μπορεί χτιστεί ένα στρατηγικό πλάνο στην περιοχή μας για τον τουρισμό άραγε;”

” Η πόλη είναι όλων των κοινωνικών ομάδων” ” Μπορεί να βελτιωθεί, με το σωστό αναπτυξιακό μοντέλο.”εμ

” Το τελευταίο διάστημα σκέφτομαι πάρα πολύ πάνω στα προβλήματα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.”

” Δεν θα μπορέσουμε να είμαστε συνεπείς ως επιχειρηματίες λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αγορά τώρα και της κρίσης που έρχεται.”

” Οι επιχειρήσεις το χειμώνα θα έχουν τεράστιο πρόβλημα.”

” Στην επαρχία η κατάσταση μέσα στην υγειονομική κρίση βγήκε με τις όποιες δυσκολίες…στην Αθήνα ο κόσμος πείνασε μες τα σπίτια…”

” Το χειμώνα ελεύθερες επαγγελματίες θα αφήσουν πράγματα απλήρωτα…ο καπιταλισμός είναι αλυσίδα. θα υπάρξουν προβλήματα με εργαζόμενους, χρειάζονται επομένως εμπροσθοβαρή μέτρα για να περιοριστεί η ζημιά.”

” Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν πάνω στην εθνική στρατηγική…” ” Ας είναι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ η τελευταία που έπεσε και για τα λεγόμενα εθνικά ζητήματα.” ” Δεν βλέπω πρόωρες βουλευτικές εκλογές.”

Συνέντευξη Γιάννη Δραγασάκη στην Εφημερίδα των Συντακτών και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τερζή.

Πιστεύετε ότι η κρίση του κορονοϊού θα επιφέρει δομικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης των κοινωνιών και των οικονομιών και στο κυρίαρχο μοντέλο άσκησης πολιτικής;

Πιστεύω πως ναι. Διότι η κρίση αυτή, όχι μόνο η υγειονομική αλλά σε συνδυασμό με την οικονομική και την κλιματική μπορεί να λειτουργήσει ως μια αφύπνιση. Δείχνει πόσο ευάλωτες είναι οι κοινωνίες ακόμη και των πλέον αναπτυγμένων χωρών.

Και αναδεικνύονται ανάγκες που η αντιμετώπιση τους προϋποθέτει την υπέρβαση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών που κυριάρχησαν τα τελευταία 40 χρόνια. Φτάσαμε στο σημείο έντυπα όπως οι Financial Times να αναγνωρίζουν ότι δεν μπορούν τα πάντα να λειτουργούν ως εμπορεύματα ή να υπόκεινται στον νόμο του κέρδους και ότι οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας, δημόσια αγαθά και πολιτικές κατά των ανισοτήτων.

Πώς μεταφράζονται αυτά στην περίπτωση της χώρας μας;

Με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Διότι είμαστε πρωταθλητές στην Ευρώπη σε εκτιμώμενη ύφεση, αλλά ουραγοί σε μέτρα ανάσχεσής της. Και όπως φάνηκε και από τα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης, τα βάρη της κρίσης κατευθύνονται ήδη στις πλάτες των εργαζομένων, ενώ πολλά από τα έκτακτα μέτρα τείνουν να πάρουν μόνιμο χαρακτήρα.

Λόγω και των συνεπειών της προηγούμενης κρίσης οδηγούμαστε ταχύτατα σε μια έκρηξη των ανισοτήτων και σε μια τριχοτόμηση της κοινωνίας, με ένα τμήμα της να «κλείνει» οριστικά, δηλαδή να καταστρέφεται και να μένει χωρίς μέλλον και προοπτική, ένα άλλο να επιβιώνει όπως-όπως με ανασφάλεια και ένα τρίτο να δείχνει ότι διαθέτει αντοχές να αντεπεξέλθει. Βαθιές ανακατατάξεις διαγράφονται και στον επιχειρηματικό χώρο με τους λίγους νικητές «να τα παίρνουν όλα» χωρίς να αποκλείεται σε δεύτερο χρόνο και μια δεύτερη αναδιάρθρωση υπέρ του ξένου κεφαλαίου.

Αρκετοί μιλούν για την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού προτύπου ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τον τουρισμό…

Σωστή, αλλά αργοπορημένη διαπίστωση. Το θέμα εκκρεμεί από παλιά, αλλά η κυρίαρχη οικονομία και πολιτική βολεύονταν στα εύκολα. Ασφαλώς πρέπει να δοθεί έμφαση στη μεταποίηση, στην πρωτογενή παραγωγή και σε νέες καινοτόμες παραγωγικές δραστηριότητες. Και ο τουρισμός μπορεί να γίνει μοχλός γι’ αυτό, αν συνδεθεί με την εγχώρια παραγωγή και στραφεί σε ποιοτικές κατευθύνσεις.

Όλα αυτά όμως απαιτούν σχέδιο, δημόσιες πολιτικές, νέες μορφές κοινωνικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας, ρήξεις με κατεστημένα κρατικοδίαιτα συμφέροντα και αντιλήψεις. Πολλά από αυτά τα προέβλεπε η ολιστική αναπτυξιακή στρατηγική που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε αρχίσει να εφαρμόζει. Αλλά το πρώτο που έκανε η κυβέρνηση της Ν.Δ. ήταν να την καταργήσει, βάζοντας στη θέση της τη γνωστή από το παρελθόν αποσπασματική πελατειακή και μη βιώσιμη λογική.

Επανερχόμενοι στη μεγάλη, ευρωπαϊκή και διεθνή εικόνα, θεωρείτε, δηλαδή, ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός;

Αυτό είναι βέβαιο, αλλά το ίδιο έγινε και στην κρίση του 2008-2009 χωρίς όμως η αμφισβήτηση να οδηγήσει στην ανατροπή. Η μία αιτία ήταν η ικανότητα των νεοφιλελεύθερων να ελίσσονται, να κρύβουν το αληθινό τους πρόσωπο, να προσποιούνται ότι άλλαξαν -προσέξτε πόσο επιμένει σ’ αυτό ο κ Μητσοτάκης- να εμφανίζονται εν ανάγκη και ολίγον κεϊνσιανοί μέχρι να αποφύγουν τα χειρότερα και αμέσως μετά να εξαπολύουν επιθέσεις λιτότητας και συρρίκνωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η άλλη αιτία είναι οι δυσκολίες των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε κοινούς στόχους και να συντονιστούν μεταξύ τους. Άρα, ναι, η κρίση αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα, το πρόβλημα έχει αναδειχθεί, αλλά το μέλλον θα εξαρτηθεί από την αντίδραση των ίδιων των κοινωνιών και από τις δυνατότητες πρωτίστως των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων να συγκροτήσουν ένα κοινό πολιτικό σχέδιο και μια νικηφόρα πλειοψηφική κοινωνική και πολιτική συμμαχία.

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές εκλογές και 10 μήνες από τις βουλευτικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε σε όλες τις αναμετρήσεις. Ένα χρόνο μετά υπάρχει η αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα προσπαθεί να συνέλθει και να βρει τα πατήματά του. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Μια μακρόχρονη στρατηγική αλλαγής των συσχετισμών υπέρ του κόσμου της εργασίας και κατάκτησης θέσεων έχει νίκες και ήττες. Οι συγκεκριμένες ήττες δεν ήταν αναπόφευκτες ασφαλώς, γι’ αυτό γίνεται συζήτηση, αναζητώντας μαθήματα για το μέλλον. Είναι λογικό μια εκλογική ήττα να επιβάλλει έναν αναστοχασμό.

Αλλά πρέπει να προφυλαχτούμε από εύκολες ερμηνείες ή από τον κίνδυνο να γίνουμε εκ των υστέρων προφήτες ή να μηδενίσουμε όλα όσα επιτεύχθηκαν την περίοδο 2015-2019, τα οποία δεν ήταν λίγα. Η αριστερή πολιτική σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας εκκινεί σίγουρα από μία μειονεκτική θέση, διότι το σύστημα -όπως είδαμε και στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ- δουλεύει για την αποτυχία της. Αν βάλουμε στην εικόνα και την εμπειρία του Κόρμπιν αλλά και του Σάντερς, βλέπουμε ότι το πρόβλημα είναι διπλό.

Το πρώτο είναι πώς να κερδίσεις την πλειοψηφία, αλλά το δεύτερο εξίσου σημαντικό είναι αφού την κερδίσεις να μπορέσεις να ασκήσεις πολιτική προς όφελός της. Ωστόσο αυτές οι εμπειρίες αποτελούν μια πολιτική παρακαταθήκη, ένα ισχυρό σημείο εκκίνησης που πριν δεν το είχαμε. Με αφετηρία λοιπόν αυτές τις εμπειρίες διαμορφώνουμε, βαθαίνουμε και εξειδικεύουμε τη στρατηγική της Αριστεράς. Πρόκειται για μια επίκαιρη διαδικασία, καθώς το σχέδιο της Αριστεράς στο πλαίσιο της κρίσης του κορονοϊού είναι ο μόνος όρος για τη διάσωση της κοινωνίας.

Η πανδημία πάγωσε τις κομματικές διαδικασίες (διεύρυνση, προσυνεδριακός διάλογος, συνέδριο). Πολλοί λένε ότι είναι σημαντικό να γίνει η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου, να αναλυθεί ενδελεχώς το φαινόμενο της πρώτης φοράς Αριστερά και να μπουν οι βάσεις για κάτι καινούργιο. Κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Δεν θα έπρεπε να έχει ήδη γίνει;

Η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου είναι μια διαρκής και δημόσια διαδικασία, η οποία μάλιστα αναπτύσσεται και πέρα από τα σύνορα της χώρας, καθώς η εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αντικείμενο μελέτης και σημείο αναφοράς. Σε ό,τι αφορά τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζω ότι ήδη κάναμε τον απολογισμό της κυβερνητικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον αποτελεί ένα κοινό και συλλογικό κεκτημένο. Μάλιστα είμαστε το μόνο κόμμα που καταθέσαμε απολογισμό της κυβερνητικής του θητείας. Επίσης εκκρεμεί, αλλά έχει ήδη δρομολογηθεί, ένας ειδικότερος απολογισμός που θα αφορά τη δράση του ίδιου του κόμματος.

Αυτό θα επιτρέψει να διαμορφωθεί κι εδώ μια συλλογική και κοινά αποδεκτή άποψη όχι μόνο για τα όποια ελλείμματα και για τους τρόπους αντιμετώπισής τους, αλλά και για το νέο μοντέλο κόμματος που πρέπει να συνδιαμορφώσουμε μαζί με τις νέες δυνάμεις που ενισχύουν και εμπλουτίζουν καθημερινά τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι σε τελευταία ανάλυση αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο: η σύγχρονη μορφή πολιτικής οργάνωσης της Αριστεράς, το πολιτικό υποκείμενο του κοινωνικού μετασχηματισμού, το νέο μοντέλο κόμματος για την Αριστερά του 21ου αιώνα, θετικά προσδιορισμένο.

Τα δεδομένα λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την επαφή του με τον απλό κόσμο, τα κινήματα, το καλοκαίρι του 2015. Το κείμενο απολογισμού και αυτοκριτικής που βγάλατε δεν φαίνεται να φωτίζει ιδιαίτερα τις κομματικές ευθύνες για τη διάρρηξη αυτής της σχέσης. Γιατί λοιπόν να σας εμπιστευτεί ο κόσμος σήμερα όταν π.χ. κάνετε λόγο για τη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου; Τι διαφορετικό κομίζετε στον κόσμο που δεν είχατε στο παρελθόν;

Και ο απολογισμός αναφέρεται εκτενώς στα θέματα αυτά και ο πρόεδρος του κόμματος έχει αναγνωρίσει επανειλημμένα ότι η πολιτική που υποχρεωθήκαμε να ακολουθήσουμε επέφερε ρήγματα στην κοινωνική συμμαχία που μας έφερε στην κυβέρνηση χωρίς να καταφέρουμε τα εν λόγω ρήγματα να τα επουλώσουμε ή να τα αιτιολογήσουμε επαρκώς. Επίσης η αριστερή κυβερνησιμότητα προϋποθέτει ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας και των πολιτών και όχι η διακυβέρνηση να ασκείται με όρους ανάθεσης όπως έγινε υπό τις ειδικές συνθήκες στην «πρώτη φορά Αριστερά».

Μια νέα διακυβέρνηση από τις αριστερές προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά ενός κοινωνικού συμβολαίου. Και το κοινωνικό συμβόλαιο όπως και βασικές πτυχές του κυβερνητικού προγράμματος πρέπει να δομηθούν μαζί με τις κοινωνικές δυνάμεις που θα συγκροτούν την κοινωνική συμμαχία, όχι ως ένα άθροισμα αιτημάτων αλλά ως ένα συνεκτικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση και τον μετασχηματισμό της χώρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας πρόσφατα έκανε λόγο για «προβλήματα συμπεριφοράς» μέσα στο κόμμα. Μίλησε επίσης για «ταξικό ήθος στον δημόσιο λόγο» και για «εικόνα καθαρότητας και διαφάνειας του καθενός» εντός ΣΥΡΙΖΑ. Με τα όσα είπε «φωτογράφισε» αρκετά στελέχη που το προηγούμενο διάστημα είτε προκάλεσαν την κοινωνία με τη στάση τους είτε άρθρωσαν προσωπική άποψη κατακρίνοντας φαινόμενα παρακμής. Τελικά τι ακριβώς συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει θέμα προσωπικών στρατηγικών που απλώς εκδηλώνονται με τον έναν ή άλλο τρόπο ή το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και φτάνει στον πυρήνα αυτού που είστε;

Ζούμε, πιστεύω, ένα ευρύτερο φαινόμενο μη ελκυστικότητας ή και απαξίωσης των κομμάτων, αλλά και των συνδικάτων και άλλων μορφών συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας και της ίδιας της συλλογικότητας. Αυτό εκδηλώνεται με προβλήματα που έχουν να κάνουν με την εσωτερική ζωή των κομμάτων αλλά και με τη σχέση τους με την κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε άτρωτος ούτε αμόλυντος απέναντι σε αυτά.

Στη βάση αυτή λοιπόν πιστεύω ότι το νέο μεγάλο στοίχημα του Τσίπρα και όλων μας είναι να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα στη ρίζα τους, να κάνουμε προτεραιότητά μας την αναζωογόνηση του κόμματος, των συνδικάτων και άλλων μορφών συλλογικής έκφρασης της κοινωνίας, ως θεσμών της δημοκρατίας και προϋποθέσεις για την αλλαγή του κόσμου. Και ως έμπρακτη συμβολή μας σ’ αυτόν τον αγώνα, να δημιουργήσουμε έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ, ελκυστικό στα μέλη του και την κοινωνία, ικανό να οργανώσει και να ηγηθεί μιας ευρύτερης προοδευτικής παράταξης που θα βγάλει τη χώρα από την πολλαπλή κρίση.

Ας έρθουμε λίγο στο Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ. Έχοντας συγκεντρώσει μια πλειάδα επιστημόνων, έχει εξελιχθεί σε έναν πυρήνα παραγωγής σκέψης και ιδεών που έχει ανάγκη η Αριστερά. Πώς μπορούν αυτές οι ιδέες, η προαγωγή των σκέψεων και του διαλόγου, να αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο ακροατήριο και να συμβάλλουν στο να εξαλειφθούν φαινόμενα εκπτωτικού πολιτικού λόγου από αριστερά στελέχη;

Το ΕΝΑ είναι όντως ένα ελπιδοφόρο πείραμα καθώς αποτελεί μια συλλογική πρωτοβουλία νέων ανθρώπων, στηρίζεται στα μέλη και τους φίλους του αποκλειστικά και προσελκύει νέους επιστήμονες με διάθεση εθελοντικής συνεισφοράς. Δεν μπορεί βεβαίως να ανταγωνιστεί αντίστοιχα κέντρα με ισχυρούς προϋπολογισμούς και χορηγίες, αλλά είναι γεγονός ότι έχει μια αυξανόμενη δραστηριότητα, οι επεξεργασίες του αναπαράγονται από αρκετά μέσα και πολλές από αυτές γίνονται αντικείμενο ευρύτερων συζητήσεων. Αυτός φαίνεται να είναι και ο βασικός τρόπος διεύρυνσης του «κοινού» του, άλλωστε το ΕΝΑ δεν θέλει να μονοπωλήσει κάτι, αλλά να ενθαρρύνει τη δημιουργία και άλλων αντίστοιχων πρωτοβουλιών προσβλέποντας στη συνεργασία και τον συντονισμό.

Ο Νίκος Φίλης στον Prisma 91,6: “Το νομοσχέδιο της κ Κεραμέως είναι νομοσχέδιο διάλυσης της εκπαίδευσης… Ένα καθαρά ανταγωνιστικό και απαράδεκτο νομοσχέδιο…”

Την Δευτέρα 18 Μαΐου στις 12 στον prisma radio 91.6 και ”Στο ίδιο έργο θεατές” καλεσμένος του Χρήστου Τσούτση τηλεφωνικά στην εκπομπή ήταν ο Νίκος Φίλης.

Ο Νίκος Φίλης είναι από τα πιο έμπειρα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, Βουλευτής Α΄Αθηνών , πρώην Υπουργός Παιδείας, ενώ υπήρξε και μάχιμος δημοσιογράφος για πολλά χρόνια, εργαζόμενος σε ραδιόφωνα, περιοδικά και εφημερίδες.

Συζητήσαμε αναλυτικά μαζί του για την πολιτική συγκυρία,το άνοιγμα των σχολείων, το νέο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης της Ν.Δ για την παιδεία , το ζήτημα της χρήσης καμερών μέσα στις τάξεις και τα μαθήματα, αλλά και την επόμενη μέρα μετά την πανδημία σε οικονομία και κοινωνία.

” Εύχομαι να μην υπάρξουν επιπτώσεις στην δημόσια Υγεία από το άνοιγμα των σχολείων…Είναι λεπτό ζήτημα…” ” Μιλάμε για ένα ολιγοήμερο άνοιγμα των σχολείων… Είναι μια αχρείαστη διακινδύνευση , δεν υπάρχει επιστημονικό όφελος… Η κυβέρνηση πήρε μια πολιτική απόφαση να επιστρέψει σε μια εικόνα κανονικότητας μέσα από το άνοιγμα των σχολείων…”

” Μιλάμε όμως ουσιαστικά πλέον για μια άλλη κανονικότητα…” ” Ζούμε μια εποχή αβεβαιότητας, νέας οικονομικής κρίσης , αύξησης ανεργίας .., με την κυβέρνηση να αργεί να πάρει πρωτοβουλίες και τα απαιτούμενα μέτρα..”

” Χρειάζονται άμεσες πρωτοβουλίες τώρα και όχι αργότερα…” ” Τώρα πρέπει να χρηματοδοτηθεί η εργασία και όχι αύριο η ανεργία όπως λέει η κυβέρνηση…” ” Αν καταρρεύσουν οι επιχειρήσεις θα έχουμε αύξηση και της ανεργίας…”

” Πρέπει η κυβέρνηση να δώσει χρήματα που να φτάνουν στο 15% του ΑΕΠ ως ενίσχυση, σήμερα στην ουσία η κυβέρνηση δίνει χρήματα που φτάνουν στο 3% του ΑΕΠ…, υπάρχει μεγάλη διαφορά και απόκλιση διότι προφανώς αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν ως ενίσχυση…”

” Υπάρχει μια διεθνής εμπειρία όπου κυβερνήσεις παγκοσμίως, λαμβάνουν κάποια μέτρα για να προλάβουν μια ύφεση της οικονομίας , εδώ η κυβέρνηση δεν λαμβάνει τέτοια μέτρα…”

” Η μεγαλύτερη επίπτωση της πανδημίας είναι η δοκιμασία της συλλογικότητας..”

” Η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία των μαθητών-των παιδιών δηλαδή, και των καθηγητών μέσα στην τάξη..”

” Η τηλεκπαίδευση πρέπει να συμβάλει και όχι να υποκαθιστά την φυσική διδασκαλία..”

” Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα για την κοινωνία..”

” Χρειάζεται να αλλάξουμε το μοντέλο ανάπτυξης.., άλλωστε γύρω μας και η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι πανδημίες είναι εδώ σήμερα ως πραγματικότητα…”

” Το νομοσχέδιο της κα. Κεραμέως είναι νομοσχέδιο διάλυσης της εκπαίδευσης…” ” Ένα καθαρά ανταγωνιστικό και απαράδεκτο νομοσχέδιο… Τώρα σκέφτεται αλλαγές σε τρεις προτεινόμενες διατάξεις, για να δούμε..”

” Η λογική είναι να ξεπετάξουν ένα μεγάλο αριθμό μαθητών από την δημόσια εκπαίδευση προς την ιδιωτική… Εν μέσω πανδημίας να επιμένει να περάσει νομοσχέδιο απέναντι σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα…, είναι μια πράξη αυταρχική εις βάρος και απέναντι στην μόρφωση όλων των παιδιών..”

” Σιγά-σιγά υπάρχουν ενθαρρυντικά σκιρτήματα αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής, όχι ικανά όμως σήμερα να την ανατρέψουν συνολικά, επί του παρόντος τονίζω..” ” Χρειάζονται πρωτοβουλίες και εντός Βουλής των κομμάτων αλλά και κοινωνικές πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα ώστε να προχωρήσει η παραπάνω προσπάθεια…”

” Η τροπολογία Κεραμέως σε άσχετο νομοσχέδιο για το περιβάλλον που αφορά τις κάμερες στην τάξη , και η προχθεσινή υπουργική απόφαση είναι πρωτοφανής- είναι μια παγκόσμια πατέντα…” ” Είναι λοιπόν μια απόφαση με την οποία διαλύεται η σχέση μαθητή- καθηγητή και η αρμονία μέσα στο μάθημα..”

” Άλλο η τηλεκπαίδευση, η εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που ήταν αναγκαστική το προηγούμενο διάστημα και άλλο το συγκεκριμένο μέτρο…” ” Που άλλου εφαρμόστηκε; Ας μας πουν…” ” Ένα ριάλιτι στήνεται lλοιπόν ένα κακόγουστο Big Brother… Μια αντιδημοκρατική πράξη..”

” Είναι προσβολή στην αγωνία της κοινωνίας η συζήτηση για εκλογές εν μέσω πανδημίας..”

” Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φοβάται τις εκλογές…”

” Άνθρωποι χάνουν την δουλειά τους, ηλικιωμένοι φοβούνται ένα νέο κύμα πανδημίας , είναι προσβολή λοιπόν να σκέφτεται η κυβέρνηση κάτι τέτοιο…”

” Είναι τέλος ένας αντιπερισπασμός κύκλων της Κυβέρνησης.. Ας τις κάνει ο κ. Μητσοτάκης αν τις θέλει… απλά αυτοί που σκάβουν λάκκους σε άλλους συνήθως στο τέλος έχει δείξει η ιστορία ότι πέφτουν οι ίδιοι μέσα…”

 

Αλέξης Τσίπρας: Νέο κοινωνικό συμβόλαιο για να μείνει η κοινωνία όρθια

Συνέντευξη στον Άγγελο Τσέκερη

* Η πανδημία έρχεται να προκαλέσει μια νέα οικονομική κρίση στη χώρα. Και ξέρουμε ότι ιστορικά οι κρίσεις ήταν ευκαιρία για τους ισχυρούς να λεηλατήσουν την εργασία και το κοινωνικό κράτος. Πώς εκτιμάει ο ΣΥΡΙΖΑ την κατάσταση που πάει να διαμορφωθεί και ποια θα είναι η δική του πρόταση προς την κοινωνία;

Τη δική μας πρόταση την έχουμε ήδη καταθέσει από την αρχή της κρίσης με το πρόγραμμα «Μένουμε Όρθιοι». Φυσικά, αυτό το πρόγραμμα θα επικαιροποιείται συνεχώς, καθώς οι αδιανόητες καθυστερήσεις και η αδράνεια της κυβέρνησης φέρνουν νέα προβλήματα στην επιφάνεια και άρα θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα, με ένα ολοκληρωμένο πλάνο, να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων, των μικρομεσαίων και της νεολαίας, που, όπως φαίνεται, έχουν αφεθεί στην τύχη τους από την κυβέρνηση. Δυστυχώς, ο κ. Μητσοτάκης έχει κάνει την επιλογή της αδράνειας.

Δεν λαμβάνει άμεσα μέτρα στήριξης που θα ανακόψουν τη μεγάλη βουτιά στο κενό. Αντίθετα, σφυρίζει αδιάφορα στα αιτήματα των κοινωνικών ομάδων, κάποιες από τις οποίες αρνείται το οικονομικό επιτελείο ακόμα και να συναντήσει. Πρόκειται όμως για αδράνεια σκοπιμότητας. Που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και με κυνικό υπολογισμό στην καταστροφή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και σε ένα καθεστώς φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας. Διότι βλέπουμε πως το lockdown υποχωρεί και αυτό που μένει ως νέα κανονικότητα είναι η εκ περιτροπής εργασία, οι μειώσεις μισθών, οι αθρόες απολύσεις και τα λουκέτα.

Ενεργεί -ή μάλλον δεν ενεργεί- επενδύοντας σε ένα οικονομικό νεοφιλελεύθερο δόγμα ανοσίας της αγέλης. Επιδιώκει μια δραματική αλλαγή στο εργασιακό και επιχειρηματικό σκηνικό. Γι’ αυτό, το πρόγραμμα και οι προτάσεις μας δεν διατυπώνονται για τα ώτα μη ακουόντων του Μαξίμου. Θέλουμε και προσδοκούμε διαρκή διάλογο με τα κοινωνικά στρώματα που προορίζονται για θυσία από τον κ. Μητσοτάκη στο όνομα της κρίσης, ώστε να γίνουν σημαίες μάχης. Διαφορετικά, αν η κοινωνική πλειοψηφία αφεθεί στη «φιλανθρωπία» της κυβέρνησης, η κρίση θα εξελιχθεί σε οικονομική πανδημία, εις βάρος της.

* Η Ευρώπη δείχνει αδύναμη να διαχειριστεί την κρίση. Οι χώρες του Νότου ζητάνε εργαλεία για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, ενώ ο Βορράς παραμένει ανένδοτος. Τι θεωρείτε ότι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει ουσιαστικά στην έκδοση ευρωομολόγου ή έστω σε ένα σχεδιασμό που θα ενσωματώνει τη στρατηγική της αμοιβαιοποίησης του ρίσκου και των βαρών μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, δυναμώνοντας έτσι τον ρόλο και τη φωνή της. Σε περίπτωση που δεν προχωρήσει το ευρωομόλογο λόγω της γερμανικής ξεροκεφαλιάς, τότε το Ταμείο Ανάκαμψης οφείλει να ενισχύσει με ένα πολύ γενναίο πακέτο ρευστότητας αναλογικά όλες τις χώρες της Ε.Ε., χωρίς, προφανώς, αιρεσιμότητες και Μνημόνια. Δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε να κάνει η κυβέρνηση είναι να συμφωνεί μεν με το ευρωομόλογο, αλλά, την ίδια ώρα, αντί να βγαίνει μπροστά, να αποσιωπά τη σύμφωνη γνώμη που έχει δώσει. Εμείς πιστεύαμε πάντα ότι η Ελλάδα, από παθητικό κράτος-μέλος της Ε.Ε., θα έπρεπε να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο. Έτσι είχαμε προτείνει τη θέσπιση της συνόδου των χωρών του Νότου, οι οποίες σε διαδοχικές συναντήσεις θα διαμόρφωναν κατά το δυνατόν μια ενιαία φωνή, τόσο στο συμβούλιο των αρχηγών όσο και στα άλλα θεσμικά όργανα.

Η πρωτοβουλία είχε ξεκινήσει, με την πρώτη σύνοδο να πραγματοποιείται στην Αθήνα, και τολμώ να πω ότι είχε διαφανεί πως θα μπορούσε να αποδώσει. Δυστυχώς, η κυβέρνηση εγκατέλειψε την προσπάθεια τέτοιου είδους συναντήσεων. Είναι δυνατόν, μέσα σε αυτή την ευρωπαϊκή διελκυστίνδα που έχει φέρει η πανδημία, η κυβέρνηση να μην έχει ενεργοποιήσει όλες τις δυνατές συμμαχίες και, προφανώς, τη σύνοδο των χωρών του Νότου; Και όμως, δυστυχώς είναι. Μένει στην ουρά των εξελίξεων, κομπάρσος ή, ακόμα χειρότερα, θεατής στο έργο των ισχυρών, διακηρύσσοντας απλώς ότι με την υπακοή θα κερδίσει κάποια εύνοια για θετικά μέτρα. Σε μια Ευρώπη διασταυρούμενων διεκδικήσεων και διαρκούς διαπραγμάτευσης, όμως, αυτή είναι συνταγή ήττας και καταστροφής.

* Πώς κρίνει ο ΣΥΡΙΖΑ την κυβερνητική πολιτική; Είναι η ανεπάρκεια που την χαρακτηρίζει ή μια συνειδητή επιλογή να οδηγηθεί ξανά η χώρα σε συνθήκες Μνημονίου και κοινωνικής κρίσης;

Προφανώς, το πολιτικό προσωπικό που έχει επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης και ιδιαίτερα το οικονομικό του επιτελείο δεν έχει ούτε το στρατηγικό βάθος ούτε την αξιοπιστία του αντίστοιχου επιτελείου της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και σε κάθε περίπτωση είναι ανεπαρκές για να χαράξει και να ακολουθήσει μια πολιτική υπέρ των πολλών, πολύ απλά διότι είναι δομικά και ιδεολογικά αντίθετο με αυτές τις πολιτικές.

Αλλά, την ίδια στιγμή, αποδεικνύεται εξαιρετικά επαρκές στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και σε «φιλικές εξυπηρετήσεις». Η πολιτική τους ενόραση δεν μπορεί να υπερβεί τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες που τους διακατέχουν. Είναι προσκολλημένοι στον σκληρό νεοφιλελευθερισμό και στην ταξική ιδιοτέλεια, γεγονός που τους καθιστά αδύναμους ακόμη και να παρακολουθήσουν τις νέες εξελίξεις που έχει δημιουργήσει σε παγκόσμια κλίμακα η πανδημία. Βλέπουμε, για παράδειγμα, σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Γαλλία να υιοθετούνται μέτρα κρατικής ενίσχυσης ως αναγκαία, ώστε να μην βυθιστούν οι κοινωνίες, οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις σε βαθιά οικονομική ύφεση. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο.

Κινούνται σαν μια τέτοια καταστροφή να εξυπηρετεί τον σχεδιασμό τους, λες και ό,τι συντελείται δύο μήνες τώρα λειτουργεί προς εκπλήρωση του στόχου τους. Σαν να είναι μια ευκαιρία για να προχωρήσει ακόμη πιο βαθιά η αναδιάρθρωση της αγοράς υπέρ των ισχυρών αλλά και η θεσμοθέτηση ακραίων όρων στην αγορά εργασίας εις βάρος των εργαζομένων. Ακόμη πιο βαθιά από όσο προχώρησαν, υπό την πίεση της τρόικας, την περίοδο των Μνημονίων. Επομένως, υπ’ αυτή την έννοια, ναι, αποτελεί συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη το βάθεμα των μνημονιακών επιλογών στην οικονομία, ανεξάρτητα από το αν τυπικά θα έχουμε Μνημόνια.

* Αυτή η επιλογή όμως δεν θα γεννήσει εκ νέου κοινωνική κρίση και κοινωνικές αντιστάσεις;

Αναμφίβολα, θα γεννήσει κοινωνική κρίση. Τεράστια μάλιστα. Φανταστείτε μόνο ότι μετριοπαθείς σχετικά προβλέψεις για την ύφεση φέτος μιλάνε για μεγαλύτερη από αυτήν της πιο σκληρής χρονιάς των Μνημονίων, δηλαδή του 2013, που ήταν γύρω στο 9%. Αυτό δεν είναι απλώς ένα μέγεθος στατιστικό, ένας αριθμός. Πίσω από τον αριθμό αυτό κρύβονται χιλιάδες άνθρωποι που θα δουν να διαλύεται εκ νέου η ζωή τους. Ανεργία που θα φτάσει ξανά στα επίπεδα των χειρότερων ημερών της κρίσης και χιλιάδες λουκέτα σε επιχειρήσεις.

Με δυο λόγια, ο κίνδυνος που έχουμε μπροστά μας είναι να χάσουμε σε πέντε μήνες όσα καταφέραμε τα τελευταία πέντε χρόνια. Και αν λάβουμε υπόψη μας ότι η έκρηξη της ανεργίας ξεκίνησε στη χώρα μας από το 2010 και ότι, παρά τα δικά μας επιτεύγματα και τη μείωσή της κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, παραμένει εξαιρετικά υψηλή, τότε μάλλον δεν πρέπει να μιλάμε απλώς για μια χαμένη δεκαετία, αλλά για μια χαμένη γενιά. Ωστόσο ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος την κατάλληλη στιγμή στη θέση του πρωθυπουργού για την οικονομική ελίτ της χώρας.

Αντί για φρένο στην κατηφόρα, φαίνεται να πατάει γκάζι. Αντί για στήριξη της εργασίας, επιλέγει τη νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της αναστολής της. Αντί για ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας, επιλέγει την αποδόμηση και όσων καταφέραμε εμείς τα τελευταία χρόνια. Αντί για στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, επιλέγει τη στήριξη μόνο των μεγάλων και ισχυρών. Ίσως να νομίζει πως δεν θα το χρεωθεί όλο αυτό, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι δεν φταίει αυτός αλλά ο κορωνοϊός. Ωστόσο πιστεύω ότι είναι μια πολύ κοντόφθαλμη προσέγγιση.

Η παράταξη που μας έριξε στη χρεοκοπία και υλοποίησε το πιο ακραίο σχέδιο αναδιάρθρωσης υπέρ των ισχυρών την περίοδο 2010-2014, στο όνομα της τρόικας, τώρα θέλει να συνεχίσει το ίδιο σχέδιο στο όνομα του κορωνοϊού. Αλλά το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού…

* Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι αν υπάρχει εναλλακτική. Η απάντηση που δίνει ο κ. Μητσοτάκης είναι ότι τα λεφτόδεντρα μαράθηκαν το 2015.

Είναι αναμενόμενο, από τη πλευρά του, να δίνει αυτή την απάντηση. Ωστόσο το επιχείρημά του είναι εξαιρετικά αδύναμο, κυρίως για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 παρέλαβε μια χώρα χρεοκοπημένη, με μηδενική διεθνή αξιοπιστία, που είχε αποτύχει σε δύο συνεχόμενα προγράμματα. Μια χώρα που είχε ήδη χάσει το 25% του ΑΕΠ της και δεν είχε καταφέρει να ορθοποδήσει, γιατί οι κυβερνήσεις της ήταν εξαιρετικά θετικές σε σκληρά μέτρα λιτότητας για τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα, αλλά επίμονα αρνητικές σε αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Και, την ίδια ώρα, αρνούνταν ότι το χρέος της δεν ήταν βιώσιμο και δεν διεκδικούσαν αναδιάρθρωσή του, για να μη δυσαρεστήσουν το Βερολίνο. Άρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να βγάλουν τη χώρα από τα Μνημόνια εις τον αιώνα τον άπαντα.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, απεναντίας, όχι μόνο κατάφερε με το 1/10 των δημοσιονομικών μέτρων που είχαν εφαρμόσει οι προηγούμενες να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια και να ρυθμίσει το χρέος της, αλλά προχώρησε και σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις αναδόμησης του κοινωνικού κράτους, με τη στήριξη των πιο αδύναμων με το ΚΕΑ, την ενίσχυση της δημόσιας Υγείας και την ένταξη των ανασφάλιστων στο ΕΣΥ, την πρωτοβάθμια φροντίδα, τις προσλήψεις σε προσωπικό σε σχολεία, νοσοκομεία και κοινωνικές δομές. Και τον τελευταίο χρόνο, μετά την έξοδο, προχώρησε και σε ένα γενναίο πακέτο δημοσιονομικής επέκτασης με μειώσεις φόρων και νέα κοινωνικά επιδόματα.

Δεύτερον, γιατί η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είναι η μόνη στη σύγχρονη Ιστορία της χώρας που όχι μόνο δεν παρέλαβε άδεια ταμεία, όχι μόνο δεν παρέλαβε καμένη γη, αλλά βρήκε ένα μαξιλάρι ρευστότητας 37 δισ. στο δημόσιο ταμείο, διαθέσιμο για μια ώρα ανάγκης, όπως σήμερα. Άρα όταν μιλάει ο κ. Μητσοτάκης για λεφτόδεντρα, καλό είναι να ρίξει μια ματιά σε όσα του αφήσαμε στο δημόσιο ταμείο. Δεν είναι δέντρα που βγάζουν λεφτά αντί για καρπούς, αλλά είναι οι ίδιοι οι καρποί των θυσιών του ελληνικού λαού για να βγούμε από την κρίση. Και δεν έχει κανένα δικαίωμα αυτούς τους καρπούς να τους σπαταλήσει για να στηρίξει τις ανάγκες των λίγων και των ισχυρών, παρά μονάχα για να στηρίξει τις ανάγκες του ελληνικού λαού.

Εμείς αντιπολίτευση τύπου πυρκαγιάς στο Μάτι και Συμφωνίας των Πρεσπών δεν θα κάνουμε

* Το προηγούμενο διάστημα υπήρξε κάποια κριτική ότι η αντιπολίτευση που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν υπερβολικά μετριοπαθής και συναινετική. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο;

Όταν η χώρα, κι ο πλανήτης όλος, βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, όταν επιχειρήσεις, σχολεία, χώροι θρησκευτικής λατρείας σφραγίζονται, όταν άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, όταν τα σύνορα κλείνουν και εκατομμύρια πτήσεις ακυρώνονται σε όλες τις χώρες του κόσμου, όταν ο ελληνικός λαός μπαίνει σε καραντίνα σύσσωμος και παππούδες και γιαγιάδες δεν μπορούν να συναντήσουν τα εγγόνια τους έστω για λίγο, τότε ο ρόλος της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να μην μπει σε λογικές αντιπολίτευσης Μητσοτάκη.

Αντιπολίτευσης τύπου πυρκαγιάς στο Μάτι και Συμφωνίας των Πρεσπών. Να μην ζητάει εκλογές προσπαθώντας να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την πανδημία και την αγωνία χιλιάδων συγγενών που οι δικοί τους άνθρωποι βρίσκονταν στις εντατικές. Να μην εκδίδει καθημερινά δελτία νεκρών προς άγρα ψήφων. Ήταν θέμα αρχών και πολιτικής ηθικής για μας να μην καταφύγουμε σε τέτοιου είδους αθλιότητες.

Δηλαδή, ποια δεν θα ήταν «υπερβολικά μετριοπαθής και συναινετική» αντιπολίτευση; Να ζητάμε την παραίτηση του υπουργού Υγείας και όχι να μιλάμε μαζί του καθημερινά, όπως έκανα εγώ ή ο Ξανθός και ο Πολάκης; Ποια θα ήταν μαχητική αντιπολίτευση; Να αντιστεκόμαστε στο κλείσιμο των ναών, όπως θα έκανε η Ν.Δ., και όχι να ενθαρρύνουμε τη λήψη αυτού του μέτρου προς προστασία των πιστών και ιδίως των ηλικιωμένων;

Στην Ιστορία αυτού του τόπου, δεν έχουν όρια οι τακτικές και τα μέσα της Δεξιάς προκειμένου να ανέβει ή να κρατηθεί στην εξουσία. Την κρίσιμη ώρα, εμείς πήραμε μια απόφαση που, νομίζω, έχει ήδη δικαιωθεί: να μη γίνουμε σαν κι αυτούς.

 

* Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε προ ημερών ότι προχωράει στην επικαιροποίηση του προγράμματός του. Ποια είναι τα νέα προγραμματικά στοιχεία που θέλει να αναδείξει; Θα υπάρξει και αναθεώρηση κάποιων θέσεων από το ώς τώρα πρόγραμμά του;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και τα συλλογικά του όργανα δουλεύουν ήδη για την εμβάθυνση της προγραμματικής μας πρότασης σε δύο επίπεδα: το βραχυπρόθεσμο και το μεσομακροπρόθεσμο. Το πρώτο αφορά την επικαιροποίηση του προγράμματος «Μένουμε Όρθιοι», που θα ανακοινωθεί την ερχόμενη εβδομάδα, και το δεύτερο αφορά την επικαιροποίηση του προγράμματος για το συνέδριό μας, που έχει ανασταλεί λόγω της πανδημίας. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, θα κινείται πάνω-κάτω στους ίδιους άξονες της εμπροσθοβαρούς ενίσχυσης της εργασίας και των επιχειρήσεων, προκειμένου να αντέξουν στην κρίση, έστω και τώρα, παρά την εγκληματική αδράνεια της κυβέρνησης.

Με επιπρόσθετο ίσως στοιχείο ένα δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας, που είναι απαραίτητο για τις συνθήκες που δημιουργούνται. Γιατί η μέχρι στιγμής αδράνεια της κυβέρνησης, που δεν στήριξε ούτε την εργασία ούτε τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα την περίοδο της καραντίνας, έχει ήδη δημιουργήσει μη αναστρέψιμες συνέπειες. Σε ό,τι αφορά το συνολικότερο πρόγραμμα, θα λάβει υπόψη τις εξελίξεις μετά την πανδημία, που φέρνουν ξανά στο επίκεντρο τον δημόσιο χώρο.

Θα παρουσιάσουμε λοιπόν τους βασικούς άξονες ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, που, στη βάση μιας νέας συμμαχίας μισθωτής εργασίας και υγιούς μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, θα έχει ως στόχο την αναδιάταξη του παραγωγικού προτύπου για μια οικονομία που θα στηρίζει τις ανάγκες των πολλών. Για μια ανάπτυξη βιώσιμη, που θα σέβεται το περιβάλλον. Για ένα αξιόπιστο δημόσιο σύστημα Υγείας. Για ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος.

* Θεωρείτε πιθανό να γίνουν πρόωρες εκλογές το ερχόμενο διάστημα; Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ για ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Από το στρατόπεδο της κυβέρνησης, τον φιλικό της Τύπο, αλλά και παράγοντες της Δεξιάς, διακινείται πράγματι τον τελευταίο καιρό αυτό το σενάριο. Και μόνο όμως που διακινείται, φανερώνει τον κυνισμό, την ανευθυνότητα και τον απίστευτο τυχοδιωκτισμό του κ. Μητσοτάκη.

Φανερώνει όμως και τον φόβο του, πως το σχέδιό του, όταν θα αρχίσει να αποκαλύπτεται και να γίνεται ορατό, θα βρει τεράστιες αντιδράσεις από την κοινωνία.

Προσωπικά, δεν με ξαφνιάζει ούτε ο κυνισμός, ούτε ο τυχοδιωκτισμός, ούτε ο φόβος του κ. Μητσοτάκη. Ωστόσο στους πολίτες θα πρέπει να δώσει μια εξήγηση. Και τότε θα είναι αυτοί που θα ξαφνιαστούν, με ολέθριες συνέπειες για τον ίδιο.

Εμείς πάντως, αν το τολμήσει, θα είμαστε έτοιμοι. Όχι μόνο γιατί δεν θα αιφνιδιαστούμε, αλλά κυρίως γιατί έχουμε ήδη την εναλλακτική στρατηγική, την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο και από αυτή την κρίση με την κοινωνία όρθια.

Αν γίνουν εκλογές, τα διλήμματα θα τα θέσει η ίδια η ζωή

* Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Είναι ώριμες οι συνθήκες για τη διαμόρφωση ενός προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Δεξιά; Σε ποιες δυνάμεις απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ;

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να προκαταλάβουμε κανέναν με βιαστικές εκτιμήσεις. Το βέβαιο είναι ότι οι εξελίξεις θα απαιτήσουν απαντήσεις από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις. Και το ακόμα πιο βέβαιο είναι ότι εμείς απευθυνόμαστε με πολύ καθαρές θέσεις και προθέσεις, όχι μόνο στις ηγεσίες των δημοκρατικών κομμάτων, αλλά και -κυρίως αυτό- στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, που ήδη λαφυραγωγεί η Δεξιά. Τα διλήμματα λοιπόν δεν θα τα θέσουμε εμείς, αλλά αργά ή γρήγορα θα τα θέσει η ίδια η ζωή.

Θα συγκροτήσουμε ένα δημοκρατικό μπλοκ αλλαγής και προόδου ή θα επιμείνουμε σε ιδιοτέλειες, καταστροφικούς εγωισμούς και ιστορικά σύνδρομα; Θα δώσουμε προοπτική στη χώρα ή θα αφήσουμε τον κ. Μητσοτάκη και το επιτελικό του κράτος να ολοκληρώσουν την καταστροφή που ήδη έχει αρχίσει; Κάποια στιγμή, όλοι θα κληθούμε να απαντήσουμε σε αυτά τα διλήμματα. Πολίτες, κόμματα, συλλογικότητες και κινήματα. Διότι, όποτε και αν έρθουν οι επόμενες κάλπες, μια εντολή θα ζητήσουμε από τον ελληνικό λαό, για όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της δημοκρατίας και της προόδου: να ορθώσουν την συμπόρευσή τους απέναντι στον οδοστρωτήρα της Νέας Δημοκρατίας.

 

* Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. φαίνεται να επιλέγει, τελευταία, μια πιο καθαρά αντιπολιτευτική τακτική και να αποσπάται από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, στο οποίο για χρόνια είχε προσκολληθεί. Υπάρχει, κατά τη γνώμη σας, η προοπτική να ανταποκριθεί στην ανάγκη για σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων που περιγράφετε;

Επαναλαμβάνω ότι δεν πρόκειται να προκαταλάβω κανέναν. Ωστόσο δεν μπορώ να πω ότι μας αφήνει αδιάφορους η νέα ρητορική της ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., για μια Σοσιαλδημοκρατία απαλλαγμένη από τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές προσεγγίσεις. Μια τέτοια Σοσιαλδημοκρατία θα είναι πράγματι χρήσιμη και στην Ευρώπη αλλά προφανώς και στην Ελλάδα. Ώστε, σε μια προγραμματική πορεία συγκλίσεων με τις δυνάμεις της Αριστεράς και της Οικολογίας, να διαμορφωθούν οι όροι ενός εναλλακτικού δρόμου απέναντι στη συντήρηση και τον νεοφιλελευθερισμό. Στην Ευρώπη ήδη ανιχνεύουμε αυτούς τους όρους, συνεργαζόμενοι με δυνάμεις της αριστερής Σοσιαλδημοκρατίας. Γιατί όχι και στην Ελλάδα, αν πραγματικά την εννοούν αυτή τη νέα ρητορική;

Να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

* Τα συστημικά ΜΜΕ ήταν πάντα εναντίον σας και υπέρ των αντιπάλων σας, τώρα όμως αυτό έχει σχεδόν θεσμοποιηθεί. Το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν φτάνει στον κόσμο. Τι θα κάνετε γι’ αυτό;

Πρώτα απ’ όλα, θέλω να σας θυμίσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν είχε στο πλευρό του τα Μέσα ενημέρωσης. Από τη στιγμή που έγινε ορατή η προοπτική εξουσίας, πάντοτε δεχόταν πόλεμο. Αυτό καθόλου δεν μας πειράζει. Ωστόσο αυτή η επίθεση εναντίον της διαφάνειας, του πλουραλισμού αλλά και κατά της ίδιας της Δημοκρατίας, που συντελείται τον τελευταίο καιρό, με την κυβέρνηση να μοιράζει στα Μέσα, με πρόσχημα την πανδημία, 20 εκατ. ευρώ, χωρίς ίχνος λογοδοσίας, μετατρέποντας τη δήθεν καμπάνια ενημέρωσης σε όργανο εκβιασμού και χειραγώγησης των Μέσων, ούτε μπορεί ούτε θα γίνει ανεκτή.

Όπως ανεκτό δεν θα γίνει ο πρόεδρος του ΕΣΡ να παραδέχεται με θράσος ενώπιον της Βουλής, στην οποία αναγκάστηκε να έρθει μετά από πιέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν μπορεί να επιτελέσει το συνταγματικό του καθήκον. Αφού δεν μπορεί, γιατί παραμένει στη θέση του;

Σημαίνει όμως αυτό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καθίσει μοιρολατρικά με σταυρωμένα τα χέρια; Όχι φυσικά, πρέπει να δυναμώσουμε τη φωνή μας, να είμαστε δίπλα και μέσα στην κοινωνία, στους αγώνες και τις αγωνίες της. Με τη ζωντανή και αμφίδρομη επαφή με τον πολίτη: πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτή ήταν πάντα η δύναμή μας.

Να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία, εάν μου επιτρέπετε, τον καιρό της πανδημίας έχουν οδηγήσει στον διασυρμό τόσο της κυβέρνησης όσο και κάποιων Μέσων που κωφεύουν σε μείζονα ζητήματα. Το σκάνδαλο των ψευτοπρογραμμάτων κατάρτισης, για παράδειγμα, όσο και αν προσπάθησαν να το θάψουν, αποκαλύφθηκε και ανάγκασε τον κ. Μητσοτάκη να αυτογελοιοποιηθεί, αποσύροντας το πρόγραμμα αλλά κρατώντας στη θέση του τον υπουργό που -δήθεν μόνος του- το σκάρωσε.

 

* Η πανδημία ανέκοψε τις διεργασίες για την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα αυτό; Όταν μάλιστα, τελευταία, εμφανίζεται και η εικόνα μιας εσωτερικής «γκρίνιας»;

Κοιτάξτε, μπροστά μας, μπροστά στην κοινωνία, βρίσκεται μια δύσκολη και σύνθετη κατάσταση. Μαζί με την υγειονομική κρίση, η οικονομική κρίση χτυπάει την πόρτα μας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με την Προοδευτική Συμμαχία, που αποτελεί στρατηγική επιλογή, είμαστε υποχρεωμένοι να συντονίσουμε τον βηματισμό, την ανασυγκρότηση, τις τακτικές μας, με τις απαιτήσεις της νέας πραγματικότητας.

Το κόμμα δεν είναι ένας μηχανισμός αναπαραγωγής μικροσυμφερόντων. Όποιος το πιστεύει αυτό, δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά και τις κοινωνικές ανάγκες. Είναι ένα εργαλείο αγώνα, ένα επιτελείο μάχης για την κοινωνική πλειοψηφία. Και οφείλει κάθε φορά, σε κάθε στιγμή, να προσαρμόζεται για να είναι αποτελεσματικό.

Θα έλεγα ότι σε μια στιγμή όπως η σημερινή, όταν προβλέπεται τόσο μεγάλη ύφεση και η κοινωνία είναι προβληματισμένη και ανήσυχη, εμείς, η Αριστερά και η προοδευτική παράταξη, οφείλουμε να οργανώσουμε μια νέα αισιοδοξία σε πολιτικό κίνημα. Να μην επιτρέψουμε να γονατίσει η κοινωνία κάτω από το βάρος της μοιρολατρίας που καλλιεργούν η κυβέρνηση και τα φιλικά της ΜΜΕ. Να μην επιτρέψουμε να περάσει ο κ. Μητσοτάκης τις μνημονιακές επιλογές που ονειρεύεται από το παράθυρο της πανδημίας.

* Ναι, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό;

Αυτό σημαίνει για μας, πρώτα-πρώτα, ότι δεν εγκαταλείπουμε αλλά, αντίθετα, δυναμώνουμε τις προσπάθειες για τη διεύρυνση του κόμματος. Για να είναι και οργανωτικά, όπως και ιδεολογικά και πολιτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία το μεγάλο κόμμα, ο κορμός της δημοκρατικής πλειοψηφίας.

Σημαίνει επίσης ότι ξεπερνάμε το «σοκ» του lockdown και επιστρέφουμε με νέα δύναμη στην επαφή μας με τον κόσμο που αγωνιά, προβληματίζεται, δυσκολεύεται, σε συνθήκες εντεινόμενης κρίσης.

Σημαίνει ότι βάζουμε φρένο -και σ’ αυτό θα είμαι κάθετος- στα λίγα μεν, αλλά ικανά να κάνουν μεγάλη ζημιά, με την πολλαπλασιαστική δύναμη των εχθρικών ΜΜΕ, προβλήματα συμπεριφοράς.

Σημαίνει ότι, διατηρώντας ο καθένας τις ιδιαίτερες απόψεις του και παλεύοντας γι’ αυτές, ξέρουμε να τις εντάσσουμε στο μεγάλο ρεύμα της μάχης για την κοινωνική δικαιοσύνη και όχι να τις μετατρέπουμε σε γκρίνια και αντιπαλότητα.

Σημαίνει ότι δεν αφήνουμε τις ρίζες της πολιτικής και προσωπικής σεμνότητας, που κράτησαν όρθια την Αριστερά σε δίσεκτα χρόνια, να ξεραθούν από ναρκισσισμούς, προσωπικές στρατηγικές, άγονες ομαδοποιήσεις.

Σημαίνει ότι στον δημόσιο λόγο μας δεν ξεχνάμε το ταξικό ήθος, ας μου επιτραπεί να το χαρακτηρίσω έτσι, που πάντα χαρακτήριζε τους αριστερούς, ακόμα και σε στρατοδικεία, φυλακές και εξορίες.

Σημαίνει ότι φροντίζουμε, πάντα και με επιμονή, η εικόνα τού καθενός από μας, είτε αφορά σε οικονομικά ζητήματα είτε σε διαπροσωπικές σχέσεις είτε, βέβαια, σε πολιτικές απόψεις, να είναι μια εικόνα καθαρότητας, διαφάνειας και αφοσίωσης στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε με συντροφικότητα το δικαίωμα καθεμιάς και καθενός μας στην προσωπική άποψη, χωρίς να μοιράζουμε χαρακτηρισμούς, να καταφεύγουμε σε υποτιμητικές ταμπέλες, να ανακαλύπτουμε και να ξορκίζουμε ομαδοποιήσεις εκεί που δεν υπάρχουν, με τον τρόπο που τις περιγράφουμε.

Σημαίνει ότι σε ένα κόμμα με την πολυχρωμία του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας είναι απαράδεκτο, και θα έλεγα αυτοκαταστροφικό, η διαφορετικότητα να οδηγεί σε εχθρότητα. Η πολυχρωμία είναι η δύναμή μας. Αυτή μας δίνει ζωή και μας ενώνει και όχι κάποια επίπλαστη ομοφωνία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκφραζόμαστε δημόσια χωρίς να παίρνουμε υπόψη τις συλλογικές αποφάσεις και υποχρεώσεις. Ούτε ότι ανακαλύπτουμε εχθρούς, νέα και παλιά μέλη, δεξιούς και αριστερούς, εξτρεμιστές και μετριοπαθείς, μέσα στο κόμμα μας.

Είμαστε όλοι εδώ, είμαστε όλοι πολύτιμοι, όχι με κάποιες ταμπέλες, αλλά με τον πλούτο της σκέψης και της δράσης μας.

 

* Και πώς πιστεύετε ότι θα ξεπεραστούν όλα αυτά τα προβλήματα;

Ένας δρόμος υπάρχει για να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα και οι όποιες δυσκολίες, κατά την άποψή μου. Η επαφή με τον κόσμο που θέλουμε να εκπροσωπούμε. Αυτό είναι το οξυγόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Και από την ώρα που το κόμμα ανοίγεται με κάθε τρόπο σ’ αυτό τον κόσμο, μπορούμε να είμαστε όχι μόνο αισιόδοξοι αλλά και σίγουροι.

”Όποτε και να γίνουν οι εκλογές , το εκλογικό σύστημα της Απλής Αναλογικής δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να υπάρξει μια κυβερνητική προοδευτική συμμαχία”

Ο Πάνος Σκουρλέτης αποκλειστικά στην διαδικτυακή εκπομπή ”Στο ίδιο έργο θεατές” με τον Χ. Τσούτση:

Την Πέμπτη 7 Μαιίου καλεσμένος του Χρήστου Τσούτση διαδικτυακά ” Στο ίδιο έργο θεατές” ήταν ο Γραμματέας της Κ.Π.Ε του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπουργός και Βουλευτής του κόμματος κ. Πάνος Σκουρλέτης.

Συζητήσαμε αναλυτικά μαζί του για την πολιτική συγκυρία, την κατάσταση στην ελληνική οικονομία και τις νέες προβλέψεις της Κυβέρνησης και της Κομισιόν για την ύφεση.

Επίσης ο κ. Σκουρλέτης ήταν αναλυτικός σχετικά με το νέο Περιβαλλοντικό Νομοσχέδιο αλλά και συνολικά με την στάση της Κυβέρνησης σε καιρό πανδημίας γύρω από κρίσιμα θέματα εντός κοινοβουλίου.

” Έχουμε θέμα Δημοκρατίας…”’ ” Υπήρχε μια άτυπη συνεννόηση μεταξύ όλων των πολιτικών δυνάμεων για το πως θα γίνεται η συζήτηση στην Βουλή με αποκλειστικά θέματα προς συζήτησης που πρέπει να τεθούν και να εγκριθούν αυτό το δύσκολο διάστημα, αυτά για την πανδημία..” ”.. Συμφωνία που δεν τηρήθηκε στην συνέχεια, φέρνοντας η Κυβέρνηση της Ν.Δ ένα Νομοσχέδιο που τινάζει στο αέρα την υπόθεση του Περιβάλλοντος…” ” Θα μείνει στην ιστορία ως το νομοσχέδιο που καταστρατηγεί το ρόλο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης..”, ” Είναι φωτογραφικό και ευνοεί επίσης κατάφωρα στην περίπτωση της Χαλκιδικής την Ελληνικός Χρυσός” ” Παραχωρεί έλεγχο σε ιδιώτες..” ” Δίκιο πλέον είναι το δικαίωμα του Μεγαλοεπενδυτή…”

Ο κ. Σκουρλέτης αφού αναφέρθηκε στα αποθέματα ρευστότητας (μαξιλάρι) αλλά και στην δυνατότητα δανεισμού της χώρας, μίλησε για μέτρα που έχει προτείνει το κόμμα της Αξιωμ. Αντιπολίτευσης άμεσα για την επόμενη ημέρα αλλά και σε μακροχρόνιο στάδιο.

Τέλος ο κ. Σκουρλέτης αναφερόμενος στα σενάρια για πρόωρες εκλογές ανέφερε ότι …” η ίδια η κυβέρνηση τα διακινεί..και πρέπει να μας εξηγήσει το λόγο…” ”Αυτή τελικώς αποφασίζει” ”Εμείς δεν ζητάμε μονίμως εκλογές για επικοινωνιακά σκοπό…” ” Μπροστά όμως σ’ μια κατάρρευση των πάντων τότε είναι λογικό κάποια στιγμή να τεθεί και το θέμα των εκλογών…” ” Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο…”

«Η υπεύθυνη στάση της κοινωνίας στην κρίση δεν σημαίνει ανοχή στην επίθεση σε εργασία & εισοδήματα»

Σημεία συνέντευξης στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega» με τους δημοσιογράφους Νίκο Φιλιππίδη και Μπάγια Αντωνοπουλου.

* Τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνει η Ευρώπη είναι «δανεικά». Αν δεν υπάρξει κάποιου τύπου αμοιβαιοποίηση και απορρόφηση του κόστους του νέου δανεισμού για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης, τότε τα ευρωπαϊκά κράτη κινδυνεύουν να βρεθούν μπροστά σε νέα κρίση χρέους.

* Αν η Ευρώπη δεν αντιμετωπίσει συλλογικά το ζήτημα και εκδηλωθεί νέα κρίση χρέους, τότε θα βρεθούμε μπροστά στον κίνδυνο νέων ανισοτήτων τόσο εντός των κρατών αλλά και μεταξύ Βορρά-Νότου. Με τον Βορρά και τις επιχειρήσεις του να αγοράζουν «φθηνά» Νότο.

* Το δίλημμα που έχει μπροστά της η Ευρώπη είναι σαφές: Θα αντιμετωπίσει την κρίση με όρους δημοκρατίας και αλληλεγγύης ή με όρους αυταρχισμού και επιβολής;

* Η Ελλάδα σήμερα αντιμετωπίζει από καλύτερη θέση, συγκριτικά και με άλλα κράτη αλλά και σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν της, την κρίση, γιατί:

  • Βγήκαμε από τα μνημόνια
  • Διαθέτουμε το «μαξιλάρι» των 37 δισ.
  • Ρυθμίσαμε την εξυπηρέτηση του χρέους για μια 10ετία μπροστά.

* Για να είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη η επόμενη ημέρα, η οικονομία χρειάζεται ένα σοκ εμπροσθοβαρών οριζόντιων μέτρων και μια ισχυρή δέσμη στοχευμένων τομεακών πολιτικών για κλάδους που πλήττονται βαρύτερα.

* Ειδική μέριμνα και πρόγραμμα χρειάζεται για τις αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό επιχειρήσεις. Όποια επιχείρηση βάλει «λουκέτο» σήμερα, δύσκολα θα ανοίξει ξανά.

* Η ελληνική κοινωνία δείχνει συλλογική ωριμότητα και ατομική υπευθυνότητα. Άξια αναγνώρισης και επιβράβευσης σύνεση. Αυτή η διάθεση, όμως, δεν πρέπει να εκλαμβάνεται από την κυβέρνηση ως «αποδοχή» ή «ανοχή» σε επίθεση εναντίον της εργασίας και των εισοδημάτων.

* Η Ευρώπη επιδοτεί την εργασία, αντιλαμβανόμενη το κόστος απώλειας θέσεων εργασίας και εισοδημάτων. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση αρχικά άφησε ανοιχτή την πόρτα των απολύσεων, στη συνέχεια επιδότησε με πενιχρά ποσά την αναστολή συμβάσεων και τέλος θεσμοθέτησε «μισή εργασία για μισό μισθό».

* Με χαμένες θέσεις εργασίας, ευελιξία στην απασχόληση χωρίς αναπλήρωση εισοδημάτων και με κύμα μειώσεων μισθών από Ιούνιο, η ύφεση όχι μόνο θα είναι βαθιά αλλά και πολύ βαριά για την κοινωνία.