Πειθαρχία ναι, δημοκρατία θα δούμε

Ακόμη μία φορά η Γερμανία εκμεταλλεύεται μια κρίση για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο έναντι των εταίρων της. Τώρα όμως οι αντιδράσεις είναι οξύτατες, η πειθαρχία κλονίζεται και η συνοχή της Ε.Ε. δεν φαίνεται τόσο χαλύβδινη. Όλο και λιγότεροι στενοχωριούνται γι’ αυτό.

Τον Κλάους Ρέγκλινγκ τον γνωρίζουμε από παλαιότερα. Είναι αυτός που είχε πει ότι η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ κόστισε στη χώρα 100 δισ. Και απέδειξε με πόσο εντυπωσιακό τρόπο παρουσιάζει τα πράγματα όταν θέλει να υποστηρίξει ό,τι τον συμφέρει.

Χθες ο Κλάους Ρέγκλινγκ είπε ότι, για να γίνει κορωνομόλογο, θα χρειαστούν έως και τρία χρόνια. Ενώ υπάρχουν έτοιμα κορωνομόλογα της ώρας, για όσες χώρες τα χρειάζονται, με ένα μικρό μνημόνιο.

Η τωρινή δήλωση του Ρέγκλινγκ δεν αναπαράγεται πουθενά, ενώ εκείνη για τα 100 δισ. είχε γίνει βούκινο. Ένα καλό που έχει ο κορωνοϊός είναι ότι έχουν εξαφανιστεί αυτοί οι μουλάδες του ευρωπαϊσμού κι έτσι δεν μας λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει τα μαθήματά της και ότι το κορωνομόλογο είναι λαϊκισμός. Υπογείως βέβαια, και όσο ο κόσμος χειροκροτάει στα μπαλκόνια, γίνεται δουλίτσα.

Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ε.Ε. δεν έχει μεγάλη διαφορά από αυτό που συνέβη το 2010. Απλώς τότε η κρίση είχε χτυπήσει την Ελλάδα, ενώ τώρα χτυπάει όλες τις χώρες πλην της Γερμανίας και των δορυφόρων της.

Ακόμη μία φορά η Γερμανία εκμεταλλεύεται μια κρίση για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο έναντι των εταίρων της. Τώρα όμως οι αντιδράσεις είναι οξύτατες, η πειθαρχία κλονίζεται και η συνοχή της Ε.Ε. δεν φαίνεται τόσο χαλύβδινη. Όλο και λιγότεροι στενοχωριούνται γι’ αυτό.

Την ίδια ώρα η Ε.Ε., με αυτά που κάνει ο Όρμπαν, είναι μάλλον χαλαρή. Διότι η δημοκρατία είναι δευτερεύον θέμα. Το βασικό είναι η τήρηση των κανόνων σταθερότητας. Και ας πεθαίνουν στην Ιταλία και στην Ισπανία 1.000 άνθρωποι την ημέρα.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020

Εθελοντική γενναιοδωρία και κοινωνική λεηλασία

Η ιδέα να δώσουν οι βουλευτές το 50% του μισθού τους για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού είναι μια σωστή ιδέα. Είναι επίσης μια ιδέα «εμπορική», που θα πουλήσει πολύ. Αυτό το ήξερε, φυσικά, ο Κ. Μητσοτάκης όταν την κατέθεσε. Αλλά ο πρωθυπουργός δεν είχε την πολιτική βούληση να την επιβάλει.

Την πρότεινε μόνο εθελοντικά. Αξίζει τις επόμενες ημέρες να παρακολουθήσουμε ποιοι και πώς θα ανταποκριθούν.

Η αλήθεια είναι ότι χιλιάδες πολίτες βλέπουν αυτόν τον καιρό τις αποδοχές, τη δουλειά τους και τη ζωή τους να κόβονται στη μέση.

Η παραίτηση των βουλευτών από το 50% των αποζημιώσεών τους δεν θα ήταν μόνο μια κίνηση συμβολισμού, αλλά θα εξασφάλιζε και μερικές παραπάνω μάσκες για το δημόσιο σύστημα Υγείας που δοκιμάζεται.

Αν το ζητούμενο είναι το κύρος της Βουλής, θα έπρεπε λοιπόν αυτή η κίνηση να είναι καθολική και υποχρεωτική, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, και να εγκριθεί με παμψηφία. Θα έπρεπε επίσης το μέτρο αυτό να επεκταθεί στα χρυσοπληρωμένα γκόλντεν μπόις της ΔΕΗ και των υπόλοιπων ΔΕΚΟ, στους πρώην βουλευτές και υπουργούς και σε όσους εισπράττουν τέτοια ποσά από το Δημόσιο.

Σε κάθε περίπτωση η κίνηση αυτή δεν μπορεί να συμψηφίζεται με την περικοπή 50% των μισθών που προωθεί η κυβέρνηση ούτε με τη σκανδαλώδη επιδότηση της ιδιωτικής Υγείας και των κέντρων κατάρτισης.

Διότι, την ώρα που τα ΜΜΕ στρέφουν την προσοχή του κόσμου σε τέτοιες κινήσεις συμβολισμού, η επίθεση στον κόσμο της εργασίας και η λεηλασία του δημοσίου συμφέροντος βρίσκονται σε εξέλιξη.

Το ένα δεν μπορεί να κουκουλώσει το άλλο. Να είμαστε συνεννοημένοι.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Πού αλλού γίνονται αυτά;

Μετά από δύο εβδομάδες καραντίνας, η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι η εξής: Πρώτον, η δημόσια Υγεία δοκιμάζεται από ελλείψεις προσωπικού, υλικού και εξοπλισμού ασφάλειας. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει μόνο τον εφοδιασμό της σε χειροκροτήματα.

Μετά από δύο εβδομάδες καραντίνας, η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι η εξής:

Πρώτον, η δημόσια Υγεία δοκιμάζεται από ελλείψεις προσωπικού, υλικού και εξοπλισμού ασφάλειας. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει μόνο τον εφοδιασμό της σε χειροκροτήματα.

Δεύτερον, το Δημόσιο νοικιάζει από τις ιδιωτικές κλινικές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας στο διπλάσιο της εγκεκριμένης τιμής τους. Διότι λεφτά υπάρχουν.

Τρίτον, μαζικά τεστ δεν γίνονται. Τεστ κάνει ο ιδιωτικός τομέας, έναντι 350 ευρώ το ένα, τα οποία μάλιστα στέλνει σε εργαστήρια του Δημοσίου. Διότι, όπως έχει εξηγήσει και ο Άδωνις Γεωργιάδης, η κρίση είναι ευκαιρία.

Τέταρτον, εκεί που άλλες χώρες ρίχνουν δισεκατομμύρια για να εξασφαλίσουν μισθούς και θέσεις εργασίας, ο Γ. Βρούτσης επιτρέπει στις επιχειρήσεις να κάνουν ό,τι θέλουν με τους εργαζόμενους: να τους απολύουν προσωρινά, να τους θέτουν σε εκ περιτροπής εργασία, να τους μετατρέπουν τις συμβάσεις, να τους κόβουν τον μισθό στη μέση και, βεβαίως, να τους εκβιάζουν με κάθε δυνατό τρόπο.

Πέμπτον, τα κανάλια θα πάρουν έκτακτη ενίσχυση 11 εκατομμύρια ευρώ, παρ’ όλο που τα μηνύματα για την πανδημία, εκ του νόμου, προβάλλονται δωρεάν. Τα 11 εκατομμύρια θα χρησιμεύσουν στο να μην συζητιούνται στα κανάλια τα προηγούμενα τέσσερα πράγματα. Όχι ότι θα γινόταν κάποια σοβαρή κριτική στην κυβέρνηση αν δεν έπεφτε αυτή η ενίσχυση, αλλά κάτι πρέπει να βγάλουν και οι καναλάρχες από την πανδημία.

Για άλλα θέματα, όπως η επάρκεια του ΕΟΔΥ, θα μιλήσουμε στο τέλος. Αλλά για όλα τα προηγούμενα πρέπει να φωνάξουμε από τώρα. Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν συμβαίνει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020

Η τελευταία δοκιμασία

Ειρήνη, ευημερία και αλληλεγγύη ήταν η τρίπτυχη υπόσχεση προς τους λαούς της Ευρώπης, πάνω στην οποία στήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το αφήγημα της ευημερίας άρχισε να ξηλώνεται στη δοκιμασία της ευρωκρίσης, με τους λαούς στον ευρωπαϊκό Νότο να ματώνουν για να “κάνουν τα μαθήματά τους”, όπως επέβαλε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ως προϋπόθεση για την “ευρωδιάσωση”.

Το αφήγημα της αλληλεγγύης άρχισε να ξηλώνεται στη δοκιμασία της προσφυγικής κρίσης, με τις χώρες του Βίσεγκραντ να κλείνουν τα σύνορα στους κατατρεγμένους από τη Συρία και τις χώρες της πρώτης γραμμής -Ελλάδα και Ιταλία πρωτίστως- να γίνονται αποθήκες ψυχών.

Η δοκιμασία της κορωνοκρίσης, ωστόσο, απειλεί να ξηλώσει οριστικά το αφήγημα του “ευρωπαϊκού μας σπιτιού”. Δεν είναι μόνο ότι η Ιταλία, η πρώτη χώρα που γονάτισε από την επιδημία, έμεινε αβοήθητη από τους εταίρους, με την Κίνα ή την Κούβα να επιδεικνύουν πολύ περισσότερη αλληλεγγύη στους Ιταλούς από τους Ευρωπαίους γείτονες.

Είναι και η άρνηση της Γερμανίας και των βόρειων δορυφόρων της να στηριχθεί με γενναιότητα η ευρωπαϊκή οικονομία και η ζωή και η αξιοπρέπεια των Ευρωπαίων εργαζομένων.

Μόνο ντροπή θα ένιωθαν οι πατέρες της Ευρώπης στο άκουσμα της μη απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων της κορωνοκρίσης.

Το ερώτημα τι να την κάνεις την Ε.Ε. εάν δεν είναι ικανή να ξεπεράσει τους εθνικούς εγωισμούς και να θάψει τις ιδεοληψίες της λιτότητας μπροστά σε μια πανδημία, την οποία η ίδια η Μέρκελ χαρακτηρίζει μεγαλύτερη πρόκληση κι από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γίνεται όλο και πιο εύλογο.

Ο κορωνοϊός αναδεικνύεται στην τελευταία δοκιμασία.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 28 Μαρτίου 2ο20

Ο ευέλικτος Γ. Βρούτσης

Εκτός από ένθερμος οπαδός της ευέλικτης εργασίας, ο κύριος Βρούτσης είναι και μάστορας της ευέλικτης επικοινωνίας. Αν τον παρακολουθήσεις τις τελευταίες ημέρες, μπορείς να διαπιστώσεις πόση προσπάθεια καταβάλλει για να καλύψει την πραγματική ουσία των μέτρων που παίρνει.

Στις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του ο κ. Βρούτσης απέφυγε να αναφερθεί στο περίφημο μέτρο της περικοπής των μισθών. Παρ’ όλο που ο ίδιος θεωρεί το συγκεκριμένο μέτρο φιλεργατικότατο, απέφυγε επιμελώς να μιλήσει γι’ αυτό.

Η σχετική ρύθμιση ξεφύτρωσε σαν μανιτάρι στην ΠΝΠ, λες και οι εργαζόμενοι δεν θα το έπαιρναν είδηση. Όλες οι επιχειρήσεις μπορούν να την αξιοποιήσουν, χωρίς προϋποθέσεις.

Η ισχύς του μέτρου είναι 6 μήνες – ενώ οι απολύσεις απαγορεύονται για 40 ημέρες. Και οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να κρατήσουν τον ίδιο αριθμό θέσεων εργασίας, μπορούν όμως να αντικαταστήσουν αυτούς που έχουν με φθηνότερους.

Ύστερα από την κατακραυγή, ο κ. Βρούτσης έσπευσε να διευκρινίσει ότι αυτό αφορά μόνο τις επιχειρήσεις που δυσκολεύονται. Και ότι το εξάμηνο είναι ευρύς ορισμός, μόλις τελειώσει η επιδημία το μέτρο θα καταργηθεί. Δεν τα λέει η ΠΝΠ αυτά, αλλά πρέπει να εμπιστευτούμε την μπέσα του Γ. Βρούτση.

Ο οποίος μάλιστα έκλεισε και το ματάκι στους επιχειρηματίες ότι μπορούν να απασχολούν πλήρως τους εργαζόμενους, αλλά να τους πληρώνουν τα μισά, διότι «υπάρχουν κενά, τι να κάνουμε».

Άλλα κράτη σπεύδουν να κατοχυρώσουν τις θέσεις εργασίες και τους μισθούς, εδώ ο Γ. Βρούτσης επιδοτεί τις επιχειρήσεις ξηλώνοντας το Εργατικό Δίκαιο. Και το χειρότερο, κοροϊδεύει και τον κόσμο από πάνω. Τόσο ευέλικτος είναι ο Γ. Βρούτσης. Και για τόσο χαζούς περνάει τους εργαζόμενους.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2020

«Δουλίτσες» στην πανδημία

Την ώρα που η κυβέρνηση σαλπίζει εθνικά προσκλητήρια με χειροκροτήματα, συγκινητικές αναρτήσεις και F16, οι φωνές για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού και τις ελλείψεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας δυναμώνουν ολοένα και περισσότερο.

Κι ενώ ούτε οι ελλείψεις σε προσωπικό, κλίνες και μέσα προστασίας δεν φαίνεται να αντιμετωπίζονται, έγιναν οι πρώτες εξαγγελίες που μυρίζουν μπίζνα από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Η μία μπίζνα είναι η επίταξη ιδιωτικών ΜΕΘ από την κυβέρνηση. Παρ’ όλο που η επίταξη γίνεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, το ύψος της αποζημίωσης είναι εξοργιστικά υψηλό. Το Δημόσιο επιβαρύνεται με τεράστια ποσά την ώρα που από τα νοσοκομεία του ΕΣΥ λείπουν τα στοιχειώδη.

Η δεύτερη μπίζνα είναι τα τεστ. Τόσες μέρες η κοινωνία βοά ότι τεστ δεν υπάρχουν ούτε καν για το υγειονομικό προσωπικό. Τώρα μαθαίνουμε ότι τεστ θα υπάρξουν, αλλά θα τα διαχειριστεί μια ιδιωτική εταιρεία. Κι αυτό παρ’ όλο που το δημόσιο σύστημα έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες.

Είναι εντυπωσιακή η ψυχραιμία με την οποία η κυβέρνηση, την ώρα που καλεί την κοινωνία σε ενωμένη και αποφασιστική στάση, έχει την ψυχραιμία να κλείνει «δουλίτσες» – κελεπούρια με ιδιώτες. Και δεν είναι οι μόνες. Και οι μισοί μισθοί, και η εκ περιτροπής εργασία, και η αναβολή του δώρου του Πάσχα δουλίτσες είναι. Που αξιοποιούν την κρίση ως ευκαιρία για κοινωνική οπισθοδρόμηση.

Άλλωστε, τους θυμόμαστε από το 2010 – 2014. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι. Και τότε «δουλίτσες» έκαναν και έλεγαν ότι βγάζουν τη χώρα από την κρίση.

Το να έχουν αλλάξει έκτοτε στάση απέναντι στο δημόσιο συμφέρον και τους επιχειρηματίες θα ήταν απίθανο…

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

Χρειαζόμαστε νοσοκομεία, όχι τσιτάτα

Καλό θα είναι αυτές τις ημέρες να θυμόμαστε. Να θυμόμαστε ότι έχουμε μια κυβέρνηση που, ναι, τη βρήκαν τα δύσκολα. Αλλά είναι μια κυβέρνηση που προσπάθησε συνειδητά να διαλύσει το σύστημα Υγείας με τη συρρίκνωση, την ιδιωτικοποίηση και τη διαφθορά.

Καλό θα είναι αυτές τις ημέρες να θυμόμαστε.

Να θυμόμαστε ότι έχουμε μια κυβέρνηση που, ναι, τη βρήκαν τα δύσκολα. Αλλά είναι μια κυβέρνηση που προσπάθησε συνειδητά να διαλύσει το σύστημα Υγείας με τη συρρίκνωση, την ιδιωτικοποίηση και τη διαφθορά. Και, μόλις περάσουν τα δύσκολα, δεν θα διστάσει να το ξανακάνει. Γιατί αυτή είναι η άποψή της.

Να θυμόμαστε τον Άδωνι Γεωργιάδη που περηφανευόταν ότι ο ίδιος θα διώξει προσωπικό και δεν θα του πάρει τη δόξα η τρόικα. Και τους κυβερνητικούς της Ν.Δ. που έλεγαν ότι, τι να κάνουμε, το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν μπορεί να τους καλύπτει όλους.

Να θυμόμαστε σε τι κατάσταση παρέδωσαν τα νοσοκομεία. Καταχρεωμένα, με κλειστές κλινικές, χωρίς προσωπικό, με όργιο κακοδιαχείρισης και με διευθυντές που ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης είχε φροντίσει να κατσικώσει. Να θυμόμαστε το ΚΕΕΛΠΝΟ.

Ο Β. Κικίλιας μάς είπε χθες πόσες θέσεις ΜΕΘ παρέλαβε. Εμείς να θυμόμαστε και πόσες παρέδωσαν.

Να θυμόμαστε ότι το πρώτο που έκανε αυτή η κυβέρνηση όταν ήρθε στα πράματα ήταν να ακυρώσει χιλιάδες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Και να δρομολογήσει τις ΣΔΙΤ. Να θυμόμαστε τη λατρεία τους για την ιδιωτική Υγεία και τις ασφαλιστικές.

Και να θυμόμαστε ότι αυτό το κόμμα, που χρωστάει 250 εκατομμύρια θαλασσοδάνεια, κάποιοι το χρηματοδοτούν. Και κανείς δεν χρηματοδοτεί κόμματα για την ψυχή της μάνας του.

Και όταν ακούμε τσιτάτα του Θίοντορ Ρούσβελτ και του Μακρυγιάννη, να θυμόμαστε την πραγματικότητα. Υπάρχουν τεράστια κενά σε ιατρικό υλικό, κρεβάτια και μέσα προστασίας στα νοσοκομεία. Αυτά πρέπει να καλυφθούν. Και δεν θα καλυφθούν με αποφθέγματα.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ τη Τρίτη, 24 Μαρτίου 2020

Ο Κ. Μητσοτάκης και η Τζάιαντ

Ο πρωθυπουργός στα διαγγέλματά του μας μιλά σαν ένας καλός φίλος. Μας προτρέπει να μείνουμε σπίτια μας, να ακούσουμε μουσική, να διαβάσουμε βιβλία, να δούμε ταινίες και να τσατάρουμε με τους αγαπημένους μας. Ή να βγούμε για ένα τρεξιματάκι ή για ένα περπάτημα μόνοι μας.

Σαν να έχουμε αναρρωτική άδεια και να μη βλέπουμε την ώρα να αναλάβουμε και πάλι τα ηνία της Τζάιαντ. Άραξε, ρε αδερφέ, λίγες μέρες να ξεκουραστείς. Εκεί είναι ο κολοσσός σου, δεν φεύγει.

Η κοινωνία του Κ. Μητσοτάκη αποτελείται από Γιάγκους Δράκους, αλλά στο καλαίσθητο. Αυτούς ξέρει, αυτοί χρηματοδοτούν το κόμμα του, σε αυτούς λογοδοτεί. Εντάξει, Κυριάκο, να κάτσω.

Αλλά εσύ τι θα κάνεις για να μου φύγει λίγο το άγχος; Θα με αφήσεις να απολύσω μερικούς να μην μου αγχώνονται οι μέτοχοι; Θα με αφήσεις να τους κόψω τον μισθό στη μέση;

Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν ήδη την ανατροπή τού -ήδη κακού, στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις- εργασιακού τους καθεστώτος. Και πολλοί από αυτούς την ανεργία.

Οι υποχρεώσεις τούς πνίγουν. Και η κυβέρνηση, αντί να νομοθετήσει την απαγόρευση των απολύσεων, αρκείται σε φιλικές συστάσεις προς τους εργοδότες.

Τα μέτρα κινούνται σε επίπεδα τυπικής προεκλογικής απλοχεριάς. Κανένα θεσμικό μέτρο για την προστασία της εργασίας δεν έχει ανακοινωθεί.

Ούτε για τη διασφάλιση των μισθών και των ασφαλιστικών εισφορών. Ούτε για ελαφρύνσεις και ρευστότητα στις μικρές επιχειρήσεις.

Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι μετά την πανδημία τίποτα δεν θα του επιστραφεί αν δεν είναι σε θέση να το διεκδικήσει. Εκτός αν περιμένει να του το επιστρέψει από καλοσύνη η Τζάιαντ.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 21 Μαρτίου 2020

Μαζέψτε τους

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει μόνο ένα ελαφρυντικό: από στιγμή σε στιγμή ένα πόρισμα της εισαγγελέως Διαφθοράς μπορεί να βάλει την πολιτική του καριέρα σε σοβαρή δοκιμασία. Υπ’ αυτήν την έννοια δικαιολογούνται και το άγχος του και όλη αυτή η φασαρία που κάνει.

Από την άλλη, όμως, είναι τουλάχιστον αξιοσημείωτο, την ώρα που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται, ο επικεφαλής ενός κομβικού υπουργείου να σπάει όλα τα στάνταρ γραφικότητας.

Πρώτα απ’ όλα ο υπουργός Ανάπτυξης έδωσε μια μάχη κατά της επιβολής μέτρων στην Εκκλησία. Και μάλιστα πολιτικότατα, λέγοντας ότι στους άπιστους δεν πέφτει λόγος γι’ αυτά τα πράγματα. Αλήθεια τώρα; Ούτε υπουργός Ανάπτυξης του Ιράν τέτοιες ανοησίες. Από κάτι τύπους σαν τον Άδωνι Γεωργιάδη καθυστέρησαν δέκα μέρες τα μέτρα για τις εκκλησίες, την ώρα που η ταχύτητα και η αποφασιστικότητα στην πρόληψη αποδεικνύεται κομβικής σημασίας. Αλλά δεν πειράζει. Δεν θα σταματήσει ο Άδωνις να είναι ακροδεξιός καιροσκόπος επειδή έπεσε πανδημία.

Το δεύτερο είναι ότι ο υπουργός ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας βγήκε και μας εξήγησε πόσο φυσιολογικό πράγμα είναι η έξαρσή της σε τέτοιους καιρούς. Δεν χάθηκε ο κόσμος, είπε, για μια ανατίμηση της τάξης του 300%. Και αν δεν σας αρέσει, θα σας τα πουλάνε στη μαύρη αγορά. Μπράβο, βρε! Ευτυχώς που σε έχουμε ακριβώς για να αποτρέπεις αυτές τις πρακτικές.

Η κατάσταση είναι δύσκολη. Η χώρα χρειάζεται σοβαρότητα και στοιχειώδη συνεννόηση. Τέτοιες ώρες δεν υπάρχει ανάγκη ούτε για γραφικούς πολιτικάντηδες, ούτε για κερδοσκόπους της ακροδεξιάς πολιτικής εμπάθειας, ούτε για κλόουν των κοινωνικών δικτύων. Μαζέψτε τους.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2020

Χειροκροτήματα και σοβαρότητα

Η κυρία Μαρέβα Γκραμπόφσκι έσπευσε να καπελώσει το χειροκρότημα από τα μπαλκόνια για το νοσηλευτικό μας προσωπικό. Έτσι, όποιος έβγαινε στο μπαλκόνι του να χειροκροτήσει χειροκροτούσε και λίγο, ήθελε δεν ήθελε, την κυρία Μαρέβα.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγυρίζει ότι πήρε απαλλαγή από τον στόχο για τα πλεονάσματα, αλλά δεν αναθεωρεί τον προϋπολογισμό του 2020. Δεν διοχετεύει πόρους στο δημόσιο σύστημα Υγείας. Τα χρήματα που απαιτούνται για μετατροπή νοσοκομείων σε ειδικές μονάδες νοσηλείας, αλλά, κυρίως, για το άνοιγμα περισσότερων ΜΕΘ, δεν είναι περιττό έξοδο.

Επίσης η κυβέρνηση προαναγγέλλει μέτρα για τη στήριξη των επιχειρήσεων, αλλά όχι μέτρα για τη στήριξη των εργαζομένων. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις που κλονίζονται ή απειλούνται με κλείσιμο. Υπάρχουν εργαζόμενοι που κόβεται ο μισθός και η άδειά τους εκβιαστικά από την εργοδοσία ή χρεώνονται με κανονική άδεια επειδή υποχρεώθηκαν να μείνουν σπίτι.

Και υπάρχουν εργαζόμενοι που αναγκάζονται να δουλέψουν εξαντλητικά, χωρίς καταβολή υπερωριών, ενώ πληρώνονται ήδη για ένα κομμάτι ψωμί. Όλοι αυτοί χρειάζονται υλική και θεσμική προστασία.

Τέλος, υπάρχει και ανάγκη για περισσότερη σοβαρότητα. Την ώρα που ανακοινώνεται ότι ως επίσημα κρούσματα θα θεωρούνται μόνο όσα φτάνουν στα νοσοκομεία -πράγμα που σημαίνει ότι μόνο εκεί γίνονται τεστ-, κύκλοι του Μαξίμου διακινούν νον πέιπερ στα οποία περηφανεύονται ότι χάρη στα μέτρα η κατάσταση βελτιώνεται. Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα, την ώρα που σε ολόκληρη την κοινωνία χρειάζεται να εμπεδωθεί η σοβαρότητα.

Ας καταλάβουν ότι δεν μπορούν να ζητάνε σοβαρότητα και την ίδια ώρα να χειροκροτούν τον εαυτό τους επειδή μειώθηκαν τα τεστ. Σοβαρότητα, λέμε.

  •  Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020