Χωρίς ντροπή, χωρίς φιλότιμο

Ο Κ. Τασούλας, ως πρόεδρος της Βουλής, ανέλαβε να κάνει τη βρόμικη δουλειά. Απαγόρευσε στον Τσίπρα να πάρει τον λόγο και να διαμαρτυρηθεί.

Προφανώς η Νέα Δημοκρατία συνειδητοποιεί πόσο σοβαρά εκτεθειμένη είναι, από ηθικής και πολιτικής άποψης, από το γεγονός ότι χρωστάει 342 εκατομμύρια στις τράπεζες. Και τις ανοησίες που λένε τα κομματικά non papers και οι κυβερνητικοί βουλευτές στα κανάλια ο Κ. Μητσοτάκης δεν τολμάει να πάει να τις πει στη Βουλή.

Και επειδή αυτή η στάση εκθέτει τον Μητσοτάκη, ανέλαβε ο Κ. Τασούλας, ως πρόεδρος της Βουλής, να κάνει τη βρόμικη δουλειά. Απαγόρευσε στον Τσίπρα να πάρει τον λόγο και να διαμαρτυρηθεί. Κι όταν δεν είχε άλλη πρόφαση από τον κανονισμό να επικαλεστεί, απλώς διέκοψε τη συνεδρίαση.

Η συμπεριφορά αυτή είναι προσβολή τόσο απέναντι στους πολίτες όσο και απέναντι στον κοινοβουλευτισμό. Ο Μητσοτάκης αποφεύγει να απαντήσει στις ερωτήσεις του Τσίπρα, αλλά αυτό δεν είναι πρωτοφανές.  Όλοι οι αρχηγοί της Δεξιάς το συνήθιζαν.

Είναι όμως πρωτάκουστο, προκειμένου να διασωθεί κάτι από το κύρος του κρυπτόμενου πρωθυπουργού, να μην επιτρέπεται να μιλήσει στη Βουλή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και είναι επίσης πρωτάκουστο να προβάλλει ο πρόεδρος της Βουλής υποκειμενικές κρίσεις -«κάνετε πολιτικό ακτιβισμό» είπε στον Τσίπρα- αναλόγως αν του αρέσει ή όχι το θέμα της συζήτησης.

Δεν περιμέναμε αξιοπρεπέστερη συμπεριφορά από τον Κ. Μητσοτάκη. Η ανεπιφύλακτη στήριξη της λίστας Πέτσα τον έχει αποστερήσει από κάθε αίσθημα ντροπής και φιλότιμου. Ενδεχομένως, την ώρα που γινόταν η φασαρία στη Βουλή, θα ήταν ήδη σε μια παραλία και θα έκανε σερφ.

Το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, όμως, είναι υψηλότατου κύρους. Και υποθέτουμε ότι ο Κ. Τασούλας έχει σταθμίσει το ενδεχόμενο να μείνει στην πολιτική ιστορία του τόπου ως ο πρόεδρος που εξευτέλιζε τον κανονισμό για να καλύψει τη φυγομαχία του αρχηγού του.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 12 Ιουνίου 2021

Η οικονομική και πολιτική χρεοκοπία της Ν.Δ.

Το χρέος της Ν.Δ. όχι απλώς δεν εξυπηρετείται, αλλά αυξάνεται με ρυθμό 30 εκατ. τον χρόνο. Η Ν.Δ. λοιπόν χρωστάει και παραχρωστάει και έτσι εξηγούνται πολλά.

Πολλοί είναι κατά καιρούς οι πολιτικοί που, για να υπογραμμίσουν την ανεξαρτησία, την αποφασιστικότητα και την ανιδιοτέλειά τους, δηλώνουν: «εγώ δεν χρωστάω σε κανέναν».

Στην περίπτωση της Ν.Δ., αυτό πάει περίπατο. Η Ν.Δ. χρωστάει στις τράπεζες 342 εκατομμύρια – περίπου όσα περιμένει να εισπράξει το κράτος κρατώντας ψηλά τον ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.

Και το χρέος της Ν.Δ. όχι απλώς δεν εξυπηρετείται, αλλά αυξάνεται με ρυθμό 30 εκατομμυρίων τον χρόνο. Η Ν.Δ. λοιπόν χρωστάει και παραχρωστάει και έτσι εξηγούνται πολλά πράγματα.

Έτσι εξηγείται, για παράδειγμα, ο Πτωχευτικός Κώδικας, με τον οποίο οι τράπεζες αποκτούν τη δυνατότητα να βάλουν στο χέρι τις περιουσίες όσων χρεοκοπούν.

Έτσι εξηγείται η πρεμούρα για την επανεκκίνηση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας χωρίς δικλίδες.

Έτσι εξηγείται η απροθυμία της κυβέρνησης να πιέσει τις τράπεζες για την παροχή ρευστότητας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλλά και η σπουδή της να περάσει τα δάνεια του ταμείου ανάκαμψης μέσα από τις ιδιωτικές τράπεζες και από εκεί στους σταθερούς πελάτες τους.

Έτσι εξηγείται, τέλος, και το άθλιο εργασιακό. Γιατί οι τράπεζες είναι από τους μεγαλύτερους εργοδότες και τις αφορούν το δεκάωρο και οι απλήρωτες υπερωρίες.

Η Ν.Δ. ως κυβέρνηση δεν φαίνεται να δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον για όσους θα βρεθούν σε δεινή θέση με την κρίση της πανδημίας.

Οι τράπεζες την ενδιαφέρουν, γιατί σε αυτές λογοδοτεί. Δεν είναι λίγα 342 εκατομμύρια χρέος.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2021

Εργασιακός οδοστρωτήρας και πολιτική αναξιοπρέπεια

Μεροληψία υπέρ των ισχυρών, περιφρόνηση της κοινωνίας και πολιτική αναξιοπρέπεια. Έτσι πολιτεύεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Αύριο αρχίζει στη Βουλή η συζήτηση για το εργασιακό νομοσχέδιο.  Ένα νομοθέτημα που κατεδαφίζει το οκτάωρο και τις συλλογικές συμβάσεις, νομιμοποιεί την υπερεκμετάλλευση του υπαλλήλου από τον εργοδότη και υπονομεύει τα συνδικαλιστικά δικαιώματα που είναι κατοχυρωμένα από το σύνταγμα.

Για να δικαιολογήσει τις ενέργειές της αυτές, η κυβέρνηση καταφεύγει σε μια πρακτική υποκριτική και εντελώς περιφρονητική για τη νοημοσύνη 2 εκατομμυρίων εργαζομένων: όλα γίνονται για το καλό τους και μόνον, η ζωή τους και οι συνθήκες εργασίας τους θα αλλάξουν προς το καλύτερο, η αντιπολίτευση διαδίδει fake news.

Παράλληλα, σε μια επίδειξη πολιτικής αναξιοπρέπειας, υποβαθμίζει τις επίμαχες διατάξεις και προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σε προβλέψεις όπως η κάρτα τηλεργασίας και η γονική άδεια στον πατέρα, οι οποίες ενσωματώνουν κοινοτικές Οδηγίες.

Στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση κάνει ακόμη ένα τεράστιο χατίρι στους εργοδότες.

Τους απαλλάσσει από το κόστος 300 ωρών υπερωρίας ανά εργαζόμενο, επιτρέπει τις ατομικές συμβάσεις, απελευθερώνει τις απολύσεις, θεσπίζει σπαστό ωράριο, νομιμοποιεί την προσωρινή απόλυση του εργαζόμενου με τη μορφή της υποχρεωτικής άδειας άνευ αποδοχών. Και ακόμη αυξάνει τις υπερωρίες σε 150 την ώρα που η κρίση της πανδημίας αναμένεται να φέρει μια έκρηξη της ανεργίας αντίστοιχη με αυτήν του 2011. Δείχνει έτσι πόσο την ενδιαφέρει ένα πραγματικό σχέδιο ανάκαμψης της κοινωνίας.

Μεροληψία υπέρ των ισχυρών, περιφρόνηση της κοινωνίας και πολιτική αναξιοπρέπεια.  Έτσι πολιτεύεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 8 Ιουνίου 2021

Για να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε

H διάθεση να εξυπηρετηθούν οι πλούσιοι δεν σταματάει πουθενά, ανακοινώθηκαν αλλαγές στις αντικειμενικές αξίες, που έρχονται να αμβλύνουν ταξικές ανισότητες:

Από το γαλανό αιγαιοπελαγίτικο τοπίο της Αστυπάλαιας ο Κ. Μητσοτάκης είπε ότι η δημοσιονομική κατάσταση δεν επιτρέπει τη μείωση του ΦΠΑ στα νησιά.

Επέτρεψε όμως τη μείωση κατά 2 μονάδες του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων οριζόντια, χωρίς καμία διάκριση και καμία κλιμάκωση – ωφελώντας δηλαδή τους μεγάλους και, κυρίως, αυτούς που μέσα στην κρίση είχαν αδιατάρακτη κερδοφορία.

Με την κατάργηση της προκαταβολής φόρου, αυτό σημαίνει απώλεια κρατικών εσόδων γύρω στα 900 εκατομμύρια. Αλλά οι νησιώτες θα συνεχίσουν να πληρώνουν 300 εκατομμύρια ΦΠΑ γιατί ζούμε σε δύσκολες εποχές.

Μαζί με τα 900 εκατ. φοροαπαλλαγές, οι μεγάλες και κερδοφόρες επιχειρήσεις προικοδοτούνται επίσης και με φτηνή εργασία: είναι οι περίφημες διατάξεις του νομοσχεδίου Χατζηδάκη, που, με τη διευθέτηση, επιτρέπουν στους εργοδότες να εξοικονομούν 300 ώρες υπερωρία τον χρόνο ανά εργαζόμενο, να προσλαμβάνουν με ατομικές συμβάσεις, να απασχολούν τους υπαλλήλους τους σε σπαστά ωράρια, ακόμα και να τους απολύουν προσωρινά (με άδειες άνευ αποδοχών) όταν δεν τους χρειάζονται.

Και επειδή η διάθεση να εξυπηρετηθούν οι πλούσιοι δεν σταματάει πουθενά, ανακοινώθηκαν και οι αλλαγές στις αντικειμενικές αξίες, που έρχονται να αμβλύνουν ταξικές ανισότητες: ανεβαίνουν οι αντικειμενικές των ακινήτων σε περιοχές όπως τα Εξάρχεια και η Κυψέλη -συμπαρασύροντας προφανώς και τον ΕΝΦΙΑ- και πέφτουν σε περιοχές όπως το Ψυχικό και τη Φιλοθέη.

Αυτό, μαζί με την κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου στη μεγάλη ακίνητη περιουσία θα είναι μια τεράστια ανάσα για τους πλούσιους μέσα στην κρίση που μαστίζει τη χώρα. Μεταξύ των οποίων είναι και οι ίδιοι οι υπουργοί και οι βουλευτές που θα το ψηφίσουν.

Τρεις επιμέρους δράσεις του κυβερνητικού σχεδίου που συνθέτουν μια γενικότερη εικόνα. Για να καταλαβαίνει ο κόσμος με ποιους έχει να κάνει.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Κυριακή, 6 Ιουνίου 2021

 

Περιβαλλοντική πολιτική και περιβαλλοντέμπορες

Δεν είναι κακό πράγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ούτε οι εταιρείες που τα παράγουν. Κακό είναι ένας πρωθυπουργός, να τρέχει πίσω από τις εταιρείες.

 

Οι πολίτες της χώρας, και ιδιαίτερα η νέα γενιά, είχαν τις τελευταίες ημέρες τη δυνατότητα να συγκρίνουν δύο αντιλήψεις για το περιβάλλον.

Η μία είναι αυτή που παρουσίασε ο Αλ. Τσίπρας στη σχετική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Η άλλη ήταν η εκδήλωση του Κ. Μητσοτάκη στην Αστυπάλαια, με χορηγούς εταιρείες αυτοκινήτων.

Δεν είναι κακό πράγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ούτε οι εταιρείες που τα παράγουν. Κακό είναι ένας πρωθυπουργός, που υποτίθεται πως έχει εκλεγεί για να υπηρετήσει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών, να τρέχει κατ’ αυτόν τον τρόπο πίσω από τις εταιρείες.

Γιατί αν στην περίπτωση της Αστυπάλαιας στόχος είναι να υπηρετηθούν τα «πράσινα συμφέροντα» μιας εταιρείας αυτοκινήτων, σε άλλες περιπτώσεις τα συμφέροντα που εξυπηρετήθηκαν κάθε άλλο παρά πράσινα είναι. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο παράθυρο για καταστροφή του περιβάλλοντος από τον αστικό ιστό μέχρι τις περιοχές Natura που άνοιξε ο νόμος Χατζηδάκη.

Αλλά και σε κραυγαλέες περιπτώσεις, όπως η περίπτωση της Ελληνικός Χρυσός, η παράδοση του Ελληνικού και της ακτής στο τσιμέντο, ακόμα και η κυνική ομολογία του πρωθυπουργού στην Κέρκυρα ότι η μοίρα των δασών είναι να καίγονται και να χτίζονται.

Όταν έχεις στην πλάτη σου όλα αυτά, δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι πως είσαι πράσινος επειδή διαφημίζεις ηλεκτρικά αυτοκίνητα σε ένα νησί με 15 χλμ. οδικό δίκτυο.

Πόσο μάλλον όταν το σχέδιό σου είναι η εγκατάσταση στο νησί αυτό 70 ανεμογεννητριών – όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι.

Γι’ αυτό ο κόσμος που θέλει να δει τη δράση κατά της κλιματικής αλλαγής να γίνεται σοβαρό πολιτικό πρόγραμμα, και όχι φιέστες με περιβαλλοντέμπορες, ας μελετήσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αξίζει λίγο περισσότερο σ’ αυτή τη χώρα και στους πολίτες της.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ το Σάββατο, 5 Ιουνίου 2021

Το σχέδιο του Κ. Μητσοτάκη

Είναι ένα σχέδιο που εξυπηρετεί αποκλειστικά τις τράπεζες, τους μεγαλοεργοδότες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους χρηματοδότες της Νέας Δημοκρατίας.

Σιγά – σιγά, δύο ημέρες μετά την τοποθέτηση του Κ. Μητσοτάκη για τα θέματα Υγείας, η κοινή γνώμη συνειδητοποιεί τι ακριβώς άκουσε.

Αυτό που βγήκε να πει ο πρωθυπουργός της χώρας, μετά την εμπειρία της πανδημίας και τη δοκιμασία του ΕΣΥ, είναι, πρώτον, ότι έχουμε παραπάνω νοσοκομεία από όσα χρειαζόμαστε, δεύτερον, ότι από πλευράς έλλειψης προσωπικού δεν θα μονιμοποιηθούν ούτε καν όλοι οι έκτακτοι και, τρίτον, ότι είναι επιτακτική ανάγκη να «δαγκώσουν» οι ιδιώτες ένα μεγάλο μέρος της πίτας των ιατρικών υπηρεσιών.

Και μόνο αυτό αρκεί για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος στα χέρια ποιας κυβέρνησης έχει πέσει. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Μιλάμε για την κυβέρνηση που έπεισε τη μεσαία τάξη ότι τους υπολογίζει όσο υπολογίζει τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Και οι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους θα φέρουν 4% ανάπτυξη.

Τώρα η μεσαία τάξη αποκλείεται από τον τραπεζικό δανεισμό και, εν μέσω κρίσης, παραδίδεται με τον Πτωχευτικό στους πιστωτές της.

Οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν δεκάωρα και επιπλέον άλλες 150 υπερωρία και θα πληρώνονται με ρεπό. Και τα παιδιά τους αποκλείονται από τα πανεπιστήμια, έχοντας πλέον ως μοναδική επιλογή τα ιδιωτικά κολέγια.

Αυτό είναι το κυβερνητικό σχέδιο και δεν το κρύβουν καν.

Είναι ένα σχέδιο που εξυπηρετεί αποκλειστικά τις τράπεζες, τους μεγαλοεργοδότες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους χρηματοδότες της Νέας Δημοκρατίας.

Οι υπόλοιποι ας συνειδητοποιήσουν ότι η κυβέρνηση που ψήφισαν δεν δίνει δεκάρα γι’ αυτούς.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2021

Η σφαγή των μικρομεσαίων

Οι τράπεζες, οδηγούν σε ασφυξία τους μικρομεσαίους και στη συνέχεια τους περιμένουν στη γωνία με τον Πτωχευτικό.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι αποκαλυπτική για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται από τις ελληνικές τράπεζες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε μια καταστροφική περίοδο όπως αυτή της πανδημίας.

Παρ’ όλο που έχουν εξασφαλίσει από το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα ρευστότητα πάνω από 50 δισ., οι ελληνικές τράπεζες απορρίπτουν σωρηδόν τα αιτήματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για δάνειο.

Το ποσοστό των αιτημάτων που απορρίπτονται είναι σχεδόν τριπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο. Σχεδόν ένα στα τέσσερα αιτήματα δανειοδότησης απορρίπτεται. Και αυτό γιατί οι τράπεζες προτιμάνε να εξυπηρετούν τους σταθερούς τους πελάτες, αντί να ρίξουν χρήμα στην αγορά.

Αυτό οδηγεί σε καταστροφικά αποτελέσματα, καθώς η ρευστότητα είναι αναγκαία μετά από 15 μήνες γεμάτους λοκντάουν και περιοριστικά μέτρα. Οι επιχειρήσεις που δεν έχουν πρόσβαση σε πιστώσεις αντιμετωπίζουν άμεσα τον κίνδυνο του λουκέτου με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών θέσεων εργασίας.

Και, ακόμα χειρότερα, στη συνέχεια καραδοκεί ο Πτωχευτικός Κώδικας που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.  Ένας Πτωχευτικός Κώδικας που μεταχειρίζεται τους ανθρώπους σαν πτωχευμένες εταιρείες, δεσμεύει περιουσίες και φέρνει πογκρόμ στην πρώτη κατοικία.

Ας συνυπολογίσουμε σε όλα αυτά και το γεγονός ότι οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν, όπως φαίνεται, τίποτε να περιμένουν από το ταμείο ανάκαμψης.

Οι τράπεζες λοιπόν, τις οποίες ο ελληνικός λαός έχει ανακεφαλαιοποιήσει με 50 δισ. τα χρόνια των Μνημονίων, οδηγούν σε ασφυξία τους μικρομεσαίους και στη συνέχεια τους περιμένουν στη γωνία με τον Πτωχευτικό.

Και η κυβέρνηση συμβάλλει με τον τρόπο που νομοθετεί. Πρόκειται για κανονική σφαγή. Και μάλιστα από αυτούς που ήρθαν στην εξουσία ορκιζόμενοι να υπερασπιστούν τη μεσαία τάξη.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2021

Η δημόσια Υγεία και τα αφεντικά του Μητσοτάκη

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν γνωρίζει τι σημαίνει δημόσιο συμφέρον. Τα αφεντικά της ιδιωτικής Υγείας είναι και δικά του αφεντικά.

Είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό να ακούς τον Κ. Μητσοτάκη να μιλάει για θέματα υγείας, ως πρωθυπουργός της χώρας. Να λέει ότι στην κρίση της πανδημίας «αναδείχθηκαν παθογένειες του ΕΣΥ που έχουμε την υποχρέωση να μην κρύψουμε», σαν να είναι από αλλού και να μην έχει την παραμικρή ευθύνη.

Και να μην κάνει την παραμικρή νύξη για προσλήψεις, έχοντας ματαιώσει μάλιστα ακόμα και τις προσλήψεις που είχε προγραμματίσει η προηγούμενη κυβέρνηση πριν ακόμα την πανδημία.

Και ακόμα μένει κανείς άφωνος με το θράσος του ανθρώπου όταν τον ακούει να μιλάει για «ένα ΕΣΥ που βγήκε από τη δεκαετή κρίση με σημαντικές αδυναμίες στις υποδομές και στο ανθρώπινο δυναμικό». Σαν να μην θυμάται ο κόσμος τη γενική διάλυση και το κλείσιμο νοσοκομείων από την κυβέρνηση Σαμαρά.

Το καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς στις προμήθειες. Και τον Γεωργιάδη να χορεύει πάνω στα ερείπια κομπάζοντας ότι «δεν θα του φάει η τρόικα τη δόξα».

Την ευκαιρία που έδωσε η κυβέρνησή του στους ιδιώτες της Υγείας να θησαυρίσουν με την πανδημία την ονόμασε κομψά «κοινά βήματα συνεργασίας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα».

Τώρα ονειρεύεται να γενικεύσει αυτό το μοντέλο, εξασφαλίζοντας στους ιδιώτες νέες ευκαιρίες για κερδοσκοπία σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και των πολιτών.

Γιατί ο Κ. Μητσοτάκης δεν γνωρίζει τι σημαίνει δημόσιο συμφέρον. Τα αφεντικά της ιδιωτικής Υγείας είναι και δικά του αφεντικά. Αυτοί τον χρηματοδοτούν και γι’ αυτούς δουλεύει.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2021

Θα τρώτε ρεπό

Σαφέστατος ο υπουργός Εργασίας, Κ. Χατζηδάκης: οι εργαζόμενοι θα κάνουν υπερωρίες και θα πληρώνονται σε ρεπό.

Ο υπουργός Εργασίας Κ. Χατζηδάκης ήταν σαφέστατος: οι εργαζόμενοι θα κάνουν υπερωρίες και θα πληρώνονται σε ρεπό. Όταν του το λένε άλλοι, τότε διαμαρτύρεται ότι είναι θύμα βιομηχανίας fake news του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν το ομολογεί ο ίδιος, τότε είναι ένα ανθρωπιστικό μέτρο που θα επιτρέπει στους εργαζόμενους να οργανώσουν την ζωή τους.

Αφού το είπε λοιπόν ο Χατζηδάκης, ας δούμε πάλι τι ακριβώς θα γίνει:

Ο εργοδότης θα μπορεί να εξοικονομήσει από κάθε εργαζόμενο τα χρήματα 300 ωρών υπερωρίας με αντάλλαγμα 300 ώρες ρεπό όταν δεν τον χρειάζεται. Πρόκειται λοιπόν ξεκάθαρα για σχέδιο εξοικονόμησης χρημάτων από υπερωρίες.

Και εφόσον οι εργοδότες εξοικονομούν χρήματα από υπερωρίες, κάποιοι τα χάνουν. Και αυτό είναι το καλύτερο σενάριο. Γιατί ο Χατζηδάκης δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη να μετατρέψει τα ρεπό που χρωστάει στον εργαζόμενο σε 150 ώρες υπερωρία.

Τόσο απλό είναι. Αλλά στη ρητορική του υπουργού Εργασίας και των παπαγαλακίων της λίστας Πέτσα δεν γίνεται σαφές, γιατί ο εργοδότης είναι ανύπαρκτος.

Ακούμε συνεχώς για τον εργαζόμενο, την οργάνωση του χρόνου του, τα παιδιά του, την ξεκούρασή του, για το πώς ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και άλλα τέτοια ρομαντικά. Οι εργοδότες κάθονται απλώς σε μια γωνία και τρίβουν τα χέρια τους.

Φωνάζει ο Κ. Χατζηδάκης ότι το μέτρο της διευθέτησης ισχύει και σήμερα. Αφού ισχύει, γιατί παρεμβαίνει νομοθετικά;

Η απάντηση είναι ότι μέχρι σήμερα ισχύει μέσω επιχειρησιακών συμβάσεων, ενώ ο Χατζηδάκης θέλει να το θεσπίσει σε ατομικό επίπεδο. Και αυτό είναι απαίτηση των εργοδοτών, γιατί σε ατομικό επίπεδο μπορούν να επιβάλουν στους εργαζόμενούς τους ό,τι θέλουν.

Και μετά οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν τη ΔΕΗ τους σε ρεπό. Ή δεν θα σχολάνε ποτέ. Τόσο απλά.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Τρίτη, 1 Ιουνίου 2021

Πολιτικά αδιέξοδα και πολιτική αλητεία

Επειδή ο Κ. Μητσοτάκης καταλαβαίνει τις δυσκολίες, καταφεύγει στη μόνη πρακτική που ξέρει καλά: πετάει την μπάλα στην εξέδρα και προκαλεί τους αντιπάλους του.

Είναι ξεκάθαρο το γιατί ο Κ. Μητσοτάκης επιδιώκει να καλλιεργεί την ένταση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένταση μάλιστα όχι γύρω από τα πραγματικά πολιτικά επίδικα, αλλά γύρω από τις γνωστές ανοησίες, για τα δύο άκρα, τον λαϊκισμό του 2015 κ.λπ.

Η στημένη ένταση χρησιμεύει για να συσπειρώνει τους οπαδούς. Και αυτή η πρακτική κρίνεται σήμερα αναγκαία, γιατί τα πράγματα για την κυβέρνηση σκουραίνουν ολοένα και περισσότερο.

Τα πράγματα σκουραίνουν γιατί σιγά – σιγά γίνονται αντιληπτές οι βαριές επιπτώσεις της πανδημίας στην οικονομία και ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους: δουλειά δέκα ημέρες χωρίς ωράριο και χωρίς πληρωμένες υπερωρίες, την ώρα που αναμένεται αλματώδης αύξηση της ανεργίας.

Σχέδιο σφαγής για το 1/3 των εισακτέων στις ανώτατες σχολές, ώστε να κάνουν δουλειές τα κολέγια. Ενίσχυση μιας χούφτας ολιγαρχών από το ταμείο ανάκαμψης, την ώρα που οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το 99% της πραγματικής οικονομίας, αφήνονται αβοήθητες να αντιμετωπίσουν τον Πτωχευτικό Κώδικα και τα λουκέτα.

Άλωση του ΑΣΕΠ και μετατροπή του σε κομματικό όργανο, με τη σύμπραξη του ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Η κυβέρνηση χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Και επειδή ο Κ. Μητσοτάκης καταλαβαίνει τις δυσκολίες, καταφεύγει στη μόνη πρακτική που ξέρει καλά: πετάει την μπάλα στην εξέδρα και προκαλεί τους αντιπάλους του διά της πολιτικής αλητείας, όπως έκανε προχθές στο Ζάππειο.

Αλλά όση βοήθεια και αν έχει ο Κ. Μητσοτάκης από τα κανάλια, ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η τεχνητή και εκβιαστική πόλωση είναι κίνηση απελπισίας. Και με κινήσεις απελπισίας κανείς δεν κέρδισε στο πολιτικό παιχνίδι.

Μάλλον λίγο περισσότερο γραφικός κατάφερε να γίνει στις συνειδήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων που αγωνιούν για την επόμενη μέρα της πανδημίας.

  • Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ την Κυριακή, 30 Μαΐου 2021